The other side (Σταυρούλα Ζευγαρά)

Θρησκευτικά και Νέες Τεχνολογίες Η Θεολογία δεν περιορίζεται και δεν περιορίζει. Διαχέεται και αποκαλύπτει…γιατί πάνω από όλα είναι βίωμα και μετά γνώση!stavroulasblog.blogspot.com

θαύμα


>Ο γέρων

Αυγ 20104

>Στο μνήμα του «αδαμάντινου» γέροντα Παϊσίου,
κατά τους Β΄Χαιρετισμούς.
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου,
Σουρωτή, Θεσσαλονίκη-Μακεδονία.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

†††††††††††††††††††††††††††††††††

At the memorial tomb of «adamantine» elder Paesios,
during the 2nd part of the Hymn to Theotokos, aka Akathist.
Holy Monastery of Saint John the Theologian,
Souroti, Thessaloniki-Macedonia.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

Παρατηρήστε το ΦΩΣ…αριστερά. Δεν είναι από αναμμένα κεριά…διακρίνεται η διαφορετικότητά του. Έγκειται στο πλησίασμα της καρδιάς του καθενός να δώσει την απάντηση. Απλά ανοίξτε τη προς το Γέροντα Παίσιο!
Άγιε Γέροντα , πρέσβευε υπέρ ημών.

Ακολουθεί αναδημοσίευση από http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-gerwn-pa-sios-olozwntanos-meta-thn-martyrikh-koimhsh-toy.html

16 χρόνια πέρασαν κιόλας από τη μέρα που ο γέροντας της Παναγούδας, το αποκούμπι κι η παρηγοριά πολλών εξ ημών, πέρασε στην άλλη μεριά της πλάσης, την αόρατη από τα σαρκικά μάτια και ορατή στις καθαρές καρδιές των παιδιών και των τρελών.

Και τι δε θα δίναμε , για να τον ξανανταμωσουμε τώρα που μάς πνίξαν οι μέριμνες, οι λογισμοί, κι οι υπευθυνότητες της καθημερινότητας.

Στη μνήμη του παππούλη θα μεταφέρουμε στον παγκόσμιο ιστό μια μοναδική ιστορία εμφάνισης του που δεν έχει ακουστεί και καταγραφεί ξανά…

Σε αυτόν λοιπόν, τον απολύτως και σε όλα τα επίπεδα αποτυχημένο κατά κόσμον , αγιορείτη ασκητή, στον οποίο όμως προστρέχαμε για παραμυθία και συμβουλές, χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, τάξεων και κοινωνικών στρωμάτων, είναι αφιερωμένη όλη η σημερινή μέρα στο ιστολόγιο τούτο.

Σε ένδειξη ευχαριστίας , για την άνευ όρων, ανεξήγητη ανθρωπίνως αγάπη και στοργή του όλα αυτά τα χρόνια που τον συναναστραφήκαμε, και μεταμέλειας για όσα τον πίκραναν , τα ανόητα που έγιναν και τ΄άλλα τα σπουδαία που δεν έγιναν, και τον έβαλαν σε «αγωνίες» ακόμα και τώρα που θα έπρεπε να αναπαύεται από τους ανείπωτους ασκητικομαρτυρικούς κόπους του.

>Ο γέρων

Αυγ 20104

>Στο μνήμα του «αδαμάντινου» γέροντα Παϊσίου,
κατά τους Β΄Χαιρετισμούς.
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου,
Σουρωτή, Θεσσαλονίκη-Μακεδονία.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

†††††††††††††††††††††††††††††††††

At the memorial tomb of «adamantine» elder Paesios,
during the 2nd part of the Hymn to Theotokos, aka Akathist.
Holy Monastery of Saint John the Theologian,
Souroti, Thessaloniki-Macedonia.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

Παρατηρήστε το ΦΩΣ…αριστερά. Δεν είναι από αναμμένα κεριά…διακρίνεται η διαφορετικότητά του. Έγκειται στο πλησίασμα της καρδιάς του καθενός να δώσει την απάντηση. Απλά ανοίξτε τη προς το Γέροντα Παίσιο!
Άγιε Γέροντα , πρέσβευε υπέρ ημών.

Ακολουθεί αναδημοσίευση από http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-gerwn-pa-sios-olozwntanos-meta-thn-martyrikh-koimhsh-toy.html

16 χρόνια πέρασαν κιόλας από τη μέρα που ο γέροντας της Παναγούδας, το αποκούμπι κι η παρηγοριά πολλών εξ ημών, πέρασε στην άλλη μεριά της πλάσης, την αόρατη από τα σαρκικά μάτια και ορατή στις καθαρές καρδιές των παιδιών και των τρελών.

Και τι δε θα δίναμε , για να τον ξανανταμωσουμε τώρα που μάς πνίξαν οι μέριμνες, οι λογισμοί, κι οι υπευθυνότητες της καθημερινότητας.

Στη μνήμη του παππούλη θα μεταφέρουμε στον παγκόσμιο ιστό μια μοναδική ιστορία εμφάνισης του που δεν έχει ακουστεί και καταγραφεί ξανά…

Σε αυτόν λοιπόν, τον απολύτως και σε όλα τα επίπεδα αποτυχημένο κατά κόσμον , αγιορείτη ασκητή, στον οποίο όμως προστρέχαμε για παραμυθία και συμβουλές, χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, τάξεων και κοινωνικών στρωμάτων, είναι αφιερωμένη όλη η σημερινή μέρα στο ιστολόγιο τούτο.

Σε ένδειξη ευχαριστίας , για την άνευ όρων, ανεξήγητη ανθρωπίνως αγάπη και στοργή του όλα αυτά τα χρόνια που τον συναναστραφήκαμε, και μεταμέλειας για όσα τον πίκραναν , τα ανόητα που έγιναν και τ΄άλλα τα σπουδαία που δεν έγιναν, και τον έβαλαν σε «αγωνίες» ακόμα και τώρα που θα έπρεπε να αναπαύεται από τους ανείπωτους ασκητικομαρτυρικούς κόπους του.

>Ο γέρων

Αυγ 20104

>Στο μνήμα του «αδαμάντινου» γέροντα Παϊσίου,
κατά τους Β΄Χαιρετισμούς.
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου,
Σουρωτή, Θεσσαλονίκη-Μακεδονία.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

†††††††††††††††††††††††††††††††††

At the memorial tomb of «adamantine» elder Paesios,
during the 2nd part of the Hymn to Theotokos, aka Akathist.
Holy Monastery of Saint John the Theologian,
Souroti, Thessaloniki-Macedonia.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

Παρατηρήστε το ΦΩΣ…αριστερά. Δεν είναι από αναμμένα κεριά…διακρίνεται η διαφορετικότητά του. Έγκειται στο πλησίασμα της καρδιάς του καθενός να δώσει την απάντηση. Απλά ανοίξτε τη προς το Γέροντα Παίσιο!
Άγιε Γέροντα , πρέσβευε υπέρ ημών.

Ακολουθεί αναδημοσίευση από http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-gerwn-pa-sios-olozwntanos-meta-thn-martyrikh-koimhsh-toy.html

16 χρόνια πέρασαν κιόλας από τη μέρα που ο γέροντας της Παναγούδας, το αποκούμπι κι η παρηγοριά πολλών εξ ημών, πέρασε στην άλλη μεριά της πλάσης, την αόρατη από τα σαρκικά μάτια και ορατή στις καθαρές καρδιές των παιδιών και των τρελών.

Και τι δε θα δίναμε , για να τον ξανανταμωσουμε τώρα που μάς πνίξαν οι μέριμνες, οι λογισμοί, κι οι υπευθυνότητες της καθημερινότητας.

Στη μνήμη του παππούλη θα μεταφέρουμε στον παγκόσμιο ιστό μια μοναδική ιστορία εμφάνισης του που δεν έχει ακουστεί και καταγραφεί ξανά…

Σε αυτόν λοιπόν, τον απολύτως και σε όλα τα επίπεδα αποτυχημένο κατά κόσμον , αγιορείτη ασκητή, στον οποίο όμως προστρέχαμε για παραμυθία και συμβουλές, χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, τάξεων και κοινωνικών στρωμάτων, είναι αφιερωμένη όλη η σημερινή μέρα στο ιστολόγιο τούτο.

Σε ένδειξη ευχαριστίας , για την άνευ όρων, ανεξήγητη ανθρωπίνως αγάπη και στοργή του όλα αυτά τα χρόνια που τον συναναστραφήκαμε, και μεταμέλειας για όσα τον πίκραναν , τα ανόητα που έγιναν και τ΄άλλα τα σπουδαία που δεν έγιναν, και τον έβαλαν σε «αγωνίες» ακόμα και τώρα που θα έπρεπε να αναπαύεται από τους ανείπωτους ασκητικομαρτυρικούς κόπους του.

>Ο γέρων

Αυγ 20104

>Στο μνήμα του «αδαμάντινου» γέροντα Παϊσίου,
κατά τους Β΄Χαιρετισμούς.
Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου,
Σουρωτή, Θεσσαλονίκη-Μακεδονία.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

†††††††††††††††††††††††††††††††††

At the memorial tomb of «adamantine» elder Paesios,
during the 2nd part of the Hymn to Theotokos, aka Akathist.
Holy Monastery of Saint John the Theologian,
Souroti, Thessaloniki-Macedonia.

†ΒΒΒΒ†HOC VINCES†ΙCXC ΝΙΚΑ†
http://www.romanity.org/indexe.htm

Παρατηρήστε το ΦΩΣ…αριστερά. Δεν είναι από αναμμένα κεριά…διακρίνεται η διαφορετικότητά του. Έγκειται στο πλησίασμα της καρδιάς του καθενός να δώσει την απάντηση. Απλά ανοίξτε τη προς το Γέροντα Παίσιο!
Άγιε Γέροντα , πρέσβευε υπέρ ημών.

Ακολουθεί αναδημοσίευση από http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-gerwn-pa-sios-olozwntanos-meta-thn-martyrikh-koimhsh-toy.html

16 χρόνια πέρασαν κιόλας από τη μέρα που ο γέροντας της Παναγούδας, το αποκούμπι κι η παρηγοριά πολλών εξ ημών, πέρασε στην άλλη μεριά της πλάσης, την αόρατη από τα σαρκικά μάτια και ορατή στις καθαρές καρδιές των παιδιών και των τρελών.

Και τι δε θα δίναμε , για να τον ξανανταμωσουμε τώρα που μάς πνίξαν οι μέριμνες, οι λογισμοί, κι οι υπευθυνότητες της καθημερινότητας.

Στη μνήμη του παππούλη θα μεταφέρουμε στον παγκόσμιο ιστό μια μοναδική ιστορία εμφάνισης του που δεν έχει ακουστεί και καταγραφεί ξανά…

Σε αυτόν λοιπόν, τον απολύτως και σε όλα τα επίπεδα αποτυχημένο κατά κόσμον , αγιορείτη ασκητή, στον οποίο όμως προστρέχαμε για παραμυθία και συμβουλές, χιλιάδες άνθρωποι όλων των ηλικιών, τάξεων και κοινωνικών στρωμάτων, είναι αφιερωμένη όλη η σημερινή μέρα στο ιστολόγιο τούτο.

Σε ένδειξη ευχαριστίας , για την άνευ όρων, ανεξήγητη ανθρωπίνως αγάπη και στοργή του όλα αυτά τα χρόνια που τον συναναστραφήκαμε, και μεταμέλειας για όσα τον πίκραναν , τα ανόητα που έγιναν και τ΄άλλα τα σπουδαία που δεν έγιναν, και τον έβαλαν σε «αγωνίες» ακόμα και τώρα που θα έπρεπε να αναπαύεται από τους ανείπωτους ασκητικομαρτυρικούς κόπους του.

>Μαρτυρία εμφάνισης Γέροντα

Αυγ 20104

>
Ο φίλος Γ. συνάντησε τον γέροντα Παΐσιο, του οποίου την ύπαρξη αγνοούσε, το 2001 (επτά χρόνια μετά την κοίμηση του) όταν βρισκόταν σε πολυήμερο προσκύνημα στον Ιερό Άθωνα.Στην επιστολή που ακολουθεί περιγράφει την όμορφη περιπέτεια της συνάντησης , συνομιλίας και γνωριμίας του με τον γέροντα.

Φίλε Misha σε χαιρετώ,

Τελικά ύστερα από σχεδόν 5 χρόνια, η ιστορία της συναντήσεως μου με τον
Γέροντα Παισιο καταλήγει σε αίσιο τέλος έτσι τελικά μπορώ να ρίξω την
αυλαία και να βρω λίγη ψυχική γαλήνη.

Είναι αναγκαίο να μοιρασθώ αυτην την εμπειρία με κάποιον.

Ιδιαιτέρως όταν αυτός ο κάποιος είναι ένας που έχει συναντήσει τον
Γέροντα.

Όπως εσύ.

Και εδώ μπορώ να δω την μεσολάβηση του Γέροντα.

Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να ακούσης την όλη ιστορια σαν είδος Εξομολογήσεως.

Είμαι βέβαιος ότι θα δείξεις κατανόηση όσο κανείς άλλος και αυτό είναι αρκετό για εμένα.

Στην ιστορια μου θα βάλω και μερικές φωτογραφίες μια και που μια φωτογραφία αξίζει για 1000 λέξεις.

25 Νοεμβρίου 2001

Στο μονοπάτι προς την Ιερά Μονή Καρακαλλου, λίγες ώρες πριν συναντήσω τον Γέροντα

(Η παρατιθέμενη φωτογραφία είναι του συντάκτη της επιστολής ελαφρώς «πειραγμένη» για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων)

Τον Γέροντα τον συνάντησα σε ένα ακριβώς όμοιο σημείο δρόμου, και ήταν ακριβώς το ίδιο ακριβώς ντυμένος.

Η μόνη διαφορά στην φωτογραφία είναι ο καιρός που εκείνη την ημέρα ήταν κρύος ,μουντός και στις πλευρές του δρόμου εδώ και εκεί υπήρχε χιόνι και ήταν πολύ λασπερός λόγω που ήταν φρέσκο κομμένος.

Σε αυτό το σημείο ο δρόμος έκανε μια διχάλα σχήματος Υ

Εγώ ήμουν έτοιμος να ακολουθήσω τον αριστερό δρόμο με κατεύθυνση προς την παραλία Γιατί είχα σχηματίσει την λανθασμένη εντύπωση ότι η Μονή ήταν κλειστά στην παραλία.

Παρουσιάσθηκε ο Γέροντας και ύστερα από το «Δεν πας καλά, ακολούθησε με»άρχισε να περπατάει προς τον δεξιό δρόμο.

Ακολουθώντας τον Γέροντα αρκετά βήματα πιο πίσω διερωτόμουν «Γιατί δεν κρύωνε τόσο ελαφρά ντυμένος?»

Και «Γιατί τα παπούτσια του ήταν τόσο καθαρά και όχι λασπωμένα όπως τα δικά μου?»

Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα περπατούσε, είχα αρχίσει να λαχανιάζω και αισθάνθηκα ανακούφιση όταν ύστερα από τις λίγες λέξεις που ανταλλάξαμε κατά την διαδρομή «Βάζουν τις μπουλντόζες και καταστρέφουν τα μονοπάτια του Αγίου Όρους» και «Χιονίζει στην Ι…ία;»τελικά είπε

«ακολούθησε το μονοπάτι, Ο Χριστός και Η Παναγία θα σε προστατέψουν εγώ γυρίζω στην σκήτη μου.»

Η όλη ιστορία βάστηξε περίπου 10 λεπτά πάνω κάτω.

Όταν χωριστήκαμε με τον παράξενο τρόπο που ήδη σου έχω γράψει, κατάλαβα ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί αλλά δεν μπορούσα ακριβώς να καταλάβω τι.

Στις 15 Δεκεμβρίου έφυγα από το Άγιο Όρος.

Όπως το Ferryboat απομακρυνόταν από την προβλήτα της Δάφνης ένοιωσα ένα πολύ βαθύ πόνο που έφευγα από το Άγιο Όρος, τώρα ξέρω ότι ύστερα από 5 χρόνια ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τον εαυτόν μου είναι ακόμη εκεί.

Έκανα Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά 2001 , 2002 με την οικογένεια μου

Πάλι έβαλα τον σάκο και την σκηνή μου στην πλάτη και άρχισα τις περιηγήσεις μου.

(Ακολουθούν κάποιες προσωπικές αναφορές του φίλου επιστολογράφου για όμορφες πεζοπορικές περιπέτειες και τους λόγους που τον ανάγκασαν . να φύγει από την Ελλάδα)

Ο πόνος του χωρισμού από την Ελλάδα ήταν πολύ δυνατός αυτήν την φορά, τα χρόνια περνάνε και η πιθανότητα ότι ίσως να μην ξαναδώ ποτέ την Ελλάδα γίνονται όλο και περισσότερες.

(Ακολουθούν κάποιες ακόμα προσωπικές αναφορές του φίλου αποστολέα για τα έτη 2002- 2003)

Ο πόνος του χωρισμού δεν ήταν πια τόσο δυνατός αλλά η ανάμνηση της συναντήσεως με τον Γέροντα γινότανε δυνατότερη σε σημείο που ο αδελφός μου στην Ελλάδα έφθασε να μου πει όταν τον είχα πάρει τηλέφωνο …. σε παρακαλώ ας μην αρχίσουμε πάλι με το Καλόγερο.

(Ακολουθούν κι άλλα προσωπικά στοιχεία για τα χρόνια 2003-2004 )

Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών μου ήρθε η ανεξήγητη επιθυμία να φτιάξω μια μικρή εκκλησούλα για τον κήπο.

Η επιθυμία ήταν πολύ δυνατή παρόλο που στην ζωή μου το Θρησκευτικό μέρος δεν ήταν πολύ έκδηλο.

Οι σχέσεις μου με την εκκλησία ήταν πολύ τυπικές,

Απλώς σεβόμουν Θρησκεία και Εκκλησία και αυτό ήταν ΟΛΟ.

Το Φθινόπωρο του 2004 άρχισα να κάνω τα σχέδια και να μαζεύω τα υλικά και τον χειμώνα του 2004 -; 2005 έφτιαξα την Εκκλησούλα στο δωμάτιο που χρησιμοποιώ ως Hobby roomComputer room.

Όλα πήγαιναν σαν ρολόι και πραγματικά το γλεντούσα, το παράξενο ήταν ότι πολύ συχνά το δωμάτιο γέμιζε από μια θαυμάσια ευωδιά που δεν μπορούσα να καταλάβω από που προερχόταν.

Η γυναίκα μου που ερχόταν στον δωμάτιο δεν της μύριζε τίποτα.

Την έφτιαξα κομμάτι κομμάτι από καλής ποιότητας τσιμέντο έτσι θα υπάρχει για πολλά χρόνια.

Τελείωσα στις αρχές Μάιου του 2005 και κατέβασα τα κομμάτια στον κήπο για συναρμολόγηση.

Στις αρχές του Αυγούστου 2005 όλα ήταν έτοιμα, από την Ελλάδα μου έστειλαν το Καμπανάκι επίσης Αγιασμό από την Εκκλησία των Σπάτων και λάδι από το καντήλι του Αγίου Εφραιμ.

Στις 15 Αυγούστου 2005 κάναμε την αφιέρωση της Εκκλησούλας μου Στην Παναγία και την ονομάσαμε Η Πανταχού Παρούσα.

Οι εικόνες είναι δώρα από την οικογένεια μου στην Ελλάδα.

Αμέσως άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα.

Την επόμενη ημέρα δούλευα στο Κομπιούτερ μου. Συνήθως έχω πολλές σελίδες
ανοιχτές ταυτόχρονα.

Όταν τελείωσα και έκλεινα τις σελίδες στο τέλος εμφανίστηκε η φωτογραφία του Γέροντα που μου έδειξε τον δρόμο στο Άγιο Όρος και έψαχνα τόσο καιρό να βρω κάτι σχετικό με αυτόν. Ακόμη δεν ήξερα το όνομα του.

Έπαθα σοκ και αμέσως πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου στην Ελλάδα λέγοντας της ότι Βρήκα τον Καλόγερο …. βρήκα τον καλόγερο και ότι μου μοστράριζε το παπούτσια του σαν να μου έλεγε «Με Θυμάσαι;»

Τις είπα ότι θα της έστελνα μια φωτογραφία και να πήγαινε στον Παπά της ενορίας και αυτός ίσως να ήξερε ποιος είναι. Η αδελφή μου ήταν πιο προσγειωμένη και μου είπε κατά τα φαινόμενα θα ξαναπαρουσιαστεί η θα σου δώσει σημάδια ποιος είναι.

Μερικές μέρες αργότερα εντελώς τυχαία έπιασα την εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη agrypnos στην ΝΕΤ και άκουσα όταν κάποιος από τους ακροατές του τον ρώτησε εάν ήξερε που μπορούσε να βρει για τους εορτάζοντας τηςμέρας. Ο Τσιλιμιδης του είπε να κοιτάξει στην σελίδα www.eortologio.gr

Από περιέργεια πήγα στην σελίδα, πραγματικά ωραία σελίδα και πολύ χρήσιμη για ανθρώπους όπως εγώ.

Πήγα στο Guestbook και αφίσα ένα Comment κάτι πολύ τυπικό,

Ύστερα από 10 ημέρες είχα ένα e-mail από ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ kivotos Help– www.kivotos.1821.gr στο οποίον μου έλεγαν σχετικώς με την σελίδα τους.

Τους απάντησα ρωτώντας τους πως βρήκαν την διεύθυνση μου. Μου είπαν από το eortologio

Η kivotos Help μου αρέσει παρά πολύ, θαυμάσιοι άνθρωποι, ιδιαιτέρως μου αρέσουν οι απαντήσεις που δίνουν σε απορίες μελών.

Αλλάξαμε αρκετά πολύ ενδιαφέροντα e-mail σε ένα από αυτά είχα αναφερθεί στον άσχημο δρόμο που ακολουθεί η σημερινή μοντέρνα Ελληνική οικογένεια.

Συμφώνησαν μαζί μου προσθέτοντας «τώρα που δεν υπάρχει πια μαζί μας ο Πάτερ Παισιος για να μας οδηγήσει …. »

Τους ρώτησα ποιος ακριβώς ήταν ο π. Παισιος μου απάντησαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους και ποιο αγαπητούς Αγιορείτες των τελευταίων ετών και μου έστειλαν και 2 φωτογραφίες

Νόμισα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να τους ρωτήσω σχετικώς με τον Γέροντα μου και τους έστειλα την φωτογραφία του.

Είμαι σίγουρος ότι θα νόμισαν προσπαθούσα να κάνω πλάκα μαζί τους.

Απλώς μου έστειλαν την διεύθυνση του http://www.athos.edo.gr/

Πήγα στην σελίδα αλλά ακόμη δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα για να ρωτήσω.

Έκανα surfing για αρκετές ώρες.

Δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα έτσι χρειάσθηκε αρκετό surfing πριν τελικά διαπιστώσω ότι ο Γέροντας μου ήταν ο Παισιος.

Μια και οι φίλοι από το kivotos Help μου είχαν αναφέρει ότι «Τώρα που δεν είναι μαζί μας ο Γέροντας Παισιος» πίστεψα ότι είχε φύγει από την ζωή ύστερα από την συνάντηση μας Άγιο Όρος στις 25 Νοέμβριου 2001.

Στο Forum του athos edo, ζήτησα πληροφορίες εάν υπήρχε ένα σύντομο βιογραφικό του Γέροντα Παισιου.

Απήντησε ο g_aggelos με μια σύντομη βιογραφία του Γέροντα και συνιστώντας το βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ.

Όταν είδα την ημερομηνία της κοιμήσεως του Γέροντα ήταν σαν να έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε.

Ακόμη και η γυναίκα μου το κατάλαβε και με ρώτησε τι μου συμβαίνει.

Έγραψα στην Ελλάδα και μου έστειλαν το βιβλίο του Ιερομόναχου Ισαάκ.

Ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία που έχω διαβάσει.

Με επηρεάζει πάρα πολύ.

Οι κακουχίες που θεληματικώς ο Γέροντας επέβαλε στον εαυτόν του για μένα είναι δύσκολο να κατανοήσω.

Η δύναμης της θελήσεως είναι απίστευτη.

Αυτά με λίγα λόγια είναι η ιστορία της συναντήσεως μου με το Γέροντα Παισιο.

Τότε στο Άγιο Όρος χωρίς αμφιβολία για μένα μου έσωσε την ζωή.

Τώρα σχεδόν κάνει το ίδιο με το να με καθοδηγεί σιγά σιγά στην απολύτρωση από τις επιπτώσεις εκείνης της συναντήσεως.

Γράφοντας αυτό το γράμμα σε έναν άγνωστο ήταν δύσκολο και κάτι που έχω κάνει για πρώτη φορά στην ζωή μου.

Θέλω να σου δείξω ότι δεν είμαι Φανατικός η μάλλον καλύτερα δεν έχω καβαλήσει το καλάμι.

Είμαι ένας Νορμάλ άνθρωπος με τις αδυναμίες του…..(εδώ ο φίλος αποστολέας γράφει κάποια προσωπικά του δεδομένα)

ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΚΥΡΙΕ.

Το παράξενο είναι ότι μέσα μου κάτι μου λέει να σε εμπιστευτώ.

Είναι κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά τα τελευταία χρόνια τόσα έχουν συμβεί σε μένα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω.

Αφήνω πάνω σε σένα αν θα ήταν καλό αυτή η ιστορια να «Μαθευτεί».

Νομίζω ότι το χρωστάω στον Άγιο Γέροντα οι άνθρωποι να την γνωρίσουν.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το γράμμα μου και φωτογραφίες όπως είναι η τροποποιημένα σύμφωνα με ότι εσύ νομίζεις καλύτερο.

Ελπίζω να μην σε κούρασα με την πολυλογία μου.

Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά.

Καλό Σαββατοκύριακο.

Φιλικότατα,

Γ.

Σημειώσεις Misha: Η επιστολή ελήφθη το 2006. Έμεινε φυλαγμένη για κάποιους προσωπικούς λόγους του παραλήπτη της. Σήμερα ήλθε η ώρα να δημοσιοποιηθεί για πρώτη φορά με την άδεια του συντάκτη της.
Eυχαριστώ θερμά πρώτα τον καλό Θεό, τον γέροντα Παΐσιο που έφερε τα πράγματα έτσι, αλλά και ιδιαιτέρως τον αγαπητό Γ. που εμπιστεύτηκε με τόση ανοιχτωσύνη αυτή του τη συνάντηση με τον παππούλη. Εύχομαι η Παναγιά και ο γέροντας να προστατεύουν κι εκείνον και την οικογένεια του, εκεί στα ξένα που βρίσκεται.
Τα στοιχεία του φίλου Γ. είναι στη διάθεση μας.Ολόκληρη η επιστολή (και τα τμήματα της που σήμερα παραλείψαμε) θα δοθούν εκεί που πρέπει ώστε να αξιοποιηθούν καταλλήλως προς ωφέλεια όσων ευλαβούνται το γέροντα. . Παρακαλώ θερμά όσους φίλους θελήσουν να την αναπαράξουν, να το κάνουν χωρίς να αλλάξουν το περιεχόμενο της και με αναφορά στην πηγή προέλευσης της για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «χαλασμένου τηλεφώνου» που παρεισφρύει συχνά σε διηγήσεις συναξαριακού τύπου.

3 Δημοσιεύτηκε: 12 Ιου 2010 sto http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-ger-pa-sios-peridiabainei-to-agionoros-meta-thn-koimhsh-toy-ka.html

>Μαρτυρία εμφάνισης Γέροντα

Αυγ 20104

>
Ο φίλος Γ. συνάντησε τον γέροντα Παΐσιο, του οποίου την ύπαρξη αγνοούσε, το 2001 (επτά χρόνια μετά την κοίμηση του) όταν βρισκόταν σε πολυήμερο προσκύνημα στον Ιερό Άθωνα.Στην επιστολή που ακολουθεί περιγράφει την όμορφη περιπέτεια της συνάντησης , συνομιλίας και γνωριμίας του με τον γέροντα.

Φίλε Misha σε χαιρετώ,

Τελικά ύστερα από σχεδόν 5 χρόνια, η ιστορία της συναντήσεως μου με τον
Γέροντα Παισιο καταλήγει σε αίσιο τέλος έτσι τελικά μπορώ να ρίξω την
αυλαία και να βρω λίγη ψυχική γαλήνη.

Είναι αναγκαίο να μοιρασθώ αυτην την εμπειρία με κάποιον.

Ιδιαιτέρως όταν αυτός ο κάποιος είναι ένας που έχει συναντήσει τον
Γέροντα.

Όπως εσύ.

Και εδώ μπορώ να δω την μεσολάβηση του Γέροντα.

Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να ακούσης την όλη ιστορια σαν είδος Εξομολογήσεως.

Είμαι βέβαιος ότι θα δείξεις κατανόηση όσο κανείς άλλος και αυτό είναι αρκετό για εμένα.

Στην ιστορια μου θα βάλω και μερικές φωτογραφίες μια και που μια φωτογραφία αξίζει για 1000 λέξεις.

25 Νοεμβρίου 2001

Στο μονοπάτι προς την Ιερά Μονή Καρακαλλου, λίγες ώρες πριν συναντήσω τον Γέροντα

(Η παρατιθέμενη φωτογραφία είναι του συντάκτη της επιστολής ελαφρώς «πειραγμένη» για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων)

Τον Γέροντα τον συνάντησα σε ένα ακριβώς όμοιο σημείο δρόμου, και ήταν ακριβώς το ίδιο ακριβώς ντυμένος.

Η μόνη διαφορά στην φωτογραφία είναι ο καιρός που εκείνη την ημέρα ήταν κρύος ,μουντός και στις πλευρές του δρόμου εδώ και εκεί υπήρχε χιόνι και ήταν πολύ λασπερός λόγω που ήταν φρέσκο κομμένος.

Σε αυτό το σημείο ο δρόμος έκανε μια διχάλα σχήματος Υ

Εγώ ήμουν έτοιμος να ακολουθήσω τον αριστερό δρόμο με κατεύθυνση προς την παραλία Γιατί είχα σχηματίσει την λανθασμένη εντύπωση ότι η Μονή ήταν κλειστά στην παραλία.

Παρουσιάσθηκε ο Γέροντας και ύστερα από το «Δεν πας καλά, ακολούθησε με»άρχισε να περπατάει προς τον δεξιό δρόμο.

Ακολουθώντας τον Γέροντα αρκετά βήματα πιο πίσω διερωτόμουν «Γιατί δεν κρύωνε τόσο ελαφρά ντυμένος?»

Και «Γιατί τα παπούτσια του ήταν τόσο καθαρά και όχι λασπωμένα όπως τα δικά μου?»

Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα περπατούσε, είχα αρχίσει να λαχανιάζω και αισθάνθηκα ανακούφιση όταν ύστερα από τις λίγες λέξεις που ανταλλάξαμε κατά την διαδρομή «Βάζουν τις μπουλντόζες και καταστρέφουν τα μονοπάτια του Αγίου Όρους» και «Χιονίζει στην Ι…ία;»τελικά είπε

«ακολούθησε το μονοπάτι, Ο Χριστός και Η Παναγία θα σε προστατέψουν εγώ γυρίζω στην σκήτη μου.»

Η όλη ιστορία βάστηξε περίπου 10 λεπτά πάνω κάτω.

Όταν χωριστήκαμε με τον παράξενο τρόπο που ήδη σου έχω γράψει, κατάλαβα ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί αλλά δεν μπορούσα ακριβώς να καταλάβω τι.

Στις 15 Δεκεμβρίου έφυγα από το Άγιο Όρος.

Όπως το Ferryboat απομακρυνόταν από την προβλήτα της Δάφνης ένοιωσα ένα πολύ βαθύ πόνο που έφευγα από το Άγιο Όρος, τώρα ξέρω ότι ύστερα από 5 χρόνια ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τον εαυτόν μου είναι ακόμη εκεί.

Έκανα Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά 2001 , 2002 με την οικογένεια μου

Πάλι έβαλα τον σάκο και την σκηνή μου στην πλάτη και άρχισα τις περιηγήσεις μου.

(Ακολουθούν κάποιες προσωπικές αναφορές του φίλου επιστολογράφου για όμορφες πεζοπορικές περιπέτειες και τους λόγους που τον ανάγκασαν . να φύγει από την Ελλάδα)

Ο πόνος του χωρισμού από την Ελλάδα ήταν πολύ δυνατός αυτήν την φορά, τα χρόνια περνάνε και η πιθανότητα ότι ίσως να μην ξαναδώ ποτέ την Ελλάδα γίνονται όλο και περισσότερες.

(Ακολουθούν κάποιες ακόμα προσωπικές αναφορές του φίλου αποστολέα για τα έτη 2002- 2003)

Ο πόνος του χωρισμού δεν ήταν πια τόσο δυνατός αλλά η ανάμνηση της συναντήσεως με τον Γέροντα γινότανε δυνατότερη σε σημείο που ο αδελφός μου στην Ελλάδα έφθασε να μου πει όταν τον είχα πάρει τηλέφωνο …. σε παρακαλώ ας μην αρχίσουμε πάλι με το Καλόγερο.

(Ακολουθούν κι άλλα προσωπικά στοιχεία για τα χρόνια 2003-2004 )

Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών μου ήρθε η ανεξήγητη επιθυμία να φτιάξω μια μικρή εκκλησούλα για τον κήπο.

Η επιθυμία ήταν πολύ δυνατή παρόλο που στην ζωή μου το Θρησκευτικό μέρος δεν ήταν πολύ έκδηλο.

Οι σχέσεις μου με την εκκλησία ήταν πολύ τυπικές,

Απλώς σεβόμουν Θρησκεία και Εκκλησία και αυτό ήταν ΟΛΟ.

Το Φθινόπωρο του 2004 άρχισα να κάνω τα σχέδια και να μαζεύω τα υλικά και τον χειμώνα του 2004 -; 2005 έφτιαξα την Εκκλησούλα στο δωμάτιο που χρησιμοποιώ ως Hobby roomComputer room.

Όλα πήγαιναν σαν ρολόι και πραγματικά το γλεντούσα, το παράξενο ήταν ότι πολύ συχνά το δωμάτιο γέμιζε από μια θαυμάσια ευωδιά που δεν μπορούσα να καταλάβω από που προερχόταν.

Η γυναίκα μου που ερχόταν στον δωμάτιο δεν της μύριζε τίποτα.

Την έφτιαξα κομμάτι κομμάτι από καλής ποιότητας τσιμέντο έτσι θα υπάρχει για πολλά χρόνια.

Τελείωσα στις αρχές Μάιου του 2005 και κατέβασα τα κομμάτια στον κήπο για συναρμολόγηση.

Στις αρχές του Αυγούστου 2005 όλα ήταν έτοιμα, από την Ελλάδα μου έστειλαν το Καμπανάκι επίσης Αγιασμό από την Εκκλησία των Σπάτων και λάδι από το καντήλι του Αγίου Εφραιμ.

Στις 15 Αυγούστου 2005 κάναμε την αφιέρωση της Εκκλησούλας μου Στην Παναγία και την ονομάσαμε Η Πανταχού Παρούσα.

Οι εικόνες είναι δώρα από την οικογένεια μου στην Ελλάδα.

Αμέσως άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα.

Την επόμενη ημέρα δούλευα στο Κομπιούτερ μου. Συνήθως έχω πολλές σελίδες
ανοιχτές ταυτόχρονα.

Όταν τελείωσα και έκλεινα τις σελίδες στο τέλος εμφανίστηκε η φωτογραφία του Γέροντα που μου έδειξε τον δρόμο στο Άγιο Όρος και έψαχνα τόσο καιρό να βρω κάτι σχετικό με αυτόν. Ακόμη δεν ήξερα το όνομα του.

Έπαθα σοκ και αμέσως πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου στην Ελλάδα λέγοντας της ότι Βρήκα τον Καλόγερο …. βρήκα τον καλόγερο και ότι μου μοστράριζε το παπούτσια του σαν να μου έλεγε «Με Θυμάσαι;»

Τις είπα ότι θα της έστελνα μια φωτογραφία και να πήγαινε στον Παπά της ενορίας και αυτός ίσως να ήξερε ποιος είναι. Η αδελφή μου ήταν πιο προσγειωμένη και μου είπε κατά τα φαινόμενα θα ξαναπαρουσιαστεί η θα σου δώσει σημάδια ποιος είναι.

Μερικές μέρες αργότερα εντελώς τυχαία έπιασα την εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη agrypnos στην ΝΕΤ και άκουσα όταν κάποιος από τους ακροατές του τον ρώτησε εάν ήξερε που μπορούσε να βρει για τους εορτάζοντας τηςμέρας. Ο Τσιλιμιδης του είπε να κοιτάξει στην σελίδα www.eortologio.gr

Από περιέργεια πήγα στην σελίδα, πραγματικά ωραία σελίδα και πολύ χρήσιμη για ανθρώπους όπως εγώ.

Πήγα στο Guestbook και αφίσα ένα Comment κάτι πολύ τυπικό,

Ύστερα από 10 ημέρες είχα ένα e-mail από ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ kivotos Help– www.kivotos.1821.gr στο οποίον μου έλεγαν σχετικώς με την σελίδα τους.

Τους απάντησα ρωτώντας τους πως βρήκαν την διεύθυνση μου. Μου είπαν από το eortologio

Η kivotos Help μου αρέσει παρά πολύ, θαυμάσιοι άνθρωποι, ιδιαιτέρως μου αρέσουν οι απαντήσεις που δίνουν σε απορίες μελών.

Αλλάξαμε αρκετά πολύ ενδιαφέροντα e-mail σε ένα από αυτά είχα αναφερθεί στον άσχημο δρόμο που ακολουθεί η σημερινή μοντέρνα Ελληνική οικογένεια.

Συμφώνησαν μαζί μου προσθέτοντας «τώρα που δεν υπάρχει πια μαζί μας ο Πάτερ Παισιος για να μας οδηγήσει …. »

Τους ρώτησα ποιος ακριβώς ήταν ο π. Παισιος μου απάντησαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους και ποιο αγαπητούς Αγιορείτες των τελευταίων ετών και μου έστειλαν και 2 φωτογραφίες

Νόμισα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να τους ρωτήσω σχετικώς με τον Γέροντα μου και τους έστειλα την φωτογραφία του.

Είμαι σίγουρος ότι θα νόμισαν προσπαθούσα να κάνω πλάκα μαζί τους.

Απλώς μου έστειλαν την διεύθυνση του http://www.athos.edo.gr/

Πήγα στην σελίδα αλλά ακόμη δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα για να ρωτήσω.

Έκανα surfing για αρκετές ώρες.

Δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα έτσι χρειάσθηκε αρκετό surfing πριν τελικά διαπιστώσω ότι ο Γέροντας μου ήταν ο Παισιος.

Μια και οι φίλοι από το kivotos Help μου είχαν αναφέρει ότι «Τώρα που δεν είναι μαζί μας ο Γέροντας Παισιος» πίστεψα ότι είχε φύγει από την ζωή ύστερα από την συνάντηση μας Άγιο Όρος στις 25 Νοέμβριου 2001.

Στο Forum του athos edo, ζήτησα πληροφορίες εάν υπήρχε ένα σύντομο βιογραφικό του Γέροντα Παισιου.

Απήντησε ο g_aggelos με μια σύντομη βιογραφία του Γέροντα και συνιστώντας το βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ.

Όταν είδα την ημερομηνία της κοιμήσεως του Γέροντα ήταν σαν να έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε.

Ακόμη και η γυναίκα μου το κατάλαβε και με ρώτησε τι μου συμβαίνει.

Έγραψα στην Ελλάδα και μου έστειλαν το βιβλίο του Ιερομόναχου Ισαάκ.

Ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία που έχω διαβάσει.

Με επηρεάζει πάρα πολύ.

Οι κακουχίες που θεληματικώς ο Γέροντας επέβαλε στον εαυτόν του για μένα είναι δύσκολο να κατανοήσω.

Η δύναμης της θελήσεως είναι απίστευτη.

Αυτά με λίγα λόγια είναι η ιστορία της συναντήσεως μου με το Γέροντα Παισιο.

Τότε στο Άγιο Όρος χωρίς αμφιβολία για μένα μου έσωσε την ζωή.

Τώρα σχεδόν κάνει το ίδιο με το να με καθοδηγεί σιγά σιγά στην απολύτρωση από τις επιπτώσεις εκείνης της συναντήσεως.

Γράφοντας αυτό το γράμμα σε έναν άγνωστο ήταν δύσκολο και κάτι που έχω κάνει για πρώτη φορά στην ζωή μου.

Θέλω να σου δείξω ότι δεν είμαι Φανατικός η μάλλον καλύτερα δεν έχω καβαλήσει το καλάμι.

Είμαι ένας Νορμάλ άνθρωπος με τις αδυναμίες του…..(εδώ ο φίλος αποστολέας γράφει κάποια προσωπικά του δεδομένα)

ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΚΥΡΙΕ.

Το παράξενο είναι ότι μέσα μου κάτι μου λέει να σε εμπιστευτώ.

Είναι κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά τα τελευταία χρόνια τόσα έχουν συμβεί σε μένα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω.

Αφήνω πάνω σε σένα αν θα ήταν καλό αυτή η ιστορια να «Μαθευτεί».

Νομίζω ότι το χρωστάω στον Άγιο Γέροντα οι άνθρωποι να την γνωρίσουν.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το γράμμα μου και φωτογραφίες όπως είναι η τροποποιημένα σύμφωνα με ότι εσύ νομίζεις καλύτερο.

Ελπίζω να μην σε κούρασα με την πολυλογία μου.

Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά.

Καλό Σαββατοκύριακο.

Φιλικότατα,

Γ.

Σημειώσεις Misha: Η επιστολή ελήφθη το 2006. Έμεινε φυλαγμένη για κάποιους προσωπικούς λόγους του παραλήπτη της. Σήμερα ήλθε η ώρα να δημοσιοποιηθεί για πρώτη φορά με την άδεια του συντάκτη της.
Eυχαριστώ θερμά πρώτα τον καλό Θεό, τον γέροντα Παΐσιο που έφερε τα πράγματα έτσι, αλλά και ιδιαιτέρως τον αγαπητό Γ. που εμπιστεύτηκε με τόση ανοιχτωσύνη αυτή του τη συνάντηση με τον παππούλη. Εύχομαι η Παναγιά και ο γέροντας να προστατεύουν κι εκείνον και την οικογένεια του, εκεί στα ξένα που βρίσκεται.
Τα στοιχεία του φίλου Γ. είναι στη διάθεση μας.Ολόκληρη η επιστολή (και τα τμήματα της που σήμερα παραλείψαμε) θα δοθούν εκεί που πρέπει ώστε να αξιοποιηθούν καταλλήλως προς ωφέλεια όσων ευλαβούνται το γέροντα. . Παρακαλώ θερμά όσους φίλους θελήσουν να την αναπαράξουν, να το κάνουν χωρίς να αλλάξουν το περιεχόμενο της και με αναφορά στην πηγή προέλευσης της για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «χαλασμένου τηλεφώνου» που παρεισφρύει συχνά σε διηγήσεις συναξαριακού τύπου.

3 Δημοσιεύτηκε: 12 Ιου 2010 sto http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-ger-pa-sios-peridiabainei-to-agionoros-meta-thn-koimhsh-toy-ka.html

>Μαρτυρία εμφάνισης Γέροντα

Αυγ 20104

>
Ο φίλος Γ. συνάντησε τον γέροντα Παΐσιο, του οποίου την ύπαρξη αγνοούσε, το 2001 (επτά χρόνια μετά την κοίμηση του) όταν βρισκόταν σε πολυήμερο προσκύνημα στον Ιερό Άθωνα.Στην επιστολή που ακολουθεί περιγράφει την όμορφη περιπέτεια της συνάντησης , συνομιλίας και γνωριμίας του με τον γέροντα.

Φίλε Misha σε χαιρετώ,

Τελικά ύστερα από σχεδόν 5 χρόνια, η ιστορία της συναντήσεως μου με τον
Γέροντα Παισιο καταλήγει σε αίσιο τέλος έτσι τελικά μπορώ να ρίξω την
αυλαία και να βρω λίγη ψυχική γαλήνη.

Είναι αναγκαίο να μοιρασθώ αυτην την εμπειρία με κάποιον.

Ιδιαιτέρως όταν αυτός ο κάποιος είναι ένας που έχει συναντήσει τον
Γέροντα.

Όπως εσύ.

Και εδώ μπορώ να δω την μεσολάβηση του Γέροντα.

Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να ακούσης την όλη ιστορια σαν είδος Εξομολογήσεως.

Είμαι βέβαιος ότι θα δείξεις κατανόηση όσο κανείς άλλος και αυτό είναι αρκετό για εμένα.

Στην ιστορια μου θα βάλω και μερικές φωτογραφίες μια και που μια φωτογραφία αξίζει για 1000 λέξεις.

25 Νοεμβρίου 2001

Στο μονοπάτι προς την Ιερά Μονή Καρακαλλου, λίγες ώρες πριν συναντήσω τον Γέροντα

(Η παρατιθέμενη φωτογραφία είναι του συντάκτη της επιστολής ελαφρώς «πειραγμένη» για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων)

Τον Γέροντα τον συνάντησα σε ένα ακριβώς όμοιο σημείο δρόμου, και ήταν ακριβώς το ίδιο ακριβώς ντυμένος.

Η μόνη διαφορά στην φωτογραφία είναι ο καιρός που εκείνη την ημέρα ήταν κρύος ,μουντός και στις πλευρές του δρόμου εδώ και εκεί υπήρχε χιόνι και ήταν πολύ λασπερός λόγω που ήταν φρέσκο κομμένος.

Σε αυτό το σημείο ο δρόμος έκανε μια διχάλα σχήματος Υ

Εγώ ήμουν έτοιμος να ακολουθήσω τον αριστερό δρόμο με κατεύθυνση προς την παραλία Γιατί είχα σχηματίσει την λανθασμένη εντύπωση ότι η Μονή ήταν κλειστά στην παραλία.

Παρουσιάσθηκε ο Γέροντας και ύστερα από το «Δεν πας καλά, ακολούθησε με»άρχισε να περπατάει προς τον δεξιό δρόμο.

Ακολουθώντας τον Γέροντα αρκετά βήματα πιο πίσω διερωτόμουν «Γιατί δεν κρύωνε τόσο ελαφρά ντυμένος?»

Και «Γιατί τα παπούτσια του ήταν τόσο καθαρά και όχι λασπωμένα όπως τα δικά μου?»

Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα περπατούσε, είχα αρχίσει να λαχανιάζω και αισθάνθηκα ανακούφιση όταν ύστερα από τις λίγες λέξεις που ανταλλάξαμε κατά την διαδρομή «Βάζουν τις μπουλντόζες και καταστρέφουν τα μονοπάτια του Αγίου Όρους» και «Χιονίζει στην Ι…ία;»τελικά είπε

«ακολούθησε το μονοπάτι, Ο Χριστός και Η Παναγία θα σε προστατέψουν εγώ γυρίζω στην σκήτη μου.»

Η όλη ιστορία βάστηξε περίπου 10 λεπτά πάνω κάτω.

Όταν χωριστήκαμε με τον παράξενο τρόπο που ήδη σου έχω γράψει, κατάλαβα ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί αλλά δεν μπορούσα ακριβώς να καταλάβω τι.

Στις 15 Δεκεμβρίου έφυγα από το Άγιο Όρος.

Όπως το Ferryboat απομακρυνόταν από την προβλήτα της Δάφνης ένοιωσα ένα πολύ βαθύ πόνο που έφευγα από το Άγιο Όρος, τώρα ξέρω ότι ύστερα από 5 χρόνια ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τον εαυτόν μου είναι ακόμη εκεί.

Έκανα Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά 2001 , 2002 με την οικογένεια μου

Πάλι έβαλα τον σάκο και την σκηνή μου στην πλάτη και άρχισα τις περιηγήσεις μου.

(Ακολουθούν κάποιες προσωπικές αναφορές του φίλου επιστολογράφου για όμορφες πεζοπορικές περιπέτειες και τους λόγους που τον ανάγκασαν . να φύγει από την Ελλάδα)

Ο πόνος του χωρισμού από την Ελλάδα ήταν πολύ δυνατός αυτήν την φορά, τα χρόνια περνάνε και η πιθανότητα ότι ίσως να μην ξαναδώ ποτέ την Ελλάδα γίνονται όλο και περισσότερες.

(Ακολουθούν κάποιες ακόμα προσωπικές αναφορές του φίλου αποστολέα για τα έτη 2002- 2003)

Ο πόνος του χωρισμού δεν ήταν πια τόσο δυνατός αλλά η ανάμνηση της συναντήσεως με τον Γέροντα γινότανε δυνατότερη σε σημείο που ο αδελφός μου στην Ελλάδα έφθασε να μου πει όταν τον είχα πάρει τηλέφωνο …. σε παρακαλώ ας μην αρχίσουμε πάλι με το Καλόγερο.

(Ακολουθούν κι άλλα προσωπικά στοιχεία για τα χρόνια 2003-2004 )

Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών μου ήρθε η ανεξήγητη επιθυμία να φτιάξω μια μικρή εκκλησούλα για τον κήπο.

Η επιθυμία ήταν πολύ δυνατή παρόλο που στην ζωή μου το Θρησκευτικό μέρος δεν ήταν πολύ έκδηλο.

Οι σχέσεις μου με την εκκλησία ήταν πολύ τυπικές,

Απλώς σεβόμουν Θρησκεία και Εκκλησία και αυτό ήταν ΟΛΟ.

Το Φθινόπωρο του 2004 άρχισα να κάνω τα σχέδια και να μαζεύω τα υλικά και τον χειμώνα του 2004 -; 2005 έφτιαξα την Εκκλησούλα στο δωμάτιο που χρησιμοποιώ ως Hobby roomComputer room.

Όλα πήγαιναν σαν ρολόι και πραγματικά το γλεντούσα, το παράξενο ήταν ότι πολύ συχνά το δωμάτιο γέμιζε από μια θαυμάσια ευωδιά που δεν μπορούσα να καταλάβω από που προερχόταν.

Η γυναίκα μου που ερχόταν στον δωμάτιο δεν της μύριζε τίποτα.

Την έφτιαξα κομμάτι κομμάτι από καλής ποιότητας τσιμέντο έτσι θα υπάρχει για πολλά χρόνια.

Τελείωσα στις αρχές Μάιου του 2005 και κατέβασα τα κομμάτια στον κήπο για συναρμολόγηση.

Στις αρχές του Αυγούστου 2005 όλα ήταν έτοιμα, από την Ελλάδα μου έστειλαν το Καμπανάκι επίσης Αγιασμό από την Εκκλησία των Σπάτων και λάδι από το καντήλι του Αγίου Εφραιμ.

Στις 15 Αυγούστου 2005 κάναμε την αφιέρωση της Εκκλησούλας μου Στην Παναγία και την ονομάσαμε Η Πανταχού Παρούσα.

Οι εικόνες είναι δώρα από την οικογένεια μου στην Ελλάδα.

Αμέσως άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα.

Την επόμενη ημέρα δούλευα στο Κομπιούτερ μου. Συνήθως έχω πολλές σελίδες
ανοιχτές ταυτόχρονα.

Όταν τελείωσα και έκλεινα τις σελίδες στο τέλος εμφανίστηκε η φωτογραφία του Γέροντα που μου έδειξε τον δρόμο στο Άγιο Όρος και έψαχνα τόσο καιρό να βρω κάτι σχετικό με αυτόν. Ακόμη δεν ήξερα το όνομα του.

Έπαθα σοκ και αμέσως πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου στην Ελλάδα λέγοντας της ότι Βρήκα τον Καλόγερο …. βρήκα τον καλόγερο και ότι μου μοστράριζε το παπούτσια του σαν να μου έλεγε «Με Θυμάσαι;»

Τις είπα ότι θα της έστελνα μια φωτογραφία και να πήγαινε στον Παπά της ενορίας και αυτός ίσως να ήξερε ποιος είναι. Η αδελφή μου ήταν πιο προσγειωμένη και μου είπε κατά τα φαινόμενα θα ξαναπαρουσιαστεί η θα σου δώσει σημάδια ποιος είναι.

Μερικές μέρες αργότερα εντελώς τυχαία έπιασα την εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη agrypnos στην ΝΕΤ και άκουσα όταν κάποιος από τους ακροατές του τον ρώτησε εάν ήξερε που μπορούσε να βρει για τους εορτάζοντας τηςμέρας. Ο Τσιλιμιδης του είπε να κοιτάξει στην σελίδα www.eortologio.gr

Από περιέργεια πήγα στην σελίδα, πραγματικά ωραία σελίδα και πολύ χρήσιμη για ανθρώπους όπως εγώ.

Πήγα στο Guestbook και αφίσα ένα Comment κάτι πολύ τυπικό,

Ύστερα από 10 ημέρες είχα ένα e-mail από ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ kivotos Help– www.kivotos.1821.gr στο οποίον μου έλεγαν σχετικώς με την σελίδα τους.

Τους απάντησα ρωτώντας τους πως βρήκαν την διεύθυνση μου. Μου είπαν από το eortologio

Η kivotos Help μου αρέσει παρά πολύ, θαυμάσιοι άνθρωποι, ιδιαιτέρως μου αρέσουν οι απαντήσεις που δίνουν σε απορίες μελών.

Αλλάξαμε αρκετά πολύ ενδιαφέροντα e-mail σε ένα από αυτά είχα αναφερθεί στον άσχημο δρόμο που ακολουθεί η σημερινή μοντέρνα Ελληνική οικογένεια.

Συμφώνησαν μαζί μου προσθέτοντας «τώρα που δεν υπάρχει πια μαζί μας ο Πάτερ Παισιος για να μας οδηγήσει …. »

Τους ρώτησα ποιος ακριβώς ήταν ο π. Παισιος μου απάντησαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους και ποιο αγαπητούς Αγιορείτες των τελευταίων ετών και μου έστειλαν και 2 φωτογραφίες

Νόμισα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να τους ρωτήσω σχετικώς με τον Γέροντα μου και τους έστειλα την φωτογραφία του.

Είμαι σίγουρος ότι θα νόμισαν προσπαθούσα να κάνω πλάκα μαζί τους.

Απλώς μου έστειλαν την διεύθυνση του http://www.athos.edo.gr/

Πήγα στην σελίδα αλλά ακόμη δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα για να ρωτήσω.

Έκανα surfing για αρκετές ώρες.

Δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα έτσι χρειάσθηκε αρκετό surfing πριν τελικά διαπιστώσω ότι ο Γέροντας μου ήταν ο Παισιος.

Μια και οι φίλοι από το kivotos Help μου είχαν αναφέρει ότι «Τώρα που δεν είναι μαζί μας ο Γέροντας Παισιος» πίστεψα ότι είχε φύγει από την ζωή ύστερα από την συνάντηση μας Άγιο Όρος στις 25 Νοέμβριου 2001.

Στο Forum του athos edo, ζήτησα πληροφορίες εάν υπήρχε ένα σύντομο βιογραφικό του Γέροντα Παισιου.

Απήντησε ο g_aggelos με μια σύντομη βιογραφία του Γέροντα και συνιστώντας το βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ.

Όταν είδα την ημερομηνία της κοιμήσεως του Γέροντα ήταν σαν να έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε.

Ακόμη και η γυναίκα μου το κατάλαβε και με ρώτησε τι μου συμβαίνει.

Έγραψα στην Ελλάδα και μου έστειλαν το βιβλίο του Ιερομόναχου Ισαάκ.

Ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία που έχω διαβάσει.

Με επηρεάζει πάρα πολύ.

Οι κακουχίες που θεληματικώς ο Γέροντας επέβαλε στον εαυτόν του για μένα είναι δύσκολο να κατανοήσω.

Η δύναμης της θελήσεως είναι απίστευτη.

Αυτά με λίγα λόγια είναι η ιστορία της συναντήσεως μου με το Γέροντα Παισιο.

Τότε στο Άγιο Όρος χωρίς αμφιβολία για μένα μου έσωσε την ζωή.

Τώρα σχεδόν κάνει το ίδιο με το να με καθοδηγεί σιγά σιγά στην απολύτρωση από τις επιπτώσεις εκείνης της συναντήσεως.

Γράφοντας αυτό το γράμμα σε έναν άγνωστο ήταν δύσκολο και κάτι που έχω κάνει για πρώτη φορά στην ζωή μου.

Θέλω να σου δείξω ότι δεν είμαι Φανατικός η μάλλον καλύτερα δεν έχω καβαλήσει το καλάμι.

Είμαι ένας Νορμάλ άνθρωπος με τις αδυναμίες του…..(εδώ ο φίλος αποστολέας γράφει κάποια προσωπικά του δεδομένα)

ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΚΥΡΙΕ.

Το παράξενο είναι ότι μέσα μου κάτι μου λέει να σε εμπιστευτώ.

Είναι κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά τα τελευταία χρόνια τόσα έχουν συμβεί σε μένα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω.

Αφήνω πάνω σε σένα αν θα ήταν καλό αυτή η ιστορια να «Μαθευτεί».

Νομίζω ότι το χρωστάω στον Άγιο Γέροντα οι άνθρωποι να την γνωρίσουν.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το γράμμα μου και φωτογραφίες όπως είναι η τροποποιημένα σύμφωνα με ότι εσύ νομίζεις καλύτερο.

Ελπίζω να μην σε κούρασα με την πολυλογία μου.

Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά.

Καλό Σαββατοκύριακο.

Φιλικότατα,

Γ.

Σημειώσεις Misha: Η επιστολή ελήφθη το 2006. Έμεινε φυλαγμένη για κάποιους προσωπικούς λόγους του παραλήπτη της. Σήμερα ήλθε η ώρα να δημοσιοποιηθεί για πρώτη φορά με την άδεια του συντάκτη της.
Eυχαριστώ θερμά πρώτα τον καλό Θεό, τον γέροντα Παΐσιο που έφερε τα πράγματα έτσι, αλλά και ιδιαιτέρως τον αγαπητό Γ. που εμπιστεύτηκε με τόση ανοιχτωσύνη αυτή του τη συνάντηση με τον παππούλη. Εύχομαι η Παναγιά και ο γέροντας να προστατεύουν κι εκείνον και την οικογένεια του, εκεί στα ξένα που βρίσκεται.
Τα στοιχεία του φίλου Γ. είναι στη διάθεση μας.Ολόκληρη η επιστολή (και τα τμήματα της που σήμερα παραλείψαμε) θα δοθούν εκεί που πρέπει ώστε να αξιοποιηθούν καταλλήλως προς ωφέλεια όσων ευλαβούνται το γέροντα. . Παρακαλώ θερμά όσους φίλους θελήσουν να την αναπαράξουν, να το κάνουν χωρίς να αλλάξουν το περιεχόμενο της και με αναφορά στην πηγή προέλευσης της για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «χαλασμένου τηλεφώνου» που παρεισφρύει συχνά σε διηγήσεις συναξαριακού τύπου.

3 Δημοσιεύτηκε: 12 Ιου 2010 sto http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-ger-pa-sios-peridiabainei-to-agionoros-meta-thn-koimhsh-toy-ka.html

>Μαρτυρία εμφάνισης Γέροντα

Αυγ 20104

>
Ο φίλος Γ. συνάντησε τον γέροντα Παΐσιο, του οποίου την ύπαρξη αγνοούσε, το 2001 (επτά χρόνια μετά την κοίμηση του) όταν βρισκόταν σε πολυήμερο προσκύνημα στον Ιερό Άθωνα.Στην επιστολή που ακολουθεί περιγράφει την όμορφη περιπέτεια της συνάντησης , συνομιλίας και γνωριμίας του με τον γέροντα.

Φίλε Misha σε χαιρετώ,

Τελικά ύστερα από σχεδόν 5 χρόνια, η ιστορία της συναντήσεως μου με τον
Γέροντα Παισιο καταλήγει σε αίσιο τέλος έτσι τελικά μπορώ να ρίξω την
αυλαία και να βρω λίγη ψυχική γαλήνη.

Είναι αναγκαίο να μοιρασθώ αυτην την εμπειρία με κάποιον.

Ιδιαιτέρως όταν αυτός ο κάποιος είναι ένας που έχει συναντήσει τον
Γέροντα.

Όπως εσύ.

Και εδώ μπορώ να δω την μεσολάβηση του Γέροντα.

Το μόνο που θέλω από εσένα είναι να ακούσης την όλη ιστορια σαν είδος Εξομολογήσεως.

Είμαι βέβαιος ότι θα δείξεις κατανόηση όσο κανείς άλλος και αυτό είναι αρκετό για εμένα.

Στην ιστορια μου θα βάλω και μερικές φωτογραφίες μια και που μια φωτογραφία αξίζει για 1000 λέξεις.

25 Νοεμβρίου 2001

Στο μονοπάτι προς την Ιερά Μονή Καρακαλλου, λίγες ώρες πριν συναντήσω τον Γέροντα

(Η παρατιθέμενη φωτογραφία είναι του συντάκτη της επιστολής ελαφρώς «πειραγμένη» για λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων)

Τον Γέροντα τον συνάντησα σε ένα ακριβώς όμοιο σημείο δρόμου, και ήταν ακριβώς το ίδιο ακριβώς ντυμένος.

Η μόνη διαφορά στην φωτογραφία είναι ο καιρός που εκείνη την ημέρα ήταν κρύος ,μουντός και στις πλευρές του δρόμου εδώ και εκεί υπήρχε χιόνι και ήταν πολύ λασπερός λόγω που ήταν φρέσκο κομμένος.

Σε αυτό το σημείο ο δρόμος έκανε μια διχάλα σχήματος Υ

Εγώ ήμουν έτοιμος να ακολουθήσω τον αριστερό δρόμο με κατεύθυνση προς την παραλία Γιατί είχα σχηματίσει την λανθασμένη εντύπωση ότι η Μονή ήταν κλειστά στην παραλία.

Παρουσιάσθηκε ο Γέροντας και ύστερα από το «Δεν πας καλά, ακολούθησε με»άρχισε να περπατάει προς τον δεξιό δρόμο.

Ακολουθώντας τον Γέροντα αρκετά βήματα πιο πίσω διερωτόμουν «Γιατί δεν κρύωνε τόσο ελαφρά ντυμένος?»

Και «Γιατί τα παπούτσια του ήταν τόσο καθαρά και όχι λασπωμένα όπως τα δικά μου?»

Μου έκανε εντύπωση πόσο γρήγορα περπατούσε, είχα αρχίσει να λαχανιάζω και αισθάνθηκα ανακούφιση όταν ύστερα από τις λίγες λέξεις που ανταλλάξαμε κατά την διαδρομή «Βάζουν τις μπουλντόζες και καταστρέφουν τα μονοπάτια του Αγίου Όρους» και «Χιονίζει στην Ι…ία;»τελικά είπε

«ακολούθησε το μονοπάτι, Ο Χριστός και Η Παναγία θα σε προστατέψουν εγώ γυρίζω στην σκήτη μου.»

Η όλη ιστορία βάστηξε περίπου 10 λεπτά πάνω κάτω.

Όταν χωριστήκαμε με τον παράξενο τρόπο που ήδη σου έχω γράψει, κατάλαβα ότι κάτι πολύ παράξενο είχε συμβεί αλλά δεν μπορούσα ακριβώς να καταλάβω τι.

Στις 15 Δεκεμβρίου έφυγα από το Άγιο Όρος.

Όπως το Ferryboat απομακρυνόταν από την προβλήτα της Δάφνης ένοιωσα ένα πολύ βαθύ πόνο που έφευγα από το Άγιο Όρος, τώρα ξέρω ότι ύστερα από 5 χρόνια ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τον εαυτόν μου είναι ακόμη εκεί.

Έκανα Χριστούγεννα , Πρωτοχρονιά 2001 , 2002 με την οικογένεια μου

Πάλι έβαλα τον σάκο και την σκηνή μου στην πλάτη και άρχισα τις περιηγήσεις μου.

(Ακολουθούν κάποιες προσωπικές αναφορές του φίλου επιστολογράφου για όμορφες πεζοπορικές περιπέτειες και τους λόγους που τον ανάγκασαν . να φύγει από την Ελλάδα)

Ο πόνος του χωρισμού από την Ελλάδα ήταν πολύ δυνατός αυτήν την φορά, τα χρόνια περνάνε και η πιθανότητα ότι ίσως να μην ξαναδώ ποτέ την Ελλάδα γίνονται όλο και περισσότερες.

(Ακολουθούν κάποιες ακόμα προσωπικές αναφορές του φίλου αποστολέα για τα έτη 2002- 2003)

Ο πόνος του χωρισμού δεν ήταν πια τόσο δυνατός αλλά η ανάμνηση της συναντήσεως με τον Γέροντα γινότανε δυνατότερη σε σημείο που ο αδελφός μου στην Ελλάδα έφθασε να μου πει όταν τον είχα πάρει τηλέφωνο …. σε παρακαλώ ας μην αρχίσουμε πάλι με το Καλόγερο.

(Ακολουθούν κι άλλα προσωπικά στοιχεία για τα χρόνια 2003-2004 )

Κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών μου ήρθε η ανεξήγητη επιθυμία να φτιάξω μια μικρή εκκλησούλα για τον κήπο.

Η επιθυμία ήταν πολύ δυνατή παρόλο που στην ζωή μου το Θρησκευτικό μέρος δεν ήταν πολύ έκδηλο.

Οι σχέσεις μου με την εκκλησία ήταν πολύ τυπικές,

Απλώς σεβόμουν Θρησκεία και Εκκλησία και αυτό ήταν ΟΛΟ.

Το Φθινόπωρο του 2004 άρχισα να κάνω τα σχέδια και να μαζεύω τα υλικά και τον χειμώνα του 2004 -; 2005 έφτιαξα την Εκκλησούλα στο δωμάτιο που χρησιμοποιώ ως Hobby roomComputer room.

Όλα πήγαιναν σαν ρολόι και πραγματικά το γλεντούσα, το παράξενο ήταν ότι πολύ συχνά το δωμάτιο γέμιζε από μια θαυμάσια ευωδιά που δεν μπορούσα να καταλάβω από που προερχόταν.

Η γυναίκα μου που ερχόταν στον δωμάτιο δεν της μύριζε τίποτα.

Την έφτιαξα κομμάτι κομμάτι από καλής ποιότητας τσιμέντο έτσι θα υπάρχει για πολλά χρόνια.

Τελείωσα στις αρχές Μάιου του 2005 και κατέβασα τα κομμάτια στον κήπο για συναρμολόγηση.

Στις αρχές του Αυγούστου 2005 όλα ήταν έτοιμα, από την Ελλάδα μου έστειλαν το Καμπανάκι επίσης Αγιασμό από την Εκκλησία των Σπάτων και λάδι από το καντήλι του Αγίου Εφραιμ.

Στις 15 Αυγούστου 2005 κάναμε την αφιέρωση της Εκκλησούλας μου Στην Παναγία και την ονομάσαμε Η Πανταχού Παρούσα.

Οι εικόνες είναι δώρα από την οικογένεια μου στην Ελλάδα.

Αμέσως άρχισαν να συμβαίνουν παράξενα πράγματα.

Την επόμενη ημέρα δούλευα στο Κομπιούτερ μου. Συνήθως έχω πολλές σελίδες
ανοιχτές ταυτόχρονα.

Όταν τελείωσα και έκλεινα τις σελίδες στο τέλος εμφανίστηκε η φωτογραφία του Γέροντα που μου έδειξε τον δρόμο στο Άγιο Όρος και έψαχνα τόσο καιρό να βρω κάτι σχετικό με αυτόν. Ακόμη δεν ήξερα το όνομα του.

Έπαθα σοκ και αμέσως πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου στην Ελλάδα λέγοντας της ότι Βρήκα τον Καλόγερο …. βρήκα τον καλόγερο και ότι μου μοστράριζε το παπούτσια του σαν να μου έλεγε «Με Θυμάσαι;»

Τις είπα ότι θα της έστελνα μια φωτογραφία και να πήγαινε στον Παπά της ενορίας και αυτός ίσως να ήξερε ποιος είναι. Η αδελφή μου ήταν πιο προσγειωμένη και μου είπε κατά τα φαινόμενα θα ξαναπαρουσιαστεί η θα σου δώσει σημάδια ποιος είναι.

Μερικές μέρες αργότερα εντελώς τυχαία έπιασα την εκπομπή του Μάνου Τσιλιμίδη agrypnos στην ΝΕΤ και άκουσα όταν κάποιος από τους ακροατές του τον ρώτησε εάν ήξερε που μπορούσε να βρει για τους εορτάζοντας τηςμέρας. Ο Τσιλιμιδης του είπε να κοιτάξει στην σελίδα www.eortologio.gr

Από περιέργεια πήγα στην σελίδα, πραγματικά ωραία σελίδα και πολύ χρήσιμη για ανθρώπους όπως εγώ.

Πήγα στο Guestbook και αφίσα ένα Comment κάτι πολύ τυπικό,

Ύστερα από 10 ημέρες είχα ένα e-mail από ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ kivotos Help– www.kivotos.1821.gr στο οποίον μου έλεγαν σχετικώς με την σελίδα τους.

Τους απάντησα ρωτώντας τους πως βρήκαν την διεύθυνση μου. Μου είπαν από το eortologio

Η kivotos Help μου αρέσει παρά πολύ, θαυμάσιοι άνθρωποι, ιδιαιτέρως μου αρέσουν οι απαντήσεις που δίνουν σε απορίες μελών.

Αλλάξαμε αρκετά πολύ ενδιαφέροντα e-mail σε ένα από αυτά είχα αναφερθεί στον άσχημο δρόμο που ακολουθεί η σημερινή μοντέρνα Ελληνική οικογένεια.

Συμφώνησαν μαζί μου προσθέτοντας «τώρα που δεν υπάρχει πια μαζί μας ο Πάτερ Παισιος για να μας οδηγήσει …. »

Τους ρώτησα ποιος ακριβώς ήταν ο π. Παισιος μου απάντησαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους και ποιο αγαπητούς Αγιορείτες των τελευταίων ετών και μου έστειλαν και 2 φωτογραφίες

Νόμισα ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να τους ρωτήσω σχετικώς με τον Γέροντα μου και τους έστειλα την φωτογραφία του.

Είμαι σίγουρος ότι θα νόμισαν προσπαθούσα να κάνω πλάκα μαζί τους.

Απλώς μου έστειλαν την διεύθυνση του http://www.athos.edo.gr/

Πήγα στην σελίδα αλλά ακόμη δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα για να ρωτήσω.

Έκανα surfing για αρκετές ώρες.

Δεν ήξερα το όνομα του Γέροντα έτσι χρειάσθηκε αρκετό surfing πριν τελικά διαπιστώσω ότι ο Γέροντας μου ήταν ο Παισιος.

Μια και οι φίλοι από το kivotos Help μου είχαν αναφέρει ότι «Τώρα που δεν είναι μαζί μας ο Γέροντας Παισιος» πίστεψα ότι είχε φύγει από την ζωή ύστερα από την συνάντηση μας Άγιο Όρος στις 25 Νοέμβριου 2001.

Στο Forum του athos edo, ζήτησα πληροφορίες εάν υπήρχε ένα σύντομο βιογραφικό του Γέροντα Παισιου.

Απήντησε ο g_aggelos με μια σύντομη βιογραφία του Γέροντα και συνιστώντας το βιβλίο που έγραψε ο Ιερομόναχος Ισαάκ.

Όταν είδα την ημερομηνία της κοιμήσεως του Γέροντα ήταν σαν να έπεσε ο ουρανός και με πλάκωσε.

Ακόμη και η γυναίκα μου το κατάλαβε και με ρώτησε τι μου συμβαίνει.

Έγραψα στην Ελλάδα και μου έστειλαν το βιβλίο του Ιερομόναχου Ισαάκ.

Ένα από τα ποιο δύσκολα βιβλία που έχω διαβάσει.

Με επηρεάζει πάρα πολύ.

Οι κακουχίες που θεληματικώς ο Γέροντας επέβαλε στον εαυτόν του για μένα είναι δύσκολο να κατανοήσω.

Η δύναμης της θελήσεως είναι απίστευτη.

Αυτά με λίγα λόγια είναι η ιστορία της συναντήσεως μου με το Γέροντα Παισιο.

Τότε στο Άγιο Όρος χωρίς αμφιβολία για μένα μου έσωσε την ζωή.

Τώρα σχεδόν κάνει το ίδιο με το να με καθοδηγεί σιγά σιγά στην απολύτρωση από τις επιπτώσεις εκείνης της συναντήσεως.

Γράφοντας αυτό το γράμμα σε έναν άγνωστο ήταν δύσκολο και κάτι που έχω κάνει για πρώτη φορά στην ζωή μου.

Θέλω να σου δείξω ότι δεν είμαι Φανατικός η μάλλον καλύτερα δεν έχω καβαλήσει το καλάμι.

Είμαι ένας Νορμάλ άνθρωπος με τις αδυναμίες του…..(εδώ ο φίλος αποστολέας γράφει κάποια προσωπικά του δεδομένα)

ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ ΚΥΡΙΕ.

Το παράξενο είναι ότι μέσα μου κάτι μου λέει να σε εμπιστευτώ.

Είναι κάτι που δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά τα τελευταία χρόνια τόσα έχουν συμβεί σε μένα που δεν μπορώ να τα εξηγήσω.

Αφήνω πάνω σε σένα αν θα ήταν καλό αυτή η ιστορια να «Μαθευτεί».

Νομίζω ότι το χρωστάω στον Άγιο Γέροντα οι άνθρωποι να την γνωρίσουν.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το γράμμα μου και φωτογραφίες όπως είναι η τροποποιημένα σύμφωνα με ότι εσύ νομίζεις καλύτερο.

Ελπίζω να μην σε κούρασα με την πολυλογία μου.

Σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά.

Καλό Σαββατοκύριακο.

Φιλικότατα,

Γ.

Σημειώσεις Misha: Η επιστολή ελήφθη το 2006. Έμεινε φυλαγμένη για κάποιους προσωπικούς λόγους του παραλήπτη της. Σήμερα ήλθε η ώρα να δημοσιοποιηθεί για πρώτη φορά με την άδεια του συντάκτη της.
Eυχαριστώ θερμά πρώτα τον καλό Θεό, τον γέροντα Παΐσιο που έφερε τα πράγματα έτσι, αλλά και ιδιαιτέρως τον αγαπητό Γ. που εμπιστεύτηκε με τόση ανοιχτωσύνη αυτή του τη συνάντηση με τον παππούλη. Εύχομαι η Παναγιά και ο γέροντας να προστατεύουν κι εκείνον και την οικογένεια του, εκεί στα ξένα που βρίσκεται.
Τα στοιχεία του φίλου Γ. είναι στη διάθεση μας.Ολόκληρη η επιστολή (και τα τμήματα της που σήμερα παραλείψαμε) θα δοθούν εκεί που πρέπει ώστε να αξιοποιηθούν καταλλήλως προς ωφέλεια όσων ευλαβούνται το γέροντα. . Παρακαλώ θερμά όσους φίλους θελήσουν να την αναπαράξουν, να το κάνουν χωρίς να αλλάξουν το περιεχόμενο της και με αναφορά στην πηγή προέλευσης της για να αποφευχθεί το φαινόμενο του «χαλασμένου τηλεφώνου» που παρεισφρύει συχνά σε διηγήσεις συναξαριακού τύπου.

3 Δημοσιεύτηκε: 12 Ιου 2010 sto http://misha.pblogs.gr/2010/07/o-ger-pa-sios-peridiabainei-to-agionoros-meta-thn-koimhsh-toy-ka.html

>Θαύμα στο Αγιο Ορος !!

