ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗΝ ΔΕΟΙ
ΕΙΠΕΡ ΜΕΛΛΟΙ ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ
Ο παφλασμός γεννάει τη θάλασσα κι ιδού η φωνή

Βγάζει λαρύγγι που ομιλεί. Αλίμονο.

Ο μαραγκός χωρίς τα ξύλα του δε μοιάζει μαραγκός

Ανελλιπώς ζητάει τον ήχο του σφυριού να μαρτυράει

Την τέχνη του.

Γι’ αυτό σου λέω

Πάρε χαρτί πιάσε μολύβι κι άρχισε –

Τον πρώτο στίχο, αν δεν στον δώσουν οι θεοί, δανείσου τον:

Ο παφλασμός γεννάει τη θάλασσα κι ιδού η φωνή.

Αντώνης Φωστιέρης,
( από τη συλλογή Το Θα και το Να του Θανάτου, εκδόσεις Καστανιώτη, 1987)