Ενότητα 19: Από την 3η Σεπτεμβρίου 1843 έως την έξωση του Όθωνα (1862)

27 Απριλίου 2020 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

Ενότητα 19
Παρουσίαση ενότητας 19
Σχεδιάγραμμα ενότητας 19

Σύνταγμα 1844 (χειρόγραφο)

Ο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ (23 Απριλίου 1823 – 25 Ιουνίου 1861) ήταν ο 31ος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 

Ήταν γιος του Μαχμούτ Β΄ και τον διαδέχθηκε στο θρόνο στις 2 Ιουλίου του 1839 σε ηλικία μόλις 15 ετών. Έλαβε ευρωπαϊκή εκπαίδευση και μιλούσε άριστα τη γαλλική γλώσσα, ενώ παράλληλα ενδιαφέρονταν για τη λογοτεχνία και την κλασική μουσική, όπως ο Αμπντούλ Αζίζ ο οποίος τον διαδέχθηκε. Συνέχισε το μεταρρυθμιστικό έργο του πατέρα του, το οποίο ονομάστηκε Τανζιμάτ, που σημαίνει Ευτυχής οργάνωση. Η συγκεκριμένη μεταρρύθμιση παραχώρησε πολλά δικαιώματα στους υπηκόους των χριστιανικών κοινοτήτων και έδωσε σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη του εμπορίου, των γραμμάτων κ.α. Το 1839 με τη συνθήκη Χάτι Σερίφ και το 1856 με τη συνθήκη Χάτι Χουμαγιούν (κατά λέξη: αυτοκρατορική χειρόγραφη διαταγή) πέτυχε να δημιουργήσει ένα προστατευτικό πλαίσιο για τους Ορθόδοξους και να εξασφαλίσει δικαιώματα όπως για ισότιμη μεταχείρηση, ίση απονομή δικαιοσύνης κ.ά.

Στην εξωτερική πολιτική ο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ κατάφερε να καταστείλει τα επαναστατικά κινήματα στη Συρία, στην Αλβανία, στη Βοσνία και στο Μαυροβούνιο. Στον Κριμαϊκό πόλεμο προστάτεψε εν μέρει τα συμφέροντα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά αναγκάστηκε να αναγνωρίσει την ένωση των παραδουνάβιων χωρών. Οι σφαγές του χριστιανικού πληθυσμού στο Λίβανο υπήρξε αφορμή για επέμβαση των Ευρωπαϊκών δυνάμεων το 1860 και τον ανάγκασαν να αναγνωρίσει την αυτονομία της χώρας.

Απεβίωσε στις 25 Ιουνίου του 1861 από φυματίωση και τον διαδέχτηκε ο αδερφός του Αμπντούλ Αζίζ. Γιοί του ήταν οι Μουράτ Ε΄ και Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ που επίσης έγιναν σουλτάνοι.

Το Χάτι Χουμαγιούν στην Κρώμνη

Εθνοσυνέλευση 1843-1844 (Παύλος Πετρίδης, ιστορικός)

Ενότητα 18:Από την άφιξη του Όθωνα (1833) ως την 3η Σεπτεμβρίου 1843

20 Απριλίου 2020 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

18. Από την άφιξη του Όθωνα (1833) ως την 3η Σεπτεμβρίου 1843 from Kvarnalis75

 

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ
ΕΝΟΤΗΤΑ 18
1.Τι προέβλεπε η συνθήκη του Λονδίνου του 1832;
Οι Μ. Δυνάμεις και η Βαυαρία υπέγραψαν τη συνθήκη του Λονδίνου (Μάιος 1832), με την οποία:
1. Ο Όθων αναγορευόταν Βασιλιάς της Ελλάδας.
2. Ως πολίτευμα του νέου κράτους ορίστηκε η απόλυτη μοναρχία.
3. Χορηγήθηκαν στο ελληνικό κράτος 20 εκ. φράγκα ως πρώτη δόση ενός δανείου 60 εκ. φράγκων.

2.Τι ήταν η Αντιβασιλεία και ποια τα κυριότερα μέλη της;
Ήταν μια επιτροπή αποτελούμενη από Βαυαρούς αξιωματούχους διορισμένους από τον πατέρα του Όθωνα, η οποία θα ασκούσε την εξουσία μέχρι την ενηλικίωσή του.
Τα κυριότερα μέλη της ήταν:
1. Ο Άρμανσμπεργκ, πρωθυπουργός και υπουργός των εξωτερικών.
2. Ο Μάουρερ, αρμόδιος για την εκπαίδευση, τη δικαιοσύνη και την εκκλησία.
3. Ο Χάιντεκ, υπεύθυνος για τις ένοπλες δυνάμεις.

3.Ποιοι ήταν οι στόχοι της Αντιβασιλείας:
1. εθνική ανεξαρτησία,
2. βασιλική απολυταρχία,
3. συγκεντρωτικό σύστημα διακυβέρνησης.

4.Ποια ήταν η πολιτική της Αντιβασιλείας απέναντι
Α) στη Διοίκηση
1. Η διοίκηση του κράτους ήταν συγκεντρωτική.
2. Η χώρα διαιρέθηκε σε 10 νομούς.
3. Η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από το Ναύπλιο στην Αθήνα.
Β) στο Στρατό
1. Ο στρατός βασίστηκε σε 3.500 περίπου Βαυαρούς στρατιωτικούς.
2. Οι Έλληνες αγωνιστές δεν έγιναν δεκτοί στις ένοπλες δυνάμεις.
Γ) στη Δικαιοσύνη
1. Ιδρύθηκαν δικαστήρια.
2. Συντάχθηκαν νέοι νόμοι.
Δ) στην Εκπαίδευση
1.Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση παρεχόταν στα Δημοτικά σχολεία που είχαν επτά χρόνια διάρκεια και ήταν αλληλοδιδακτικά.
2.Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση προσφερόταν:
– από τα Ελληνικά σχολεία που ήταν τριτάξια και βρίσκονταν στις πρωτεύουσες των επαρχιών,
– από τα Γυμνάσια που ήταν τετρατάξια και βρίσκονταν στις πρωτεύουσες των νομών.
3.Η τριτοβάθμια εκπαίδευση παρεχόταν από το πρώτο ελληνικό Πανεπιστήμιο, που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1837, ενώ την ίδια χρονιά ιδρύθηκε και το Πολυτεχνικό Σχολείο, πρόδρομος του σημερινού Πολυτεχνείου.
Ε) στην Εκκλησία
1. Η ελληνική εκκλησία ορίστηκε αυτοκέφαλη, δηλαδή χωρίστηκε διοικητικά από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
2. Έκλεισαν μοναστήρια που είχαν μικρό αριθμό μοναχών.
5.Ποιες ήταν οι αιτίες της επανάστασης της 3ης Σεπτεμβρίου 1843, ποιοι οι πρωτεργάτες και ποια τα αποτελέσματά της;
Αίτια: 1.Η άρνηση του Όθωνα για μεταρρυθμίσεις.
2.Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα της χώρας.
3.Οι περικοπές σε βάρος των στρατιωτικών.
Η γενική αναταραχή οδήγησε σε πολιτική κινητοποίηση με πρωτεργάτες τους Μαυροκορδάτο, Κωλέττη, Μεταξά και Λόντο και αίτημα την παραχώρηση συντάγματος από τον βασιλιά, πράγμα που
1.θα απάλλασσε τη χώρα από τους Βαυαρούς,
2.θα την ανακούφιζε από την οικονομική και κοινωνική κρίση.
Αποτελέσματα:
1.Ο Όθωνας αναγκάστηκε να προκηρύξει εκλογές για Εθνοσυνέλευση που θα ψήφιζε σύνταγμα.
2. Τελείωσε η περίοδος της απόλυτης μοναρχίας.

Πηγή: https://e-didaskalia.blogspot.gr/2015/11/istoria-g-gymnasiou.html

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

3 Απριλίου 2020 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ
  1. Την καθορισμένη ώρα έναρξης του μαθήματος ανοίγουμε τον φυλλομετρητή (browser) μας στο laptop, tablet, smartphone, pc
  2. Πληκτρολογούμε ή επικολλούμε τον κωδικό που στείλαμε στο email σας για το sgalas personal room.
  3. Ανοίγει η πλατφόρμα του cisco και στο παράθυρο επικοινωνίας επιλέγουμε Άνοιγμα Cisco Webex Meeting (εικόνα 1)
  4. Στο νέο παράθυρο που ανοίγει επιλέγουμε Start Meeting (εικόνα 2)

  5. Εισερχόμαστε στην πλατφόρμα του μαθήματος (sgalas sgalas) και περιμένουμε έγκριση. (εικόνα 3)

Επετειακός λόγος για την 25η Μαρτίου

25 Μαρτίου 2020 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

25 Μαρτίου λόγος πανηγυρικός για την επέτειο
Πλατεία Περιστερίου 25 Μαρτίου 2012, εκφώνηση σύντομου πανηγυρικού λόγου από τον υποφαινόμενο. Τότε το μεγάλο πρόβλημα ήταν η οικονομική κρίση, σήμερα ο κορωνοϊός. Παρ’όλα αυτά ο λόγος παραμένει επίκαιρος.
Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο του λόγου.
25η Μαρτίου 2012
(Πανηγυρικός λόγος που εκφωνήθηκε στην κεντρική εκδήλωση του Δήμου Περιστερίου ανήμερα της επετείου από τον φιλόλογο κ. Στέλιο Γκαλά, Διευθυντή του 6ου Γυμνασίου Περιστερίου.)
[Προσφώνηση των παρευρισκομένων].
Μέρα μνήμης σήμερα. Μνήμης και τιμής. Μνήμης ενδόξων γεγονότων του εθνικού μας παρελθόντος και τιμής στους πρωταγωνιστές τους.
Και είναι δική μας ανάγκη σήμερα αυτή η απόδοση τιμής. Οι ήρωές μας έκαναν το καθήκον τους και δεν περίμεναν τίποτε από μας. Εμείς όμως αντλούμε από το παράδειγμά τους δύναμη και θάρρος. Σε καιρούς απελπισίας και ανασφάλειας χρειαζόμαστε πρότυπα αγωνιστικότητας και αποτελεσματικότητας.
Βλέπουμε, κρίνουμε, συγκρίνουμε το τότε με το σήμερα και καταλαβαίνουμε πόσο πιο δύσκολα ήταν τότε τα πράγματα. Η υποδούλωση στον οθωμανικό ζυγό συνεπαγόταν έλλειψη εθνικής, πολιτικής και θρησκευτικής ελευθερίας, προσωπική και οικογενειακή ατίμωση, φτώχεια και εκμετάλλευση. Κι όμως, το απόλυτο αυτό σκοτάδι αποφάσισαν οι πρόγονοί μας να το διαλύσουν. Κι όταν μιλάμε για προγόνους δεν εννοούμε κάποιους αρχαίους. Έξι-εφτά γενιές πίσω μας είναι, οι παππούδες των προπαππούδων μας. Αυτοί λοιπόν οι πρόγονοί μας λάβανε την απόφαση ή να λευτερωθούνε ή να πεθάνουνε. Μεσοβέζικες λύσεις δεν υπήρχαν. Οργανώθηκαν στη Φιλική Εταιρεία, ορκίστηκαν στο Ευαγγέλιο και ξεκίνησαν στις 25 Μαρτίου του 1821 να πολεμούν με αυταπάρνηση τον κατακτητή. Πολέμησαν τους Τούρκους στην Αλαμάνα, στη Γραβιά, στα Δερβενάκια, στην Τριπολιτσά, … και νίκησαν.
Δεν ολοκλήρωσαν όμως τον θρίαμβο γιατί και τότε επέτρεψαν στους ξένους να αναμειχθούν. Και κείνοι έπαιξαν το δικό τους παιχνίδι διαιρώντας τους Έλληνες με τον τρόπο τους και τα χρήματά τους. Και στο τέλος εμφανίστηκαν ως ελευθερωτές διώχνοντας τον Ιμπραήμ στη ναυμαχία του Ναβαρίνου. Δεν έλειψαν βέβαια και οι αγνοί ευρωπαίοι φιλέλληνες, όπως ο λόρδος Βύρων, αλλά η πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων δεν ευνοούσε την απόλυτη ανεξαρτησία μας.
Γι’ αυτά όμως δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε κανέναν από τους αγωνιστές. Αυτοί ήταν αγνοί άνθρωποι, τίμιοι και με συνείδηση της αποστολής τους. Δεν ήταν υπεράνθρωποι, ήταν απλά …ήρωες. Άνθρωποι σαν τον Κολοκοτρώνη, τον Καραϊσκάκη, τον Ανδρούτσο, τον Διάκο, τη Μπουμπουλίνα, τον Μπότσαρη… αγωνίστηκαν και κατάφεραν να διώξουν τον κατακτητή. Η πολιτική όμως, οργάνωση της χώρας δεν έγινε δυστυχώς από Έλληνες. Και αυτό είναι μια μόνιμη πηγή κακοδαιμονίας για την Ελλάδα μέχρι τις μέρες μας.
Εμείς σήμερα, πέρα από την οφειλόμενη απόδοση τιμής στους αγωνιστές του 1821, πρέπει να αντλήσουμε από το παράδειγμά τους θάρρος και αισιοδοξία για λύση του σημερινού εθνικού μας προβλήματος με αξιοπρέπεια. Για να ξαναγίνει η Ελλάδα μας περήφανη χώρα, αντάξια των προγόνων μας και στοργική μάνα για όλα τα παιδιά της. Αυτή η Ελλάδα πρέπει να ζήσει και θα ζήσει.

 

25η Μαρτίου 1821

24 Μαρτίου 2020 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

 

1821. Η ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ

Ιστορία (Επιστήμη-Μάθημα)

11 Σεπτεμβρίου 2019 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

Ιστορία

Ιστορία: Ενότητα 1, Διαφωτισμός

13 Σεπτεμβρίου 2018 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

http://

1. Διαφωτισμός (Γ΄ Γυμνασίου) from Dionysia Nima



Λήψη αρχείου

 

105739705 ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 1ης … by on Scribd

Μια πολύ προσωπική ιστορία «συνωστισμού»

5 Ιανουαρίου 2016 ΣΤΕΛΙΟΣ ΓΚΑΛΑΣ

χαρτης προσφυγιαςΗμέρα μνήμης για μένα. Διευκρινήσεις στον σύνδεσμο.