Απρ 201024

> Ο Νίκος Κουρκούλης είναι γνωστός τραγουδιστής στην Ελλάδα . Ακολουθεί μία συνέντευξη του Νίκου Κουρκούλη, σε μαγνητοσκόπηση από την 6η Δεκεμβρίου του 2006, στον ΑΝΤ1. Ο Νίκος Κουρκούλης περί το 2002, είχε προβλήματα υγείας. Σε εξετάσεις που έκανε, διαπιστώθηκε καρκίνος στο πάγκρεας. Έκανε αρκετές επαναληπτικές εξετάσεις, που όμως όλες έδειχναν όλες το ίδιο πράγμα. Η μητέρα του του έλεγε να μην ανησυχεί και ότι όλα θα πάνε καλά. Κατά την περίοδο της Σαρακοστής και αφού τελείωσε το πρόγραμμα στο κέντρο που εμφανιζόταν (τελευταία ημέρα λειτουργίας), χαιρέτισε όλους τους φίλους του και πρόσφερε δωράκια σε όλους τους συνεργάτες του, σαν να μην μπορούσε πια να χαρεί αυτή την χαρά του κοινού. Μάλιστα τότε, άρχισε να κυκλοφορεί η φήμη περί της σοβαρής αρρώστιας του Κουρκούλη, και ότι βαδίζει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Οι φίλοι του, τον πίεζαν να πάνε στο Άγιον Όρος. Το ίδιο και ένας θείος του. Και φυσικά τον πείσανε μιας και ήταν ένας πόθος του χρόνια τώρα να κάνει αυτήν την επίσκεψη. Πριν ξεκινήσει, έκανε μία επανάλληψη των εξετάσεων, χωρίς όμως να πάρει τα αποτελέσματα, γιατί την επόμενη θα έφευγε για το Άγιο Όρος. Ήξερε ότι οι εξετάσεις θα έδειχναν το ίδιο όπως όλες οι προηγούμενες, και είχε πάρει πια την απόφαση να πάει στην Αμερική και να κάνει χειρουργίο, σε κάποιον γιατρό που του είχαν συστήσει που ήταν ειδικός παγκρεατολόγος. Ξεκίνησαν λοιπόν, και μπήκαν στο καραβάκι που θα τους πήγαινε στην Δάφνη. Ήταν Μεγάλη εβδομάδα και λολοι ξέρουμε ότι είναι μια περίοδος με φουλ επισκέπτες. Το καραβάκι ήταν γεμάτο κόσμο. Παρ’ όλα αυτά υπήρχε μία καρέκλα στο καραβάκι που δεν καθόταν κανένας. Οι φίλοι του του πρότειναν να κάτσει αυτός, και όπως και έγινε. Φυσικά όλοι οι ταξιδιώτες τον χαιετούσαν και του ζητούσαν να βγουν μια φωτογραφία μαζί του. Δίπλα του καθόταν ένας κύριος γύρω στα 50, και κάποια στιγμή γυρίζει και τον ρωτάει: «Είστε ο Κουρκούλης; Ξέρετε, εγώ δεν σας γνωρίζω γιατί είμαι από Αμερική, αλλά η κόρη μου σας ακούει και της αρέσουν τα τραγούδια σας. Μπορούμε να βγούμε μια φωτογραφία μαζί, για να της δώσω χαρά;». Έβγαλαν την φωτογραφία και μετά έπιασαν κουβέντα. Μέσα σε όλα του είπε ο Νίκος ότι ήθελε να πάει στην Αμερική, όχι τουρνέ φυσικά, αλλά για το πρόβλημα υγείας που είχε. Και μάλιστα ανέφερε το όνομα του γιατρού που θα τον χειρουργούσε. Ο άλλος έμεινε έκπλητος. Γιατί, ο άνθρωπος αυτός ήταν το δεξί χέρι του συγκεκριμένου γιατρού, και η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν ότι ο ίδιος ο γιατρός καθόταν παραδίπλα!!!!! Αφού συνήλθε από την έκπληξη μίλησε και με τον γιατρό και ανταλλάξανε κάρτες για την μετέπειτα επικοινωνία τους. Έφτασαν στην Σκήτη της Αγίας Άννας. Ήταν Μεγάλη Παρασκευή, και πηγαίνανε να προσκηνύσουν, οπότε κάποια στιγμή του λέει ένας γέροντας: «Έλα μαζί μου, τώρα που έφυγε ο πολύς ο κόσμος. για να σε πάω να προσκηνύσεις την ζώνη της Αγίας Άννης». Ο Νίκος ούτε που τον ήξερε τον π.Σίλα (ο εν λόγω γέροντας), και τον ακολούθησε. Μόλις έφτασαν στην ζώνη, γονάτισε ο Νίκος για να προσκηνύσει και να προσευχηθεί. Ήταν γονατιστός περίπου 1-2 λεπτά, και κάποια στιγμή ένιωσε μια πολύ μεγάλη πίεση που νόμισε ότι ήταν ένα με το πάτωμα. Αυτό τον έκανε να λυποθυμήσει και να μείνει έτσι περίπου 20 λεπτά. Μόλις συνήλθε έβαλε τα κλάματα γι’ αυτό που ένιωσε. Έκλαιγε για καμία ώρα… Μετά πήγε στο δωμάτιο όπου ξάπλωσε και κοιμόταν σχεδόν ολόκληρο το υπόλοιπο της ημέρας. Η επιστροφή στην πόλη του συνοδευόταν από ακόμα μία έκπληξη. Πήγε στο νοσοκομείο και έκπλητος άκουγε τους γιατρούς να του λένε ότι στις νέες εξετάσεις που έκαναν, δεν υπήρχε τίποτα. Ούτε καρκίνος, αλλά ούτε και το παραμικρό που θα έδειχνε κάτι τέτοιο. Σαν ΄τελος να πω ότι δήλωσε κατηγορηματικά ότι σε όλη την περίοδο της ασθένειας, δεν έλαβε κανένα φάρμακο που θα προσπαθούσε να πολεμήσει ή να σταματήσει την αρρώστια του….. εδώ έχουμε ηχητικό ντοκουμέντο από την εκπομπή. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ είναι 7,39 MB .zip αρχείο: http://athos.edo.gr/down/ixos/kourkoulis.zip

>Θαύμα στο Αγιο Ορος !!

Απρ 201024

> Ο Νίκος Κουρκούλης είναι γνωστός τραγουδιστής στην Ελλάδα . Ακολουθεί μία συνέντευξη του Νίκου Κουρκούλη, σε μαγνητοσκόπηση από την 6η Δεκεμβρίου του 2006, στον ΑΝΤ1. Ο Νίκος Κουρκούλης περί το 2002, είχε προβλήματα υγείας. Σε εξετάσεις που έκανε, διαπιστώθηκε καρκίνος στο πάγκρεας. Έκανε αρκετές επαναληπτικές εξετάσεις, που όμως όλες έδειχναν όλες το ίδιο πράγμα. Η μητέρα του του έλεγε να μην ανησυχεί και ότι όλα θα πάνε καλά. Κατά την περίοδο της Σαρακοστής και αφού τελείωσε το πρόγραμμα στο κέντρο που εμφανιζόταν (τελευταία ημέρα λειτουργίας), χαιρέτισε όλους τους φίλους του και πρόσφερε δωράκια σε όλους τους συνεργάτες του, σαν να μην μπορούσε πια να χαρεί αυτή την χαρά του κοινού. Μάλιστα τότε, άρχισε να κυκλοφορεί η φήμη περί της σοβαρής αρρώστιας του Κουρκούλη, και ότι βαδίζει τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Οι φίλοι του, τον πίεζαν να πάνε στο Άγιον Όρος. Το ίδιο και ένας θείος του. Και φυσικά τον πείσανε μιας και ήταν ένας πόθος του χρόνια τώρα να κάνει αυτήν την επίσκεψη. Πριν ξεκινήσει, έκανε μία επανάλληψη των εξετάσεων, χωρίς όμως να πάρει τα αποτελέσματα, γιατί την επόμενη θα έφευγε για το Άγιο Όρος. Ήξερε ότι οι εξετάσεις θα έδειχναν το ίδιο όπως όλες οι προηγούμενες, και είχε πάρει πια την απόφαση να πάει στην Αμερική και να κάνει χειρουργίο, σε κάποιον γιατρό που του είχαν συστήσει που ήταν ειδικός παγκρεατολόγος. Ξεκίνησαν λοιπόν, και μπήκαν στο καραβάκι που θα τους πήγαινε στην Δάφνη. Ήταν Μεγάλη εβδομάδα και λολοι ξέρουμε ότι είναι μια περίοδος με φουλ επισκέπτες. Το καραβάκι ήταν γεμάτο κόσμο. Παρ’ όλα αυτά υπήρχε μία καρέκλα στο καραβάκι που δεν καθόταν κανένας. Οι φίλοι του του πρότειναν να κάτσει αυτός, και όπως και έγινε. Φυσικά όλοι οι ταξιδιώτες τον χαιετούσαν και του ζητούσαν να βγουν μια φωτογραφία μαζί του. Δίπλα του καθόταν ένας κύριος γύρω στα 50, και κάποια στιγμή γυρίζει και τον ρωτάει: «Είστε ο Κουρκούλης; Ξέρετε, εγώ δεν σας γνωρίζω γιατί είμαι από Αμερική, αλλά η κόρη μου σας ακούει και της αρέσουν τα τραγούδια σας. Μπορούμε να βγούμε μια φωτογραφία μαζί, για να της δώσω χαρά;». Έβγαλαν την φωτογραφία και μετά έπιασαν κουβέντα. Μέσα σε όλα του είπε ο Νίκος ότι ήθελε να πάει στην Αμερική, όχι τουρνέ φυσικά, αλλά για το πρόβλημα υγείας που είχε. Και μάλιστα ανέφερε το όνομα του γιατρού που θα τον χειρουργούσε. Ο άλλος έμεινε έκπλητος. Γιατί, ο άνθρωπος αυτός ήταν το δεξί χέρι του συγκεκριμένου γιατρού, και η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν ότι ο ίδιος ο γιατρός καθόταν παραδίπλα!!!!! Αφού συνήλθε από την έκπληξη μίλησε και με τον γιατρό και ανταλλάξανε κάρτες για την μετέπειτα επικοινωνία τους. Έφτασαν στην Σκήτη της Αγίας Άννας. Ήταν Μεγάλη Παρασκευή, και πηγαίνανε να προσκηνύσουν, οπότε κάποια στιγμή του λέει ένας γέροντας: «Έλα μαζί μου, τώρα που έφυγε ο πολύς ο κόσμος. για να σε πάω να προσκηνύσεις την ζώνη της Αγίας Άννης». Ο Νίκος ούτε που τον ήξερε τον π.Σίλα (ο εν λόγω γέροντας), και τον ακολούθησε. Μόλις έφτασαν στην ζώνη, γονάτισε ο Νίκος για να προσκηνύσει και να προσευχηθεί. Ήταν γονατιστός περίπου 1-2 λεπτά, και κάποια στιγμή ένιωσε μια πολύ μεγάλη πίεση που νόμισε ότι ήταν ένα με το πάτωμα. Αυτό τον έκανε να λυποθυμήσει και να μείνει έτσι περίπου 20 λεπτά. Μόλις συνήλθε έβαλε τα κλάματα γι’ αυτό που ένιωσε. Έκλαιγε για καμία ώρα… Μετά πήγε στο δωμάτιο όπου ξάπλωσε και κοιμόταν σχεδόν ολόκληρο το υπόλοιπο της ημέρας. Η επιστροφή στην πόλη του συνοδευόταν από ακόμα μία έκπληξη. Πήγε στο νοσοκομείο και έκπλητος άκουγε τους γιατρούς να του λένε ότι στις νέες εξετάσεις που έκαναν, δεν υπήρχε τίποτα. Ούτε καρκίνος, αλλά ούτε και το παραμικρό που θα έδειχνε κάτι τέτοιο. Σαν ΄τελος να πω ότι δήλωσε κατηγορηματικά ότι σε όλη την περίοδο της ασθένειας, δεν έλαβε κανένα φάρμακο που θα προσπαθούσε να πολεμήσει ή να σταματήσει την αρρώστια του….. εδώ έχουμε ηχητικό ντοκουμέντο από την εκπομπή. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ είναι 7,39 MB .zip αρχείο: http://athos.edo.gr/down/ixos/kourkoulis.zip

« Παλιότερα άρθρα
Ιανουάριος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Απρ    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Kατηγορίες

Kατηγορίες

Kατηγορίες

Kατηγορίες



Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων