RSS Feed for ΡαδιενέργειαCategory: Ραδιενέργεια

Κίνδυνοι και μέτρα προστασίας από τη ραδιενέργια »

Η έκθεση σε ιοντίζουσα ακτινοβολία μπορεί να έχει είτε άμεσα, είτε πιο μακροπρόθεσμα βλαπτικά αποτελέσματα για την υγεία.Σημαντικές είναι οι βλάβες που μπορεί να προκληθούν στο γενετικό του υλικό του κυττάρου (στο DNA), διότι αυτές συνδέονται τόσο με τη μεταβίβαση κληρονομικών ανωμαλιών στους απογόνους, όσο και με τη διαδικασία της καρκινογένεσης.Οι ακτινοβολίες περιλαμβάνονται στους περίπου 4000 γνωστούς καρκινογόνους παράγοντες, σύμφωνα με την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ). Πιο ευαίσθητοι στη ραδιενέργεια είναι ο θυρεοειδής (καρκίνος του συγκεκριμένου αδένα) και ο μυελός των οστών (λευχαιμία).Ο κίνδυνος για τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της ακτινοβολίας εξαρτάται από τη λεγόμενη ενεργό δόση, η οποία, με τη σειρά της, εξαρτάται από την απορροφούμενη στο ανθρώπινο σώμα ενέργεια, το είδος της ακτινοβολίας και το είδος του ακτινοβολούμενου ιστού (δες κι εδώ).Μονάδα μέτρησης της ενεργού δόσης είναι το Sievert (Sv-Σιβέρτ) και τα υποπολλαπλάσιά του mSv (μιλισιβέρτ) και μSv (μικροσιβέρτ).Η μέση ενεργός δόση ενός ατόμου που οφείλεται στις τεχνητές και στις φυσικές πηγές ραδιενέργειας του γήινου περιβάλλοντος, είναι 0,31 mSv και 2,4 mSv για κάθε χρόνο αντίστοιχα, ενώ η ενεργός δόση που αντιστοιχεί σε μια τυπική ακτινογραφία θώρακος, είναι περίπου 0,02 mSv, σύμφωνα με την ΕΕΑΕ. Το όριο ασφαλούς έκθεσης ενός ατόμου σε ακτινοβολία είναι 1 mSv ετησίως, ενώ για τους επαγγελματικά εκτιθέμενους αυξάνει στα 20 mSv.Η ένταση της ραδιενέργειας είναι αντιστρόφως ανάλογη με το τετράγωνο της απόστασης από την πηγή της ακτινοβολίας (λ.χ. από ένα πυρηνικό αντιδραστήρα με διαρροή).Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο κίνδυνος για καρκίνο αυξάνεται όταν η έκθεση στην ακτινοβολία ξεπεράσει τα 100 mSv το χρόνο και γίνεται θανατηφόρα αν φτάσει στα 5000 mSv (5 Sv) σε διάστημα μερικών ωρών. Η έκθεση σε 1 Sv ακτινοβολίας εκτιμάται ότι αυξάνει τον κίνδυνο θανατηφόρου καρκίνου κατά περίπου 5%. Οι μέχρι τώρα μετρήσεις στην Ιαπωνία γύρω από τους κατεστραμμένους αντιδραστήρες είναι γύρω στα 400 mSv, δηλαδή δείχνουν τετραπλάσια επίπεδα σε σχέση με αυτά που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο.Οι μέχρι τώρα επιστημονικές μελέτες έχουν εστιάσει κυρίως στον κίνδυνο καρκίνου λόγω μεγάλων δόσεων ακτινοβολίας και υπάρχει μικρότερη επιστημονική συμφωνία σχετικά με τις συνέπειες της έκθεσης σε μικρές δόσεις. Οι μεγάλες δόσεις προκαλούν ναυτία, εμετό, αδυναμία, διάρροια, πονοκεφάλους, πυρετό, πτώση μαλλιών, δερματικά εγκαύματα, δυσλειτουργία οργάνων, πρόωρη γήρανση και πιθανώς πρόωρο θάνατο Τα καρκινογόνα ραδιοϊσότοπα καίσιο-137 και ιώδιο-131 είναι οι κυριότερες απειλές μέχρι στιγμής από τη διαρροή ραδιενέργειας στην Ιαπωνία.Το καίσιο-137, που είναι πιο επικίνδυνο, μπορεί να μολύνει την τροφή και το νερό, συσσωρευόμενο στους μαλακούς ιστούς του οργανισμού, όπως στους μυς. Έχει ημιζωή περίπου 30 ετών και αποβάλλεται σταδιακά μέσω των ούρων. Το ιώδιο-131, που αναπνέεται ή καταπίνεται, έχει πιο σύντομη ημιζωή οκτώ ετών. Συγκεντρώνεται στον θυρεοειδή και μπορεί να προκαλέσει καρκίνο σε λίγα χρόνια, ενώ σε χαμηλές δόσεις μειώνει την παραγωγή των ορμονών του αδένα.Στους τρόπους προστασίας σε περίπτωση διαρροής ραδιενέργειας περιλαμβάνονται η καταφυγή σε ένα αεροστεγώς κλεισμένο χώρο, κατά προτίμηση σε ένα υπόγειο ή ειδικό καταφύγιο, καθώς και η λήψη χαπιών ιωδίου. Η σφράγιση του χώρου διαμονής, αν πρόκειται για σπίτι, πρέπει να γίνεται σε όλα τα παράθυρα και τις πόρτες με κολλητικές ταινίες και κάθε άλλο μέσο, ώστε να μην εισχωρήσει η ραδιενεργός σκόνη στο χώρο, την εισπνεύσουν οι άνθρωποι και επικαθήσει στους πνεύμονές ή το δέρμα τους.Βοηθάνε επίσης τα συχνά ντους, ώστε να απομακρυνθούν τυχόν ραδιενεργά σωματίδια που έχουν εναποτεθεί στο δέρμα, αλλά δεν πρέπει κανείς να τρίβει το δέρμα του για να μην διευκολύνει την είσοδο των σωματιδίων στον οργανισμό. Το κάπνισμα, το φάγωμα των νυχιών, η επαφή των δαχτύλων με το στόμα κλπ. πρέπει να αποφεύγονται επίσης, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ραδιοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας (IRSN) της Γαλλίας. Τα χάπια ιωδίου, που μοιράζουν οι αρμόδιες Αρχές, όταν κρίνουν ότι πρέπει, πλημμυρίζουν με ιώδιο τον θυρεοειδή, ώστε να μην μπορεί να απορροφήσει πια το ραδιενεργό ιώδιο. Έτσι, εμποδίζουν τον καρκίνο του θυρεοειδούς, ένα κίνδυνο που αφορά πρωτίστως τα μωρά, τα παιδιά, τους εφήβους, τις έγκυες και τις μητέρες που θηλάζουν. Κατά προτίμηση, το ιώδιο λαμβάνεται μια ώρα πριν την έκλυση της ραδιενέργειας, ενώ μπορεί να ληφθεί και 24 ώρες μετά το πυρηνικό ατύχημα, αλλά η προστασία του που παρέχει τότε, είναι μειωμένη πια κατά 25%.

via:http://selidesphysikis.blogspot.com/2011/03/blog-post_20.html

Πάμε…Τσερνόμπιλ; »

Η κυβέρνηση της Ουκρανίας ανακοίνωσε ένα μεγάλης κλίμακας τουριστικό πρόγραμμα στη μέχρι σήμερα «σφραγισμένη» περιοχή πέριξ του Chernobyl, που θα ξεκινήσει από τον επόμενο μήνα. Η μολυσμένη περιοχή θα γίνει προσβάσιμη στο τουριστικό κοινό, που θα το επισκέπτεται προσπαθώντας να μάθει περισσότερα για το ακριβώς συνέβη πριν από 24 χρόνια, όταν στις 26 Απριλίου 1986 ο αντιδραστήρας Νο4 εξερράγη. Η έκρηξη προκάλεσε τον άμεσο θάνατο 32 εργαζομένων και πυροσβεστών, ενώ η ραδιενεργή σκόνη που με τη βοήθεια των ανέμων κινήθηκε προς τα βορειοανατολικά, μόλυνε μεγάλες περιοχές της Ευρώπης.Οι περιοχές που επλήγησαν πιο πολύ, ήταν η Λευκορωσία, και τμήματα της Ρωσίας και της Ουκρανίας, όπου οι αρχές προχώρησαν σε μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών. Μέχρι το τέλος του έτους, είχε σχηματιστεί μια επικίνδυνη περίμετρος περίπου 60 χιλιομέτρων γύρω από το επίκεντρο, η οποία σφραγίστηκε κυριολεκτικά από τις τότε σοβιετικές αρχές (δες κι εδώ).Η είδηση ότι το Chernobyl θα ανοίξει σύντομα για τους τουρίστες, αποτελεί έκπληξη, καθώς σύμφωνα με πρόσφατες αποκαλύψεις του ρωσικού και ουκρανικού τύπου, η χρηματοδότηση για την ασφάλεια του χώρου δεν έχει χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για τον σκοπό που προορίζονταν, με αποτέλεσμα η όλη περιοχή να παραμένει επικίνδυνη. Πιο συγκεκριμένα, οι άλλοι τρεις αντιδραστήρες δεν έκλεισαν βάσει σχεδίου, και η περιοχή δεν έχει καθαριστεί πλήρως από τα ραδιενεργά υλικά.Περισσότερα εδώ. Δείτε επίσης εδώ κι εδώ.

Τα φυτά προσαρμόστικαν στο ραδιενεργό περιβάλλον του Τσερνόμπιλ! »

Παρά την τρομερή καταστροφή που υπέστη η περιοχή του Τσέρνομπιλ στην Ουκρανία και τις μεγάλες ποσότητες ραδιενέργειας που διέρρευσαν στο περιβάλλον, όταν εξερράγη ένας πυρηνικός αντιδραστήρας τον Απρίλιο του 1986, πολλά φυτά στην περιοχή δείχνουν να έχουν προσαρμοστεί μια χαρά στο μολυσμένο έδαφος, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Η ικανότητα προσαρμογής τους φαίνεται πως έχει να κάνει με τις μικρές μεταβολές που έχουν κάνει τα φυτά στα επίπεδα των πρωτεϊνών τους, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές. Ενώ προηγούμενες έρευνες είχαν μελετήσει τις γενετικές μεταλλάξεις των φυτών λόγω ραδιενέργειας, αυτή τη φορά οι ερευνητές για πρώτη φορά εστίασαν την προσοχή τους στον τομέα της «πρωτεωμικής» (όρος που συνθέτει τις «πρωτεΐνες» και το «γονιδίωμα» και αναλύει όλες τις πρωτεΐνες που παράγονται από τα γονίδια ενός οργανισμού).«Αν επισκεφθείτε την περιοχή, ποτέ δεν θα πιστεύατε ότι κάτι άσχημο συνέβη εκεί. Με κάποιο τρόπο τα φυτά μπόρεσαν να προσαρμοστούν στην ραδιενέργεια και εμείς προσπαθούμε να κατανοήσουμε το είδος των μοριακών αλλαγών που έλαβαν χώρα», δήλωσε ένας από τους ερευνητές, ο γενετιστής φυτών Μάρτιν Χάιντουκ της Σλοβακικής Ακαδημίας Επιστημών. Οι ερευνητές από το 2007 φύτεψαν λινάρι και σόγια στο μολυσμένο έδαφος του Τσέρνομπιλ, μόλις λίγα χιλιόμετρα από την τοποθεσία της καταστροφής, και μετά από λίγα χρόνια τα σύγκριναν με τα ίδια φυτά που είχαν φυτρώσει σε μη ραδιενεργό περιβάλλον. Διαπίστωσαν ότι τα ραδιενεργά και μη φυτά είχαν πολύ μικρές διαφορές μεταξύ τους, κυρίως μια απόκλιση της τάξης του 5% στα επίπεδα των πρωτεϊνών τους. Αυτές οι μεταβολές είναι μάλλον κάποιου είδους αμυντικός μηχανισμός, που πιθανώς έχει εξελικτική προϊστορία εκατομμυρίων ετών στο παρελθόν, καθώς η ραδιενέργεια υπάρχει σε φυσική μορφή στη Γη από την δημιουργία του πλανήτη μας.Αυτή η άμυνα επιτρέπει στα φυτά να προστατευτούν από την βλαβερή ακτινοβολία.Εξάλλου διαπιστώθηκε ότι τα φυτά ακολουθούν διαφορετικές αμυντικές-προσαρμοστικές στρατηγικές, καθώς το λινάρι και η σόγια είχαν εφαρμόσει ελαφρώς διαφορετικές μεταβολές πρωτεϊνών στον οργανισμό τους.Όταν μια καταστροφή συμβαίνει, τα φυτά, αντίθετα με τα ζώα, δεν μπορούν να μετακινηθούν κάπου αλλού. Είτε θα προσαρμοστούν επί τόπου, είτε θα πεθάνουν, πράγμα που τα ωθεί σε εξελικτικές αμυντικές προσαρμογές μέσα στον ίδιο τον οργανισμό τους, με αποτέλεσμα να γίνονται ανθεκτικά ακόμα και απέναντι στη ραδιενέργεια.
Η πυρηνική καταστροφή στο Τσέρνομπιλ -η χειρότερη στην ανθρώπινη ιστορία- προκάλεσε τον θάνατο και σοβαρές ασθένειες σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων. Η γειτονική βιομηχανική πόλη Πριπιάτ εκκενώθηκε πλήρως και μέχρι σήμερα παραμένει πόλη-φάντασμα, ενώ πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι όλη η περιοχή θα έμενε χωρίς το παραμικρό ίχνος ζωής για πολλές γενιές. Όμως τα φυτά και τα δέντρα διέψευσαν αυτές τις εκτιμήσεις και σήμερα ανθούν γύρω από τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα.Μολονότι όμως τα φυτά γύρω από το Τσέρνομπιλ φαίνονται καθόλα υγιή, μπορεί να μην είναι κατάλληλα για κατανάλωση, προειδοποιούν οι επιστήμονες. «Δεν νομίζω ότι κανείς θα ήθελε να φάει ένα τέτοιο φυτό», δήλωσε ο Χάιντουκ.

Πηγή:http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=355732&dt=21/09/2010#ixzz10OP39SFS

Μη φοβόσαστε (ωχ…) τη ραδιενέργεια! »

Οι φόβοι για την υγεία μας από την πυρηνική ακτινοβολία είναι υπερβολικοί, υποστηρίζει ο Wade Allison, καθηγητής Μοριακής Φυσικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και καλεί τις κυβερνήσεις να εκμεταλλευθούν καλύτερα και περισσότερο την πυρηνική ενέργεια για να αντιμετωπίσουν τις κλιματικές αλλαγές. Αν και δεν αμφισβητεί τους κινδύνους της έκθεσης σε υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας, ισχυρίζεται ότι, αντίθετα με την κοινή πεποίθηση, τα χαμηλά επίπεδα ακτινοβολίας μπορεί να τα αντέξει το ανθρώπινο σώμα. Στο ερώτημα «Πόσο επικίνδυνη είναι η ιοντίζουσα ακτινοβολία;» απαντά ότι «Εν συντομία η ακτινοβολία είναι για χίλιες φορές λιγότερο επικίνδυνη από τα τρέχοντα πρότυπα ασφάλειας.» Οι περισσότεροι επιστήμονες που απάντησαν σχετικά σε δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας «Guardian» διαφωνούν με τις απόψεις του Άλισον, όμως η συζήτηση τονίζει πόσο λίγα γνωρίζει η επιστημονική κοινότητα σχετικά τον τρόπο με τον οποίο το ανθρώπινο σώμα αντιμετωπίζει χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας – ένα κρίσιμο ζήτημα καθώς οι τομογραφίες και οι ακτινοθεραπείες χρησιμοποιούνται όλο και συχνότερα.Περισσότερα εδώ κι εδώ.Περί ιοντιζουσών ακτινοβολιών, δες κι εδώ.

Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων