Το blog  του 1ου ΓΕΛ Αλίμου για το θέατρο

Δεν ακούω δεν βλέπω δεν μιλάω

Το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011 η ομάδα παρακολούθησε την παράσταση    « Δεν ακούω δεν βλέπω δεν μιλάω ».

Κωμωδία του Γιώργου Θεοδοσιάδη
Σκηνοθεσία: Χρ. Χατζηπαναγιώτης
Ερμηνεύουν: Σπ. Πούλης, Θ. Βισκαδουράκης, Σπ. Σπαντίδας, Δ. Στογιάννη.

ΑΘΗΝΑ Δεριγνύ 10 & Πατησίων, Πεδίον Άρεως Τηλ.: 2108237330

Ένας τυφλός. Ένας κουφός. Ένας μουγγός. Είναι φίλοι, ζουν μαζί κι αντιμετωπίζουν από κοινού τις αντιξοότητες που δημιουργεί η καθημερινότητα και οι ειδικές τους δυνατότητες. Σ’ αυτή την μικρή Βαβέλ, σ’ αυτήν την εντελώς ασυνήθιστη συνύπαρξη, ο κάθε ήρωας έχει αναπτύξει τον δικό του κώδικα για να επικοινωνεί με τους άλλους. Και τα καταφέρνουν τόσο… όσο… Κάποια στιγμή μπαίνει στην ζωή τους μια κοπέλα γεμάτη δύναμη και αισιοδοξία, ένας άγγελος της αγάπης. Και όλα αλλάζουν ξανά!!!

Το «Δεν Βλέπω Δεν Ακούω Δεν Μιλάω», εμπνευσμένο από έναν παλιό Ινδικό μύθο για την υπομονή και την μακροθυμία απέναντι στις δυσκολίες της ζωής, είναι μια πολύ ιδιαίτερη, ξεκαρδιστική κωμωδία.


Διαβάστε περισσότερα:

http://www.mediasoup.gr/node/43394

http://www.elculture.gr/theater/de-vlepw-den-akoyw-de-milaw-39554

Παλαιότερες κριτικές:

http://www.newsfilter.gr/2011/04/26/to-nf-pigeni-theatro-den-akouo-de-vlepo-de-milao/

http://www.clickatlife.gr/story/theatro/den-akouo-den-blepo-den-milao-sto-theatro-athinaion?id=1955703

http://athensmagazine.gr/portal/theatre/plays/28

Δείτε αποσπάσματα:

http://www.youtube.com/watch?v=YAWWIcsOvq8

Ήταν μια παράσταση που την ευχαριστήθηκαμε, ρίξαμε πολύ γέλιο και φύγαμε πιο ανάλαφροι. Ευχαριστούμε πολύ τους ηθοποιούς για τις στιγμές γέλιου που μας χάρισαν και που μετά το τέλος της παράστασης ήρθαν να βγουν φωτογραφίες μαζί μας, παρόλο που δεν είχαν και πολύ χρόνο να ξεκουραστούν γιατί μετά ξεκινούσε η βραδυνή παράσταση. Να ναι καλά και η Λυδία που θυμήθηκε να πάρει τη φωτο γραφική της μηχανή ενώ όλοι οι υπόλοιποι τις είχαμε ξεχάσει…..

3 Σχόλια προς “Δεν ακούω δεν βλέπω δεν μιλάω”

  1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΟΡΦΗ είπε:

    Αυτός είναι ένας σχολιασμός της παράστασης από τη κυρία Κοκκινοπούλου. Εκείνη, μου τον έδωσε λίγο πριν τα Χριστούγεννα αλλά λόγω του ότι ήθελα να δω τι θα γράφαν πρώτα τα παιδια (που είναι οι σχολιασμοί σας αλήθεια;) και λίγο με το ένα λίγο με το άλλο, ξεχνιόμουν και τώρα αξιώθηκα να σας τον μεταφέρω.
     
    Γέλιο που ανακουφίζει τη σοβαρότητα και τη θλίψη. Που γαληνεύει. Που σε φέρνει στη φωτεινή πλευρά της ζωής.
    Αυτό το γέλιο  μας χάρισε η παράσταση «δεν ακούω, δε βλέπω, δε μιλώ». Κράτησε ανοιχτές όλες μας τις αισθήσεις, κράτησε ανοιχτή τη ψυχή μας. Για να μπορούμε και ν’ ακούμε και να βλέπουμε και να μιλάμε.
    Όμοια με τους ήρωες. Που πέρασαν από την αναγκαστική συγκατοίκηση σε μια αληθινή επικοινωνία και με τον άλλο και με τον εαυτό τους. Που γέλασαν και είπαν ναι στη ζωή όταν η μαγική δύναμη της μεγαλοψυχίας, της αισιοδοξίας, της αποδοχής, τους άγγιξε.
    Μια παράσταση-άθλος για τους ηθοποιούς που μας παρέσυραν στο κλίμα της παρέας τους. Μας δάνεισαν τη ματιά τους για να δούμε τη ζωή όπως είναι γεμάτη εκπλήξεις και απρόοπτα. Γεμάτη πόνο και χαρά μαζί.

  2. ΛΥΔΙΑ ΤΣΑΤΣΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ είπε:

    Μια πολύ ωραία παράσταση με έξυπνο χιούμορ που σε ξεκουράζει και σου φτιάχνει άμεσα την διάθεση!!!!! Απολαυστική,  με τους ηθοποιούς να υποστηρίζουν τους ρόλους με κάθε τους κίνηση με αποτέλεσμα να μας παρασύρουν και να μας δείξουν και απο μια διαφορετικη ματιά τη ζωή!!!!!!! Πραγματικά όσοι βρεθήκαμε εκεί την απολαύσαμε και με το παραπάνω…..!!!!!!! Άλλωστε φαίνεται και στις φωτογραφίες!!!!!!! 🙂 🙂 !!!!!!!!!!!!!

  3. filippodi είπε:

    Αν επρεπε με μια λεξη να χαρακτηρισω τη συγκεκριμενη παρασταση αυτη θα ηταν η λεξη: ΓΕΛΙΟ!!! Ναι, γελιο! Νομιζω οτι ολοι δε σταματησαμε ουτε λεπτο να γελαμε και -πιστεψτε με- το ειχαμε αναγκη. Βεβαια, οσο ξεκουραστη και χαλαρωτικη ηταν για μας που βρισκομασταν στη θεση του θεατη, τοσο κουραστικη ηταν για τους ηθοποιους, οι οποιοι δε σταματησαν ουτε στιγμη να κινουνται πανω στη σκηνη και, φυσικα, τους αξιζουν συγχαρητηρια για ολη τους την προσπαθεια. Το σημαντικοτερο, ομως, ειναι οτι αυτη η παρασταση κατορθωσε να περασει σπουδαια μηνυματα, αποδεικνυοντας πως η ζωη μπορει να μην ειναι ευκολη ή στρωμενη με ροδοπεταλα, αλλα, παρ’ολα αυτα, αξιζει να αγωνιστεις δινοντας εμφαση στη πλουσια ομορφια και τη μοναδικοτητα της, στη θετικη και οχι στην αρνητικη της πλευρα…και, παλι, συγχαρητηρια σε ολους τους συντελεστες!

Αφήστε μια απάντηση