Η κώφωση και τα χαρακτηριστικά της

Η ακουστική ανεπάρκεια ενός ατόμου μπορεί να προσδιοριστεί και με βάση το χρόνο(τη στιγμή) που σημειώθηκε. Αν λοιπόν σημειώθηκε κατά τη γέννηση ή λίγο μετά τη γέννηση, τότε μιλάμε για προγλωσσική κώφωση, ενώ αν σημειώθηκε αργότερα στη ζωή του ατόμου τότε μιλάμε για μεταγλωσσική κώφωση. Η συγκεκριμένη διάκριση είναι πολύ σημαντική και αφορά την ανάπτυξη ή όχι γλωσσικών δεξιοτήτων ώστε να καταρτιστούν κατάλληλα εκπαιδευτικά προγράμματα για την κάθε περίπτωση.

Ένα παιδί με προγλωσσική κώφωση πρέπει να μάθει τον κόσμο της γλώσσας και της επικοινωνίας από την αρχή και να αποκτήσει ανάλογες δεξιότητες. Σε αυτό τον άξονα πρέπει να κινηθούν και τα αντίστοιχα εκπαιδευτικά προγράμματα. Συγχρόνως ένα τέτοιο παιδί έχει τη δυνατότητα να μάθει τη νοηματική γλώσσα από μικρή ηλικία και να αποδεχτεί έτσι πιο εύκολα την ιδιαιτερότητά του (Στασινός, 2016). Αντίθετα ένα παιδί με μεταγλωσσική κώφωση πρέπει μέσω των προγραμμάτων να διατηρήσει τις δεξιότητες ομιλίας που ήδη έχει.  Ανάλογα βέβαια και με την ηλικία εμφάνισης της κώφωσης, ένα τέτοιο παιδί δεν μπορεί να μάθει εύκολα τη νοηματική γλώσσα αλλά έρχεται σε επαφή και επικοινωνεί ευκολότερα με τους ανθρώπους που έχουν φυσιολογική ακοή.

Συμπερασματικά λοιπόν στο πλαίσιο της Ολικής Εκπαίδευσης, τα παιδιά και των δύο περιπτώσεων έχουν πολλές δυνατότητες να αποκτήσουν και να αναπτύξουν γλωσσικές και κοινωνικές δεξιότητες, με την αρωγή βέβαια και ειδικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Η σωστή κατάρτιση του εκπαιδευτικού σε συνδυασμό με την κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή θα βοηθήσει αυτά τα παιδιά να εξελιχθούν στη γλωσσική επικοινωνία και να νιώσουν ισότιμα μέλη της κοινωνίας ώστε να απομακρυνθεί το ενδεχόμενο περιθωριοποίησης ή στιγματισμού τους.

 

 

Αφήστε μια απάντηση