ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΓΕΙΑ ΣΑΣ
Αναστάσιος Αγ. Τασινός
Ιωάννινα 2 Οκτωβρίου 2014
Για να δείτε το βίντεο πατήστε: ΕΔΩ
47ο Δημοτικό Σχολείο Πατρών, τάξη ΣΤ1`, σχολικό έτος 1996-1997
Τον Ιούνιο του 1997, μαζευτήκαμε στο σπίτι του Νίκου (μαθητές, γονείς κι εγώ) για το αποχαιρετιστήριο γλέντι, μετά τρία συνεχόμενα χρόνια που ήμασταν μαζί. Τα συναισθήματα αγάπης των μαθητών και εκτίμησης των γονιών τους για το έργο μου με συγκίνησαν. Ιδιαίτερα, η ώρα του αποχαιρετισμού είχε έντονη συναισθηματική φόρτιση, γι` αυτό και απέφυγα να την καταγράψω με την κάμερα. Έμεινε όμως καταγεγραμμένη στο νου και την καρδιά, για να μου θυμίζει πάντα τις όμορφες στιγμές απ` το εκπαιδευτικό μου ταξίδι. Ακόμη και το καπό του αυτοκινήτου μου – σκονισμένο όπως ήταν – έμελλε να γίνει ο πίνακας έκφρασης των συναισθημάτων του Γιώργου. Με το δάκτυλό του έγραψε πάνω στη σκόνη: «Μιχαλιός Γιώργος, ΑΓΑΠΗ, ΤΕ…, Κύριε». Ρώτησα το Γιώργο να μου πει ποια ήταν η λέξη που άφησε μισογραμμένη. Μου απάντησε: «ΤΕΛΟΣ». Την άλλη μέρα στο σπίτι μου βιντεοσκόπησα τα γραφόμενα του Γιώργου μονολογώντας… Με την τάξη αυτή έμελλε να συναντηθώ 16 χρόνια αργότερα, το Μάρτιο του 2013, στην Πάτρα. Στο άρθρο μου «Το κόλπο grosso στα Ψηλά Αλώνια», περιέγραψα λεπτομερώς τη συνάντηση αυτή.
Ιωάννινα 2 Οκτωβρίου 2014
Αφήστε μια απάντηση