Άρθρα κατηγορίας "Ιουδαϊσμός"

Ραββίνοι-tallit και Tefillin

Μια tallit φοριέται σε υπηρεσίες πρωί, τόσο τις καθημερινές και στις Σαββάτου, στη Συναγωγή αλλά και για την νύχτα του Γιομ Κιπούρ. Τα Tefillin φοριούνται το πρωϊ τις καθημερινές μόνο (Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. Signs and Symbols ). Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε αναλυτικά τα δρώμενα και κατόπιν περιηγηθείτε στις διάφορες επιλογές. Εξηγείται ακριβώς το τελετουργικό, γιατί γίνεται και τι άλλα αντικείμενα χρησιμοποιούν οι ραββίνοι στο νύσιμό τους

Ετικέτες: , , ,

Η Ισραηλιτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης

Πολύ κατατοπιστικός είναι και ο ισότοπος της Ισραηλιτικής κοινότητας Θεσσαλονίκης  όπου είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή μαζί τους πριν μερικά χρόνια σε εκπαιδευτική επίσκεψη της Β΄ τάξης του 6ου Γυμνασίου Ευόσμου Θεσσαλονίκης. Είναι πρόθυμοι να σας εξυπηρετήσουν. Για να περιηγηθείτε στα εβραϊκά μνημεία της Θεσσαλονίκης, το εβραϊκό νεκροταφείο και τη συναγωγή πατήστε εδώ

Ετικέτες: , , , ,

Συναγωγή-Virtual περιήγηση

Εξαιρετική παρουσίαση της πρωϊνής προσευχής στη Συναγωγή στην ιουδαϊκή Θρησκεία. Καθώς θα το βλέπετε υπάρχει μία σύντομη επεξήγηση ενώ υπάρχει χρόνος και για σχολιασμό από εσάς. Από τα πιο χρήσιμα εργαλεία στα χέρια του εκπαιδευτικού για να διδαχθεί το τελετουργικό της ιουδαϊκής θρησκείας στη Β΄Γυμνασίου και στη Β΄Λυκείου. Κάντε κλικ στην εικόνα

Ετικέτες: , , , , ,

Η θυσία του Αβραάμ

Ένα μάθημα που απαιτεί και αυτό ιδιαίτερους παιδαγωγικούς χειρισμούς είναι αυτό της θυσίας του Αβραάμ. Για αυτό το λόγο είναι ίσως απαραίτητες κάποιες αποσαφηνήσεις και ερμηνευτικά σχόλια πάνω στους χαρακτήρες-πρωταγωνιστές αυτού του περιστατικού.

Ο Ισαάκ

Παρουσιάζεται ως ένα φρόνιμο, υπάκουο παιδί. Η αιτία πρέπει να είναι η τυπολογική εξήγηση του ρόλου που παίζει: στη χριστιανική σκέψη ο Ισαάκ είχε γίνει ένα από τα πιο σπουδαία πρότυπα του πάσχοντος Χριστού. Η αντίσταση και η ανταρσία δεν ταιριάζουν στο χαρακτήρα του.

Ο Αβραάμ

Σε αντίθεση με τον Αγαμέμνονα που μπορεί και να αρνηθεί να θυσιάσει την κόρη του για το κοινό καλό, ο Αβραάμ δεν είναι ικανός να διαλέξει υπέρ του γιου του. Ερωτήματα όπως πως φτάνει ένας άνθρωπος να θυσιάσει το παιδί του; Τι είδους άνθρωπος είναι; Πως ένιωσε όταν άκουσε το θέλημα του Θεού και που βρήκε τη δύναμη να πάρει το γιο του να τον θυσιάσει; Η βιβλική ιστορία δε βοηθά πολύ. Οι Πατέρες της Εκκλησίας θεωρούν την ιστορία αυτή προεικόνιση της θυσίας του Χριστού.

 Η Σάρρα

Μερικές θρησκευτικές ομιλίες παρουσιάζουν τη Σάρρα με ένα πλασματικό θρήνο. Ένα θρήνο δηλαδή που θα είχε πει αν ήταν ενήμερη για τη θέληση του Θεού (Ομιλίες Ευφραίμ Σύρου και Γρηγορίου Νύσση). Και ο Ρωμανός ο Μελωδός στο κοντάκιο του  Εις τον Αβραάμ, παρουσιάζει τη Σάρρα σε τέτοιες περιστάσεις.

Αν θέλαμε να κάνουμε ένα συσχετισμό με την τραγωδία θα μπορούσε να πει κάποιος πως οι τραγικοί ήρωες είναι ενεργητικοί και η τραγωδία δείχνει συνήθως τον αγώνα του ανθρώπου για να επιβάλλει τη θέλησή του (Οιδίποδας) ή για να κυνηγήσει το τρελό του όνειρο (Μακβέθ) άσχετα από την ηθική έννοια του καλού και του κακού ενώ η θυσία του Αβραάμ κηρύσει την τυφλή υπακοή στο λόγο του Θεού και εξάρει το θείο έλεος.

(Στοιχεία αντλήθηκαν απο το Βakker-Gemert (1996), Η θυσία του Αβραάμ)

 

 

Οι δέκα πληγές του Φαραώ

Στην ενότητα ο Θεός ελευθερώνει και σώζει ο διδάσκων αντιμετωπίζει μία ιδιαιτερότητα όσον αφορά το θέμα των πληγών του Φαραώ και ειδικότερα τη σφαγή των πρωτοτόκων παιδιών της Αιγύπτου. Οι μαθητές δεν μπορούν να κατανοήσουν πολλές φορές πως ο Θεός της αγάπης και της συγχώρεσης άφησε να γίνει κάτι τόσο σκληρό.Στα πλαίσια αυτού του προβληματισμού τα παιδιά θα πρέπει να κατανοήσουν για τα εξής και κατόπιν να γίνει συζήτηση πάνω στους προβληματισμούς τους. 

Ο Θεός της εξόδου είναι ο Θεός ελευθερωτής.

 Ο Θεός σήμερα όπως τότε, είναι κοντά στο λαό του και τον απελευθερώνει από κάθε τύραννο ή τυραννία. Ο θεός μας γλιτώνει, μας βγάζει από αδιέξοδα, μας ελευθερώνει, μας λυτρώνει. Γι’ αυτό και το γεγονός της εξόδου είναι το πρότυπο δυναμικής απελευθερωτικής στράτευσης για πρόσωπα και λαούς.

1.Οι δέκα πληγές ερμηνεύτηκαν και ερμηνεύονται ακόμα ως τιμωρίες του θεού. Ο Θεός όμως ούτε εκδικείται, ούτε τιμωρεί. Ο Μωϋσής και ο Ααρών έπραξαν και είπαν ότι μπορούσαν για να κάμψουν τη σκληροκαρδία και απανθρωπιά του Φαραώ. Συνέβηκαν πολλά που θα μπορούσαν να προβληματίσουν το Φαραώ. Οι συνέπειες των επιλογών του όπως ο πνιγμός του στρατού του στη θάλασσα ήταν αναπόφευκτες. Ουσιαστικά ο Θεός λειτουργεί ως παιδαγωγός, ως γονιός που δίνει ευκαιρίες στον άλλο να καταλάβει μόνος του το λάθος. Όπως ο γονιός, θα ακολουθήσει μία κλιμακωτή συμπεριφορά όσον αφορά την τιμωρία στο παιδί, πρώτα θα κάνει συστάσεις στο παιδί, κατόπιν θα το επιπλήξει και στο έσχατο σημείο θα το τιμωρήσει έτσι και ο Θεός δίνει πολλές ευκαιρίες πριν φτάσει στην τιμωρία. Αυτό δε σημαίνει ότι ο γονιός δεν αγαπάει το παιδί του (όταν το τιμωρεί) ειδικά όταν θέλει να το προστατέψει από κάτι χειρότερο

2. Επιπλέον τα γεγονότα γράφτηκαν πολύ αργότερα από τότε που έγιναν. Μέχρι τότε διαδίδονταν από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά και φυσικά μεγαλοποιήθηκαν και άλλαξαν.

3. Οι ήρωες του 1821 πως φτάνουν σε μας σήμερα; (πέρα από τις ιστορικές καταγεγραμμένες μαρτυρίες).

4. Και ο δικός μας λαός θέλοντας να πει ότι χρωστάει τη λευτεριά στο Θεό, αφηγείται άλλοτε ότι η Παναγία ήταν μαζί μας στα τείχη ή άλλοτε ότι ο Αϊ- Δημήτρης κυνήγησε τους εχθρούς μας. Τι σημαίνει αυτό; Oτι η Παναγία σκότωνε Τούρκους και Βουλγάρους ο Άγιος Δημήτριος; Έτσι ο λαός ερμηνεύει: Χρωστάμε τη σωτηρία μας στο Θεό. Το ίδιο κάνουν και οι Εβραίοι. Κάθε φορά που κερδίζουν μία περήφανη νίκη η Π.Δ αναφέρει ότι άγγελος  Κυρίου «κατέσφαξε τους εχθρούς μας». Η ερμηνεία είναι ίδια: Χρωστάμε τη σωτηρία μας στο Θεό.

Οι Δέκα Πληγές (Εβρ עשר המכות‎, Εσέρ Χα Μακότ), ή αλλιώς Πληγές της Αιγύπτου (εβρ. מכות מצרים‎, Μακότ Μιτζραγίμ) ήταν, δέκα καταστροφικές συμφορές με τις οποίες έπληξε ο Θεός  του Ισραήλ τον Φαραώ της Αιγύπτου και το λαό του 3500 χρόνια πριν, καθώς δεν επέτρεπε στον καταπιεσμένο λαό Ισραήλ να φύγει από την Αίγυπτο ώστε να λατρεύει ελεύθερα τον Θεό του.

1.      Τα νερά του ποταμού Νείλου μετατράπηκαν σε αίμα, με συνέπεια να πεθάνουν τα πλάσματα του νερού και να μην υπάρχει πόσιμο νερό 

2.        Βάτραχοι εμφανίστηκαν παντού

        3.    Η ατμόσφαιρα της Αιγύπτου γέμισε με σκνίπες)

      4.    Σμήνη από αλογόμυγες κατέκλυσαν κάθε κατοικία των Αιγυπτίων, σε σημείο που, όπως αναφέρει η αφήγηση, «η γη καταστράφηκε από τις αλογόμυγες»  

       5.     Επιδημία έπληξε όλα τα κοπάδια των Αιγυπτίων, ώστε «κάθε είδους ζωντανά της Αιγύπτου άρχισαν να ψοφούν»  

6.     Άνθρωποι και ζώα γέμισαν εξανθήματα (μεγάλα σπυριά και πληγές) 

7.   Βροχή από χαλάζι καταστρέφοντας τα πάντα 

8.    Ακρίδες από τις οποίες  σκοτείνιασε η ατμόσφαιρα, και κατέφαγαν τη βλάστηση και τους καρπούς 

        9. Πυκνό σκοτάδι για τρεις ημέρες πυκνό σκοτάδι σκέπασε όλη την αιγυπτιακή επικράτεια  

10.   Οι πρωτότοκοι γιοι των Αιγυπτίων ( και ο γιος  του γιου του Φαραώ) καθώς και τα πρωτότοκα των ζώων τους

 Η επιστημονική κοινότητα προσπαθεί εδώ και δεκαετίες να δώσει πειστικές απαντήσεις για τις αιτίες που προκάλεσαν τις δέκα πληγές του Φαραώ. Δύο από αυτές είναι οι επικρατέστερες. Από τη μία πιστεύεται ότι  ήταν είτε το κόκκινο φύκος που κατέστησε τοξικά τα νερά του Νείλου ενώ από την άλλη το ηφαίστειο της Σαντορίνης που ανέτρεψε την οικολογική ισορροπία της περιοχής.Ακόμα και αν γίνει αποδεκτή κάποια στιγμή μία από τις δύο επιστημονικές θεωρίες το θαύμα των δέκα πληγών δεν είναι μάλλον οι ίδιες αυτές οι πληγές αλλά η χρονική στιγμή που αυτές εμφανίστηκαν και τα αποτελέσματα που επέφεραν στη σωτηρία του ισραηλιτικού λαού…

Ετικέτες: , , , , ,

Ιερουσαλήμ: H αιώνια πόλη- 3d περιήγηση

 

Iερουσαλήμ- Η πόλη-λάφυρο. Το σημείο σύγκρουσης των τριών μεγάλων μονοθεϊστικών θρησκειών είναι ο γόρδιος δεσμός για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή

Μνημεία-σύμβολα για τρεις θρησκείες

Το Τείχος των Δακρύων: Τα ερείπια του ναού του Σολομώντα

Για τους εβραίους είναι το δυτικό τείχος του ναού του Σολομώντα. Ο «πρώτος ναός» χτίστηκε από τον βασιλιά Σολομώντα το 957 π.Χ. και αποτέλεσε το κέντρο λατρείας του αρχαίου ιουδαϊσμού. Καταστράφηκε από τους Βαβυλωνίους.
Ο δεύτερος ναός που χτίστηκε στη θέση του κάηκε και καταστράφηκε το 70 μ.Χ. από τους λεγεωνάριους του ρωμαίου αυτοκράτορα Τίτου. Έκτοτε, ο χώρος του Ναού έμεινε ερειπωμένος και άχρηστος ως την κατάληψη της Ιερουσαλήμ από τους Άραβες.

Το Τέμενος του Αλ Ακσά: Ο τρίτος πιο ιερός τόπος του Ισλάμ


Τo Χαράμ αλ Σαρίφ, που στα αραβικά σημαίνει «Ευγενές Ιερό» βρίσκεται στην καρδιά του αραβικού τομέα της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ. Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι το τζαμί του Αλ Ακσά, στο νότιο μέρος του, χτίστηκε από τον προφήτη Ιακώβ, γιο του Ισαάκ, ως οίκος του Αλλάχ. Είναι ο τρίτος πιο ιερός τόπος μετά τη Μέκκα και τη Μεδίνα. Ο ευρύτερος χώρος γύρω από το τέμενος διεκδικείται και από τους εβραίους, οι οποίοι τον ονομάζουν Τέμενος του Βράχου.

Ο Ναός της Αναστάσεως: Πανάγιος Τάφος για τη χριστιανοσύνη

Είναι κτισμένος στον λόφο του Γολγοθά εκεί όπου σύμφωνα με τις Γραφές έγιναν η Σταύρωση, η Ταφή και η Ανάσταση του Χριστού. Ο ναός της εποχής του Μ. Κωνσταντίνου δεν σώζεται. Η σημερινή εξωτερική του μορφή είναι της εποχής των Σταυροφοριών (12ος αι.) Μόνο τρεις εκκλησίες, το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο, το Τάγμα των Φραγκισκανών μοναχών και το Αρμένικο Πατριαρχείο, έχουν κυριαρχικά δικαιώματα στο κτίριο και στα προσκυνήματά του.

Βόλτα στην Οδό του Μαρτυρίου
Στην Πύλη της Γιάφα,
έξω από τα τείχη που περιβάλλουν την Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, επικρατεί πάντα πολύχρωμος συνωστισμός. Είναι η κύρια είσοδος στα στενά σοκάκια της Παλαιάς Πόλης όπου τουρίστες όλων των θρησκειών κυκλοφορούν ανάμεσα σε άραβες μαγαζάτορες που πουλούν σουβενίρ και μπουκαλάκια με τον πανταχού παρόντα αγιασμό από τον Ναό της Αναστάσεως και οι οποίοι συχνά γνωρίζουν μερικές ελληνικές φράσεις- λόγω του πυκνού θρησκευτικού τουρισμού από την Ελλάδα. Ιδίως τις ημέρες του Πάσχα.

Απόσπασμα από το Βήμα (Τάνια Μποζανίδου- Ειρήνη Μητροπούλου) | Σάββατο 3 Απριλίου 2010 )

Για να μπορέσετε να έχετε μία εικονική περιήγηση σε κάποιους από τους πιο σημαντικούς και ιερούς χώρους πατήστε στους παρακάτω συνδέσμους (πηγήwww.inisrael.com/3disrael/index.cfm)

 

Πατήστε εδώ


Πύργος του Δαυίδ- Μουσείο Ιστορίας της Ιερουσαλήμ

Ναός της Αναστάσεως

Εκκλησία της Μαρίας της Μαγδαληνής – Ιερουσαλήμ




Ετικέτες: , , , , , ,

Τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου

Στα πλαίσια των μαθημάτων στην Α΄ γυμνασίου για τη βαβυλώνια αιχμαλωσία εντάσσω και τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου στα οποία φυσικά συμπεριλαμβάνονται και οι περίφημοι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας.

Tα Επτά Θαύματα του Κόσμου (ή τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου) είναι σπουδαία μνημεία που καταγράφηκαν ως μεγαλουργήματα της εποχής ή αλλιώς θαύματα του αρχαίου κόσμου κατά την αρχαιότητα και την προ Χριστού περίοδο. Εμπνευστής του καταλόγου αυτού θεωρείται ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος ο οποίος επισκέφτηκε όλα τα μνημεία και συνέταξε τον κατάλογο. Ο κατάλογος αποτελείται από επτά οικοδομήματα που βρίσκονται γύρω από το μεσογειακό πλαίσιο.

 

H μεγάλη πυραμίδα στη Γκίζα, 2584-2561 π.χ. Χτίστηκε κατά την διάρκεια της τέταρτης δυναστείας των Αιγυπτίων ως τάφος του Φαραώ Χέοπα.

Οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας, 8ος αι π.χ- 6ος αι π.χ. Κατασκευάστηκαν από τον Ναβουχοδονόσορα τον Β΄. Οι κήποι έφθαναν τα 22 μέτρα ύψος. Η περιοχή αυτών βρίσκεται στο σημερινό Ιράκ.

Το Χρυσελεφάντινο άγαλμα του Ολυμπίου Διός, 430 π.χ. Φιλοτεχνήθηκε από τον διάσημο στην αρχαιότητα γλύπτη Φειδία και ήταν τοποθετημένο στην Ολυμπία (Ελλάδα) και έφθανε τα 12 μέτρα ύψος.

Ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο, 356 π.χ. Αφιερωμένο στην ελληνική θεά Αρτέμιδα, το χτίσιμο του διάρκεσε 120 έτη. Αρχικά κάηκε ολοσχερώς αλλά επαναοικοδομήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο για να καταστραφεί πάλι από τους Γότθους. Βρισκόταν στην σημερινή Έφεσο της Τουρκίας.

Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού, 353 π.χ-351 π.χ. Τάφος του Μαυσώλου, του Πέρση Σατράπη της Καρίας. Είχε 45 μέτρα ύψος και βρισκόταν στην Αλικαρνασσό, στην σημερινή Τουρκία.

Ο Κολοσσός της Ρόδου, 292 π.χ-280 π.χ. Ένα τεράστιο άγαλμα του Θεού Ήλιου που ήταν τοποθετημένο στην προβλήτα του αρχαίου λιμένα της Ρόδου και είχε 35 μέτρα ύψος.

Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας, 280 π.χ. Ο φάρος είχε 135 μέτρα ύψος και ήταν μεταξύ των πιο ψηλών δομών στη γη για πολλούς αιώνες. Βρισκόταν στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, και χτίστηκε από τον Σωκράτη τον Κνίδιο (Αίγυπτος).

Από όλα τα παραπάνω μεγαλουργήματα – αρχιτεκτονικά θαύματα το μόνο που κατάφερε να διασωθεί μέχρι σήμερα είναι η πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο το οποίο ήταν και το παλαιότερο εκ των μνημείων. Το δημιούργημα με τη μικρότερη διάρκεια ζωής ήταν ο Κολοσσός της Ρόδου καθώς καταστράφηκε μόλις 58 χρόνια μετά την κατασκευή του εξαιτίας ενός καταστροφικού σεισμού που έπληξε το νησί εκείνη την περίοδο.

Στοιχεία αντλήθηκαν από τη Βικπαιδεία

 

Ακολουθεί ένα 3d video περιήγησης για τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου πολύ ενδιαφέρον

 

<a href="http://«>

Ετικέτες: , , , , , ,

Βαβυλώνα

Ανάμεσα στις πολλές ιστορίες της Βίβλου, κορυφαία εικόνα είναι αυτή του Πύργου της Βαβέλ, το χτίσιμο του οποίου, ως σημάδι ανθρώπινης αλαζονείας, προκάλεσε την οργή του Θεού. Για περίπου 2.000 χρόνια αυτή η μυθική εικόνα κυριαρχούσε, εις βάρος της αλήθειας και των σπουδαίων επιτευγμάτων της Βαβυλώνας. Έως τις μέρες μας, οπότε οι αρχαιολογικές ανακαλύψεις και η επιστημονική έρευνα άρχισαν να εμφανίζουν την πραγματική ιστορία αυτής της παρεξηγημένης πόλης, της οποίας οι κρεμαστοί κήποι ήταν ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.

 Η σπουδαιότερη και μεγαλύτερη πόλη που είχε χτιστεί ποτέ, η Βαβυλώνα, εντυπωσίασε τον Ηρόδοτο τόσο που έγραψε ότι δεν είχε ξαναδεί τόσο μεγαλοπρεπή πόλη. «Εκεκόσμητο δε ως ουδέν άλλο πόλισμα των ημείς ίδμεν», σημείωσε στο πρώτο βιβλίο της Ιστορίας του. Τον 5ο αιώνα π.Χ. στον οποίο έγραφε ο Ηρόδοτος όμως, η πόλη ήταν ήδη περίπου 2.000 ετών. Η πρώτη αναφορά που βρέθηκε για πόλη με αυτό το όνομα είναι από το 2.500 π.Χ. Η πόλη ήκμασε υπό του νομοθέτη Χαμουραμπί λίγο μετά το 1.800 π.Χ. και ύστερα από πολλά χρόνια παρήκμασε. Η πόλη αναγεννήθηκε από τον Ναβουχοδονόσορα Β΄, ο οποίος βασίλεψε από το 606 έως το 562. Το 539, η Βαβυλώνα κατελήφθη από τους Πέρσες.

news.kathimerini.gr

Η ακμή ελληνικών πόλεων τον 6ο αιώνα και η άνθηση του εμπορίου στον ελλαδικό και μικρασιατικό χώρο, πέρα από τη ζώνη επιρροής της Βαβυλώνας, συνέβαλε στην πτώση της. Έτσι, όταν το 330 π.Χ. ο Μεγαλέξανδρος κατέλαβε την πόλη, στην οποία θα πέθαινε επτά χρόνια αργότερα, ήταν περσική. Σε συνεργασία με το φιλόλογο της τάξης σας εντοπίστε στοιχεία τα οποία μελετούσαν οι αρχαίοι έλληνες και επιστήμες από τις οποίες επηρεάστηκαν.

Παρακάτω προβάλλεται απόσπασμα της ταινίας του D.W. Griffith, «Μισαλλοδοξία (Η Αιώνια Μάχη της Αγάπης)». Γυρισμένη το 1916, μέρος της ταινίας αναπαριστά την είσοδο του Πέρση πορθητή Κύρου στη Βαβυλώνα. Χρησιμοποίησε 16.000 άτομα για να δημιουργήσει εικόνες εμπνευσμένες από τις πρόσφατες αρχαιολογικές αποκαλύψεις του χαμένου κόσμου της Βαβυλώνας.

 

<a href="http://«>

Ετικέτες: , , , ,

Ο Κώδικας του Χαμουραμπί

Ο Χαμουραμπί ή Χαμμουραμπί (1792-1750 π.Χ.) ήταν βασιλιάς της Βαβυλώνας. Ήταν μεγάλος μεταρρυθμιστής, νομοθέτης και κατακτητής. Κατά την βασιλεία του, η Βαβυλώνα ήταν το κύριο θρησκευτικό κέντρο της Μεσοποταμίας. Το όνομά του αναφέρεται και ως Χαμουραπί.

 

Ο κώδικας αποτελεί την αρχαιότερη γραπτή νομοθεσία. Περιγράφει νόμους και τιμωρίες, στην περίπτωση παράβασης των κανόνων. Κάποια από τα κυρίως θέματά του είναι: η κλοπή, η γεωργία, η καταστροφή περιουσίας, ο γάμος και τα δικαιώματα μέσα σε αυτόν, τα δικαιώματα των γυναικών, τα δικαιώματα των παιδιών, τα δικαιώματα των δούλων, η δολοφονία, ο τραυματισμός κι ο Θάνατος. Οι τιμωρίες ποικίλουν ανάλογα με την τάξη των θυτών και των θυμάτων.Οι νόμοι δε συγχωρούσαν δικαιολογίες για λάθη ή παρερμηνείες, καθώς ο Κώδικας ήταν εκτεθειμένος δημοσίως, ώστε να μπορούν να τον βλέπουν όλοι και να μην υπάρχει άγνοια. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να διαβάσει. Βασική αρχή του ποινικού δικαίου στον Κώδικα του Χαμουραμπί ήταν η αρχή της ανταπόδοσης των ίσων.

 

Ο κώδικας Χαμουραμπί

 

Ο Χαμουραμπί θέλησε να γράψει τους νόμους αυτούς για να ευχαριστήσει τους θεούς του. Σε αντίθεση με προγενέστερους βασιλείς, αλλά και άρχοντες της εποχής του, δε θεωρούσε ότι καταγόταν από κάποιο θεό, αν και αποκαλείτο «ο εκλεκτός των θεών». Οι νόμοι είναι γραμμένοι στην ακκαδική γλώσσα σε μια στήλη από μαύρο βασάλτη. Ανακαλύφθηκε το 1901 στα Σούσα του Ελάμ, στο σημερινό Ιράν. Σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Είναι μία πέτρινη κυλινδρική στήλη στην οποία περιλαμβάνεται όλη η νομοθεσία του Χ. Στην κορυφή έχει μία παράσταση, κατά την οποία ο βασιλιάς παίρνει τους νόμους από το χέρι του Σαμάς, του θεού – Ήλιου. Σύμφωνα μ` αυτή την παράσταση η νομοθεσία έχει θεϊκή προέλευση στη Μεσοποταμία, όπως και ο θεσμός της βασιλείας. Οι νόμοι είναι γραμμένοι σε 285 κείμενα άρθρα και είναι συγκεντρωμένοι κατά κατηγορίες, που περιλαμβάνουν τα ατομικά δικαιώματα, τα εμπράγματα δικαιώματα, εμπόριο, οικογένεια, αδικήματα και εργασία. Όλη η νομοθεσία αρχίζει με μία φιλοφρόνηση προς τους θεούς.

 

Σύμφωνα με τον κώδικα αυτό, ο Χαμουραμπί χώρισε την κοινωνία σε τρεις τάξεις: α) τους ευγενείς και μεγάλους γαιοκτήμονες, β) τις μεσαίες και φτωχές τάξεις που μπορούν να κατέχουν κτήματα και δούλους και γ) τους σκλάβους, που προέρχονται κυρίως από αιχμάλωτους πολέμου. Ως προς τη διοίκηση χώρισε το κράτος του σε μεγάλες περιφέρειες, στις οποίες εγκατέστησε έμπιστους διοικητές, με τους οποίους διατηρούσε αλληλογραφία. Τον έλεγχο των διοικητών είχαν αναλάβει οι ελεγκτές. Την εφαρμογή της νομοθεσίας φρόντιζαν οι δικαστές τους οποίους επόπτευε το ιδιαίτερο συμβούλιο του Χ. Εκτός από τη νομοθεσία του, η οποία καθόριζε με κάθε λεπτομέρεια τη ζωή της βαβυλωνιακής κοινωνίας, ο Χ. ανέπτυξε αξιόλογη δραστηριότητα στον τομέα των γραμμάτων.

 

Ο Κώδικας του Χαμουραμπί θεωρείται η πρώτη οργανική συλλογή νόμων, αλλά και μια εκ των παλαιότερων, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν κι ο Κώδικας του Ουρ, βασιλιά της Ουρ κι ο Κώδικας Εσνούννα. Ο μεταγενέστερος Μωσαϊκός νόμος περιέχει αρκετές ομοιότητες με τους νόμους του Κώδικα του Χαμουραμπί. Διαβάζοντας παρακάτω κάποιους από τους νόμους εντοπίστε ομοιόυητες και διαφορές  με το μωσαικό νόμο, σε συνδυασμό και με το μάθημα της Ιστορίας της Α΄ γυμνασίου και το φιλόλογό σας. Επίσης αναφέρετε την άποψή σας για το αν και να σήμερα εμπνέονται οι σύγχρονες νομοθεσίες από το αρχαιότερο αυτό κώδικα. 

 

Παραδείγματα νόμων

 

Συνολικά υπήρχαν 282 νόμοι, οι οποίοι έγιναν ιδιαίτερα γνωστοί για την ακρίβεια, αλλά και τη σκληρότητά τους. Μεταξύ άλλων, περιείχε διατάξεις που ρύθμιζαν το κανονισμό λειτουργίας των «οίκων οινοποσίας», την ευθύνη των καραβανιών για οποιαδήποτε ζημιά, ακόμα και σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, ενώ προστάτευε το οικιακό άσυλο και τιμωρούσε με θάνατο την παραβίασή του.

 

Κάποιοι από τους νόμους είναι οι εξής:

  • Αν κάποιος κατηγορήσει κάποιον άλλο, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει τις κατηγορίες, τότε θα θανατώνεται.
  • Αν κάποιος κατηγορήσει κάποιον άλλο και μπορεί να το αποδείξει, τότε θα αμειφθεί με χρήματα.
  • Αν ένας δικαστής βγάλει μια απόφαση, η οποία αργότερα κριθεί λανθασμένη, θα πρέπει να πληρώσει δώδεκα φορές την ποινή που επιδίκασε στον κατηγορούμενο και δε θα μπορεί να ξαναδικάσει ποτέ.
  • Αν ένας ληστής συλληφθεί την ώρα της ληστείας, θα θανατώνεται.
  • Αν κάποιος έχει χρέος και δεν μπορεί να το πληρώσει, έχει τη δυνατότητα να πουλήσει τον ίδιο, τη γυναίκα του και τα παιδιά του σαν σκλάβους για εργασία και να αποκτήσουν την ελευθερία τους μετά από τρία χρόνια.
  • Αν κάποιος παντρευτεί μια γυναίκα, αλλά δεν έχει σωματική επαφή μαζί της, τότε ο γάμος ακυρώνεται.
  • Αν μια παντρεμένη γυναίκα έχει σχέση με κάποιον άλλο, κι οι δυο θα πρέπει να δεθούν και να πεταχτούν μες στο νερό, αλλά ο σύζυγος μπορεί να συγχωρήσει τη γυναίκα του και να τη δώσει στο βασιλιά σαν σκλάβα.
  • Αν κάποιος εκβιάσει τη γυναίκα κάποιου άλλου για να κοιμηθεί μαζί του, τότε η γυναίκα δεν έχει κανένα φταίξιμο, αλλά αυτός θανατώνεται.
  • Αν κάποιος χτυπήσει κάποιον ανώτερης τάξης, τότε θα μαστιγώνεται δημοσίως εξήντα φορές με μαστίγιο από τρίχες βοδιού.
  • Αν ένας σκλάβος χτυπήσει κάποιον ελεύθερο άνθρωπο, θα του κόβεται το αυτί.
  • Αν ένας χτίστης κατασκευάσει ένα σπίτι για κάποιον, και δεν το κατασκευάσει σωστά, και το σπίτι που κατασκεύασε καταρρεύσει και σκοτωθεί ο ιδιοκτήτης του, τότε ο κτίστης αυτός θα θανατωθεί (άρθρο 229). Αν σκοτωθεί ο γιος του ιδιοκτήτη σπιτιού, θα θανατωθεί ο γιος του χτίστη (άρθρο 230). Αν σκοτωθεί ένας σκλάβος του ιδιοκτήτη του σπιτιού, τότε θα δώσει στον ιδιοκτήτη του σπιτιού ένα δικό του σκλάβο (άρθρο 231). Αν καταστραφούν αγαθά, θα τον αποζημιώσει για όλα τα αγαθά που καταστράφηκαν, και επειδή δεν κατασκεύασε σωστά το σπίτι που κατέρρευσε, θα το ανακατασκευάσει με δικά του έξοδα (άρθρο 232). Αν ένας χτίστης κατασκευάσει ένα σπίτι για κάποιον και οι τοίχοι καταρρεύσουν, πριν την αποπεράτωσή του, ο κτίστης θα ανεγείρει τους τοίχους με δικά του έξοδα (άρθρο 233)
  • Αν κάποιος επιχειρήσει να ληστέψει ένα σπίτι σπάζοντας τον τοίχο του και τελικά συλληφθεί, σαν τιμωρία θα χτιστεί μες στον τοίχο για να καλύψει την τρύπα που έκανε.

 

Ετικέτες: , , ,

Ιουδαϊσμός- Συναγωγή


Η Συναγωγή

Η συναγωγή ή προσευχή κάνει την εμφάνισή της κατά τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία όταν ο ναός του Σολόμωντα έχει καταστραφεί και οι εξόριστοι Ιουδαίοι συγκεντρώνονται κάθε Σάββατο για κοινή προσευχή και  ερμηνεία του νόμου. Για τους Ιουδαίους της Διασποράς οι συναγωγές έγιναν θρησκευτικά και πολιτικά κέντρα και η ύπαρξη συναγωγών μαρτυρείται πριν από τη μακκαβαϊκή εποχή.

Αρχιτεκτονικό σχέδιο

Το κτίριο ήταν ένα απλό οικοδόμημα, συνήθως έξω από την πόλη. Ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ήταν τέτοιος ώστε η είσοδος να είναι πάντα στη νότια πλευρά του κτιρίου ώστε ο προσευχόμενος να έχει κατεύθυνση προς το ναό της Ιερουσαλήμ.

Το εσωτερικό

Το εσωτερικό χωριζόταν σε τρεις πτέρυγες  με δύο κιονοστοιχίες. Εκεί φυλασσόταν το ερμάριο ή κιβωτός, στην οποία βρισκόταν η Αγία Γραφή, γραμμένη σε περγαμηνή και καλυμμένη με πολύτιμο ύφασμα. Στο βάθος της συναγωγής βρισκόταν το βήμα, στο οποίο ήταν το αναλόγιο για την ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Υπήρχε ακόμη η έδρα του αρχισυνάγωγου, τα καθίσματα ή τα στασίδια για τους πρεσβύτερους και το λαό. Ακόμη υπήρχαν η εφτάφωτη λυχνία και άλλες διακοσμήσεις. Υπήρχαν επίσης όργανα απαραίτητα για τη λατρεία όπως τα βαρύπνευστα (σωφερώθ) για τη γιορτή του νέου έτους και οι σάλπιγγες (χατσωτσερώθ) για τις υπόλοιπες γιορτές.

Για την κοινή προσευχή έπρεπε να παρευρίσκονται τουλάχιστον 10 άτομα εκτός από τις γυναίκες, οι οποίες είχαν το δικαίωμα να εισέρχονται στη συναγωγή και πολλές φορές και να αναγνώσουν περικοπές του νόμου.

Τα κύρια σημεία της θείας λατρείας στη συναγωγή ήταν τα εξής:

1)      Η εκφώνηση του ακούσματος (shema Jisrael)  και  ήταν το κύριο μέρος της λατρείας.

2)      Η προσευχή. Ο τύπος της προσευχής ήταν καθορισμένος και απαγγελλόταν μεγαλοφώνως από τον προεξάρχοντα, ενώ ο λαός συμμετείχε σε συγκεκριμένα σημεία.

3)      Η ανάγνωση της Τορά. Ο νόμος (Πεντάτευχος) είχε διαιρεθεί σε 154 περικοπές, οι οποίες αναγιγνώσκονταν κάθε τρία χρόνια.

4)      Η ανάγνωση των προφητών. Μετά την ανάγνωση της περικοπής από την Πεντάτευχο αναγιγνώσκονταν και περικοπές από τους προφήτες(κατά τους χρόνους της Καινής Διαθήκης)

5)      Η ερμηνεία και το κήρυγμα. Μετά την ανάγνωση στην εβραϊκή γλώσσα ακολουθούσε η ερμηνεία της στην αραμαϊκή ή την ελληνική γλώσσα. Ακολουθούσε εποικοδομητική ανάπτυξη με το κήρυγμα.

 

Αν δεν υπάρχει δυνατότητα να γίνει επίσκεψη σε μία συναγωγή τα παιδιά μπορούν να έχουν μια vitual περιήγηση σε συναγωγή.

 


Πατήστε Eδώ

 

 


Πηγές: www.surreyplacesofworship.org

Καϊμακης, Δ. Εισαγωγή στην Π.Δ,

Ισραηλιτική κοινότητα Θεσσαλονίκης

Ετικέτες: ,

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων