Συμφώνως πρός τόν δεύτερον (Β?) κανόνα τής Ζ? Οικουμενικής Συνόδου ο μέλλων νά χειροτονηθή επίσκοπος πρέπει νά ανακρίνεται από τόν χειροτονούντα μητροπολίτην, « ει προθύμως έχει αναγινώσκειν, ερευνητικώς καί ου παροδευτικώς,» νά κατανοείται δηλαδή ο νούς, τό νόημα τών κανόνων, νά συλλαμβάνεται η βαθυτέρα των έννοια, καί όχι απλώς νά υπάρχη μία επιφανειακή καί επιπολαία των γνώσις, η οποία παραμένει μόνον εις τάς λέξεις, τά ρήματα καί δέν προσεγγίζει τό βαθύτερο νόημά των. (Γ. ΡΑΛΛΗ-Μ. ΠΟΤΛΗ, τομ.3, σελ. 353-354).
Οι Επίσκοποι οφείλουν καί οι ίδιοι νά γνωρίζουν καλώς καί νά διδάσκουν επίσης τήν τήρησιν τών Ιερών Κανόνων εις τούς υπ?αυτούς κληρικούς καί τόν λαόν. Δέν δικαιολογείται διά τούς επισκόπους άγνοια τών Ιερών Κανόνων. Εάν αποφασίσουν αντίθετα πρός τούς Ιερούς Κανόνας, τιμωρούνται αυστηρώς μέ τήν ποινήν τής καθαιρέσεως, όπως συνάγει ο Βαλσαμών, βαθύτατος γνώστης καί ερμηνευτής τής κανονικής παραδόσεως (Ερμηνεία εις ιε? (ιδ?) κανόνα τής εν Καρθαγένη συνόδου, εν Γ. ΡΑΛΛΗ-Μ. ΠΟΤΛΗ, τομ. 3, σελ. 339).
Άξιον επισημάνσεως ενταύθα είναι όχι μόνον τό ότι οι Ιεροί Κανόνες προτάσσονται τής Αγίας Γραφής, επί τής οποίας άλλωστε στηρίζονται καί τό πνεύμα τής οποίας εκφράζουν, ώστε η πρόταξις νά μή εγείρη αξιολογικάς αμφισβητήσεις, αλλά καί η σύστασις νά αναγινώσκωνται οι Ιεροί Κανόνες καί η Αγία Γραφή «ερευνητικώς καί ου παροδευτικώς».Επί δεκαετίας επικράτησεν εις τήν θεολογικήν σκέψιν καί έρευναν υποτιμητική καί περιφρονητική τών Ιερών Κανόνων θεώρησις, μέχρι τού σημείου νά αντιμετωπίζεται ειρωνικώς, ως απηρχαιωμένον κατάλοιπον ζηλωτισμού.
Σέ προφητικό κείμενο πού εδόθη τήν 18-2-1979 «καθ?υπαγόρευσιν1 τού Αγίου Πνεύματος» (Όπως γράφει τό Ωρολόγιον τό Μέγα γιά τήν ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ*), αναφέρεται η εξής αποκαλυπτική γραφή: « … Καί όλο τό έργο τό πατερικό, ομολογία Αγίων, Μαρτύρων, καί Εγκρατευτών καί το Ιερό καί Άγιον Πηδάλιον, κρίνονται ως αναχρονιστικά καί νά κλειστούν εις τά αρχεία σαν πεπαλαιωμένα καί ανεφάρμοστα από την νέα γενιά1 ». Από τήν ημερομηνία τής αποκαλυπτικής γραφής, πού εδόθη καθ?υπαγόρευσιν τού Πνεύματος τού Αγίου, έχουν περάσει 28 χρόνια, καί πολλάκις επίσημοι καταφρονητικαί δηλώσεις αρχιερέων καί θεολόγων περί τών Ιερών Κανόνων, ωδήγησαν εις υποτίμησιν τού κύρους καί τής αξίας αυτών εις τήν ζωήν τής Εκκλησίας. Πρωτοπόρος ο Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, ο οποίος όχι μόνο ποδοπατεί τούς Ιερούς Κανόνας καί τάς Ιεράς Παραδόσεις, αλλά καί εισηγείται εις τήν διδακτορική του διατριβή τήν τροποποίηση των (« περί τήν κωδικοποίησιν τών Ιερών Κανόνων »). Ως εκ τούτου, η υποτίμησις τού κύρους καί τής αξίας των, παρεμέρισαν καί τήν ανάγκην γνώσεως καί μελέτης αυτών ακόμη καί υπό των επισκόπων.
Τό Σύνταγμα τής Ελλάδος (άρθρο 3), αναφέρει: «Τόσο η Εκκλησία τής Ελλάδος, όσο καί οι άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες τηρούν «απαρασαλεύτως» τούς Ιερούς Κανόνας καί τάς Ιεράς Παραδόσεις», Δυστυχώς όμως, αυτό δέν αληθεύει σήμερα, διότι κηρύσσεται επισήμως καί συστηματικώς μέ έργα καί μέ λόγια, η παναίρεσις τού Οικουμενισμού. Η αποκαλυπτική προφητεία τής 18-2-1979 μεταξύ άλλων θεμάτων αναφέρει: « Τέκνα μου, ένα ηφαίστειο βράζει καί σέ λίγο θά εκραγεί, η Εκκλησία μου η Ορθόδοξη, πάπα θά προσκυνεί ».
Προκειμένου νά εκλείψουν τά εμπόδια, τά όρια πού θέτουν οι Ιεροί Κανόνες εις τάς μετά τών ετεροδόξων (παπικών, προτεσταντών) αιρετικών σχέσεις, παραμερίζονται οι Κανόνες τών Οικουμενικών Συνόδων, διά νά επιτευχθή στήν πράξη η « ένωσις τών Εκκλησιών », Οι αγωνιζόμενοι εναντίον τής παναιρέσεως τού Οικουμενισμού, μή έχοντες εκκλησιαστικήν εξουσίαν καί δύναμιν διά νά επιβάλλουν τήν τήρησιν αυτών, διώκονται, συκοφαντούνται, φιμώνονται υπό τών διοικούντων επί παραβάσει δήθεν τής κανονικής τάξεως. Αντίθετα οι συστηματικώς παραβαίνοντες καί αθετούντες τούς Ιερούς Κανόνας, θριαμβεύουν καί κυριαρχούν, ασκούντες εξουσιαστικώς καί τυραννικώς τήν πνευματικήν εξουσίαν τής Ιερωσύνης. Οι ορθοτομούντες Ορθόδοξοι, βλέπουν τούς αιρετικούς οικουμενιστάς « νά ενεργούν δραστηρίως γιά τήν κατάργηση τής Ορθοδοξίας, καί τήν παράδοσή της στό αιρετικό « πνευματικό » πολυκατάστημα του πάπα, ο οποίος είναι « τού Χριστού Σατράπης » κατά τό προφητικόν κείμενο.
Ακόμη οι Ιεροί Κανόνες πρέπει νά παραμερισθούν διότι έχουν φραγμούς καί επιτίμια πού θέτουν εις τήν ζωήν τών Χριστιανών, ώστε νά επικρατήσει η ελευθεριότης εις τά ήθη, τό αχαλίνωτον εις τήν συμπεριφοράν, η φθορά της αμαρτίας καί η εκκοσμίκευσις.
Στό προβληματισμό μας « οι Ιεροί Κανόνες τής Ορθοδοξίας στήν ενωμένη Ευρώπη » μετά τήν συμπροσευχή Πατριάρχου καί πάπα, η απάντησις είναι πάλιν προφητική μέ συμβολική έκφραση καί διατύπωση: «Πρόβαλε ο ελέφας λίγο τήν προβοσκίδα του, γιά νά σαλπίσει οικουμενισμό καί νά πατήσει τήν Ορθοδοξία» (αποκαλυπτική γραφή 18-2-1979). Γι?αυτό τό μήνυμα τού ουρανού πρός τήν Ορθόδοξη ηγεσία είναι: «Έξω ο όφις καί τά όργανα τού αντιχρίστου πάπα (αποκαλ. γραφή 13-6-1980) από τήν Ορθόδοξη Εκκλησία ? Ορθόδοξο λαό».
Ο πατήρ Σαράντης Σαράντος, στήν εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» (20-3-2005) μεταξύ άλλων γράφει: «Η ηγεσία τής Εκκλησίας μάς παρασύρει όλους εκτός Εκκλησίας, γιά νά μάς ενώσει μέ τήν αίρεση καί τήν πανθρησκείαν».
Μέσα στό περιεχόμενο τού κειμένου-γραφής τής 18/2/1979, αναφέρεται τό εξής: «Τέκνα μου, σάς προετοιμάζω καί μία ομάδα στό Πατριαρχείο, θά στείλω μυστικά, νά προειδοποιήσω, ίσως τήν κεφαλή τής Εκκλησίας νά μεταπείσω». Τά χρόνια πού θά έρθουν, καί όσα έχουν συμβή μέχρι σήμερα, καί όσα θά ακολουθήσουν στήν Ορθόδοξη Εκκλησία, φαίνεται νά επαληθεύουν τά προφητικά κείμενα τών δύο εντύπων κειμένων πού φέρουν ημερομηνία 18/2/1979 καί 13/6/1980.
Σήμερα δυστυχώς, δέν χρησιμοποιούνται σταθερώς καί απαρεγκλίτως εν τοίς πάσι καί υπό πάντων οι Ιεροί Κανόνες, αλλά κατά περίστασιν καί κατά τό εκάστοτε συμφέρον. Μεταβάλλονται έτσι, ως προσφυώς ελέγχθη « οι κανόνες εις Κανόνια », διά νά εξοντωθούν οι αντιφρονούντες εις τόν οικουμενισμόν καί τήν εκκοσμίκευσιν.
1. Σέ άρθρο μου « Ευρώπη καί Αίρεση » πιστός τής Ορθόδοξης Εκκλησίας απάντησε στέλνοντας προφητικά ? έντυπα ? κείμενα, τά οποία έχουν θεόθεν (καθ?υπαγόρευσιν Αγίου Πνεύματος) προέλευση. Αυτά τά προφητικά διδακτικά κείμενα είναι στή διάθεση κάθε Ορθοδόξου. ?/p>
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.