Η ΑΝΤΙΠΑΡΆΘΕΣΗ ΤΩΝ BOHR ΚΑΙ EINSTEIN(ΜΕΡΟΣ 2)
Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν μετά το 5ο συνέδριο υπήρξαν σημαντικές εξελίξεις στην Κβαντομηχανική. Οι πρώτοι πειραματικοί έλεγχοι από τους Davisson και Germer το 1927 αποδεικνύουν την απόλυτη συμφωνία με τη θεωρία!
Την επόμενη χρονιά (1928) ο Paul Dirac σε συνεργασία με τους Klein και Gordon επιχειρεί να δημιουργήσει μία γέφυρα ανάμεσα στην Κβαντομηχανική και τη Σχετικιστική Μηχανική, αποδεικνύοντας ότι είναι απόλυτα συμβατές ολοκληρώνοντας έτσι τη “Σχετικιστική Κβαντομηχανική“.
Η εξίσωση Dirac με τα λόγια του Einstein : “είναι η τέλεια εξίσωση της Κβαντικής Φυσικής” Αυτή οδήγησε τη σκέψη του Dirac στο παράξενο συμπέρασμα της ύπαρξης των αντισωματιδίων (αντιύλη)!!!
Λύθηκε επίσης το Kβαντομηχανικό πρόβλημα του spin των σωματιδίων, αναδείχτηκαν τα φαινόμενα των “Kβαντικών διακυμάνσεων του κενού” και της “Κβαντικής σύζευξης σωματίων“.
Αυτή η τριετία θα περάσει χωρίς την παραμικρή αντίδραση του Einstein, ο οποίος δε θα κάνει ούτε μία δημοσίευση!
Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ο Einstein επείσθη από τον Bohr!
Το 6ο συνέδριο Solvay πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβρη του 1930 με θέμα τον Μαγνητισμό, όμως η κόντρα Einstein – Bohr συνεχίζεται και σ’αυτό.
Με ένα νοητικό πείραμα, του κρεμασμένου κουτιού από το οποίο φεύγει ένα φωτόνιο, ο Einstein προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν ισχύει η αρχή της αβεβαιότητας για τη μεταβολή της ενέργειας και του χρόνου που αυτή πραγματοποιείται.
Εξηγεί ότι μπορούμε να προσδιορίσουμε με όση ακρίβεια επιθυμούμε τη μεταβολή στην ενέργεια του φωτονίου και συγχρόνως τη χρονική διάρκεια της μεταβολής αυτής.
Όπως περιγράφει ο Rosenfeld, ο Bohr ήταν απογοητευμένος γιατί δεν μπόρεσε να βρει άμεσα κάποια απάντηση. Δήλωσε στους συνεργάτες του ότι αν έχει δίκιο ο Einstein τότε ήρθε το τέλος της νέας θεωρίας που οικοδόμησαν.
Μια μέρα κράτησε η φαινόμενη επιτυχία του Einstein, αφού την επόμενη μέρα ήρθε η απάντηση.
Ο Bohr κατάφερε να αποδείξει ποσοτικά ότι δεν παραβιάζεται η αρχή της αβεβαιότητας.
Δημιούργησε ένα σκαρίφημα της συσκευής, που περιέγραψε ο Einstein, και εστίασε στις λεπτομέρειες της διαδικασίας, που πρέπει να ακολουθήσουμε, για να πάρουμε τις απαιτούμενες μετρήσεις.
Στη συνέχεια επικαλείται τη Γενική θεωρία της Σχετικότητας για να αποδείξει την αβεβαιότητα στο χρόνο. Έτσι για ακόμα μια φορά αποδεικνύει ότι το επιχειρήματα του αντιπάλου του είναι ελλιπή.
Η νίκη του Bohr αποκτά πρόσθετη αξία αφού χρησιμοποίησε τη Σχετικιστική Μηχανική εναντίον του δημιουργού της.
Ο Bohr πήρε με το μέρος του τη ριζοσπαστική νέα γενιά της επιστημονικής κοινότητας, ενώ ο Einstein έμεινε στη συντηρητική παλαιά φρουρά.
Το 6ο συνέδριο είναι το τελευταίο συνέδριο Solvay που παρευρέθηκε ο Einstein. Στα επόμενα βήματά του δεν ισχυρίζεται ότι η Κβαντομηχανική έχει αντιφάσεις αλλά εστιάζει στην πληρότητα της θεωρίας.(Powers 2011,σ.193).
Το πείραμα με το κουτί των φωτονίων εξετάστηκε ξανά από τον Einstein, τον Bohr και από άλλους φυσικούς.
Σχετικές αναρτήσεις: