Άρθρα με ετικέτα “κλασική λογοτεχνία”

womanwithchildreading.jpg«Μέσα από τα βιβλία της κλασικής λογοτεχνίας μπορούμε να μιλήσουμε στα παιδιά μας για όλα τα θέματα που αφορούν τη ζωή. Στις σελίδες τους, άπειρες φορές αποκαλύπτονται οι απαντήσεις σε ερωτήματα και ζητήματα που προκύπτουν τόσο σε προσωπικά ζητήματα όσο και στις σχέσεις με τους γύρω μας, ακόμη και με τα παιδιά μας».Η Ειρήνη Καλτίδου, φιλόλογος, είναι μητέρα τεσσάρων παιδιών. Έχει έναν γιο 16 ετών και τρεις κόρες οι οποίες είναι 14, 12 και τα 6 χρόνων αντίστοιχα. Τα έργα των κλασικών συγγραφέων που βρίσκονταν στη βιβλιοθήκη της έγιναν η χείρα βοηθείας που έχει ανάγκη ένας νέος γονιός στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών, κλείνοντας τα μάτια μπροστά σε τίτλους που έμοιαζαν μεν ελκυστικοί, αλλά χωρίς εγγυήσεις για το αποτέλεσμά τους. Όπως τονίζει χαρακτηριστικά η κ. Ειρήνη Καλτίδου, «διάβαζα στα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία κλασική λογοτεχνία- στην αρχή εκείνα που ήταν γραμμένα για παιδιά από τα κλασικά εικονογραφημένα, για παράδειγμα. Στην εφηβεία τους τώρα πια αναζητούν τα έργα των μεγάλων συγγραφέων. Εκείνο όμως που είναι για μένα πιο σημαντικό και πιο ουσιαστικό είναι ότι εκείνα τα αναγνώσματα και οι ιστορίες των μεγάλων συγγραφέων αποτέλεσαν αφορμή για να τεθούν πολλά θέματα συζήτησης ανάμεσά μας».

Σαν συμβουλές
Οι μεγάλοι συγγραφείς μπορούν να προσφέρουν καλύτερες συμβουλές στους γονείς από θεραπευτές ή βιβλία σχετικά με τη συμπεριφορά στα παιδιά. Και όπως επισημαίνει ο Ευγένιος Τριβιζάς, συγγραφέας και καθηγητής Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο του Reading στη Μεγάλη Βρετανία, ασφαλώς δοκιμασμένα κλασικά έργα με διαχρονικά θέματα έχουν θετική επίδραση στην ανάπτυξη και διαπαιδαγώγηση των παιδιών, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εξίσου σημαντικά και επωφελή σύγχρονα έργα.

Άρθρο στα Νέα

Comments 0 σχόλια »

classic2.jpgO καθηγητής ελληνικής λογοτεχνίας και πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Κέημπριτζ Σάιμον Γκόλντχιλ εξηγεί τους κινδύνους που ελλοχεύουν όταν κανείς ξεχνά το παρελθόν, παραπέμποντας στον Κικέρωνα : »Αν δεν ξέρεις από πού προέρχεσαι, είσαι καταδικασμένος να περάσεις τη ζωή σου ως παιδί» και λέγοντας παιδί ο Κικέρων εννοεί αδύναμος, αδαής, πελαγωμένος. »Είναι αδύνατο να καταλάβει κάποιος την ανάπτυξη της δυτικής σκέψης, της θρησκείας και του πολιτισμού χωρίς να έρθει σε επαφή με την εμμονή της Δύσης με τον Ελληνικό και Ρωμαϊκό πολιτισμό».

Σύμφωνα με τον Γκόλντχιλ, διάγουμε μια περίοδο αναβίωσης του ενδιαφέροντος για τον κλασικό κόσμο, παρόλο που δεν είναι σίγουρος για την αιτία. »Η Ελληνική τραγωδία ζει μια αξιοθαύμαστη αναγέννηση που δύσκολα εξηγείται. Έχουν ανέβει περισσότερες παραγωγές τα τελευταία 50 χρόνια από ό,τι τους 5 προηγούμενους αιώνες. Σχετίζεται με τη δυνατότητα της τραγωδίας να προσπερνά τους λογοκριτές : δηλαδή να φθάνει ηθικά και συναισθηματικά επίπεδα τα οποία δεν κατορθώνουν να φθάσουν έργα που φαίνονται πιο σχετικά. Επίσης γίνονται αναφορές σε μεγάλα ζητήματα φύλου, δύναμης, βίας, εξτρεμισμού – ζητήματα με τα οποία μπορεί να ταυτιστεί κανείς – και οι τραγωδίες αναφέρονται σε τέτοια ζητήματα με περισσότερη εξυπνάδα και ποιητικότητα από ό,τι πολλά μοντέρνα θεατρικά. Ελπίζω (η αναβίωση) να κρατήσει πολύ»» είπε.

Πηγή: Καθημερινή

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων