“Από τις 2 Φεβρουαρίου τα γαλλικά πανεπιστήμια βρίσκονται σ’ απεργία. Η κινητοποίηση άρχισε από το διδακτικό προσωπικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στη Γαλλία, ενώ πλέον τώρα αγγίζει όλους τους εμπλεκόμενους (φοιτητές, τεχνικό και γραμματειακό προσωπικό κτλ.). Η απεργία εντάσσεται σε ένα ήδη τεταμένο κοινωνικό κλίμα αφού η οικονομική κρίση έχει φέρει απολύσεις, πτώση της αγοραστικής δύναμης και απαισιοδοξία στην πλειοψηφία των Γάλλων”.
Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστολόγιο “Η βιομηχανία του εφήμερου” (που αποτελεί ταυτόχρονα και μια από τις λίγες πηγές αξιόπιστης πληροφόρησης για το γαλλικό κίνημα), ο Νίκος Σμυρναίος αναφέρεται στη χρήση των νέων μέσων στο συντονισμό, στην οργάνωση και την προβολή των θέσεων του κινήματος στα γαλλικά πανεπιστήμια αλλά και στην επίδρασή τους στη διαμόρφωση της στάσης των ΜΜΕ.
[…] “Όπως και στην περίπτωση της εξέγερσης του Δεκεμβρίου στην Ελλάδα, σημειώνει ο αρθρογράφος, το διαδίκτυο και οι καινοτόμες εφαρμογές και χρήσεις του αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών κινημάτων. Δύο φαίνεται να είναι οι βασικές κατευθύνσεις της συνεισφοράς των νέων μέσων : από την μία η βελτίωση της οργάνωσης, του συντονισμού και της πληροφόρησης μεταξύ των συμμετεχόντων στο κίνημα και από την άλλη η αποτελεσματική προβολή των θέσεων τους στο διαδίκτυο, κάτι που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να επηρεάσει την κάλυψη των γεγονότων από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.
Τελικά μάλλον το γαλλικό υπουργείο Παιδείας είχε δίκιο όταν πριν από λίγους μήνες έκανε προκήρυξη έργου με σκοπό την παρακολούθηση του διαδικτύου. Στόχος ήταν ο εντοπισμός των opinion leaders και η ανίχνευση των ?ρευμάτων? της κοινής γνώμης σε θέματα σχετικά με την παιδεία. Δεν ξέρω ποιος κέρδισε τον διαγωνισμό, το σίγουρο όμως είναι ότι αυτές τις μέρες έχει πολύ δουλειά…”
ΠΗΓΗ: Η βιομηχανία του εφήμερου
Η συνταγή είναι απλή: παίρνουμε μια εντυπωσιακή φήμη, τη γαρνίρουμε με εξίσου εντυπωσιακές λεπτομέρειες, σιγοψήνουμε σε σιγανή φωτιά φοβικών συνδρόμων (κάτι σε κακή ασιατική τίγρη που θα κατασπαράξει τον καλό δυτικό καπιταλισμό είναι μια χαρά) και τη διοχετεύουμε στο διαδίκτυο.
Κατά τη διάρκεια ημερίδας με θέμα «Μηνύματα των ΜΜΕ. Μεθοδολογία ανάλυσης», που διοργάνωσε το Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, η επίκουρη καθηγήτρια κ. Κουκουτσάκη παρουσιάζοντας μια μεθοδολογική πρόταση ανάλυσης της ειδησεογραφίας για το έγκλημα αλλά και μέρος των συμπερασμάτων από σχετικές αναλύσεις που γίνονται επί σειρά ετών στο πλαίσιο προπτυχιακού σεμιναρίου, φώτισε ιδιαίτερα πτυχές της ειδησεογραφίας για το έγκλημα, τέτοιες που την καθιστούν μέρος ενός ευρύτερου ιδεολογικού λόγου περί κοινωνικής συναίνεσης, συμμέτοχο στην κατασκευή και στην αναπαραγωγή στερεότυπων και «αυτονόητων» ερμηνειών.
Γάζα: η μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη. 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, αποκλεισμένοι στρατιωτικά, οικονομικά και ενεργειακά σε μια στενή λωρίδα γης, προσπαθούν να επιβιώσουν. Παγιδευμένοι στις συμπληγάδες της γεωπολιτικής και των οικονομικών συμφερόντων υφίστανται το ένα μετά το άλλο τα συντριπτικά χτυπήματα του ισχυρού γείτονα.
Όπως εκτιμά ο αυστραλιανής καταγωγής μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης, Ρούμπερτ Μέρντοχ, σε ομιλία του με τίτλο «Το μέλλον των εφημερίδων: Πέρα από τα νεκρά δέντρα», το Διαδίκτυο πρόσφερε δυνατότητες όπως και προκλήσεις και οι εφημερίδες θα εξακολουθούν να υπάρχουν με τη μια μορφή ή την άλλη. «Πολλοί δημοσιογράφοι φαίνεται να απολαμβάνουν πεισματικά το αναμάσημα του επερχόμενου αφανισμού», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ρούπερτ Μέρντοχ. «Κόντρα στη συντέλεια και σε εκείνους που βυθίζονται στη θλίψη, εγώ πιστεύω πως οι εφημερίδες θα ανέβουν σε νέα ύψη, μέσα στον 21ο αιώνα», τόνισε. Ο Ρούπερτ Μέρντοχ υποστηρίζει σθεναρά ότι οι άνθρωποι σήμερα ανά τον κόσμο είναι «περισσότερο διψασμένοι να εξασφαλίσουν πρόσβαση στην πληροφορία από ποτέ» και οι εφημερίδες έχουν ένα πλεονέκτημα έναντι των περίφημων μπλόγκερ και άλλων «νεοφερμένων» στον χώρο, γιατί έχουν εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη των αναγνωστών τους. «Οι αναγνώστες θέλουν ό,τι ήθελαν πάντα: μια πηγή που να μπορούν να εμπιστευθούν», επισημαίνει. 
Αν αφιερώσετε ένα κλικ στη διεύθυνση 
O