Το Κέντημα – ISOL

Η Λέιλα είναι ένα κορίτσι που χάνει συχνά τα πράγματά της. Όμως δεν πιστεύει ότι φταίει εκείνη. Είναι σίγουρη πως όλα εξαφανίζονται σε έναν παράξενο, μυστικό κόσμο: την «Ανάποδη Πλευρά».
Εκεί, όπως στο πίσω μέρος ενός κεντήματος, όλα είναι μπερδεμένα. Κλωστές μπλέκονται, κόμποι δημιουργούνται και τα πράγματα δεν φαίνονται καθαρά. Όταν η Λέιλα αποφασίζει να ψάξει τα χαμένα της αντικείμενα, μπαίνει σε αυτή την αλλιώτικη πλευρά και ανακαλύπτει έναν κόσμο γεμάτο φαντασία, αλλά και σύγχυση.
Σιγά σιγά καταλαβαίνει πως, όπως και στο κέντημα, έτσι και στη ζωή υπάρχουν δύο πλευρές: η «ίσια», που είναι όμορφη και τακτοποιημένη, και η «ανάποδη», που είναι μπερδεμένη αλλά εξίσου σημαντική. Μέσα από το ταξίδι της, η Λέιλα μαθαίνει να αποδέχεται τα λάθη, τα μπερδέματα και τις δυσκολίες, γιατί όλα αυτά είναι μέρος της δημιουργίας.
Ένα τρυφερό και ευρηματικό βιβλίο που μας δείχνει πως ακόμη και μέσα στο μπέρδεμα μπορεί να κρύβεται ομορφιά.

IMG 1a3498df0c8f58d1c164fa34c2bd4dca V 651642626 10244910250194974 5254513482378884691 n

Collage 20260323 141659

Είδαμε ένα κέντημα από την καλή και από την ανάποδη πλευρά. Από την καλή πλευρά όλα φαίνονταν όμορφα και καθαρά, σαν σχέδια με λουλούδια. Όταν όμως το γυρίσαμε από την ανάποδη, είδαμε κλωστές μπερδεμένες που έμοιαζαν σαν δράκοι και παράξενα σχήματα.

Καταλάβαμε ότι είναι το ίδιο κέντημα, αλλά φαίνεται διαφορετικό ανάλογα από ποια πλευρά το κοιτάμε. Μερικές φορές, κάτι που φαίνεται μπερδεμένο ή περίεργο, από μια άλλη πλευρά μπορεί να είναι όμορφο και τακτοποιημένο.

Όπως και στη ζωή, έτσι και στο κέντημα, έχει σημασία από ποια πλευρά βλέπουμε τα πράγματα.

IMG 294f4eabee1944e38a098ca3104dd962 V        IMG a15f8f888a243e073f33bc088b6ae27c V

Και μετά………. Σούζαν Χιουζ (( Μετάφραση Αργυρώ Πιπίνη)

6 Μαρτίου – Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού
Στην τάξη μας μιλήσαμε για τον σχολικό εκφοβισμό μέσα από το βιβλίο «Και μετά…» και βιωματικές δραστηριότητες.
Γνωρίσαμε τους ρόλους:
🔹 τον θύτη
🔹 το θύμα
🔹 τους παρατηρητές
Συζητήσαμε πώς μπορεί να νιώθει ένα παιδί όταν είναι μόνο του, όταν οι άλλοι ψιθυρίζουν ή το κοροϊδεύουν… Μιλήσαμε για τη λύπη, τον φόβο και τη σιωπή.
Αλλά δεν μείναμε εκεί.
Μάθαμε τι μπορούμε να κάνουμε:
✔ Να μιλάμε.
✔ Να ζητάμε βοήθεια.
✔ Να στηρίζουμε όποιον νιώθει μόνος.
✔ Να γινόμαστε φίλοι και όχι παρατηρητές.
Στην τάξη μας διαλέγουμε την ενσυναίσθηση.
Διαλέγουμε τον σεβασμό.
Διαλέγουμε να λέμε «Σταμάτα» και «Είμαι εδώ για σένα».
Γιατί κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μόνο του.

IMG 26d31ad2a8b4e44169e87922d42dfa93 V