>

Κύριε, ο θεός μου, χάρισέ μου όλη την καρδιά να σε ποθώ και αφού σε ποθώ να σε ζητώ. Και αφού σε ζητώ να σε εύρω. Και αφού σε εύρω να σε αγαπώ. Και αφού σε αγαπήσω, να απαλλαγώ από τα ελαττώματά μου.Και αφού απαλλαγώ, να μην ξαναγυρίσω πλέον σε αυτά.
Δος μου Κύριε, Θεέ μου, μετάνοια στην ψυχή μου, κατάνοιξη στην καρδά μου,πηγή δακρύων στα μάτια μου και στα χέρια μου ελεημοσύνες.
Συ, Θεέ μου, διώξε από μένα το πνεύμα της υπερηφάνειας και μετάδωσέ μου τον πλούτο της δικής Σου αγαθότητας και άναψε τη φωτιά της δικής Σου Αγάπης

>
Αιτίες διαζυγίου Ιουλίου 28, 2010
Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο

Γιατί, γέροντα, χωρίζουν τα ανδρόγυνα;

– Οι άνθρωποι, παιδί μου, χωρίζουν από τη φιληδονία τους και από τον εγωισμό τους.

Από τίποτε άλλο.

Όλους τους άλλους λόγους τους εμπνέονται εκ των υστέρων για να δικαιολογήσουν τους εαυτούς τους.

Γέροντας Παΐσιος

>

Είπε ο γέροντας Οι ακτήμονες συγκινούν ακόμη και τους ληστάς οι οποίοι και βοηθούν πολλές φορές τους ακτήμονες όπως και οι ίδιοι οι ληστές βοηθιούνται από το παράδειγμα της ακτημοσύνης τους, αλλά κυρίως από την προσευχή τους να τους φωτίσει ο Θεός να μετανοήσουν και να μη κλέβουν στο εξής.Όταν ξεγελαστούν ληστές και πάνε να τους κλέψουν και δε βρίσκουν πράγματα της προκοπής για να πάρουν , διδάσκονται και από την ακτημοσύνη τους πάλι, αλλά περισσότερο από την καλοσύνη των ακτημόνων , που λυπούνται που έκαναν τόσο κόπο οι ληστές και φεύγουν με άδεια χέρια .Αυτή η λύπη είναι πολύ αισθητή και αλλοιώνει τους ληστές.

Όσοι όμως δεν τηρούμε την υπόσχεση της ακτημοσύνης και μαζέυουμε υλικά πλούτη μαζευουμε και τους ληστές τη νύχτα , και μάς δίνουν και ξύλο, μάς παίρνουν και τα πλούσια πράγματα και μάς αφήνουν μόνο τα φτωχά , τα καλογερικά.Αυτό δηλάδή που δεν εφαρμόσαμε με το Ευαγγέλιο και με το παράδειγμα των Αγίων Πατέρων, τότε το εφαρμόζουμε με το ξύλο των λήστών.

Να μην αναπαύουμε το λογισμό μας , όταν από το ξύλο των ληστών μείνουμε ακτήμονες , αλλ ΄αντιθέτως θα πρεπει να μάς πειράζη η συνείδηση , που δεν είχαμε τηρήσει την ακτημοσύνη και δε σκεφτήκαμε νωρίτερα να τα δίναμε τα πράγματα μόνοι μας., μια που χρειάζονται στους λαϊκούς για να μη κινδυνέψουν να γίνουν κλέφτες να χάσουν και την υπόληψη τπους.Εάν θα είναι και λίγο ευαίσθητοι, θα τους τύπτη και η συνείδηση που έδειραν έναν καλόγηρο, ενώ τού έκαναν καλό στην ουσία έστω και με τον κακό τους αυτό τρόπο.

Ας ξεγυμνώσουμε λοιπόν το κελλί μας από πλούτη και την ψυχή μας από παθη για να έχη νόημα η ζωή μας σαν Μοναχοί διότι όπου υπάρχει υλικός πλούτος εκεί υπάρχει πνευματική φτώχεια.

