Ο ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΟΣ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΤΟΥ ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ
Από τότε που ήμουν μικρός είχα μια απορία:
Πώς γίνεται ένα ζώο τόσο δυνατό όσο ο ελέφαντας του τσίρκου να κάθεται αλυσοδεμένος σ’ ένα τόσο δα ξυλαράκι, καρφωμένο στην άμμο;
Ο “Αλυσοδεμένος Ελέφαντας” είναι μία από τις δημοφιλέστερες ιστορίες του Χόρχε Μπουκάι, όπου ο διάσημος αργεντινός ψυχίατρος εξηγεί -για πρώτη φορά στα πολύ μικρά παιδιά- το λόγο για τον οποίο ζούμε όπως ζούμε και τη δυνατότητά μας να αλλάξουμε, φτάνει να το θελήσουμε…
Όπως ο ελέφαντας της ιστορίας, έτσι και όλοι εμείς παραμένουμε υποσυνείδητα δεμένοι με τις ψυχολογικές μας αλυσίδες από την πιο τρυφερή μας ηλικία, τραυματίζοντας την αυτοεκτίμηση και την εμπιστοσύνη προς τον εαυτό μας.
Στη φάση της ανάπτυξης, το συνεχές “ΜΗ” καταλήγει ολέθριο για την ανάγκη μας να ανακαλύψουμε και να εξερευνήσουμε τον παιδικό μας κόσμο, και φράσεις όπως: “Δεν τα κάνουμε αυτά στην οικογένειά μας”, “Δεν αξίζει τον κόπο να το προσπαθήσεις”, “Κανείς δεν τα κατάφερε σ’ αυτό που πας να κάνεις”, καταπνίγουν κάθε δημιουργική διάθεση. Πώς μπορεί κανείς να αντιδράσει;
Σε συνεργασία με τον φίλο του και διάσημο αργεντινό ζωγράφο και εικονογράφο Γκούστι, ο Μπουκάι προσαρμόζει αριστοτεχνικά την ιστορία του δημιουργώντας ένα παιδικό βιβλίο που μπορεί να προβληματίσει, να απελευθερώσει και να συγκινήσει τους πιο ευαίσθητους αναγνώστες: τα παιδιά
Bansky -Child Soldier
Το συγκεκριμένο έργο δημιουργήθηκε στο Λος Άντζελες το 2011. Ο Bansky είναι γνωστός καλλιτέχνης του δρόμου γνωστός για την τέχνη του στένσιλ.
Μεταφέρει ηχηρά πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα μέσω της τέχνης του.
Το παιδί στρατιώτης αναφέρεται στο φαινόμενο των παιδιών στρατιωτών, μια τραγική πραγματικότητα σε περιοχές του κόσμου που που εμπλέκονται σε ένοπλες συγκρούσεις.
Καταδεικνύει την απώλεια της αθωότητας και τις φρικαλεότητες του πολέμου.
Μετά από προσεκτικότερη εξέταση, μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι το νεαρό αγόρι περιβάλλεται από πολύχρωμα λουλούδια και πεταλούδες. Αλλά το πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι παραδοσιακές μεταλλικές σφαίρες από το αυτόματο όπλο έχουν αντικατασταθεί από πολύχρωμα κραγιόνια…
Ευρύτερα, καθώς αυτό το έργο βρίσκεται στο Λος Άντζελες και έγινε σε μια εποχή που οι ΗΠΑ έσπασαν ρεκόρ όσον αφορά τη βία και τους θανάτους μέσω όπλων, πρέπει να θεωρηθεί ως μια ισχυρή δήλωση κατά των όπλων και για τον έλεγχο των όπλων στις ΗΠΑ. …
” Ειρήνη” Γ. Ρίτσος

Εἰρήνη εἶναι ἡ μυρουδιὰ τοῦ φαγητοῦ τὸ βράδυ,
τότε ποὺ τὸ σταμάτημα τοῦ αὐτοκινήτου στὸ δρόμο
δὲν εἶναι φόβος,
τότε ποὺ τὸ χτύπημα στὴν πόρτα
σημαίνει φίλος,
καὶ τὸ ἄνοιγμα τοῦ παραθύρου κάθε ὥρα
σημαίνει οὐρανός,
γιορτάζοντας τὰ μάτια μας
μὲ τὶς μακρινὲς καμπάνες τῶν χρωμάτων του,
εἶναι εἰρήνη.
Εἰρήνη εἶναι ἕνα ποτήρι ζεστὸ γάλα
κι ἕνα βιβλίο μπροστὰ στὸ παιδὶ ποὺ ξυπνάει,
τότε ποὺ τὰ στάχυα γέρνουν τό ῾να στ᾿ ἄλλο λέγοντας:
τὸ φῶς, τὸ φῶς
καὶ ξεχειλάει ἡ στεφάνη τοῦ ὁρίζοντα φῶς,
εἶναι ἡ εἰρήνη.
Το αόρατο αγόρι LUDWIG TRUDY εκδόσεις Λιβάνη
Το παραμύθι αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού που νοιώθει ότι κανένας δεν το βλέπει και ότι περνά απαρατήρητο στον κόσμο του. Το αγόρι παλεύει με την απομόνωση του και την αίσθηση ότι δεν ανήκει πουθενά. Όμως μια πράξη καλοσύνης το βοηθά να βρει το… χρώμα του και την αυτοπεποίθησή του.
Αυτή η ιστορία συνδέεται βαθιά με την παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας, που υπενθυμίζει την αξία της ενσυναίσθησης. Η ψυχική υγεία δεν αφορά μόνο τους ενήλικες αλλά και τα παιδιά που συχνά νοιώθουν μοναξιά και περιθωριοποίηση.
Κάθε μικρή πράξη καλοσύνης και ενδιαφέροντος μπορεί να βοηθήσει κάποιον που αισθάνεται αόρατος να αισθανθεί σημαντικός.
YAYOI KUSAMA -Τα παιδιά ταξιδεύουν στον αφηρημένο εξπρεσσιονισμό-
Διαβάσαμε το βιβλίο « Η Τελεία » ένα καταπληκτικό βιβλίο, που σε λίγες γραμμές, δείχνει την αξία του ρόλου του δασκάλου και τη δύναμη που κάνει τους μαθητές του, να πιστέψουν στον εαυτό τους.
Γνωρίσαμε την Γιαγιόι Κουσάμα από την Ιαπωνία, καλλιτέχνιδα που ακόμη και στα 90 της χρόνια ζωγραφίζει τελείες…
Nτύνεται με ρούχα που η ίδια σχεδιάζει και είναι διακοσμημένα με τελείες .
Το λευκό δωμάτιο :
Η ζωγράφος Γιαγιόι Κουσάμα το 2012, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, δημιούργησε ένα περιβάλλον στο οποίο έβαψε με λευκό φωτεινό χρώμα τα έπιπλα (καρέκλες, τραπέζι, πιάνο, βιβλιοθήκη) τον τοίχο του δωματίου, το πάτωμα, τα αντικείμενα. Αυτός ο χώρος αποτέλεσε τον λευκό καμβά για το project.
Μέσα σε διάστημα 2 εβδομάδων, η καλλιτέχνιδα έδωσε στους πιο μικρούς επισκέπτες του μουσείου, χιλιάδες πολύχρωμα αυτοκόλλητα και τους προσκάλεσε με τον τρόπο τους να συμμετέχουν στην μεταμόρφωση του δωματίου αυτού μετατρέποντας το σπίτι σε μια πολύχρωμη ανατίναξη χρώματος.
Προσπαθήσαμε να κάνουμε το ίδιο
Πως σας φαίνεται το πουά σπίτι μας;














