spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Χρίστος Τσολάκης

Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Κατερίνης το 1952 ως αριστούχος και εισήχθη στη Φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ απ όπου αποφοίτησε το 1957 με δασκάλους τους: Εμμανουήλ Κριαρά, Απόστολο Βακαλόπουλο, Νικόλαο Ανδριώτη, Ιωάννη Κακριδή και Λίνο Πολίτη. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Κλασικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Lund στη Σουηδία, όπου και δίδαξε Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Υπηρέτησε στη γενική εκπαίδευση ως καθηγητής, σχολικός σύμβουλος και μετείχε στις επιτροπές που εργάστηκαν για την εισαγωγή και την καλλιέργεια της δημοτικής γλώσσας στην εκπαίδευση και στο δημόσιο βίο. Ήταν επικεφαλής των συγγραφικών ομάδων οι οποίες, με τη συνεργασία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, έγραψαν τα βιβλία «Νεοελληνική γλώσσα» για το γυμνάσιο και «Έκφραση – Έκθεση» για το Λύκειο. Ασχολήθηκε με θέματα γλώσσας, διδασκαλίας της γλώσσας και επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών δίνοντας πλήθος διαλέξεων στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό ενώ είχε τιμηθεί πολλές φορές από Ελληνικά και Ξένα Πανεπιστήμια.  Υπήρξε ο ιδρυτής του Μουσείου Εκπαίδευσης και Παιδείας στη Βέροια, ενός πρωτοπόρου θεσμού που λειτουργεί υπό την αιγίδα του Δήμου Βέροιας σε συνεργασία με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Επί 12 συνεχή χρόνια (τη δεκαετία του ΄90) πραγματοποίησε σειρά εκπομπών στο ραδιοφωνικό σταθμό 9.58 της ΕΤ-3 με τίτλο «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική» (κυκλοφορούν σε πέντε τόμους από τις εκδόσεις «Νησίδες») ενώ εκατοντάδες είναι οι δημοσιεύσεις του σε έντυπα, εκδόσεις και τον «Φιλόλογο» -το περιοδικό του ομότιτλου συλλόγου των αποφοίτων της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ.

«Στο ξεκίνημά μου ζητούσα να μάθω πώς είναι ο καλός δάσκαλος για να του μοιάσω. Τον βρήκα μόνο στα μάτια των παιδιών όταν πήγα πρώτη μέρα να διδάξω. Ένιωσα τριάντα ζευγάρια μάτια να στυλώνονται επάνω μου και με κατέπληξαν. Και αισθάνθηκα ότι αυτά τα μάτια, που τα αγάπησα από την πρώτη στιγμή, πρέπει να τα κάνω δικά μου και να τα κρατώ δικά μου».

«Ένας κρύος δάσκαλος, αποστασιοποιημένος από την τάξη, όσο σοφός κι αν είναι δεν έχει καλά αποτελέσματα. Η απόσταση δημιουργεί φόβο, κι αν είσαι και σκληρός, ο φόβος των παιδιών γίνεται ακόμα πιο βαθύς. Το πνεύμα, η ψυχή όταν φοβάται δεν μαθαίνει, συρρικνώνεται. Η ψυχή πρέπει να απλώσει, να ανοίξει για να μάθει. Κι ανοίγει με την αγάπη και με την καλοσύνη».

«Οι γλώσσες ακολουθούν τις κοινωνίες. Όταν χειροτερεύουν οι κοινωνίες, χειροτερεύουν οι έννοιες που διέπουν τη ζωή, χειροτερεύει και η γλώσσα που τις εκφράζει. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν πλουτίζει. Προστίθενται νέες έννοιες που εκφράζουν την ευτέλεια που μας διέπει….»

Περισσότερα εδώ:

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathbreak_1_31/07/2012_454725

http://www.skai.gr/news/opinions/article/210215/me-morfoses-ki-as-min-me-didaxes/

http://www.nooz.gr/greece/xristos-tsolakis-efuge-enas-spoudaios-daskalos

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22784&subid=2&pubid=63691969

http://www.alfavita.gr/artro.php?id=70383

Δεν υπάρχουν σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια μέχρι τώρα ↓

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμη.

Αφήστε μια απάντηση

Top