Η παρουσία της Εβραϊκής Κοινότητας στα Τρίκαλα στην περιοχή της Δυτικής Θεσσαλίας είναι μακραίωνη. Διάφοροι περιηγητές που επισκέφτηκαν κατά καιρούς την περιοχή µας αναφέρουν Εβραϊκή παρουσία περί το 1420 στα Τρίκαλα και μάλιστα τους βρίσκει εγκατεστημένους στην περιοχή του Αγίου Κωνσταντίνου. Το γεγονός αυτό μαρτυρά ότι αρχικά οι Εβραίοι των Τρικάλων ήταν ΡΩΜΑΝΙΩΤΙΚΗΣ καταγωγής, και για αυτό μιλούσαν Ελληνικά. Τα επόμενα χρόνια μετά την έξοδο των Σεφαραδιτών από την Ισπανία και την Πορτογαλία, άρχισαν να καταφτάνουν και στα Τρίκαλα Εβραίοι Σεφαραδίτες από Ισπανία, Πορτογαλία και Σικελία. Η εγκατάσταση τους έγινε στην σημερινή περιοχή, ιδιαίτερα µετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1881. Συνεχίστηκε η προσέλευση Εβραίων και μετά τις αρχές του 20ου αιώνα στα Τρίκαλα, κυρίως από περιοχές όπως τα Ιωάννινα και η Λάρισα. Λόγω της διαφορετικής προέλευσης των Εβραίων των Τρικάλων υπήρχαν μέχρι το 1940 3 Συναγωγές: η Σεφαραδική, η Σισιλιάνικη και η Ρωµανιώτικη (η οποία εγκαινιάστηκε το 1930).
Από τις 3 Συναγωγές καταστράφηκαν κατά την διάρκεια της Κατοχής η Σεφαραδίτικη και Σισιλιάνικη. Σήμερα υπάρχει µόνο η Ρωµανιώτικη η οποία διεσώθη παρόλο που είχε μετατραπεί σε αποθήκη των Γερμανών. Οι Εβραίοι της κοινότητας Τρικάλων ασκούσαν διάφορα επαγγέλματα όπως τσαγκάρηδες, τενεκετζήδες, οινοποιοί, ράφτες, κεντήστρες για τις γυναίκες, άστεγοι γυρολόγοι και µε το εμπόριο. Η συμμετοχή των Εβραίων αυτής της περιόδου, χαρακτηρίζεται από την μεγάλη και πραγματική φιλία µε τον λαό των Τρικάλων και της ∆υτικής Θεσσαλίας. Αρκετές Εβραϊκές οικογένειες επεκτείνονται σε Καρδίτσα και Φάρσαλα. Βοηθούσαν οικονομικά ασθενέστερες οικογένειες τόσο Εβραϊκές όσο και Χριστιανικές χωρίς διακρίσεις. Όλη αυτή η καλή συνεργασία αποδείχτηκε χρήσιµη τα χρόνια της κατοχής. Οι κατατρεγμένοι από τους ναζί, Εβραίοι των Τρικάλων, βρήκαν ανοικτές θύρες στον Χριστιανικό πληθυσμό της περιοχής και διασώθηκε.
Σήμερα η κοινότητα των Τρικάλων συνεχίζει την ύπαρξη της στην πορεία του χρόνου, έστω και ολιγομελής. Ένα πολύ μεγάλο µέλος των οικογενειών της κοινότητας, την περίοδο του 1945 µε 1956 μετανάστευσε σε Αμερικάνικες και Ευρωπαϊκές πόλεις, και κυρίως στο Ισραήλ. Ταυτόχρονα έγινε εσωτερική μετανάστευση πολλών οικογενειών σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, µε προτίμηση την Αθήνα. Σήμερα μένει ένας μικρός αριθμός µελών στην κοινότητα, αλλά οι άνθρωποι της εσωτερικής μετανάστευσης επισκέπτονται την κοινότητα και μετέχουν στις εκδηλώσεις της.
