Χρυσούλα Σπυρέλη


          
Μαρία Κορόζη: ΑΝΤΙΟ (ποίημα)
Σάββατο, 11 Μαΐου 2013, 7:04 μμ
Από: SPYRELI | Κάτω από: Ποίηση

Μαρία Κορόζη  
AΝΤΙΟ
Άκου την ψυχή που τρέμει
νιώσε την καρδιά που καίγεται
χρόνια σε έψαχνα σε διάφανους χάρτες
να σε δω να γελάς στης αγάπης το τέρμα
δίχως ντροπή
και τη γύμνια μου να καλύπτει
η δική σου φωνή.
Αφήνομαι στους ανέμους που έρχονται
απ’ τον παράδεισο των ματιών σου
φωνάζω τ’ όνομά σου , δε μ ακούς
σου λέω σ’ αγαπώ , μα δε μιλάς
βυθίζομαι σε μια στιγμή
και τη μορφή σου ζωγραφίζω
στο μαξιλάρι
για να σ’ ονειρεύομαι
καθώς ο Μορφέας με ταξιδεύει.
Μιλάς μες τη σιωπή μου
γίνεσαι εσύ αδυναμία , δύναμή μου
σε ψάχνω , μα σε χάνω πριν σ’ αγγίξω
χίλιες κολάσεις ανοίγονται στα μάτια μου.
Φεύγεις , αλλού η καρδιά σου ποθεί να βρεθεί
κι εγώ σκορπίζομαι.
Θα νιώθω την ανάσα σου να καίει
θα ακούω την καρδιά σου να χτυπά
και τότε η ζωή θα πλημμυρίζει μέσα μου
γιατί υπάρχεις
ο κόσμος δεν είναι τόσο άσχημος πια
και δεν πονάει τόσο η μοναξιά
γιατί σε γλυκοφίλησε ο άγγελος του έρωτα
στην κούνια σου την παιδική
θα σε θυμάμαι
θα σε κρύβω βαθιά μες την καρδιά
κανείς να μην μπορέσει να σε βγάλει.
[Από το μαθητικό διαγωνισμό ποίησης που προκήρυξαν τα Εκπαιδευτήρια Παναγία Προυσσιώτισσα (ΑΓΡΙΝΙΟ)]




     
Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση