Κατερινα Κωστας

Μια ταινία που δεν σου σερβίρει το τέλος και αφήνει τον θεατή να σκεφτεί.Μία ταινία με απίθανη μουσική.Το καλό της είναι αυτό που σου  δίνει τη δυνατότητα να σκεφτείς την επόμενη σκηνή.Το νόημά της δεν είναι τόσο ξεκάθαρο και θα χρειαζόταν λίγα ακόμα λεπτά,σε κάθε σκηνή λίγα δευτερόλεπτα.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *