Συσχετικές ή ανταποδοτικές αντωνυμίες Οι ερωτηματικές, οι αόριστες, οι δεικτικές και οι αναφορικές αντωνυμίες λέγονται μαζί συσχετικές ή ανταποδοτικές, γιατί έχουν μεταξύ τους κάποια σχέση, δηλαδή σε κάθε ερωτηματική αντωνυμία αντιστοιχεί μία από τις άλλες: τίς; -ουδείς, ούτος, ὅς κ.λπ. ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΥΣΧΕΤΙΚΩΝ ΑΝΤΩΝΥΜΙΩΝ Ερωτηματικές Αόριστες Δεικτικές Αναφορικές τις; τίς, οὐδείς, μηδείς ὅδε ὅς, ὅστις πᾶς, ὁ δεῖνα, ἔνιοι οὗτος ὅσπερ …Συνέχεια ανάγνωσης Συσχετικές Αντωνυμίες
Κατηγορία: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
Κλίση επιθέτων γ΄ κλίσης
Επίθετα γ΄ κλίσης σε -ύς Ενικός αριθμός Ον. ταχύς ταχεῖα ταχύ Γεν. ταχέος ταχείας ταχέος Δοτ. ταχεῖ ταχείᾳ ταχεῖ Αιτ. ταχύν ταχεῖαν ταχύ Κλ. ταχύ ταχεῖα ταχύ Πληθυντικός αριθμός ον. ταχεῖς ταχεῖαι ταχέα γεν. ταχέων ταχειῶν ταχέων δοτ. ταχέσι ταχείαι ταχέσι αιτ. ταχεῖς; ταχείας ταχέα κλ. ταχεῖς ταχεῖαι ταχέα Αφωνόληκτα επίθετα γ΄κλίσης δικατάληκτα Ενικός αριθμός (αρσενικό, θηλυκό) (ουδέτερο) Ον. εὐδαίμων εὔδαιμον Γεν. εὐδαίμονος εὐδαίμονος Δοτ. εὐδαίμονι εὐδαίμονι Αιτ. εὐδαίμονα εὔδαιμον Κλ. εὔδαιμον εὔδαιμον Πληθυντικός αριθμός…Συνέχεια ανάγνωσης Κλίση επιθέτων γ΄ κλίσης
Παραθετικά επιθέτων
Θεωρία για το σχηματισμό των παραθετικών δευτερόκλιτων και τριτόκλιτων επιθέτων ΕΔΩ Συγκριτικός: -ώτερος, ωτέρα, ώτερον Υπερθετικός; -ώτατος, ωτάτη, ώτατον Όταν πριν την κατάληξη –ος του αρσενικού του επιθέτου υπάρχει βραχύ φωνήεν (ε,ο) π.χ. νέ-ος, νέ-α, νέ-ον νε-ώτερος, νε-ωτέρα, νεώτερον νε-ώτατος, νε-ωτάτη, νε-ώτατον σο-φός, σο-φή, σο-φόν σο-φώτερος, σο-φωτέρα, σο- φώτερον v Εξαιρούνται τα: κενός, ξένος, στεγνός, που σχηματίζουν…Συνέχεια ανάγνωσης Παραθετικά επιθέτων
Αόριστος β΄
Ο Αόριστος β΄ ενεργητικός ή μέσος σχηματίζεται στην οριστική από τις καταλήξεις του παρατατικού. Στις άλλες εγκλίσεις σχηματίζεται από τις καταλήξεις του ενεστώτα. Στο απαρέμφατο και τη μετοχή της ενεργητικής φωνής τονίζεται στη λήγουσα: βαλεῖν. Στο απαρέμφατο της μέσης φωνής τονίζεται στην παραλήγουσα: γενέσθαι. Στο β΄ ενικό της προστακτικής της μέσης φωνής τονίζεται στη λήγουσα είτε…Συνέχεια ανάγνωσης Αόριστος β΄
Κλίση του λύω/-ομαι
Ενεργητική φωνή: λύω Ε ν ε σ τ ώ τ α ς Οριστική Υποτακτική Ευκτική Προστακτική Απαρέμφατο Μετοχή λύω λύεις λύει λύομεν λύετε λύουσι λύω λύῃς λύῃ λύωμεν λύητε λύωσι λύοιμι λύοις λύοι λύοιμεν λύοιτε λύοιεν — λύε λυέτω — λύετε λυόντων ή λυέτωσαν λύειν λύων (-οντος) λύουσα (-ούσης) λῦον (-οντος) Π…Συνέχεια ανάγνωσης Κλίση του λύω/-ομαι
ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΝΙΣΜΟΥ
1. Καμιά λέξη δεν τονίζεται πάνω από την προπαραλήγουσα (όπως και στα νέα ελληνικά): λύομεν, ἐλύομεν. 2. Η προπαραλήγουσα, όταν τονίζεται παίρνει πάντοτε οξεία: παρήγορος, διώκομεν, ἄνθρωπος. 3. Κάθε βραχύχρονη συλλαβή όταν τονίζεται, παίρνει πάντοτε οξεία : νέος, πέμπω, δόξα, βωμός, πηγαί, ναοί, λέλυκα. 4. Η μακρόχρονη παραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει οξεία εμπρός από μακρόχρονη λήγουσα : θήκη, κώμη, κλαίω, λιμώττων. 5. Η μακρόχρονη παραλήγουσα, όταν τονίζεται, παίρνει περισπωμένη εμπρός από βραχύχρονη λήγουσα : κῆπος, χῶρος, δῶρον, εἶναι. 6. …Συνέχεια ανάγνωσης ΒΑΣΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΟΝΙΣΜΟΥ