Παρά την εμφανή εγκατάλειψη, στο μεγαλύτερο μέρος του, τα κατεστραμμένα κτίρια και την οργιώδη βλάστηση σε αρκετά σημεία, το πρώην
στρατόπεδο Καρατάσιου, αποτελεί έναν ζωντανό χώρο, που χαρίζει ψυχική και σωματική υγεία στους επισκέπτες του. Εκεί υπάρχουν αστικοί λαχανόκηποι, οι οποίοι δημιουργήθηκαν από τις αρχές του 2011. Αποτελεί ιδανική επιλογή για όσους αναζητούν ένα σημείο για μία μικρή και ξεχωριστή απόδραση μέσα στην πόλη και κοντά στη φύση, αφού υπάρχει άπλετος χώρος, ενώ η πρόσβασή του σ’ αυτό είναι εύκολη.
Η ιστορία για το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά ξεκινάει το 1895, όταν ένα μεγάλο μέρος γης αγοράστηκε από τον οθωμανικό στρατό. Η επιλογή του στρατοπέδου έγινε με βάση την ύπαρξη πόσιμου νερού, γεγονός ιδιαίτερα σημαντικό για τα δεδομένα της εποχής. Σύντομα οι διαδικασίες οικοδόμησης του στρατοπέδου είχαν ολοκληρωθεί και έτσι γύρω στο 1905 οικοδομήθηκαν κτίρια στρατωνισμού και διοίκησης, 1 τζαμί και 4 στάβλοι. Η ονομασία του στρατοπέδου δίνεται μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, οπότε ο ελληνικός στρατός αποφασίζει να του δώσει το όνομα του Μακεδονομάχου Παύλου Μελά. Στα επόμενα χρόνια το στρατόπεδο χρησιμοποιείται συνεχώς ως καταυλισμός ανθρώπων που βρίσκονται σε ανάγκη. Με το πέρασμα του χρόνου το στρατόπεδο επεκτεινόταν καθώς μεγάλωνε και ο αριθμός των ανθρώπων σε ανάγκη. Το 1940 όμως καταλήφθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις και μετατράπηκε σε χώρο συγκέντρωσης και εξόντωσης των Χριστιανών, Εβραίων και Σέρβων. Επίσης, ήτανε και χώρος φυλάκισης των ανθρώπων που ασχολήθηκαν με την Εθνική Αντίσταση. Υπολογίζεται ότι περίπου 700 άνθρωποι θανατώθηκαν εκεί.
Το συγκρότημα της Μονής Λαζαριστών αποτελεί έναν μοναδικό και σημαντικό χώρο για την πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι σύγχρονες κτιριακές εγκαταστάσεις της Μονής Λαζαριστών στεγάζουν εκδηλώσεις των σημαντικότερων φορέων της πόλης, του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας καθώς και του Δήμου Παύλου Μελά.
Οι αρχαιότητες στην περιοχή της Ομόνοιας Σταυρούπολης του Νομού Θεσσαλονίκης είναι γνωστές από την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν κατά την εγκατάσταση των γαλλικών στρατευμάτων αποκαλύφθηκαν τάφοι των υστεροκλασικών χρόνων. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα κατάλοιπα ενός οικισμού που χρονολογείται στη Μέση και τη Νεότερη Νεολιθική περίοδο (μεταξύ 5.600 με 4.500 π.Χ.). Τα ευρήματα κοσμούν σήμερα τις προθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης.
Οι ανασκαφές αποκάλυψαν τμήματα του αρχαίου οικισμού στην «τράπεζα» Λεμπέτ της Πολίχνης, στη δυτική Θεσσαλονίκη, και των δύο μεγάλων νεκροταφείων, του δυτικού, με τάφους κυρίως της Εποχής του Σιδήρου και των αρχαϊκών-πρώιμων κλασικών χρόνων, και του ανατολικού, που χρονολογείται κυρίως στην κλασική περίοδο (10ο-8ο αι. έως και 3ο αι. π.Χ).
Ο Βοτανικός Κήπος Σταυρούπολης εγκαινιάστηκε στις 4 Ιουνίου του 2002 επί Δημαρχίας Σπύρου Μπαρούτα. Καταλαμβάνει ένα χώρο πέντε στρεμμάτων στην περιοχή Άνω Ηλιούπολης του Δήμου Σταυρούπολης και περικλείεται από τις οδούς Κ. Κωνσταντινίδη – Ολύμπου – Περικλέους.
Φιλοξενεί 1.000 είδη χαρακτηριστικά της ελληνικής χλωρίδας, αυτοφυή και ξενικά. Η συνολική περιοχή έκτασης 27 στρεμμάτων ήταν παλιά το ρέμα Περικλέους, παραπόταμος του Δενδροποτάμου και μετατράπηκε σε άξονα πρασίνου.
Το 1984, στην εκτός σχεδίου περιοχή του πρώην Δήμου Πολίχνης, βορειοδυτικά της περιφερειακής οδού, από όπου διέρχεται κλάδος του ρέματος Δενδροποτάμου, εντοπίστηκε ενότητα 6 νερόμυλων που αποτελούν μέρος ενός υδρομυλικού συστήματος 12 νερόμυλων. Οι μύλοι είναι κτισμένοι με αργούς λίθους, πλίνθους και ισχυρό ασβεστοκονίαμα. Ένας εξ αυτών μάλιστα κοσμείται με μεγάλο κεραμοπλαστικό σταυρό, με πεπλατυσμένες στα άκρα κεραίες, μεταξύ των οποίων υπήρχαν τα συμπιλήματα (Φ)X(Φ)Π (Φως ΧριστούΦαίνειΠάσι) – σήμερα σώζεται μόνο το X και Π.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.