Μια μικρή ιστορία για τον Κορωνοϊό…

«Σημειώσεις από το ημερολόγιο του Μανωλιού, του μικρού κορωνοϊού»

Μα τι αχάριστοι που είναι οι άνθρωποι! Εγώ ο Μανωλιός,  ένας τόσο δα μικρός ιός, ταξίδεψα πολύ και έρχομαι από πολύ μακριά! Και δε βρέθηκε κανείς να με καλωσορίσει! Παντού ερημιά…σπίτια κλειστά, δρόμοι άδειοι!

Και εκείνο που σιχαίνομαι περισσότερο…τα σχολεία κλειστά! Άδειες οι τάξεις, άδειες οι αυλές!

Ή μήπως τα κατάφερα; Μήπως είναι καλύτερα έτσι, αφού είμαι εγώ ο δυνατότερος όλων, μιας και μόνο στο άκουσμά μου  εξαφανίστηκαν όλοι; Εγώ ένας ιός δυνατός και μοναδικός! Ε, λοιπόν, μου αξίζει να στεφθώ βασιλιάς, να φορέσω την κορώνα και να λέγομαι Κορωνοϊός!

Και να πεις πως δυσκολεύτηκα; Τους βρήκα όλους απροετοίμαστους, ανέμελους, ξέγνοιαστους και έτσι απλά πήρα την εξουσία. Και τώρα με φοβούνται ΟΛΟΙ! Κλείστηκαν στα σπίτια τους, οι μεγάλοι άφησαν τις εργασίες τους , τα παιδιά δεν μπορούν να είναι στο σχολείο, γιατί μόνο έτσι μπορούν να με πολεμήσουν!

Α, χα χα!  Όμως εγώ μπορώ να επιστρέψω ξανά…όταν νομίζουν πως με νίκησαν για πάντα και γυρίσουν στην ανεμελιά τους.

Γιατί δεν ξέρουν…

Πως αν βρω ένα υγιές και δυνατό σώμα, δύσκολα μπορώ να τρυπώσω.

Αν βρω καθαρά χέρια, πάει χάθηκα μαζί με το νερό .

Αν βρω…αλλά σσς σιγά…και οι τοίχοι έχουν αυτιά… ας μην πω άλλα.

Φεύγω για την ώρα, αλλά θα τα ξαναπούμε!

της Σωτηρίας Γεωργοτά

Πιθανές ερωτήσεις για τους μαθητές:

-ποια πόλη λέτε να επισκέφτηκε ο ιός;

-θα μπορούσε να είναι η δική σας;

-σας θυμίζει κάτι αυτή η κατάσταση;

– τι; περιγράψτε μου (τα καταγράφουμε σε πίνακα)

-Μπορούμε να αποφύγουμε παρόμοια κατάσταση;

-πως; Προτείνετε τρόπους.

Αφήστε μια απάντηση