Γερόντισσα Γαβριηλία 1897 – 1992 Ινδία , Αφρική, Βηθανία, Αίγινα , + Λέρος
Όταν κάποτε ένας ξένος ιεραπόστολος την κατηγόρησε ότι δεν είναι καλή χριστιανή , αφού δεν μιλά τις ινδικές τοπικές διαλέκτους , όπως κάνουν οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες, ζήτησε προσευχόμενη από το Θεό μια απάντηση γι αυτόν …
Και την είχε:
H πρώτη είναι τo χαμόγελο…
H δεύτερη είναι τα δάκρυα…
H τρίτη είναι το άγγιγμα…
H τέταρτη είναι η προσευχή…
H πέμπτη είναι η αγάπη…
Με αυτές τις πέντε γλώσσες γυρίζω όλον τον κόσμο>>!
Είχα τη χαρά και την ευλογία να τη γνωρίσω από κοντά .Δεν χρειάστηκε να κλάψει ούτε να προσευχηθεί μπροστά μου. Όμως αυτό το χαμόγελο αυτή την πραότητα το άγγιγμα την αγάπη που ένιωσα όταν με κάλεσε να καθίσω κοντά της δεν υπάρχουν λέξεις να περιγράψω. Ζώντας κοντά σε μία ΑΓΙΑ ένα δέος σε διακατέχει. Αυτή η χαρά η ειρήνη η ευδαιμονία η γαληνή όπως θα έλεγε και Εκείνη από τότε άρχισαν να παίρνουν σάρκα και οστά γιατί μέσω Αυτής γνώρισα το Χριστό. Το βίωμα της πίστης και όχι απλά μια θρησκεία. Πολύ σε ευχαριστώ κι εσένα που η πρόνοια του Θεού σε έφερε μπροστά μου. Μακάρι το παράδειγμα σου να το μιμηθούν και άλλοι θεολόγοι. Εύγε