Άρθρα με ετικέτα “Παλατινή ανθολογία”

sleeping-005.jpg

Το 1606, στην Παλατινή Βιβλιοθήκη της Χαϊδελβέργης, ανακαλύφθηκε το χειρόγραφο μιας Ανθολογίας που είχε συνθέσει ο ιερωμένος Κωνσταντίνος Κεφαλάς τον 10ο αι. μ.Χ., εξού και το ύστερο όνομά της: Παλατινή Ανθολογία. Πρόκειται για μια ανθολογία 3.700 ποιημάτων, το μεγαλύτερο μέρος επιγράμματα, συνθεμένα από τον 6ο αι. π.Χ. μέχρι τον 10ο αι. μ.Χ, τα οποία -ταξινομημένα σε 16 βιβλία- ποικίλλουν ως προς το είδος τους: ερωτικά, σκωπτικά, παιδεραστικά, αναθηματικά, αινιγματικά, επιγραφές αγαλμάτων, μέχρι και αριθμητικά προβλήματα. Στο παρελθόν αρκετοί επιχείρησαν να μεταφράσουν το όλον ή μέρος των επιγραμμάτων, με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία. Για την ιστορία να μνημονεύσουμε τις μεταφραστικές προσπάθειες των: Ανδρέα Λεντάκη, «Παλατινή Ανθολογία, εκλογή», εκδόσεις Δωρικός, 1988 -στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένο και το παρόν βιβλίο-, Βασίλη Λαζανά, «Παλατινή Ανθολογία», εκδόσεις Παπαδήμα 1992, Νίκου Χουρμουζιάδη, «Παλατινή Ανθολογία, Ερωτικά επιγράμματα», εκδόσεις Στιγμή 1999, και Παντελή Μπουκάλα, «Συμποτικά επιγράμματα από το ενδέκατο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας», εκδόσεις Αγρα 2009. Βεβαίως θα πρέπει να αναφέρουμε και τις πρόσφατες μεταφράσεις του Γιάννη Δάλλα καθώς και τις παλαιότερες των Ηλία Κυζηράκου, Γιώργου Ιωάννου, Γιώργου Καραμανώλη, Οδυσσέα Ελύτη κ.ά.

Ο Γιάννης Κυριαζής, φιλόλογος-ποιητής, έρχεται να προσθέσει τον δικό του μεταφραστικό λίθο στο οικοδόμημα που χτίζεται πάνω στην Παλατινή Ανθολογία όλα αυτά τα χρόνια. Στο βιβλίο του, που τιτλοφορείται «Παλατινή Ανθολογία», με υπότιτλο «σαν ρόδο υποπόρφυρο…», και το οποίο κυκλοφορεί από τις νεοσύστατες και καλαίσθητες εκδόσεις Ενδυμίων, επέλεξε να μεταφράσει 125 επιγράμματα «με απολύτως υποκειμενικά αισθητικά κριτήρια», όπως γράφει ο ίδιος στην εισαγωγή του βιβλίου. ΕΝΕΤ

http://palatini.blogspot.com/

Comments 0 σχόλια »

symposia.jpgΤην οινική σκυτάλη που μοιράστηκαν επί χιλιετίες οι ποιητές ακολουθεί ο Παντελής Μπουκάλας στο νέο του βιβλίο, εστιάζοντας στα 64 επιγράμματα του ενδέκατου βιβλίου της Παλατινής Ανθολογίας. Ο τρόπος που τραγουδιέται το κρασί, οι προβολές και οι επιθυμίες, οι συνειρμοί, το μούδιασμα του σώματος και η απελευθέρωση των ενστίκτων, το όποιο κοινωνικό στίγμα αλλά και η όποια ευφορία φέρει το κρασί παρουσιάζονται και επεξηγούνται εδώ. Στην εκτενή εισαγωγή που προηγείται των συμποτικών επιγραμμάτων, ο Παντελής Μπουκάλας μεθοδικά αναφέρεται στη μεθυσμένη ποίηση, από τoν «πατριάρχη» της ποίησης Όμηρο μέχρι τους περιπατητικούς φιλοσόφους, τη βλοσυρή Παλαιά Διαθήκη, αλλά και ορισμένους σύγχρονους ποιητές.

Περισσότερα στη LIFO

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων