Η Σελίδα των Εφήβων

Συμβουλευτικός Σταθμός Νέων Ν. Ιωαννίνων

Ορολογία

Σχολική Βία

Σχολική βία (αγγλ. bullying), είναι η βία μεταξύ των μαθητών στα σχολεία και αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο. Η βία εμφανίζεται ως λεκτική, κοινωνική, σωματική, ηλεκτρονική ακόμα και σεξουαλική.

  • Λεκτική είναι η βία με κοροϊδευτικά σχόλια, βρισιές κ.α
  • Κοινωνική είναι η βία με απομόνωση ατόμου, διάδοση φημών και καταστροφή προσωπικών αντικειμένων.
  • Σωματική είναι  η βία με χτυπήματα, κλωτσιές, σπρωξίματα.
  • Ηλεκτρονική είναι η βία μέσω μηνυμάτων και διαδικτύου.
  • Σεξουαλική είναι η βία  με σεξουαλικά σχόλια και πράξεις.

Σχολική Φοβία

Ο όρος «σχολική φοβία» περιγράφει την έντονη άρνηση του μαθητή να πάει σχολείο λόγω του έντονου και παράλογου φόβου για κάποιες πτυχές της σχολικής ζωής ( Herbert,1998)

Αντικοινωνική Συμπεριφορά
Ένα ακραίο είδος προβληματικής συμπεριφοράς κατά την οποία ο έφηβος παραβιάζει αυτονόητους από τα μέλη μιας κοινωνίας κανόνες και κώδικες συμπεριφοράς. Η αντικοινωνίκή συμπεριφορά κυμαίνεται από την επιδεικτική και προκλητική άρνηση της αυθεντίας και του ρόλου του εκπαιδευτικού (και των άλλων υπεύθυνων ατόμων), την αντίσταση στην εξουσία των ενηλίκων και την έλλειψη αυτοελέγχου, η οποία οδηγεί τον έφηβο να ζητά άμεση ικανοποίηση των στιγμιαίων παρορμήσεών του, μέχρι την παραπτωματική συμπεριφορά, δηλαδή αυτή τη συμπεριφορά που φέρνει τον έφηβο αντιμέτωπο με το νόμο. Οι συνηθέστερες παραπτωματικές συμπεριφορές των εφήβων είναι η κλοπή, η ληστεία, ο εκβιασμός, η σύσταση συμμορίας, η χρήση παράνομων ουσιών (π.χ. ναρκωτικών), ο χουλιγκανισμός, ο βανδαλισμός, η πρόκληση σωματικών βλαβών και η σεξουαλική κακοποίηση.

Η αντικοινωνική συμπεριφορά χαρακτηρίζει συνήθως νεαρά άτομα που νιώθουν κατώτερα και «περιθωριοποιημένα» – έχουν χαμηλή σχολική επίδοση, μειωμένες κοινωνικές δεξιότητες και προέρχονται από μειονεκτικό ή/και διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον. Το πρόβλημα αυτό έχει βαθύτερα αίτια (κοινωνικά, οικονομικά, πολιτικά), και, για να αντιμετωπιστεί, πρέπει να ήφθούν υπόψη τα αίτια που αναφέραμε.

Ανορεξία

Η ανορεξία είναι μια ασθένεια, μία διατροφική διαταραχή  που δεν προκαλείται από κανένα ιό ή μικρόβιο αλλά από το ίδιο το ανθρώπινο μυαλό! Το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που νοσούν είναι έφηβοι και ιδιαίτερα κορίτσια ηλικίας 11-20 ετών, τα οποία θεωρούν τον εαυτό τους χοντρό, είτε είναι στην πραγματικότητα είτε όχι. Αναπτύσσουν μια αποτροπή προς το φαγητό και γυμνάζονται ασταμάτητα με την προσδοκία να φτάσουν το «ιδανικό βάρος». Αντί όμως να φτάσουν στο βάρος που είναι ιδανικό για τις ίδιες, ανάλογα με το σώμα τους, συνεχίζουν τις δίαιτες μέχρι που φτάνουν στο σημείο να τρώνε π.χ. μόνο ένα μήλο την ημέρα ή και καθόλου έτσι ώστε να θέτουν σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή!

Σύμφωνα με τους Bryant-Waugh  τα έφηβα άτομα με νευρική ανορεξία έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

1. Απώλεια σωματικού βάρους ή μη ικανοποιητική αύξηση βάρους χωρίς να υπάρχει άλλη σωματική ή ψυχική ασθένεια

2. Αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων που τα άτομα θεωρούν ως «παχυντικά»

3. Τουλάχιστον 2 από τα ακόλουθα:

– εμμονή με το σωματικό βάρος

– εμμονή με την πρόσληψη ενέργειας (θερμίδες)

– διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος

– φόβος πάχυνσης

– αυτοπροκαλούμενος εμετός

– έντονη σωματική άσκηση

– κατάχρηση καθαρτικών

“Υπάρχουν στιγμές που θα θέλαμε να μεγαλώσουμε γρήγορα, για να είμαστε ελεύθεροι κι ανεξάρτητοι και να μην δίνουμε λογαριασμό σε κανέναν. Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές που τρομάζουμε. Δεν θέλουμε να μεγαλώσουμε, γιατί διαπιστώνουμε πόσο δύσκολο είναι να μπορεί κανείς στην εποχή μας να στηρίζεται στα πόδια του και να είναι ανεξάρτητος. Και τότε κάνουμε ΥΠΟΜΟΝΗ, φροντίζοντας να εφοδιάσουμε τον εαυτό μας με γνώσεις και συναισθηματικές εμπειρίες, ώστε να προετοιμάσουμε την εποχή της πολυπόθητης αυτονομίας όπως ο καθένας μας την ονειρεύεται.”
adolescence401


Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων