preload
Ab Imo Pectore
Μαρ 16 20
Άνοξη

Άνοξη

Δεν είσαι σαν τα άνθη τα μωρά,

τα πλουμιστά, τα φωναχτά, τα μυρωδάτα.

Συ, στέκεις μόνο, χαμηλά,

απόμακρο, χωρίς καμιά αρμάτα.

~~~

Εκείνα συνωστίζονται, κοιτούν ψηλά,

τις μέλισσες καλούν κι όλα κομπάζουν.

Την ομορφιά τους μόνο διαλαλούν,

τους στήμονες, τα πέταλα τινάζουν.

~~~

Κι, αν κάποια μελισσούλα βιαστική

έρθει ζητώντας πάνω τους ν’ αράξει

νιώθουν σπουδαία, χαίρονται πολύ

κι ας ξέρουν πως σε λίγο θα πετάξει.

~~~

Λέει το καθένα, πως είναι απ’ τ’ άλλα πιο ψηλά!

Κι αν όχι, αυτό είναι το καθένα τους που βλέπει.

κι ας έχουν από πάνω τους κλαδιά,

θαρρούν πως μόνο η κορφή τούς πρέπει!

~~~

Κι εσύ

Εσύ εκεί στου δέντρου τα ριζά, χαμογελάς γιατί το ξέρεις.

Ξέρεις, πως όταν θα ΄ρθει παγωνιά

και πέσουν μπόρες κι οι αέρηδες φυσούνε

τα άλλα άνθη θα΄ ναι  αδειανά,

 δε θα αντέξουν, αμέσως θα φθαρούνε.

~~~

Και τότε θα ΄ρθουν μέλισσες σοφές,

όχι αυτές που βγαίνουν πάντα πρώτες.

Και θα διαλέξουν τους χυμούς σου να γευτούν,

όχι γιατί δεν έχουν, πλέον, να επιλέξουν. Όχι.

Ο λόγος είναι ένας κι είναι απλός:

Εσύ ήσουν πάντα η άνοιξη!

Αφήστε μια απάντηση

 Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Top