ΚΥΡΜΑΝΙΔΟΥ ΕΛΛΗ
Η Εντίτ Τζοβανά Γκασιόν (19 Δεκεμβρίου 1915 – 10 Οκτωβρίου 1963), γνωστή καλλιτεχνικά ως Εντίθ Πιάφ , ήταν Γαλλίδα τραγουδίστρια, η πιο σημαντική παρουσία στη γαλλική σκηνή των βαριετέ. Τραγούδια όπως το “La vie en rose” και το “Non, je ne regrette rien” εκτόξευσαν τη φήμη της και την κατέστησαν την πιο δημοφιλή τραγουδίστρια της Γαλλίας.
Τα πρώτα χρόνια
Ήταν επτά ετών όταν ο πατέρας της άρχισε να την παίρνει μαζί του στις περιοδείες που έκανε με το τσίρκο και γυρνά μαζί του όλη τη Γαλλία Στα εννιά της η Πιάφ άρχισε να τραγουδάει στους δρόμους. Αν και ο πατέρας της ήθελε να την κάνει ακροβάτη, γρήγορα κατάλαβε πως η κόρη του είχε «όλο το ταλέντο στο λαιμό και καθόλου στο κορμί» – όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο ίδιος.
Η καριέρα
Στα 15, έχοντας ανακαλύψει τη θαυμάσια φωνή της, εγκατέλειψε τον πατέρα της για να ζήσει στο Παρίσι τραγουδώντας στους δρόμους. Στα 17 συναντά τον Λουί Ντυπόν (Louis Dupont), ζουν μαζί και σε ένα χρόνο. Εκείνη συνεχίζει να τραγουδά στους δρόμους, όπου και γνωρίζει τον Louis Leplée, διευθυντή του πιο κομψού παρισινού καμπαρέ στα Ηλύσια Πεδία. Μαγεμένος από τη φωνή της, υπογράφει συμβόλαιο μαζί της και τη βαφτίζει «Môme Piaf» (μικρό σπουργίτι).
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τη γερμανική κατοχή, δίνει συναυλίες για αιχμαλώτους πολέμου. Εισάγει πλαστές άδειες εργασίας στα κέντρα κράτησης αιχμαλώτων και βοηθάει πολλούς Γάλλους φαντάρους να δραπετεύσουν. Γύρω στα 23 της είναι πια μια μεγάλη προσωπικότητα και γυρίζει την πρώτη της ταινία, που θριαμβεύει. Από τότε συνεχίζει μια πετυχημένη καριέρα και κάνει μια έντονη ζωή, δίπλα σε αρκετούς συντρόφους. Στα τέλη του 1945, γράφει μόνη της την τεράστια επιτυχία της La vie en rose, που στην αρχή περνά απαρατήρητη. Καθ’ όλη την καριέρα της γράφει περίπου 80 τραγούδια.
Η Εντίθ Πιάφ γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Αμερική, αλλά ο τραγικός θάνατος του Μαρσέλ Σερντάν, τα σοβαρά τροχαία και ο εθισμός της στη μορφίνη και το αλκοόλ επιβάρυναν καθοριστικά την υγεία και την ψυχολογία της, παρά τις σημαντικές της ηχογραφήσεις. Παρά τις δυσκολίες, επανήλθε δυναμικά το 1955 στο θέατρο Ολυμπιά, καθιερώθηκε ως διεθνής σταρ και γνώρισε νέες καλλιτεχνικές επιτυχίες, όπως το τραγούδι Milord, πριν ένα ακόμη τροχαίο επιδεινώσει την κατάστασή της.
Η ασθένεια
Παρά την κατάρρευσή της στη σκηνή το 1959, τα σοβαρά προβλήματα υγείας και την εξάρτηση από τη μορφίνη, η Εντίθ Πιάφ συνέχισε να θριαμβεύει καλλιτεχνικά με τραγούδια όπως το «Non, Je Ne Regrette Rien», γνώρισε τον τελευταίο της έρωτα Τεό Σαγαπό, τον οποίο παντρεύτηκε το 1962, και τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Charles Cros για το σύνολο της καριέρας της.
Ο θάνατος
Ο τάφος της
Η Εντίθ Πιάφ πέθανε από κίρρωση στις 10 Οκτωβρίου 1963, σε ηλικία μόλις 48 ετών, και ενταφιάστηκε στη «δική της πόλη», το Παρίσι, στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ.