Άρθρα με ετικέτα “επιπτώσεις”

poverty.jpgΗ πρώτη συνέπεια της απώλειας της εργασίας είναι προφανώς η στέρηση μιας σταθερής πηγής εισοδημάτων απαραίτητων για την επιβίωση. Ομως, η παρατεταμένη κατάσταση ανεργίας έχει και άλλες δραματικές επιπτώσεις στην κοινωνική και ατομική ζωή των ανέργων· επιπτώσεις που, σε αρκετές περιπτώσεις, είναι πολύ πιο επώδυνες και καταστροφικές από την έλλειψη χρημάτων.

Το πρώτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την απόρριψη και τη συστηματική άρνηση της νέας κατάστασης: το άτομο αρνείται να αποδεχτεί ότι έχασε την εργασία του και ελπίζει ότι με κάποιο τρόπο θα επαναπροσληφθεί ή θα βρει άλλη καλύτερη εργασία. Ακολουθεί το στάδιο της απαισιοδοξίας και της ανησυχίας: ύστερα από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες εύρεσης εργασίας αρχίζει να συνειδητοποιεί τη δεινή κατάστασή του. Τότε, συνήθως έπειτα από εννιά μήνες ανεργίας, εισέρχεται στο στάδιο της απελπισίας και της κατάθλιψης: δεν βλέπει καμία διέξοδο ή προοπτική λύσης στο πρόβλημά του.

Εξάλλου, μετέπειτα έρευνες κοινωνικών ψυχολόγων έδειξαν ότι κάθε άνθρωπος τείνει να δημιουργεί μια εικόνα του εαυτού του ανάλογα με τους κοινωνικούς ρόλους που έχει αποδεχτεί και στη βάση αυτών των ρόλων διαμορφώνει τη σιγουριά που απαιτείται για τη «σωστή» κοινωνική ένταξή του. Επομένως, η απώλεια εργασίας επηρεάζει αρνητικά και τις δύο αυτές συμπληρωματικές διαστάσεις της ζωής μας: τόσο τον «πραγματικό» κοινωνικό μας ρόλο όσο και την «υποκειμενική» αυτοεκτίμησή μας.

Και ίσως γι’ αυτό οι περισσότεροι ειδικοί επιμένουν ότι το πιο ουσιαστικό σύμπτωμα της απώλειας εργασίας δεν είναι τόσο η έλλειψη χρημάτων όσο η απώλεια της αυτοεκτίμησης και του αυτοσεβασμού. Αυτή η διαβρωτική αίσθηση μιας «άχρηστης» και «επισφαλούς» ζωής στο περιθώριο της κοινωνίας οδηγεί τους ανέργους σε φαινομενικά απονενοημένες πράξεις, όπως το να περιφέρονται καθημερινά στον χώρο όπου εργάζονταν μέχρι πρόσφατα ή να συνεχίζουν να υπογράφουν στο βιβλίο παρουσιών της κλειστής εταιρείας (αυτό κάνουν καθημερινά οι άνεργοι των κλειστών Ναυπηγείων Σκαραμαγκά).

Διαβάστε όλο το άρθρο στην Ελευθεροτυπία

 

Comments 0 σχόλια »

tv-kills2.jpgΑν είστε από τους φανατικούς της τηλεόρασης και περνάτε πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη, ίσως θα έπρεπε να το ξανασκεφτείτε. Ερευνητές από το Ινστιτούτο Βaker ΙDΙ για την Καρδιά και τον Διαβήτη στην Πολιτεία της Βικτόριας προειδοποιούν ότι οι πολλές ώρες τηλεθέασης μειώνουν το προσδόκιμο ζωής.

Οι επιστήμονες κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα ύστερα από μελέτη του τρόπου ζωής 8.800 ενηλίκων. «Σε σύγκριση με άτομα τα οποία έβλεπαν λιγότερες από δύο ώρες τηλεόραση ημερησίως, εκείνα που έβλεπαν τηλεόραση περισσότερες από τέσσερις ώρες καθημερινά αντιμετώπιζαν αυξημένο κατά 46% κίνδυνο θανάτου απ΄ όλα τα αίτια και κατά 80% από καρδιαγγειακό νόσημα» σημειώνουν οι ερευνητές σε δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό «Circulation» της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Προσθέτουν ότι η αύξηση αυτού του κινδύνου φάνηκε να ισχύει ακόμη και όταν ελήφθησαν υπόψη άλλοι επιβαρυντικοί για την υγεία παράγοντες, όπως το κάπνισμα, η υπέρταση, η υψηλή χοληστερόλη και η κακή διατροφή.

Ο επικεφαλής των ερευνητών Ντέβιντ Ντάνσταν τόνισε ότι η συγκεκριμένη ερευνητική εργασία επικεντρώθηκε στην τηλεόραση, ωστόσο κάθε είδους παρόμοια συμπεριφορά, όπως το να κάθεται ένα άτομο πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή ή σε ένα γραφείο, συνδέεται με αύξηση του κινδύνου θανάτου.

Το Βήμα

Comments 0 σχόλια »

ab.jpgbc.jpgde.jpg

Comments 0 σχόλια »

simpsonΔιαβάζοντας το άρθρο «Is Google making us stupid?» στο περιοδικό Atlantic είχα την εντύπωση ότι είχε γραφτεί για μένα: 

«Τα τελευταία χρόνια έχω την αίσθηση ότι κάποιος ή κάτι έχει πειράξει τον εγκέφαλό μου, αναδιατάσσοντας το νευρικό κύκλωμα, αναπρογραμματίζοντας τη μνήμη. Δεν το χάνω το μυαλό μου -απ? όσο μπορώ να κρίνω- αλλά το αισθάνομαι να αλλάζει. Και το καταλαβαίνω περισσότερο όταν διαβάζω. Η ικανότητα που είχα να βυθίζομαι σε μια αφήγηση ή να παρακολουθώ μια περίπλοκη επιχειρηματολογία έχει μειωθεί δραστικά. Τώρα η συγκέντρωσή μου αρχίζει να περισπάται μετά δυο – τρεις σελίδες. Γίνομαι νευρικός, χάνω τη σειρά, αρχίζω να αναζητώ κάτι άλλο να κάνω. Το βαθύ διάβασμα που πριν μου ερχόταν τόσο φυσικά, τώρα έχει γίνει αγώνας».

Οπως επισήμανε ο θεωρητικός των μέσων επικοινωνίας Μάρσαλ Μακλούαν τη δεκαετία του ?60, τα media δεν είναι απλώς παθητικά κανάλια πληροφοριών. Προμηθεύουν το υλικό για σκέψη, αλλά επίσης διαμορφώνουν τη διαδικασία της σκέψης. Και αυτό που φαίνεται να κάνει το Διαδίκτυο είναι να ψαλιδίζει την ικανότητά μου για συγκέντρωση και στοχασμό. Το μυαλό μου τώρα περιμένει να πάρει τις πληροφορίες με τον τρόπο που το δίκτυο τις διανέμει: με μια γοργοκίνητη ροή σωματιδίων. Κάποτε ήμουν δύτης στη θάλασσα των λέξεων. Τώρα τρέχω στην επιφάνεια σαν παιδί πάνω σε τζετ σκι».

Άρθρο της Αγγελικής Στουπάκη στην Καθημερινή: Μήπως το Ιντερνετ διαμορφώνει άβουλους πολίτες;
 Επιφανείς «χρήστες» του Διαδικτύου εκφράζουν ανησυχία ότι επηρεάζει αρνητικά την ικανότητα συγκέντρωσης και στοχασμού

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων