-omnia mea mecum fero-

Στίχοι: Παναγιώτης ΣπυρόπουλοςΜουσική: Μάνος Ξυδούς Παναγιώτης ΣπυρόπουλοςΣαν τα καράβια φαίνονται τη νύχτα τα νησιάσταματημένα μεσ’ στην μέση του πελάγουΈχει η ανάσα τους μια γεύση, μια γεύση απ’ τα παλιάπου αναστήθηκαν με κόλπα κάποιου μάγουΕσύ δεν ήσουνα που μίλαγες για ιπτάμενες στιγμές;Εσύ δεν ήσουνα που έκλαιγες γι’ αγάπη;Εσύ δεν έλεγες «οι άνθρωποι δε θέλουν διαταγέςαπό ανθρώπους μηχανές στο ρόλο του προστάτη»;Μ’ ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλίαμοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοίαΜ’ ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλίαμοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοίαΕσύ δε μ’ έμαθες ν’ αφήνω να μακραίνουν τα μαλλιά;Στα παλιατζίδικα τα ρούχα σου ζητούσεςΓιατί η αξία που μέσα μας φωλιάζει πιο βαθιάείναι η ελεύθερη ζωή που ήθελες να ζούσεςΥπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μουΜέσα στη γυάλα τελειώνει το νερόΥπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μουΉ παραμένει πάντα μαύρος ο βυθός;..Μ’ ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλίαμοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοίαΜ’ ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλίαμοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία;

ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ (1885-1968)

Σ΄αγαπώ – δεν μπορώ
τίποτ΄άλλο να πω
πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο!
Μπρος στα πόδια σου εδώ
με λαχτάρα σκορπώ
τον πολύφυλλο ανθό
της ζωής μου.
Ώ μελίσσι μου, πιες
απ΄αυτόν τις γλυκές,
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!
Τα δυο χέρια μου – νά!
στα προσφέρω δετά,
για να γείρεις γλυκά
το κεφάλι,
κ΄η καρδιά μου σκιρτά
κι όλη ζήλεια ζητά
να σου γίνει ως αυτά
προσκεφάλι!
Και για στρώμα, καλέ,
πάρε όλην εμέ –
σβήσ΄τη φλόγα σε με
της φωτιάς σου,
ενώ δίπλα σου εγώ
τη ζωή θ΄αγροικώ
να κυλάει στο ρυθμό
της καρδιάς σου!..
Σ΄αγαπώ – τι μπορώ
ακριβέ, να σου πώ,
πιο βαθύ, πιο απλό,
πιο μεγάλο;..

Στη Φιλοσοφική, πριν 10 χρόνια.

Στίχοι: Φοίβος Δεληβοριάς
Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς

Γεννιέσαι την έχεις μητέρα
πηδάς στον αέρα σκας στο πάτωμα
εκείνη σε βάζει στην κούνια
στα μάτια σαπούνια και γαλάκτωμα

Σου δείχνει πώς κάνει η πάπια
και μοιάζει με κάποια που ‘χες γκόμενα
στο μέλλον με τ’ άσπρα φωτάκια
και με τ’ αστεράκια τα φλεγόμενα

Μετά που σε στέλνουν σχολείο
στο δίπλα θρανίο εκείνη κάθεται
μικρή με τα ροζ κοκαλάκια
και τα ποιηματάκια που θα μάθετε

Για να σε προσέξει ρεψίματα κάνεις
χτυπιέσαι στους δρόμους πλακώνεσαι
της σπας με νεράντζια τα τζάμια
κι από την ταράτσα πηδάς και σκοτώνεσαι

Σηκώνεσαι κι είσαι δεκάξι
βαριέσαι στην τάξη γράφεις ποιήματα
το στήθος της θέλει να σπάσει
κυλιέται στα δάση και στα κύματα

Ποιος στίχος σου θα τη χωρέσει
που θέλει να αρέσει στους ακέφαλους
που δίνει φιλιά μες στα δόντια
κι ανοίγει τα πόδια σ’ άγνωστους φαλλούς

Την ψάχνεις το σκας απ’ το σπίτι
σε σέρνει απ’ τη μύτη αυτό το βάλσαμο
αυτή η μυρωδιά από γαζία
αυτή η τυραννία σε τραβά ενώ

Κανένας βοηθός δεν υπάρχει
να πει τι έχεις πάθει τι σε πόνεσε
κι εκείνη δε λέει να κοιτάξει
γκαζώνεις τ’ αμάξι χτυπάς και σκοτώνεσαι

Λοιπόν έχω βγάλει και δίσκο
και πάλι δε βρίσκω εκείνο που ‘θελα
πριν βγω στη σκηνή νιώθω χάλια
αδειάζω μπουκάλια με θολά νερά

Μα σαν το συγκρότημα βγαίνει
μπροστά φωτισμένη εκείνη κάθεται
χωρίς στα μαλλιά κοκαλάκια
χωρίς ποιηματάκια που θα μάθετε

Περνάω την κιθάρα στο βύσμα
με πιάνει ένα πείσμα απογειώνομαι
αρχίζω τον πρώτο μου στίχο
τρυπάω τον τοίχο και σκοτώνομαι

Dont you know
Theyre talkin bout a revolution
It sounds like a whisper
Dont you know
Theyre talkin about a revolution
It sounds like a whisper

While theyre standing in the welfare lines
Crying at the doorsteps of those armies of salvation
Wasting time in the unemployment lines
Sitting around waiting for a promotion

Poor people gonna rise up
And get their share
Poor people gonna rise up
And take whats theirs

Dont you know
You better run, run, run…
Oh I said you better
Run, run, run…

Finally the tables are starting to turn
Talkin bout a revolution

Sunrise
Sunrise
Looks like morning in your eyes
But the clocks held 9:15 for hours

Sunrise
Sunrise
Couldn’t tempt us if it tried
Cuz the afternoon’s already come and gone

And I said
oooh, oooh, oooh
To you

Surprise
Surprise
Couldn’t find it in your eyes
But I’m sure it’s written all over my face

Surprise
Surprise
Never something I could hide
When I see we made it through another day

Then I say
oooh, oooh, oooh
To you

And now the night
Will throw its cover down on me again
And if I’m right
It’s the only way to bring me back

oooh, oooh, oooh
To you

Στίχοι: Γιάννης Αγγελάκας
Μουσική: Γιάννης Αγγελάκας

Γλένταγες στους ουρανούς
με ζάρια και χαρτιά
Και ξάφνου στα σκοτάδια μας
γκρεμίστηκες με φόρα.

Τώρα κρυώνεις και πεινάς
μ’ άστο σε μας
για σένα βράζει αυτή
η άδεια κατσαρόλα

Μη δίνεις σημασία
που όλα γίναν βιαστικά
κι αν επρόλαβες να πεις
δυο τρία λόγια.

Το ξες πως είναι κερδισμένος τελικά
όποιος χαμογελάει μπροστά στην καρμανιόλα.

Άπλωνες στα σύννεφα μια τσόχα και με μιας,
έναν αιώνα κέρδιζες
ποντάροντας μια ώρα.

Τώρα θυμώνεις, ξεφυσάς κι όλο ρωτάς
που σταματάει αυτή η άγρια κατηφόρα.

Μη δίνεις σημασία
που όλα γίναν βιαστικά
κι αν επρόλαβες να πεις
δυο τρία λόγια.

Το ξες πως είναι κερδισμένος τελικά
όποιος χαμογελάει μπροστά στην καρμανιόλα.

Δεν πειράζει που δε σου ‘ρθε η ζαριά
τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά
Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

Μη γκρινιάζεις που δε σου ‘ρθε η ζαριά
τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά
Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΟΛΑ

Στίχοι: Ορφέας ΠερίδηςΜουσική: Ορφέας ΠερίδηςΑπό τα βάθη της ψυχήςκι από του νου τα ύψηαπ’ το βυθό της θάλασσαςως τις βουνοκορφέςψάχνω να σε βρωΜια σφαίρα υγρή γύρω απ’ τη γημια ουράνια δεξαμενήεκεί που λούζονται οι ψυχέςπριν να χαθούν στο σύμπανμε ένα πήδο ένα πρωίνα μπω με μια βουτιά εκείαπ’ τον βυθό, απ’ τον πάτονα δω τα πάνω κάτωνα βρω όλα τα χαμέναίσως να βρω κι εσέναΑχ, να σε βρω, αχ, να σε βρωμόνο για λίγο να σε δων’ ακούσω τη σκιά σουνα μου φωνάζει γεια σουΑκούς στα δέντρα τα πουλιάάνθρωποι είναι με φτεράπου φέρνουν τα μηνύματααπό τον άλλο κόσμοΦυσάει αέρας στα κλαδιάμου απαντούν ψιθυριστάκι αυτό που ψάχνεις θα στο πουντα πιο βαθιά πηγάδιαΈψαξα γη και ουρανόμια περπατώ και μια πετώστων δύο κόσμων το κενόνα βρω την χαραμάδαΣτα βάθη των ωκεανώνακούω τον ήχο των σεισμώνκι από την γη που άνοιξεπερνάω στον κάτω κόσμονα βρω όλα τα χαμέναίσως να βρω κι εσένα

Στίχοι: Νατάσσα ΜεσσήνηΜουσική: Ορφέας ΠερίδηςΓια πού το βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιάγια ποια πέλαγα ουράνια άστρα μαγικάγια πού το βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιάΓια ποια μακρινή πατρίδα έρμη ξενητειάθάλασσα ουρανός μ’ αστέρια πουθενά στεριάγια πού το βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιάΠοια αγάπη ποιο λιμάνι ποια παρηγοριάθα χεις αγκαλιά το κύμα χάδι το νοτιάγια πού το βαλες καρδιά μου μ’ ανοιχτά πανιά