Ο πλούτος φέρνει και την όλη καταστροφή στην ψυχή, όταν δεν διανέμεται στις φτωχές ψυχές για την ψυχή μας και τις ψυχές των πεθαμένων μας.

Ο πλούτος πνίγει την ψυχή με το πολύ άγχος της αχορτασιάς .Όταν ιδούμε άνθρωπο με μεγάλο άγχος , στενοχώρια και λύπη , ενώ τα έχει όλα (τίποτε δεν του λείπει) πρέπει να γνωρίζουμε ότι του λείπει ο Θεός.

>

Posted by Ζωντανό Ιστολόγιο

Ένας μεγάλος ζωγράφος που λεγόταν Γουλιέλμος Άχτερμαν είχε φτιάξει μια αριστουργηματική εικόνα της Αποκαθήλωσης. Σε αυτήν έχει ζωγραφίσει διάφορους ανθρώπους, να προσπαθούν να κατεβάσουν το σώμα του Χριστού από το σταυρό , όπως το έχουμε και στην εκκλησία την Μεγάλη Παρασκευή. Τότε βγάζουμε τα καρφιά και κατεβἀζουμε το σώμα του Χριστού από το Σταυρό. Εκεί λοιπόν, στην εικόνα αυτή πάει ένας άνθρωπος, την κοιτάζει και λέει:

– Παιδάκι μου, εδώ δεν είσαι συ;
– Ήταν ένα πρόσωπο φτυστό με την φάτσα του ζωγράφου.
– Ναι εγώ είμαι.
– Και πώς τον έβαλες τον εαυτό σου εκεί;
– Λέει ο Άχτερμαν:
– Να σου πω.. Μέχρι τώρα Του και εγώ κάρφωνα καρφιά του Χριστού. Με τις πράξεις μου. Κάθε πράξη για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μου, ήταν και ένα καρφί στην καρδιά του Χριστού! Αλλά κάποια στιγμή το συναισθάνθηκα και είπα:
– Τέρμα! Πρέπει να αρχίσω να βγάζω κανένα καρφί από τα χέρια και τα πόδια του Χριστού! Τουλάχιστον από εκείνα που του έβαλα εγώ. Το προσπαθώ. Και θα το προσπαθώ.

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος ο μεγάλος αυτός διδάσκαλος της Εκκλησίας λέει:
Σε όσο υψηλή πνευματική ζωή και αν φθάσουμε, αν δεν κάνουμε την καρδιά μας πονόψυχη, η πνευματική μας ζωή θα είναι ψεύτικη και υποκρισία! Ο άνθρωπος αρχίζει να έχει πονόψυχη καρδιά, τότε που αρχίζει να μην θέλει πια να βάλει και άλλα καρφιά στους άλλους, αλλά και να βγάλει εκείνα που σε εποχή πνευματικής καθίζησης έβαλε.

Πηγή: Μητροπολίτου Νικοπόλεως Μελετίου, Κάρφωμα και ξεκάρφωμα

Ευχαριστίες στον Σπ.Γκ. για την αποστολή του κειμένου
Αναδημοσίευση από http://istologio.org/

>

>

>

>

>

Προσευχή του Αγίου Βασιλείου, Αρχιεπισκόπου της Καισάρειας, το 370 μ.Χ.

«Ω Θεέ μου, μεγάλωσε μέσα μας το
αίσθημα της συντροφικότητας για όλα
τα ζωντανά πλάσματα, για τους μικρούς
μας αδερφούς που Εσύ τους χάρισες
τη γη για να κατοικούν μαζί μας.
Δώσε μας να καταλάβουμε ότι δεν
ζουν για μας, αλλά για τον εαυτό
τους και για Σένα κι ότι αγαπούν τη ζωή
όπως και μεις και Σε Υπηρετούν καλύτερα
από τη δική τους θέση παρά εμείς από τη δική μας».

>