Φ.Ε.: Δούρειος Ίππος 2 (3 δ.ώ)

Σε αυτό το φύλλο εργασίας εκμεταλλευόμαστε το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλάρα από τη συλλογή «Η πρώτη μου μυθολογία» με τίτλο «Ο Δούρειος Ίππος» με εικονογράφηση της Ναταλίας Καπατσούλια. Σκοπός είναι να γνωρίσουμε την ιστορία με ένα πιο παιχνιδιάρικο και διασκεδαστικό τρόπο.

  1. Διαβάζουμε το κείμενο και προβάλλουμε το περιεχόμενο του βιβλίου με τη βοήθεια του προτζέκτορα στον πίνακα.
  2. Ακολουθεί κουβέντα με την τάξη για να εντοπιστούν τα στοιχεία που τους κίνησαν το ενδιαφέρον και να μιλήσουμε λίγο παραπάνω για τον Δούρειο Ίππο αλλά και για την εξέλιξη της μάχης, για τα δεινά του πολέμου αλλά και για το πώς άλλαξαν οι ζωές πολλών από τους πρωταγωνιστές.
  3. Στη συνέχεια αναφέρουμε στα παιδιά ότι πρόκειται να γίνουμε εμείς οι κατασκευαστές του Δούρειου Ίππου αφού πρόκειται να τον κατασκευάσουμε εκ του μηδενός.
  4. Προσφέρουμε το απαραίτητο υλικό που είναι χαρτόνια ρολά από χαρτί κουζίνας και υγείας, χαρτοταινία, ψαλίδια, σιλικόνη για τις ενώσεις και καπάκια από γάλα για τα μάτια και τα ρουθούνια. Φυσικά σε πρώτη φάση θα ασχοληθούμε με την διαμόρφωση του σώματος του αλόγου και σε επόμενο χρόνο περνάμε στον χρωματισμό του. Δίνουμε χρόνο στους μαθητές να οργανώσουν τον τρόπο εργασίας τους και καταστρώνουμε από κοινό σχέδια για το στήσιμό του. Βοηθάμε όπου μας ζητείται αφού έχουμε προηγουμένως δώσει χώρο και χρόνο για επίλυση του προβλήματος στους μαθητές.
  5. Στις 2 πρώτες διδακτικές ώρες διαβάσαμε το παραμύθι και στήσαμε το άλογο. Την επόμενη ώρα, που για μας ήταν και σε διαφορετική μέρα, περάσαμε στο 2ο στάδιο που ήταν ο χρωματισμός του. Απλώνουμε ένα τραπεζομάντηλο μιας χρήσης στον πάγκο εργασίας μας, σε πλαστικά δοχεία από γιαουρτάκια προσθέτουμε μαύρη και καφέ τέμπερα, μοιράζουμε πινέλα και αφήνουμε τα παιδιά να χρωματίσουν το άλογο. Φυσικά, δεν μας απασχολούν οι ατέλειες που θα προκύψουν αλλά η ευχαρίστηση και η όμορφη συνεργασία των παιδιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μέρη του αλόγου που ήταν στην κάτω μεριά της κοιλιάς και του κεφαλιού χρωματίστηκαν αφού είχαν στεγνώσει τα υπόλοιπα μέρη, ώστε να μπορέσουμε να ξαπλώσουμε το άλογο και να δουλέψουμε καλύτερα.
  6. Τέλος, κολλάμε με σιλικόνη τα πόδια και την βάση στο υπόλοιπο σώμα του αλόγου για να σταθεί όρθιο. Εδώ η δουλειά γίνεται από τον εκπαιδευτικό προκειμένου να αποφύγουμε εγκαύματα των παιδιών από την χρήση σιλικόνης.

Το αποτέλεσμα ενθουσίασε τα παιδιά και ζήτησαν να κάνουν το ίδιο και για το καράβι του Οδυσσέα, ενότητα στην οποία θα μπαίναμε στα επόμενα μαθήματα. Επίσης ζητήθηκε να σταλούν οι φωτογραφίες στους γονείς τους αφού τα παιδιά ένιωσαν περήφανα για το δημιούργημά τους.

Είναι φυσικά ανταμοιβή και για τον εκπαιδευτικό να βλέπει τους μαθητές του ενθουσιασμένους για το αντικείμενο με το οποίο απασχολούνται.

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τα διάφορα «στάδια παραγωγής»!

Αφήστε μια απάντηση