ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΣΤΥΛΙΑΝΗ

«ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ»

 

Ψηφιακός (ή Τεχνολογικός) Γραμματισμός ή Τεχνογραμματισμός είναι η γνώση του τι είναι τεχνολογία, πώς δουλεύει, τι σκοπούς εξυπηρετεί, ώστε να προάγεται η μάθηση, η παραγωγικότητα και η αποτελεσματικότητα των διαδικασιών. Ο ψηφιακός γραμματισμός συμπεριλαμβάνει την ανάπτυξη ικανοτήτων χρήσης της ψηφιακής  τεχνολογίας, εργαλείων, επικοινωνιών και δικτύων, για να προσεγγίζουμε, να αξιολογούμε και να δημιουργούμε πληροφορίες, ώστε να λειτουργούμε στην κοινωνία της πληροφορίας.

Το τεχνολογικά εγγράμματο άτομο, δηλαδή το άτομο που λειτουργεί με βάση τον ψηφιακό γραμματισμό, πρέπει να μπορεί να αντιλαμβάνεται τη φύση και τον ρόλο της τεχνολογίας και να είναι ικανό να εκτιμά τα πλεονεκτήματα αλλά και τους κινδύνους που συνδέονται με την τεχνολογία. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό οι έφηβοι, οι μελλοντικοί πολίτες της Κοινωνίας της Πληροφορίας, να είναι τεχνολογικά εγγράμματοι, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιούν την τεχνολογία για προσωπικούς, εκπαιδευτικούς και μελλοντικά επαγγελματικούς σκοπούς.

Η χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ), βέβαια, δεν εξαλείφει τις ποικίλες κοινωνικές ανισότητες, αλλά συνεισφέρει σημαντικά στο να πάρουν αυτές νέο περιεχόμενο. Η αποκαλούμενη «ψηφιακή γενιά» δεν είναι κάτι το ομοιογενές που γνωρίζει άριστα τα νέα μέσα, αλλά στον τρόπο χρήσης τους αντανακλάται η εγγράμμματη ταυτότητα των παιδιών. Εκεί είναι που η οικογένεια και πρωτίστως το σχολείο πρέπει να δώσουν ιδιαίτερη βαρύτητα.

 

ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

 

Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι στη χρήση των ΤΠΕ τα αγόρια φαίνεται να έχουν καλύτερη τεχνική γνώση και πιο μακροχρόνια εμπειρία, έχουν δε πολύ καλύτερες επιδόσεις στις ψυχαγωγικού χαρακτήρα πρακτικές (π.χ. παίξιμο παιχνιδιών κ.λπ.). Από την άλλη πλευρά, τα κορίτσια εμπλέκονται περισσότερο και έχουν καλύτερες επιδόσεις σε όλες σχεδόν τις δραστηριότητες που είναι πιο κοντά στις σχολικές πρακτικές γραμματισμού (π.χ. χρήση υπολογιστή για παραγωγή γραπτού λόγου, επίσκεψη σελίδων με σχολικού τύπου περιεχόμενα κ.λπ.).

Το επίπεδο του ψηφιακού γραμματισμού των μαθητών, πολλές φορές, σχετίζεται με την κοινωνικοοικονομική ομάδα από την οποία προέρχεται το παιδί, καθώς και με άλλους παράγοντες, όπως το φύλο, η οικονομική κατάσταση και το μορφωτικό επίπεδο της οικογένειας, το επάγγελμα των γονιών κ.λπ.

Επιπλέον, τα παιδιά εξοικειώνονται με τους ηλεκτρονικού υπολογιστές σε πολλούς χώρους, με επικρατέστερο το σπίτι και δευτερευόντως το σχολείο. Όμως, η εκτός σχολείου κατάκτηση του νέου γραμματισμού από τα παιδιά αποτελεί γι’ αυτά μια ευχάριστη εμπειρία, σε αντίθεση με ό,τι γίνεται στον χώρο του σχολείου και στο πλαίσιο των μαθημάτων. Ακόμη, οι ψυχαγωγικού τύπου πρακτικές είναι αρκετά διαδεδομένες σε όλα σχεδόν τα παιδιά. Οι πρακτικές όμως που έχουν στενότερη σχέση με τη σχολική λογική, όπως η συγγραφή κειμένων και οι παρουσιάσεις σε Power Point υιοθετούνται περισσότερο από παιδιά που προέρχονται από μεσαία και ανώτερα κοινωνικομορφωτικά στρώματα.

 

 

 

ΨΗΦΙΑΚΟ ΧΑΣΜΑ ή ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ

 

Ψηφιακό χάσμα ή ψηφιακός αποκλεισμός είναι το χάσμα μεταξύ ατόμων, οικογενειών, επιχειρήσεων και περιοχών, όσον αφορά τις ευκαιρίες τους να έχουν πρόσβαση στις ΤΠΕ και στη χρήση Διαδικτύου για ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων.

Εξάλλου, το κοινωνικό ψηφιακό χάσμα είναι μια νέα μορφή κοινωνικού αποκλεισμού, που αντανακλά τις ανισότητες της κοινωνίας και απειλεί να υποβαθμίσει άτομα, ομάδες πληθυσμού και ολόκληρες κοινωνίες με βάση κάποια κριτήρια κοινωνικού διαχωρισμού. Στην ανάπτυξή του σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν οι διαφορές ανάμεσα στις κοινωνικές τάξεις και στο φύλο. Άλλοι παράγοντες που το επηρεάζουν και το επιτείνουν είναι το κόστος εξοπλισμού και πρόσβασης στο Διαδίκτυο, το μορφωτικό επίπεδο (όσο υψηλότερο επίπεδο μόρφωσης έχει κάποιος τόσο πιθανότερο είναι να έχει πρόσβαση και να χρησιμοποιεί τις ΤΠΕ), το εισόδημα (οι χρήστες με μεγαλύτερο εισόδημα παρουσιάζουν υψηλότερο βαθμό χρήσης των ΤΠΕ), η ηλικία (ο ψηφιακός γραμματισμός παρατηρείται σε υψηλότερο επίπεδο στους νέους σε σύγκριση με τους ηλικιωμένους) κ.λπ.

Συνοψίζοντας, τονίζεται ότι είναι σημαντικό να είμαστε ψηφιακά εγγράμματοι, ενήλικοι και ανήλικοι, καθώς μόνο τότε θα είμαστε σε θέση να αξιοποιούμε όχι μόνο τις τεχνικές δυνατότητες των ΤΠΕ, αλλά και να συγκροτούμε τις προσωπικότητές μας, να αναπτύσσουμε τις προσωπικές δυνατότητες μετουσίωσης των εμπειριών και των σκέψεών μας σε πιο δημιουργική παρέμβαση στην εργασία, στο σχολείο, στην κοινωνία αλλά και γενικότερα στην καθημερινότητα μας. Τι καλύτερο, λοιπόν, από το να συμβαδίσουμε με την εποχή μας και να εξοικειωθούμε όλοι με τις ΤΠΕ;

Αφήστε μια απάντηση

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων