ΚΥΡΜΑΝΙΔΟΥ ΕΛΛΗ
Η Σιμόν Σινιορέ ήταν µία από τις πιο σημαντικές και γνωστές ηθοποιούς της Γαλλίας και γενικότερα του ευρωπαϊκού κινηματογράφου. Γεννήθηκε το 1951 και πέθανε το 1985. Το πραγµατικό της όνοµα ήταν Σιμόν Ενριέτ Σαρλότ Καμινκέρ, όµως έγινε γνωστή µε το καλλιτεχνικό όνοµα Σινιορέ. Μέσα από τις ταινίες της κατάφερε να ξεχωρίσει όχι µόνο για το ταλέντο της, αλλά και για την προσωπικότητα και τις απόψεις της.
Η παιδική της ηλικία δεν ήταν εύκολη. Μεγάλωσε σε µία περίοδο µε πολλές πολιτικές και κοινωνικές δυσκολίες, ειδικά λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτές οι εμπειρίες επηρέασαν τον χαρακτήρα της και τον τρόπο που έβλεπε τη ζωή. Πριν γίνει ηθοποιός, εργάστηκε σε διάφορες δουλειές, κάτι που τη βοήθησε να καταλάβει καλύτερα τους απλούς ανθρώπους και να παίζει πιο αληθινούς ρόλους.
Η καριέρα της στον κινηματογράφο ξεκίνησε τη δεκαετία του 1940. Από την αρχή φάνηκε ότι είχε ιδιαίτερο ταλέντο. Δεν έπαιζε απλούς ρόλους, αλλά γυναίκες µε προβλήµατα, συναισθήματα και δυνατή προσωπικότητα. Αυτό την έκανε να ξεχωρίσει από άλλες ηθοποιούς της εποχής της. Μία από τις ταινίες που την έκαναν διάσημη ήταν το “Χρυσούν Κράνος” (Casque d’or 1952) , όπου η ερμηνεία της θεωρήθηκε εξαιρετική.
Σημαντική ήταν και η συμμετοχή της στην ταινία “Οι διαβολογυναίκες” (Les Diaboliques 1955), η οποία µέχρι σήµερα θεωρείται κλασική ταινία μυστηρίου και αγωνίας. Η Σινιορέ κατάφερνε να κρατά το ενδιαφέρον του θεατή και να μεταφέρει έντονα συναισθήματα μέσα από τους ρόλους της. Οι κριτικοί συχνά έλεγαν ότι οι ερµηνείες της ήταν πολύ ρεαλιστικές και αληθινές.
Η μεγαλύτερη στιγµή της καριέρας της ήρθε µε την ταινία “Ο ανεμοστρόβιλος” του πάθους (Room At The Top 1959). Γι΄αυτόν τον ρόλο κέρδισε το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου κάτι που ήταν τεράστια επιτυχία. Ήταν η πρώτη Γαλλίδα ηθοποιός που πήρε Όσκαρ και έτσι έγινε γνωστή σε όλο τον κόσµο. Αυτό το βραβείο έδειξε ότι το ευρωπαϊκό σινεμά μπορούσε να σταθεί δίπλα στο Χόλιγουντ.
Στην προσωπική της ζωή, η Σιμόν Σινιορέ ήταν παντρεμένη µε τον Υβ Μοντάν, έναν πολύ γνωστό τραγουδιστή και ηθοποιό. Το ζευγάρι αυτό
απασχολούσε συχνά τα μέσα ενημέρωσης. Παρ᾽ όλα αυτά, η ίδια δεν ενδιαφερόταν µόνο για τη φήμη. Είχε έντονες πολιτικές και κοινωνικές απόψειις και δεν φοβόταν να τις εκφράζει, ακόµα και αν αυτό της δημιουργούσε προβλήματα στην καριέρα της.
Εκτός από την υποκριτική, ασχολήθηκε και µε τη συγγραφή. Έγραψε βιβλία και την αυτοβιογραφία της, στην οποία μιλάει µε ειλικρίνεια για τη ζωή της, τις επιτυχίες αλλά και τις απογοητεύσεις της. Αυτό δείχνει ότι ήταν ένας άνθρωπος µε σκέψη και βάθος και όχι απλώς μια διάσημη ηθοποιός.
Κατά τη γνώμη µου, η Σινόν Σινιορέ ήταν µια σπουδαία γυναίκα και με το έργο της απέδειξε ότι η επιτυχία δεν βασίζεται µόνο στην εξωτερική εμφάνιση, αλλά κυρίως στο ταλέντο, την προσπάθεια και τον χαρακτήρα. Άφησε µεγάλη κληρονομιά στον γαλλικό κινηµατογράφο και αποτελεί µέχρι σήµερα παράδειγµα για πολλούς νέους ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν µε την Τέχνη.
Λίγα λόγια για τον τάφο της Σιμόν Σινιορέ
Η Σιμόν Σινιορέ είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Πιερ-Λασαίζ στο Παρίσι. Tάφηκε εκεί μετά τον θάνατό της, το 1985 και αργότερα, στον ίδιο
τάφο, τοποθετήθηκε και ο σύζυγός της Υβ Μοντάν, όταν πέθανε το 1991. Το ότι είναι θαμμένοι μαζί δείχνει τη βαθιά σχέση που είχαν, παρόλο που ο γάμος τους πέρασε δυσκολίες και κρίσεις. Ωστόσο,, παρέμειναν ενωμένοι µέχρι το τέλος.
Ο τάφος τους είναι διακριτικός και λιτός, χωρίς µεγάλα μνημεία ή εντυπωσιακά αγάλματα. Η ταφόπλακα είναι απλή, πέτρινη και αναγράφει
μόνο τα ονόματά τους και τις ημερομηνίες γέννησης και θανάτου
Δεν υπάρχουν τίτλοι, βραβεία ή αναφορές στη φήμη τους. Αυτή η επιλογή θεωρείται συνειδητή και ταιριάζει µε τη στάση ζωής της Σιμόν Σινιορέ, η οποία ήταν γνωστή για τη σεμνότητα και την ειλικρίνειά της και δεν της άρεσαν οι υπερβολές.
Ο τάφος βρίσκεται σε σηµείο του κοιµητηρίου που επισκέπτονται συχνά άνθρωποι που αγαπούν τον γαλλικό κινηματογράφο. Πολλοί επισκέπτες αφήνουν λουλούδια, µικρά χαρτάκια ή ακόµα και εισιτήρια κινηματογράφου, ως ένδειξη σεβασμού και θαυμασμού για το έργο της. Γύρω από τον τάφο υπάρχουν και άλλοι τάφοι γνωστών καλλιτεχνών. κάτι που δείχνει πόσο σηµαντική θεωρείται η Σινιορέ για την πολιτιστική ιστορία της Γαλλίας.