Πάνος Βασιλόπουλος

…αυτό εισέπραξα από μια εξαγριωμένη διαδηλώτρια βγάζοντας αυτή τη φωτογραφία.

Με αισθήματα τουρίστα στην πλατεία Συντάγματος, είδα και γώ το Σάββατο την μεγάλη διαδήλωση των Α με κύκλο, και πήρα μυρωδιά μολότωφ στην “Γενική”  γωνία με Ερμού, και δακρυγόνου έξω από το ΑΤΙΚΑ.

Απόρισα γιατί δεν υπήρχε κανείς δίπλα μου να βγάζει φωτογραφίες όπως σε τόσες και τόσες διαδηλώσεις, με έπιασε δέος από τα κοκκαλιάρικα μαυροντυμένα παιδάκια με τα κασκόλ στα μούτρα σαν νίντζα, και ένιωσα παιδί όταν είδα τους ασπρομάλληδες ανάμεσα στην πορεία.

Είδα ετοιμοπόλεμους αναρχικούς με κράνη, με σακίδια που υπέθεσα τίγκα στις μολότωφ, υποσιτισμένες αναρχικές με αναιμική διάθεση και γύρω τους δεκάδες υπερασπιστές της έννομης τάξης με γκλομπ,ασπίδες και αμφίεση πολέμου.

Είδα το κεντρικό σύνθημα της απελευθέρωσης των αγωνιστών συντρόφων τους και αν και η ψυχή μου τους συμπαραστεκότανε  η λογική μου εναντιωνόταν σε αυτό.

Υποπτεύθηκα μεταμφιεσμένους χαφιέδες και καθοδηγητές της ασφάλειας , όπως η παράδοση των προβοκατόρων επιτάσσει και παρατήρησα το οπλοστάσιο με τους μαρμάρινους κυβόλιθους της πλατείας , ασύνδετους στα πόδια μου.

Η οργανωμένη αναρχία μου φαίνεται οξύμωρο.Δεν είμαι σίγουρος αν θα απαντούσα καταφατικά στην αρχική ερώτηση της εξαγριωμένης διαδηλώτριας, αλλά ναι, είναι και αυτό μια απάντηση.

Ένιωσα ένα κομμάτι της σύγχρονης ιστορίας του τόπου σαν θεατής , και γύρισα με ευτυχισμένες αναμνήσεις στο χωριό μου ξεπερνώντας με άνεση πουλιού τα μπλόκα των αγροτών-τρακτερητζήδων.