Χρώματα και φυσικές επιστήμες

Μια καλή ευκαιρία να διερευνήσουμε τις γνώσεις των παιδιών πάνω στα χρώματα, αλλά και να τους εισάγουμε στην έννοια των φυσικών επιστημών είναι το πείραμα με τα ποτήρια και τα χαρτομάντηλα.

Βάλαμε σε τρία ποτήρια νερό χρωματισμένο με τα βασικά χρώματα κόκκινο, κίτρινο και μπλε και στα ενδιάμεσα βάλαμε καθαρό νερό, πολύ χαμηλότερα η στάθμη τους από τη στάθμη των χρωματισμένων ποτηριών. Τοποθετήσαμε κι ένα απλό χαρτομάντηλο σε κάθε ποτήρι, ώστε να μεταγγίζουμε νερό από το ένα ποτήρι στο άλλο και περιμέναμε…

Σε λίγο τα χαρτομάντηλα άρχισαν να χρωματίζονται και να περνάει το χρώμα στο ποτήρι με το καθαρό νερό. Καθώς μεταγγιζόταν δύο διαφορετικά χρώματα,  προέκυψαν τα συμπληρωματικά χρώματα πράσινο, μωβ, πορτοκαλί.

Φτιάξαμε και μπουκαλάκια μίξης χρωμάτων με λάδι και νερό… baby oil, χρωματισμένο νερό και ένα μικρό μπουκαλάκι και έτοιμο ένα μπουκαλάκι αισθήσεων μίξης χρωμάτων.

Πειράματα με νερό

Βροχερή μέρα στα μέσα του Απρίλη, λίγο πριν το Πάσχα, με τις εργασίες με τις πασχαλινές κατασκευές ολοκληρωμένες… Ευκαιρία να αφιερώσουμε τη μέρα μας στις Φυσικές Επιστήμες. Θέμα το Νερό και οι Μαγνήτες.

Πρώτα από όλα βάλαμε δοχεία νερού διαφορετικού όγκου και προσπαθήσαμε να καταλάβουμε, ότι σε όποιο δοχείο κι αν μεταγγιστεί η ίδια ποσότητα νερού, η ποσότητα παραμένει πάντα η ίδια. Αλλάξαμε πολλές φορές τα δοχεία, γεμίζοντας πάντα την ίδια ποσότητα νερού. Το ερώτημα πάντα ήταν: Πίνω περισσότερο νερό τώρα, λιγότερο ή το ίδιο;

Τα παιδιά επικεντρώνονταν στο ύψος του νερού στο δοχείο και οι απαντήσεις του αφορούσαν το μέγεθος του δοχείου. Όταν άρχισα να ρωτάω γιατί είναι περισσότερο; Το γέμισα από τη βρύση; Γιατί είναι λιγότερο; Το άδειασα κάπου;» Άρχισαν να κατανοούν ότι επρόκειτο για την ίδια πάντα ποσότητα μόνο που άλλαζε ο όγκος του δοχείου που το δεχόταν, κι ότι το νερό προσαρμοζόταν στο μέγεθος του δοχείου.

Στη συνέχεια εμφανίσαμε του μαγνήτες μας. Αφού ρωτήσαμε τί μπορεί να είναι; Η Φωτεινή διαπίστωσε ότι πρέπει να είναι μαγνήτες και ότι μπορούν να τραβήξουν λεφτά. Έτσι φέραμε κέρματα και συνδετήρες για να διαπιστώσουμε αν όντως ήταν μαγνήτες…. και πράγματι ήταν μαγνήτες. Οι λέξεις που χρησιμοποιήσαμε ήταν:

Οι μαγνήτες έλκουν και απωθούν.

Οι μαγνήτες έλκουν μεταλλικά αντικείμενα.

Αν βάλεις δύο μαγνήτες με αντίθετους πόλους απωθούνται.

Είχαμε δίπλα μας και μία κανάτα με νερό και αποφασίσαμε να δούμε αν μπορούν οι μαγνήτες να τραβήξουν τα μεταλλικά αντικείμενα μέσα από την κανάτα με το νερό.

Στη συνέχεια και αφού είχαμε το νερό, ένα ποτήρι και ένα χαρτί, είπαμε να δοκιμάσουμε κι ένα ακόμη πείραμα. Βάλαμε νερό στο ποτήρι, ένα χαρτί στο χείλος του και αφού το αναποδογυρίσαμε επάνω στο χαρτί, το αφήσαμε. Προς έκπληξην όλων, το νερό δεν έπεσε.

Επιστημονική εξήγηση:

Το νερό δε χύνεται διότι ισορροπεί.

Οι δυνάμεις που δέχεται το νερό δηλαδή το βάρος του με φορά προς τα κάτω, η δύναμη από το χαρτόνι με φορά προς τα πάνω είναι ίσες και αντίθετες και ισορροπούν…

Την απάντηση τη βρήκαμε στο blog του Βαγγέλη Κουντούρη http://ekountouris.blogspot.com/2012/03/blog-post.html

Ο κύκλος του νερού

Ο βροχερός καιρός και τα έκτακτα καιρικά φαινόμενα του 2019, στάθηκαν η αφορμή για αυτή τη χρονιά να μιλήσουμε για το νερό και τον κύκλο που διανύει στη γη μας. Έτσι ξεκινήσαμε να μιλάμε για το πως ανεβαίνει το νερό από τη θάλασσα στα σύννεφα, πως μετατρέπεται σε βροχή ή χιόνι και πως  πέφτει στη γη και μετατρέπεται σε ρυάκια, ποταμάκια και χειμάρρους και καταλήγει σε λίμνες και στη θάλασσα.

Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι (πειραματιζόμενη για το μοριακό τύπο του νερού H2O) μίλησα στα παιδιά για τη μετατροπή των μορίων του νερού σε υδρογόνα και οξυγόνα, και την επανένωσή τους στα σύννεφα στην αρχική τους μορφή. Τα παιδιά φαίνεται να κατανόησαν τον τρόπο και τον αποτύπωσαν στο χαρτί!!!

Και όπως καταλαβαίνεται δεν μπορούσε να λείπει και μία πρόκληση. Τα παιδιά έπρεπε με απλά υλικά να φτιάξουν ένα καραβάκι, που να χωράει τη Μίλη την καμηλοπάρδαλη και που να επιπλέει για 60» ( ένα πλήρη γύρισμα του λεπτοδείκτη του ρολογιού) χωρίς να βουλιάξει. Τα υλικά;; Ό,τι βρέθηκε με μία γρήγορη ματιά στο σχολείο.

Τα παιδιά περίμεναν πως και πως να αποδώσουν τα καραβάκια τους.

Πιατάκια χάρτινα με γλωσσοπίεστρα κολλημένα στον πάτο, πλαστικά πιάτα με πανάκια φύλλα, χαρτοπετσέτες, σύρμα πίπας, αλουμινόφυλλα…. σε όλες τις κατασκευές η καμηλοπάρδαλη έμεινε στην επιφάνεια….

Όλες οι ομάδες τα κατάφεραν πολύ καλά… ένας μόνο δεν τα πήγε πολύ καλά, όμως οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν ο πιο δημιουργικός.

Πήρε ένα κομμάτι χαρτί, το δίπλωσε και το έφτιαξε βαρκούλα με πανί… Δυστυχώς δε σκέφτηκε ότι το χαρτί βουλιάζει… Τί νομίζετε; Θα ξαναχρησιμοποιήσει χαρτί σε μία δοκιμασία με νερό; Δεν το νομίζω….

Φτιάξαμε και μουσικά όργανα για τον ήχο της βροχής, με την τεχνική του ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα και τέμπερες.

Και μάθαμε το γνωστό ποίημα «Από πού είσαι ποταμάκι;»