Η Σελίδα των Εφήβων

Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν. Ιωαννίνων

Εφηβικοί προβληματισμοί

Δεκ 20125

Όταν είσαι έφηβος/η διάφορα θέματα μπορεί να σε απασχολούν. Σ’ αυτή τη φάση της ζωής σου μπορεί να αναδύονται απορίες, προβληματισμοί που συχνά σε αγχώνουν. Στη συνέχεια παρατίθενται ερωτήματα που έστειλαν συνομήλικοί σου σε ιστοσελίδα συμβουλευτικής υποστήριξης. Κάποια από αυτά μπορεί να απασχολούν κι εσένα.

Μοναξιά

«Αισθάνομαι πάρα πολύ μόνη. Δεν έχω φίλους και δεν μπορώ να κάνω κάτι γιατί δεν μπορώ να αφήσω τον εαυτό μου ελεύθερο. Αισθάνομαι τρομερή μοναξιά. Κανείς δε μπορεί να με καταλάβει και κλαίω συνέχεια. Δεν έχω να πω κάτι με τους γύρω μου και κλείνομαι όλο και πιο πολύ στον εαυτό μου. Σας παρακαλώ βοηθήστε με, δεν ξέρω πώς να προσεγγίσω έναν άνθρωπο, βουλιάζω όλο και πιο πολύ στην μοναξιά μου. Θέλω να βγω από αυτή την άσχημη φάση της ζωής μου, δεν ονειρεύτηκα έτσι τη ζωή μου αλλά έχω βρεθεί σε αδιέξοδο.»

Εφηβεία και χαμηλή αυτοπεποίθηση

«Γεια σας. Είμαι 17 ετών, όλα στη ζωή μου είναι μια χαρά όσον αφορά υγεία, οικογένεια και φιλίες. Το πρόβλημα είναι η χαμηλή αυτοπεποίθηση, δεν πιστεύω στον εαυτό μου και έτσι περνώ απαρατήρητη. Θα ήθελα να είμαι σαν διάφορα άτομα που γνωρίζω και έχουν τόσο πολύ αυτοπεποίθηση. Πολλές φορές νιώθω πως υπάρχω δεν υπάρχω είναι το ίδιο πράγμα. Δεν ξέρω πως να εξηγήσω αυτό που αισθάνομαι ίσως «μοναξιά» ενώ είναι τόσοι άνθρωποι γύρω μου. Δεν ξέρω τι να κάνω, νιώθω πως δεν είμαι ικανή να κάνω κάτι ή να προσφέρω κάτι, πως δεν αξίζω τίποτα, ιδιαίτερα όταν είμαι μόνη. Θα εκτιμούσα πολύ οποιαδήποτε συμβουλή.»

Δυσκολίες στη σχέση με τους γονείς

«Είμαι μια κοπέλα σχεδόν 18 ετών. Εδώ και πέντε περίπου μήνες νοιώθω πολύ μόνη και κλειστή στον εαυτό μου. Δεν έχω όρεξη ή καλύτερα διάθεση να μιλήσω, να γελάσω και να κάνω πράγματα. Βαριέμαι τα πάντα. Οι γονείς μου θέλουν να με έχουν συνεχώς κλεισμένη στο σπίτι, δεν με αφήνουν να κάνω τίποτα μόνη. Τι να κάνω;»

Άγχος εξετάσεων και αίσθημα πείνας

1)      γιατί πριν και κατά την διάρκεια εξετάσεων σχολείου ή φροντιστηρίου έχουμε άγχος και πως θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε;

2)      γιατί όταν έχουμε άγχος δημιουργείται έντονο το αίσθημα της πείνας δεν μπορούμε να αντισταθούμε στις ‘σοκολάτες’;

3)      μετά από προσθήκη κιλών αισθανόμαστε άβολα, και προσπαθούμε να χάσουμε βάρος ειδικά εμείς οι κοπέλες ζηλεύοντας το καλύτερο;

Φοβάμαι να μιλήσω στις παρέες, γιατί κοκκινίζω

«Είμαι 16 ετών κοπέλα. Το πρόβλημά μου είναι ότι κοκκινίζω με το παραμικρό. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν βρίσκομαι σε καινούργιες παρέες. Φοβάμαι να μιλήσω, μην πω καμιά ανοησία. Πολλές φορές αποφεύγω να συμμετάσχω σε συζητήσεις γιατί όταν μου απευθύνουν το λόγο κοκκινίζω πολύ και πάντα το σχολιάζουν και αυτό με απογοητεύει ακόμα περισσότερο. Γενικότερα είμαι κοινωνικό άτομο, προσπαθώ να μην αποφεύγω τις παρέες. Προσπαθώ να το καταπολεμήσω μόνη μου αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Είναι κάτι το οποίο δεν μπορώ να το ελέγξω έρχεται ακούσια και πολλές φορές δεν καταλαβαίνω ότι κοκκινίζω μέχρι να μου το πούνε και τότε χειροτερεύουν τα πράγματα. Το πρόβλημα αυτό το έχω χρόνια. Ανησυχώ μήπως είναι κάτι πολύ σοβαρό εφόσον με τις προσπάθειες που έκανα δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω. Θα ήθελα πολύ να με συμβουλέψετε για το τι μπορώ να κάνω.»

Νιώθω έντονο άγχος πριν τις εξετάσεις.

Οκτ 20122

Μήνυμα που μας έστειλε μαθήτρια λυκείου

«Καλησπέρα,

θα ήθελα να σας αναφέρω ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω και με ταλαιπωρεί εδώ και καιρο. Κάθε φορά που πλησιάζουν οι εξετάσεις στο σχολείο η στο φροντιστήριο νιώθω μια παράξενη νευρικότητα και ένα έντονο άγχος. Ακόμα και όταν είναι να γράψω διαγώνισμα πανικοβάλλομαι, αισθάνομαι σαν να έχω μπλοκάρει και να μην μπορώ να διαβάσω όπως τις προηγούμενες μέρες. Τι μπορώ να κάνω γι αυτό; Μπορώ να το ξεπεράσω; Δεν θέλω να παίρνω χαμηλούς βαθμούς εξαιτίας αυτού του προβλήματος»

“Υπάρχουν στιγμές που θα θέλαμε να μεγαλώσουμε γρήγορα, για να είμαστε ελεύθεροι κι ανεξάρτητοι και να μην δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν. Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές που τρομάζουμε. Δεν θέλουμε να μεγαλώσουμε, γιατί διαπιστώνουμε πόσο δύσκολο είναι να μπορεί κανείς στην εποχή μας να στηρίζεται στα πόδια του και να είναι ανεξάρτητος. Και τότε κάνουμε ΥΠΟΜΟΝΗ, φροντίζοντας να εφοδιάσουμε τον εαυτό μας με γνώσεις και συναισθηματικές εμπειρίες, ώστε να προετοιμάσουμε την εποχή της πολυπόθητης αυτονομίας όπως ο καθένας μας την ονειρεύεται.”
adolescence401


Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων