spetsiotou blog Δάσκαλε … τον ήρωά μου!

Τα Αρχεία (ΓΑΚ) Ν. Ευρυτανίας και ο Κερδώος Ερμής

7 Ιουνίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα, ιστορία της εκπαίδευσης, κοινωνία, Μαθητές, πολιτισμός

 Τα Γενικά Αρχεία Κράτους- Αρχεία Ν. Ευρυτανίας γιορτάζουν και φέτος, για έβδομη συνεχή χρονιά  (από το 2013) , την Διεθνή Ημέρα Αρχείων. Στη γιορτή των αρχείων του 2019 παρουσιάζεται ο σημαντικός τομέας της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της πόλης, του εμπορίου.  Ως σκοπός ορίζεται η ανάδυση της ιστορίας της εμπορικής κίνησης και των εμπόρων. Την έρευνα διεξήγαγε ο οικονομικός συντάκτης -δημοσιογράφος, κ. Δ. Ευαγγελοδήμου αναδιφώντας σε αρχεία δημόσια, ιδιωτικά και τραπεζών.

 

Η εκδήλωση θα πλαισιώνεται από έκθεση αρχειακού υλικού σχετικού με το θέμα.

Μέσα από την συνεργασία των ΓΑΚ Ευρυτανίας με όλους αυτούς τους φορείς, αφενός διαφαίνεται η διασύνδεση των ΓΑΚ με τον ιστό της τοπικής κοινωνίας, αφετέρου προβάλλεται, ως διαρκής σκοπός και στόχος, η συλλογική δράση σε θέματα πολιτισμού. Καλή Επιτυχία

Ετικέτες:

Ανδρέας Λασκαράτος, «Συμβουλές προς νέο πρωθυπουργό»

6 Ιουνίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα, ιστορία της εκπαίδευσης

Οι Βουλευτικές Εκλογές του 1887.    Χαρίλαος Τρικούπης εναντίον Θεοδ. Δηλιγιάννη

Στις 18 Ιουνίου 1892 ο Ανδρέας Λασκαράτος δημοσίευσε επιστολή προς τον Χαρίλαο Τρικούπη, που μόλις είχε κερδίσει θριαμβευτικά τις εκλογές¹, γράφοντας μεταξύ άλλων: 

«Καλεσμένος όθεν ως τοιούτος σήμερον να κυβερνήσης το Έθνος σου, δεν σου πρέπει κόμμα. Το κόμμα ήθελε σε καταβιβάσει. Δεν σου πρέπουν ρουσφέτια. Τα ρουσφέτια ήθελε σε αμαυρώσουν.
Γνωρίζω καλά ότι κυβερνάς Ρωμηούς, οι οποίοι βάνουν όρο της υποστηρίξεώς των τα ρουσφέτια. Αλλά οι αδιαφορούντες άφινε να σε ρίχνουνε. Κάθε σου πτώση θέλ’ είναι πρόδρομος μεγαλειτέρας ανυψώσεώς σου, και κάθε πτώση και ανύψωσή σου θέλ’ είναι μάθημα διά το ανήλικον Έθνος μας. (…)

Οι Ρωμηοί δεν είναι όλοι διεφθαρμένοι. Είναι μεταξύ τους και έντιμες εξαιρέσεις. Συ δε τώρα -πλέον με πείραν αρκετήν των συνεθνήτων σου- μπορείς εύκολα να εκλέξης όχι πλέον μεταξύ του πρώην κόμματος, αλλά μεταξύ των πολιτευομένων συνεθνήτων σου τους ικανώτερους και τιμιώτερους, οι οποίοι θεμένοι στην κυβερνητικήν σου μηχανήν, ήθελ’ είναι ζωοδότειρο δρόσισμα στη μαραμένη και ταπεινωμένην Ελλάδα». 

¹περισσότερα για την περίοδο Χ. Τρικούπη εδώ  [Διαβάστε περισσότερα »]

Ετικέτες:

Ανδρέας Λασκαράτος, Το πολιτικό μεθύσι

6 Ιουνίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, ποίηση, πολιτική, πολιτισμός

Το ποίημα αυτό του Ανδρέα Λασκαράτου εγράφη περί το 1892 λίγο ενωρίτερα από την μεγάλη χρεωκοπία του 1893. Ιδιαιτέρως επίκαιρο σήμερα, απευθύνεται προς όλα τα μέλη της πολιτικής σκηνής, πιστεύοντας πως θα το λάβουν υπ’όψιν τους, αν το διαβάσουν. Στα πλαίσια του ρόλου μου ως δασκάλου¹το υπενθυμίζω. 

Το πολιτικό μεθύσι μ’ έζησε και θα με ζήσει
μ’ ενθουσιάζει, με τραβάει και ζιζάνια μου φυσάει,
κι είναι μέθη αγαπητή που μου ευφραίνει την ψυχή.
Θέλω επιρροή στον Τόπο. Τήνε θέλω μ’ ό,τι τρόπο.
Να μπορώ να μεταθέτω δικαστάς, και να διαθέτω
θέσες στους ευνοϊκούς μου, και να διώχνω τους εχθρούς μου.
Θέλω να ‘χω κι εξουσία, πέτε τήνε και μανία,
μα γι’ αυτήνε ξεψυχώ θέλω να κυριαρχώ.
Τι τη θέλω τη ζωή αν δεν έχω επιρροή;
Τι την θέλω την Πατρίδα, χωρίς εξουσίας ελπίδα;
Να με δει εξουσιαστή η Πατρίδα, και ας χαθεί.
Λυτρωτή της να με κράξει, και, στο Διάολο, ας βουλιάξει.
Εμέ η δόξα μου να ζήσει, και το Έθνος ας ψοφήσει.

Τση εξουσίας το μεθύσι ως κ’ εκειό το θέλει η φύση
κι αν η φύση μας το θέλει, σαν το θέλω, τι σας μέλλει
ηθικοδιδάσκαλοί μας; Μήπως οι αντιπρόσωποί μας
ή όσοι άλλοι κυριαρχούνε άλλο μέτρο αυτοί βαστούνε;
Όλοι παν τον ίδιο δρόμο, με τον εδικό μου νόμο,
και σκουντρούνε τον πλησίον τους όλοι, για το μεγαλείον τους.[…]

Ετικέτες:

 Elena Lucrezia Cornaro Piscopia

5 Ιουνίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Ιστορία, πολιτισμός

Η Ελένα Λουκρέτσια Κορνάρο Πισκόπια ήταν γόνος μεγάλης Βενετικής οικογένειας με οικόσημο, με ιστορία, με φέουδα και κύρος. Πατέρας της ήταν ο Giovanni Battista Cornaro Piscopia. Γεννήθηκε στη Βενετία στις 5 Ιουνίου 1646 κι έμελλε να μείνει στην ιστορία ως το επτάγλωσσο θαύμα, επειδή μιλούσε άνετα επτά γλώσσες. αλλά και επειδή ήταν η πρώτη γυναίκα που απέκτησε διδακτορικό. Έχοντας μουσικό ταλέντο, ήδη στα 17 της, μπορούσε να τραγουδήσει, να συνθέσει και να παίξει όργανα, όπως βιολί, άρπα και πιάνο της εποχής, το αρπίχορδο. Η Ελένα Λουκρέτσια, μαζί με τη βασίλισσα της Κύπρου, Αικατερίνη υπήρξαν οι δύο πιο λαμπρές γυναικείες φυσιογνωμίες των δύο κλάδων αντίστοιχα της οικογένειας Κορνάρο.

Τα πρώτα χρόνια
Μεγάλωσε σε μια μάλλον μοναχική ατμόσφαιρα, γεμάτη σπουδές. Η νεαρή Ελένα, αρκετά νωρίς, στα 7 της κιόλας, ξεκίνησε να διδάσκεται ξένες γλώσσες, κλασικές και μη: Λατινικά, Αρχαία Ελληνικά, και παράλληλα γραμματική και μουσική, από τον πάστορα της οικογένειας, Πανιερώτατο Τζιαμπατίστα Φαμπρίς. Επιπροσθέτως κι όταν μιλούσε επαρκώς τις δύο αυτές γλώσσες ξεκινά Εβραϊκά, Ισπανικά, Γαλλικά, Αραβικά και Χαλδαιϊκά κι όταν κι αυτές γίνανε πλέον κτήμα της, της δώσανε το προσωνύμιο: Επτάγλωσση Μαέστρος (Oraculum Septilingue). Έδειξε τρομερή ικανότητα λογικής και συλλογιστικής κι ήτανε σπουδάστρια των επιστημών με ίδιες υψηλές επιδόσεις, όπως και στην εκμάθηση γλωσσών. Σπούδασε μαθηματικά κι αστρονομία, καθώς και φιλοσοφία και θεολογία. 

Σπουδές
Στα 19 της ήδη, ήταν η καλλιεργημένη γυναίκα στη Βενετία. Ο πατέρας της, βλέποντας πως της αρέσουν τα γράμματα, την ενθάρρυνε ζωηρά κι όταν έγινε 25 ετών (1672) την έστειλε στο διακεκριμένο πανεπιστήμιο της εποχής, στην Πάντοβα, για να συνεχίσει τις σπουδές της. Της αγόρασε κι ένα σπίτι κοντά στο Πανεπιστήμιο. Είχε αρχίσει να νοσεί, ξαφνικά όμως η αρρώστια μπήκε σε ύφεση με το ξεκίνημα των σπουδών της. Λίγο μετά την είσοδο στο Πανεπιστήμιο, έγραψε στον πατέρα της:

«Με τη χαρά των σπουδών, τον υγιεινό καθαρόν αέρα και την επιμελή φροντίδα των γιατρών, νιώθω δυνατότερη κι έτσι ελπίζω πως στο μέλλον θα καταφέρω να επιστρέψω στις σπουδές μου κι άρα να σώσω το όνομα του Οίκου μας από την αφάνεια και τη λήθη».

Η νεαρή Ελένα, δεν την ενδιέφεραν τα πτυχία, είχε μια τεράστια πείνα για τις γνώσεις που προτιμούσε, αλλά ο πατέρας επέμεινε ότι για να αναγνωρισθούν οι απίστευτες γνώσεις της, χρειαζόταν να πιστοποιηθούν. Έτσι, έπεσε με ζήλο, και τέλος έδωσε εργασία για να πάρει το διδακτορικό της.  Οι αξιωματούχοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας αρνήθηκαν να δώσουν διδακτορικό σε μια γυναίκα. Η Ελένα υπέβαλε και πάλι  την εργασία της με την επιμονή του πατέρα της, την υποστήριξε με ολόκληρες παραγράφους από τα κείμενα του Αριστοτέλη κι αυτή τη φορά, η Εκκλησία υποχώρησε και της απένειμε το διδακτορικό της. Ήταν το πρώτο παγκοσμίως που δινόταν σε γυναίκα.

Στις 25 Ιουνίου 1678, η Κορνάρο Πισκόπια έλαβε το πτυχίο της στη Φιλοσοφία, σε ηλικία 32 ετών. Επίσης έλαβε το δαχτυλίδι του Δόκτορος, την κάπα από ερμίνα του διδάκτορος της Φιλοσοφίας και το δάφνινο στέμμα των Ποιητών

Ετικέτες:

Ειδικό Σχολείο Ηλιούπολης: Θεατρική Παράσταση, 13 Ιουνίου 2019

1 Ιουνίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · εκδηλώσεις, ιστορία της εκπαίδευσης, κοινωνία, λειτουργία σχολείου, Μαθητές, πολιτισμός, τέχνη

Ένδεκα μαθητές και μαθήτριες του Ειδικού Γυμνασίου και Λυκείου Αθηνών παρουσιάζουν μία θεατρική παράσταση επινοημένη από τους ίδιους. 

Με τις τεχνικές του αυτοσχεδιασμού και του «θεάτρου συνόλου», γράφουν στίχους, συνθέτουν μουσική, δημιουργούν ηχοτοπία. 

Ξεδιπλώνουν τη φαντασία τους, εξερευνούν τις βαθιές επιθυμίες τους, καταδύονται στους φόβους τους,

αναδύουν τα ισχυρά τους κίνητρα, περιεργάζονται τα όριά τους, διαχειρίζονται τα ειδικά τους εμπόδια. Διερωτώνται για την τόλμη μας να αντιμετωπίζουμε τα δικά μας εμπόδια, ανιχνεύουν τους αποκλεισμούς που βρίσκονται γύρω και, κυρίως, μέσα μας. 

Έτσι, φωτίζουν τις αληθινές, σταθερές δυνάμεις τους, επινοούν ξανά τον εαυτό τους.

Με τα εργαλεία της θεατρικής γλώσσας, επιχειρούν να μετασχηματίσουν τη γιορτή λήξης του σχολικού έτους, να την εντάξουν στο πάρτι της ζωής τους, όπου κάθε μέρα μπορεί να γίνει γιορτή. 

Σημειώστε το στο ημερολόγιό σας κι ελάτε να δούμε τι μπορεί να επιτύχουν τα παιδιά που έχουν δάσκαλο ή δασκάλους με φιλότιμο και έμπνευση!

Ετικέτες:

Το επίκαιρο και ταλαιπωρημένο «καταχωρίζω»

21 Μαΐου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, Μαθητές, πολιτισμός

Κουράστηκα να το ακούω να βογκά και να ταλαιπωρείται τόσο, το καημένο το ρήμα. Καταστάσεις βαθμολογίας, απουσίες, αρχεία … Θα επικαλεστώ, λοιπόν, τους λεξικογράφους και θα γράψω για … λογαριασμό του:

Το ρήμα καταχωρίζω (κατά + χωρίζω) απαντά ίδιο κι απαράλλακτο στην αρχαία ελληνική γλώσσα με την έννοια τού τοποθετώ, βάζω σε τάξη, βάζω κάτι στη θέση του, το θέτω κατά χώραν (εκεί όπου ανήκει).

Στη νέα ελληνική γλώσσα το καταχωρίζω σημαίνει καταγράφω ή εγγράφω στοιχεία, συναλλαγές, σημειώσεις κ.λπ. στην κατάλληλη θέση μιας βάσης δεδομένων, ενός καταλόγου, πίνακα, μητρώου, λογαριασμού εσόδων – εξόδων, βιβλίου, εντύπου κ.ο.κ.:

«Οι σημειώσεις αυτές πρέπει να καταχωριστούν στο βιβλίο σήμερα», «Ο ομιλητής ζήτησε να καταχωριστούν στα πρακτικά της γενικής συνέλευσης οι κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον του», «Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι στο πρωτόκολλο της υπηρεσίας καταχωρίζονται κατ’ αύξοντα αριθμό και ημερομηνία όλα ανεξαιρέτως τα εισερχόμενα και τα εξερχόμενα έγγραφα», «Ο συγκεκριμένος διαδικτυακός τόπος καταχωρίζει τις αγγελίες χωρίς καμία επιβάρυνση», «Θα ήθελα να πληροφορηθώ εάν έχει καταχωριστεί όντως η αίτησή μου», «Ο υπεύθυνος φορέας καταχώρισε την αναθεωρημένη έκδοση στο διαδίκτυο».

Από την άλλη πλευρά, το μεταγενέστερο (ελληνιστικό) καταχωρώ(κατά + χωρώ), όπως και άλλα σύνθετα με δεύτερο συνθετικό το ρήμα χωρώ (αναχωρώ, αποχωρώ, εισχωρώ, προχωρώ, υποχωρώ κ.λπ.), δηλώνει κίνηση και όχι θέση.

Ειδικότερα, το καταχωρώ σημαίνει υποχωρώ, παραιτούμαι από διεκδικήσεις μου, περιορίζω τις απαιτήσεις μου, συμβιβάζομαι.

Επομένως,  το καταχωρώ δεν ταυτίζεται από σημασιολογικής απόψεως με το καταχωρίζω, γι’ αυτό και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται αντ’ αυτού.

Επιβάλλεται, λοιπόν, να  απορρίψουμε τα «καθιερωμένα λάθη» (καταχωρώ, καταχώρηση) και να επιμείνουμε στη χρήση των ορθών τύπων (καταχωρίζω, καταχώριση). 

http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?page=197&lq=%CE%9A

Ετικέτες:

Γεώργιος Παπανικολάου (1883-1962)

13 Μαΐου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, πολιτισμός

Ο Γεώργιος Παπανικολάου, γνωστός για το «Παπ τεστ», έχει προταθεί δύο φορές για το Βραβείο Νόμπελ. Το 1953 και το 1960. Και τις δύο όμως, η Bασιλική Aκαδημία της Στοκχόλμης αρνήθηκε την κορυφαία επιβράβευση στον άνθρωπο που έφερε την επανάσταση στη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου.

Η επίσημη εκδοχή αναφέρει ότι η επιτροπή προτίμησε να βραβεύσει γιατρούς που είχαν βρει θεραπείες κι όχι τον Παπανικολάου, ο οποίος είχε ασχοληθεί με την πρόληψη.

Σύμφωνα με τη μαθήτρια του Παπανικολάου, Ιρένα Κορπόσφκα, η επιτροπή ήταν επιφυλακτική με το έργο του γιατρού, επειδή ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακό. Ίσως η επιτροπή δεν πίστευε πόσο μεγάλο ήταν το επίτευγμα του Παπανικολάου, το οποίο δεν εφαρμόσθηκε σε μία μέρα, αλλά έγινε κομμάτι της ιατρικής πρακτικής σταδιακά. 

Τον Γεώργιο Παπανικολάου τιμάει σήμερα η Google με το Doodle της, με αφορμή την 136η επέτειο από τη γέννηση του μεγάλου Έλληνα γιατρού. 

Ήταν πρωτοπόρος στην κυτταροπαθολογία, και για τον πρώιμο εντοπισμό του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Είναι περισσότερο γνωστός ως ο άνθρωπος που ανακάλυψε την πρωτοποριακή κυτταροδιαγνωστική μέθοδο, γνωστή ως Παπ Τεστ, που χάρισε ζωή στις γυναίκες όλου του κόσμου, όπως αναφέρει αναμνηστική πλάκα στο Ερευνητικό Καρκινολογικό Ινστιτούτο «Γ. Παπανικολάου».

Ο πατέρας του Νικόλαος Παπανικολάου ήταν ιατρός και διετέλεσε και δήμαρχος της πόλης της Κύμης, ενώ είχε εκλεγεί και βουλευτής Ευβοίας και Καρυστίας.

Ο Γεώργιος Παπανικολάου γεννήθηκε στις 13 Μαΐου του 1883 στην Κύμη Ευβοίας, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Κατόπιν οι γονείς του, τον έστειλαν στην Αθήνα για να τελειώσει τις εγκύκλιες σπουδές, όπως συνηθιζόταν τότε. Με το πέρας των γυμνασιακών του σπουδών εισήλθε το 1898 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε ηλικία 15 ετών. Έλαβε το πτυχίο του το 1904, σε ηλικία, δηλαδή, μόλις 21 ετών. Στη συνέχεια εκπλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία. Τότε, ο πατέρας του πρότεινε μεταξύ άλλων να ακολουθήσει το δρόμο του στρατιωτικού ιατρού, την οποία πρόταση, βεβαίως, απέρριψε. Ήταν φιλομαθής. Στην Αθήνα, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, διεύρυνε τη μόρφωσή του με την εκμάθηση ξένων γλωσσών, όπως τα γερμανικά και τα γαλλικά, που θεωρούνταν, τότε, απαραίτητα για τους καλλιεργημένους ανθρώπους. Ωστόσο ασχολήθηκε με τη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και τη μουσική, η οποία ήταν και το μεγάλο του πάθος. Έτσι, ασχολήθηκε επί οκτώ έτη με το βιολί. Παρακολουθούσε μαθήματα στο Ωδείο Λότνερ. Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στην Ιατρική Σχολή, επέστρεψε στην Κύμη, όπου και αποφάσισε ότι δεν τον ενδιέφερε η άσκηση του επαγγέλματος, αλλά η έρευνα και η μελέτη. Το 1907 μετέβη στη Γερμανία. Τρία χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με την εργασία «Περί των συνθηκών της διαφοροποιήσεως του φύλου των δαφνιδών». Επιστρέφοντας στην Ελλάδα νυμφεύτηκε τη μυκονιάτισσα Μαρία-Ανδρομάχη Μαυρογένους, απόγονο της ηρωίδας του ’21 Μαντούς Μαυρογένους και συμμετείχε ως γιατρός στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913.

Το 1913 μεταναστεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες και αρχικά ασχολείται με εξωιατρικές εργασίες μαζί με τη σύζυγό του για τα προς το ζην. Εκεί τον ανακαλύπτει ο διάσημος εκείνη την εποχή γενετιστής Τ. Μόργκαν, ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει στο έργο του τα πορίσματα της διδακτορικής διατριβής του νεαρού Παπανικολάου και μεσολαβεί για την πρόσληψή του στο παθολογοανατομικό εργαστήριο του Νοσοκομείου της Νέας Υόρκης. Στη συνέχεια, βρέθηκε στο ανατομικό εργαστήριο του ονομαστού πανεπιστημίου Κορνέλ και επιδόθηκε απερίσπαστος στο ερευνητικό του έργο.

Το 1923 εφάρμοσε τη μέθοδό του σε γυναίκες, προς μελέτη των φυσιολογικών γεννητικών λειτουργιών και στη συνέχεια για τη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Η πρώτη του ανακοίνωση επί της χρησιμοποίησης της κυτταρολογικής μεθόδου προς διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, το 1928, έγινε δεκτή με πολύ σκεπτικισμό, καθόσον η κρατούσα τότε γνώμη, για τέτοιου είδους έρευνα και εφαρμογή, επί αποφολιδουμένων κυττάρων ήταν πρακτικά αδύνατη.

Τέτοια διάγνωση θεωρούνταν δυνατή, μέχρι την εποχή εκείνη, μόνο με την τομή του πάσχοντος οργάνου. Οι έρευνες του Παπανικολάου επεκτάθηκαν στη συνέχεια στις κυτταρολογικές αλλοιώσεις στο καρκίνο του αυχένα της μήτρας και του ενδομητρίου, των οποίων τα πορίσματα δημοσίευσε το 1943 από κοινού μετά του καθηγητή γυναικολογίας Έρμπερτ Τράουστ σε ειδική μονογραφία υπό τον τίτλο «Διάγνωσις του καρκίνου της μήτρας μέσω των κολπικών επιχρισμάτων» (Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear). Η δημοσίευση της εργασίας αυτής ήταν επόμενο να κεντρίσει το παγκόσμιο ιατρικό ενδιαφέρον και να προκαλέσει την άμεση δοκιμαστική χρησιμοποίηση της μεθόδου σε διάφορα νοσοκομεία. Το 1944 έγινε η πρώτη εφαρμογή επί του ουροποιητικού συστήματος και στη συνέχεια επί του πεπτικού και άλλων συστημάτων του οργανισμού.

Ο Παπανικολάου με τις εργασίες του αυτές έγινε ο θεμελιωτής νέου επιστημονικού κλάδου της «αποφολιδωτικής κυτταρολογίας» βασιζόμενη ακριβώς στη μελέτη των αποφιλιδουμένων κυττάρων του οργανισμού στις διάφορες κοιλότητες αυτού. Η μέθοδος αυτή που έλαβε προς τιμή του την ονομασία «Μέθοδος Παπανικολάου» ή «Τεστ Παπανικολάου» και κατά συγκοπή «Παπ Τεστ» άνοιξε ευρείς νέους ορίζοντες στην ιατρική έρευνα στη γενετήσια φυσιολογία και ενδοκρινολογία ειδικότερα για τον καρκίνο. 

Πηγές:

https://www.cnn.gr/news/kosmos/story/176378/georgios-papanikolaoy-ton-patera-toy-test-pap-tima-i-google-me-to-doodle-tis

https://www.cnn.gr/news/ellada/story/176403/georgios-papanikolaoy-giati-eno-protathike-dyo-fores-gia-nompel-den-to-pire-pote

Ετικέτες:

«Δυστυχώς επτωχεύσαμεν»

19 Απριλίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · πολιτική, Χ. Τρικούπης

      Η φράση «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» αποτελεί μια ιστορική αναφορά που αποδίδεται στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Χαρίλαο Τρικούπη. Ο Τρικούπης λέγεται πως χρησιμοποίησε τη φράση σε ομιλία του στη Βουλή στις 10 Δεκεμβρίου του 1893, αναφερόμενος στην οικονομική κατάσταση του κράτους και την αδυναμία του να αποπληρώσει το δημόσιο χρέος του. Η Κυβέρνησή του κήρυξε πτώχευση, η οποία και επέφερε την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου σε βάρος της Ελλάδας. Έκτοτε, η φράση αυτή χρησιμοποιείται για να δηλώσει αποτυχία, τόσο για οικονομικά θέματα όσο και για γενικότερους λόγους.

Αν και θεωρείται πως η φράση λέχθηκε από το βήμα της Βουλής, αμφισβητείται πως χρησιμοποιήθηκε από τον Τρικούπη στην ομιλία του, καθώς από τα πρακτικά της Βουλής δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.[1] Διάφορες άλλες μαρτυρίες, (όπως η μαρτυρία του Ανδρέα Συγγρού στα Απομνημονεύματά του, που αναφέρει πως άκουσε εκείνη την μέρα τον Τρικούπη να προφέρει την φράση στην ομιλία του), αναφέρουν πως η φράση ελέχθη κανονικά από αυτόν, αλλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο αν ειπώθηκε στη Βουλή ή εκτός αυτής.[2]

Στη πραγματικότητα η φράση αυτή λέχθηκε από τον Χ. Τρικούπη την παραπάνω ημερομηνία από του βήματος της Βουλής (Παλαιά Βουλή), όχι όμως απευθυνόμενος προς το Σώμα της Βουλής ως επίσημη διακήρυξη, αλλά «εν τη ρύμη του λόγου» του, αναφέροντας «εν παρόδω» στις αναγκαίες προς τους δανειστές διαπραγματεύσεις, που πίεζαν απροκάλυπτα τον οικονομικό έλεγχο της Ελλάδας, «ότι πρέπει να λαλήσωμεν προς αυτούς επτωχεύσαμεν δυστυχώς κ.λπ.

Η αντιπολίτευση όμως εκμεταλλευόμενη κομματικά τη φράση αυτή παράστησε τον πρωθυπουργό να κηρύσσει με αυτήν επίσημα από του βήματος της Βουλής τη χρεωκοπία της Ελλάδας. Τη θέση αυτή υιοθέτησαν και όλα σχεδόν τα έντυπα της εποχής σε σημείο που να δημιουργήσουν ακόμα και απαγοητευτική εντύπωση στους οπαδούς του Χ. Τρικούπη. Η προπαγάνδα αυτή το πόσο ευνόησε υπέρμετρα την τότε αντιπολίτευση διαφαίνεται από τον ειρωνικό σκωπτικό χαρακτήρα που αποδόθηκε σ΄ αυτήν και που χρησιμοποιήθηκε ομοίως μυριάδες φορές με συνέπεια να παραμείνει ιστορική μέχρι σήμερα.[3]

Παρόμοια επίσης φράση, ελαφρά παραλλαγμένη, χρησιμοποίησε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όταν με την φράση του «τελικώς επτωχεύσαμεν»[4] τον Μάιο του 1932, η κυβέρνησή του θα κηρύξει για άλλη μια φορά πτώχευση της Ελλάδας, κάτω από το υψηλό χρέος του εξωτερικού δανεισμού, επικαλούμενος ακόμη και τη Μικρασιατική Καταστροφή, που είχε σημειωθεί δέκα χρόνια πριν, αλλά και τη διεθνή οικονομική ύφεση από το Κραχ του 1929, ενώ στην πραγματικότητα ήταν συσσώρευση πολλών χρεών μαζί από την αρχή του αιώνα.  [Διαβάστε περισσότερα »]

Ετικέτες:

Μ. Αναγνωστάκης, Στο παιδί μου

4 Απριλίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Αναγνωστάκης, Εθνικά Θέματα, κοινωνία, λογοτεχνία, τέχνη

Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Ο Μ. Αναγνωστάκης. Θεσσαλονίκη 1957

Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί
Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο

Μα στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ
Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι,
Του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω
Oνόματα σαν προσευχές, του τραγουδώ τους νεκρούς μας

Α, φτάνει πια!

Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά 

Πηγή: http://booksjournal.gr (από το αρχείο του Γ Ζεβελάκη, ερευνητή της λογοτεχνίας) 

Ετικέτες:

Κώστας Κρυστάλλης (1868 – 1894)

29 Ιανουαρίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Εθνικά Θέματα, εκδηλώσεις, πολιτισμός

Παρουσίαση του βιβλίου
«ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ – Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ»,
Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019, ώρα 18.00′,

στην αίθουσα συνεδριάσεων του εμπορικού Κέντρου ATRIUM, Χαριλάου Τρικούπη 6-10, Αθήνα.

Ο Κώστας Κρυστάλλης επιστρέφει….

Μετά από τις επιτυχημένες εκδηλώσεις (υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου) που έγιναν στο Συρράκο, στα Γιάννενα, στην Πρέβεζα, στην Αθήνα, στην Πεντέλη και στην Πάτρα, (με πρωτοβουλία του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων) αφιερωμένες στον Κώστα Κρυστάλλη, τον Ηπειρώτη ποιητή και πεζογράφο, με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννησή του, ήρθε και η σειρά της παρουσίασης του βιβλίου «ΚΩΣΤΑΣ ΚΡΥΣΤΑΛΛΗΣ – Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ», που εξέδωσαν πρόσφατα οι Ηπειρωτικές Εκδόσεις «Πέτρα».
Το βιβλίο θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 1η Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 6 το απόγευμα, στην αίθουσα συνεδριάσεων του εμπορικού Κέντρου ATRIUM, (Χαριλάου Τρικούπη 6-8-10, Αθήνα).

 

Ετικέτες:

European School Radio

18 Ιανουαρίου 2019 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · Μαθητές, πολιτισμός

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΜΗΝΥΜΑΤΟΣ & ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

“ΚΑΝ’ ΤΟ Ν’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ 2019”

H Επιστημονική Εταιρεία “Διαθεματικό, Διαπολιτισμικό Ραδιόφωνο της Εκπαιδευτικής Κοινότητας με τον διακριτικό τίτλο: European School Radio, το Πρώτο Μαθητικό Ραδιόφωνο”, η Εκπαιδευτική Ραδιοτηλεόραση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων και το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Κύπρου του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού συνδιοργανώνουν τον Μαθητικό Διαγωνισμό Ραδιοφωνικού Μηνύματος και Τραγουδιού  “Κάν’ το ν΄ ακουστεί 2019” με θέμα: «Η φωνή μας, ασπίδα στα λόγια του μίσους ».  Ο διαγωνισμός τελεί υπό την έγκριση του ΥΠ.Π.Ε.Θ. (Αρ. Πρωτ. 220656/21-12-2018).
«Σε μια εποχή, που η ρητορική του μίσους παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις, έχουμε την ευθύνη ως εκπαιδευτικοί να προβληματίσουμε τους μαθητές μας, να τους δώσουμε την ευκαιρία να εκφραστούν για όλα αυτά που επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή τους, ως πολίτες αυτής της κοινωνίας, και να μιλήσουν αυθόρμητα, γιατί η κοινωνία πρέπει να ακούσει τη φωνή τους.»
Ο Διαγωνισμός εναρμονίζεται με τις απαιτήσεις ενός σύγχρονου σχολείου για υλοποίηση δράσεων ευαισθητοποίησης στα ανθρώπινα δικαιώματα και καλλιέργειας στάσεων και δεξιοτήτων στη δημοκρατική συνύπαρξη. Συνεπώς, μπορεί να αξιοποιηθεί ως δράση στο πλαίσιο της Θεματικής Εβδομάδας για το σχολικό έτος 2018 -2019 στα Γυμνάσια, Ενιαία Ειδικά Επαγγελματικά Γυμνάσια-Λύκεια, Εργαστήρια Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης και Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση των Προσφύγων (ΔΥΕΠ) όλης της χώρας με θέμα «Ανθρώπινα δικαιώματα και Δημοκρατική Συνύπαρξη».

Κατηγορίες Συμμετοχών: Ραδιοφωνικό μήνυμα, μέχρι 1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα και  Πρωτότυπο Τραγούδι, μέχρι 3 λεπτά.

Τελική προθεσμία υποβολής συμμετοχών: 22 Φεβρουαρίου 2019
Τελετή Βράβευσης: Βόλος- 12 Απριλίου 2019

Πληροφορίες: http://europeanschoolradio.eu/6fest

Ετικέτες:

COLLA VOCE

10 Ιουνίου 2018 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, πολιτισμός

Ετικέτες:

Virginia Apgar

7 Ιουνίου 2018 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · κοινωνία, πολιτισμός

Τη γυναίκα που «εξετάζει» όλα τα μωρά του κόσμου τιμά η Google με το σημερινό doodle
Με το που γεννιέται ένα μωρό οι γιατροί έχουν πέντε κριτήρια για να ελέγξουν την υγεία του. Μέσα στα πέντε πρώτα λεπτά της ζωής του πρέπει οι γιατροί να το έχουν βαθμολογήσει. Ένα σκορ πάνω από 7 θεωρείται φυσιολογικό. Ένα σκορ κάτω από 3 είναι σοβαρά χαμηλό. Τα μωρά συχνά έχουν μικρότερες βαθμολογίες στο πρώτο λεπτό μετά τη γέννηση, αλλά όταν έχουν περάσει τα πέντε πρώτα λεπτά βαθμολογούνται κανονικά.

Τα κριτήρια αυτά είναι τα εξής: το χρώμα του δέρματος (Appearance), οι Καρδιακές σφίξεις (Pulse), τα Αντανακλαστικά (Grimace), ο Μυϊκό τόνο (Activity) και η Αναπνοή (Respiration). Τα πρώτα γράμματα από τις πέντε λέξεις στα Αγγλικά δημιουργούν ένα… επώνυμο: Apgar.

Το επώνυμο αυτό ανήκει στη δόκτορ Virginia Apgar!Τη γυναίκα αυτή τιμά η Google με το σημερινό doodle

Είναι η γυναίκα που δημιούργησε τον γρήγορο και αξιόπιστο τρόπο προκειμένου να καθοριστεί η υγεία ενός νεογέννητου μωρού. Και όπως ήταν φυσικό η εξέταση αυτή πήρε το όνομά της (εξέταση Apgar).

Πριν από αυτό το τεστ, που εφευρέθηκε το 1952, δεν υπήρχε αντικειμενικός τρόπος για να προσδιοριστεί η υγεία ενός νεογέννητου και έτσι τα μωρά δε λάμβαναν ιατρική φροντίδα αμέσως μετά τη γέννησή τους.

Τα γράμματα APGAR (appearance, pulse, grimace, activity, and respiration), επειδή πρόκειται για ένα απλό τρόπο απομνημόνευσης των κριτηρίων που χρειάζονται, δεν ξέρουν πολλοί ότι είναι το επώνυμο ενός ανθρώπου.

Η Dr. Virginia Apgar, που γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1909, ήταν πρωτοπόρος σε διάφορους τομείς της ιατρικής, που βοήθησε στην καθιέρωση της αναισθησιολογίας ως ιατρικής ειδικότητας, εργάστηκε για τη μελέτη και τη βελτίωση της μαιευτικής αναισθησίας και προώθησε τη μελέτη των γενετικών ανωμαλιών και έγινε η πρώτη γυναίκα που ήταν πλήρης καθηγητής στο Τμήμα Αναισθησίας στο Κολέγιο Γιατρών και Χειρούργων του Πανεπιστημίου της Κολούμπια.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν πλέον η Dr. Virginia Apgar είχε φτιάξει το όνομά της στην αναισθησιολογία και είχε δημιουργήσει τη βαθμολόγηση Apgar, στράφηκε στη μελέτη και την πρόληψη των γενετικών ελαττωμάτων. Της ζητήθηκε να συμμετάσχει σε ένα ίδρυμα για την παιδική παράλυση (March of Dimes), το οποίο άρχισε να ερευνά και να υποστηρίζει τα παιδιά με γενετικές ανωμαλίες. Ως διευθύντρια και αργότερα αντιπρόεδρος του ιδρύματος, η Apgar υποστήριξε την έρευνα που έδειξε ότι παράγοντες όπως οι μολυσματικές ασθένειες, η έκθεση στην ακτινοβολία, η κατάχρηση ουσιών και η χημική έκθεση θα μπορούσαν να προκαλέσουν γενετικές ανωμαλίες.

Η Dr. Virginia Apgar πέθανε το 1974, σε ηλικία 65 ετών, από ηπατική νόσο, το όνομά της όμως, συνεχίζει να αναφέρεται κάθε φορά που ένα μωρό γεννιέται.

Περισσότερα εδώ

Ετικέτες:

Εκδήλωση του Ειδικού σχολείου Ηλιούπολης

6 Ιουνίου 2018 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · ιστορία της εκπαίδευσης, κοινωνία, Μαθητές

Ετικέτες:

Maria Reiche

7 Μαΐου 2018 από spetsiotou
· Δεν υπάρχουν σχόλια · ιστορία της εκπαίδευσης, πολιτισμός

Γεννημένη στη Δρέσδη το 1903, η c σπούδασε μαθηματικά, αστρονομία, γεωγραφία και ξένες γλώσσες. Το 1932 ξεκίνησε να εργάζεται σαν νταντά και δασκάλα για τα παιδιά ενός Γερμανού πρόξενου στο Περού. Το 1939 έγινε δασκάλα στη Λίμα και έκανε επιστημονικές μεταφράσεις.

Όταν ξεκίνησε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Maria Reiche έμεινε στο Περού και σε μία πτήση που πραγματοποίησε πάνω από την έρημο ανακάλυψε τις Γραμμές της Νάσκα. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον ιστορικό Πολ Κόσοκ, όπου μαζί ξεκίνησαν να καταγράφουν τις γραμμές και να τις συνδυάζουν με διάφορα αστρονομικά συμβάντα.

Η αρχαιολόγος από την Γερμανία αφιέρωσε όλη της τη ζωή στην μελέτη αυτών των γραμμών και παράλληλα έπεισε τις αρχές του Περού να ασχοληθούν με σοβαρότητα μαζί τους.

Η προσήλωσή της στο έργο της ήταν μεγάλη και οι κόποι της ανταμείφθηκαν όταν τα αποτελέσματα των μετρήσεών κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι δημιουργοί των Γραμμών τις χρησιμοποίησαν σαν ένα είδους αστρονομικό ημερολόγιο. Σε μία προσπάθεια να χαρτογραφηθεί η συγκεκριμένη περιοχή που έγινε με τη συμβολή της αεροπορίας του Περού, ανακάλυψε ότι γραμμές αυτές απεικονίζουν 18 διαφορετικά είδη ζώων και πουλιών, μαζί με εκατοντάδες γεωμετρικά σχήματα.

Το 1992 της δόθηκε η υπηκοότητα από το Περού και για να την τιμήσει η χώρα της λατινικής Αμερικής, έδωσε το όνομά της στο αεροδρόμιο της Νάσκα. Ο κόπος της αναγνωρίστηκε το 1995, όταν η Unesco ανακήρυξε τις Γραμμές της Νάσκα σε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το σπίτι που έζησε για πολλά χρόνια στο Περού, έχει γίνει πλέον Μουσείο.

Πέθανε από καρκίνο το 1998 και θάφτηκε στο Περού, μαζί με την αδελφή της. 

 

Ετικέτες:

Top