Άρθρα με ετικέτα “ΜΜΕ”

«Από τις 2 Φεβρουαρίου τα γαλλικά πανεπιστήμια βρίσκονται σ’ απεργία. Η κινητοποίηση άρχισε από το διδακτικό προσωπικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στη Γαλλία, ενώ πλέον τώρα αγγίζει όλους τους εμπλεκόμενους (φοιτητές, τεχνικό και γραμματειακό προσωπικό κτλ.). Η απεργία εντάσσεται σε ένα ήδη τεταμένο κοινωνικό κλίμα αφού η οικονομική κρίση έχει φέρει απολύσεις, πτώση της αγοραστικής δύναμης και απαισιοδοξία στην πλειοψηφία των Γάλλων».

Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστολόγιο «Η βιομηχανία του εφήμερου» (που αποτελεί ταυτόχρονα και μια από τις λίγες πηγές αξιόπιστης πληροφόρησης για το γαλλικό κίνημα), ο Νίκος Σμυρναίος αναφέρεται στη χρήση των νέων μέσων στο συντονισμό, στην οργάνωση και την προβολή των θέσεων του κινήματος στα γαλλικά πανεπιστήμια αλλά και στην επίδρασή τους στη διαμόρφωση της στάσης των ΜΜΕ.

[…] «Όπως και στην περίπτωση της εξέγερσης του Δεκεμβρίου στην Ελλάδα, σημειώνει ο αρθρογράφος, το διαδίκτυο και οι καινοτόμες εφαρμογές και χρήσεις του αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών κινημάτων. Δύο φαίνεται να είναι οι βασικές κατευθύνσεις της συνεισφοράς των νέων μέσων : από την μία η βελτίωση της οργάνωσης, του συντονισμού και της πληροφόρησης μεταξύ των συμμετεχόντων στο κίνημα και από την άλλη η αποτελεσματική προβολή των θέσεων τους στο διαδίκτυο, κάτι που, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να επηρεάσει την κάλυψη των γεγονότων από τα κυρίαρχα ΜΜΕ.

Τελικά μάλλον το γαλλικό υπουργείο Παιδείας είχε δίκιο όταν πριν από λίγους μήνες έκανε προκήρυξη έργου με σκοπό την παρακολούθηση του διαδικτύου. Στόχος ήταν ο εντοπισμός των opinion leaders και η ανίχνευση των ?ρευμάτων? της κοινής γνώμης σε θέματα σχετικά με την παιδεία. Δεν ξέρω ποιος κέρδισε τον διαγωνισμό, το σίγουρο όμως είναι ότι αυτές τις μέρες έχει πολύ δουλειά…»

ΠΗΓΗ: Η βιομηχανία του εφήμερου


Comments 0 σχόλια »

Η συνταγή είναι απλή: παίρνουμε μια εντυπωσιακή φήμη, τη γαρνίρουμε με εξίσου εντυπωσιακές λεπτομέρειες, σιγοψήνουμε σε σιγανή φωτιά φοβικών συνδρόμων (κάτι σε κακή ασιατική τίγρη που θα κατασπαράξει τον καλό δυτικό καπιταλισμό είναι μια χαρά) και τη διοχετεύουμε στο διαδίκτυο.

Χαλαρώστε κι αφήστε άλλους να κάνουν τη δουλειά. Δεκάδες πρόθυμα παραδοσιακά μέσα, εφημερίδες, ραδιόφωνα, τηλεοπτικά κανάλια αλλά και «κοινωνικά» μέσα, ιστολόγια, φόρουμ και υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης θ’ αναλάβουν το σερβίρισμα. Όσο περισσότερα είναι τα κοινωνικά μέσα που θα προβάλλουν την είδηση τόσο περισσότερα τα παραδοσιακά που θ’ ασχοληθούν με το σερβίρισμά της. Ισχύει φυσικά και αντίστροφα.

Χαλαρώστε ακόμα περισσότερο. Χαρείτε την επιτυχία της είδησης που μόλις κατασκευάσατε. Γελάστε χαιρέκακα με την αποδόμηση της κοινής λογικής και την αδυναμία των λίγων να πείσουν τους πολλούς για το μέγεθος της φούσκας. Γελάστε με την ψυχή σας με τις αναφορές  και τις εμβριθείς αναλύσεις των «ειδικών».

Μην απογοητευθείτε ούτε όταν θ’ αποκαλυφθεί το ψεύδος. Οι μισοί δε θα το πάρουν χαμπάρι και πολλοί απ’ τους άλλους μισούς δε θα πιστέψουν ποτέ ότι ήταν ψέμα. Μην τους απογοητεύσετε. Διοχετεύστε κάτι για συνωμοσία των μεγάλων εταιρειών και των κυβερνήσεων. Δώστε τους υλικό για να (αντι)γράψουν. Νικήσατε!  Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

Κατά τη διάρκεια ημερίδας με θέμα «Μηνύματα των ΜΜΕ. Μεθοδολογία ανάλυσης», που διοργάνωσε το Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, η επίκουρη καθηγήτρια κ. Κουκουτσάκη παρουσιάζοντας μια μεθοδολογική πρόταση ανάλυσης της ειδησεογραφίας για το έγκλημα αλλά και μέρος των συμπερασμάτων από σχετικές αναλύσεις που γίνονται επί σειρά ετών στο πλαίσιο προπτυχιακού σεμιναρίου, φώτισε ιδιαίτερα πτυχές της ειδησεογραφίας για το έγκλημα, τέτοιες που την καθιστούν μέρος ενός ευρύτερου ιδεολογικού λόγου περί κοινωνικής συναίνεσης, συμμέτοχο στην κατασκευή και στην αναπαραγωγή στερεότυπων και «αυτονόητων» ερμηνειών.

Αξονα της ανάλυσης και εν τέλει κομβικό σημείο ως προς το μήνυμα που εκπέμπεται αποτελεί η σχέση των ΜΜΕ με τις «πηγές» από τις οποίες αντλούν τις πληροφορίες τους καθώς και το είδος των πηγών.

«Μια κεντρική έννοια που βοηθά στην κατανόηση της σημασίας των πηγών -και με αυτή την έννοια στην κατανόηση της κατασκευής της είδησης- είναι η έννοια των «φορέων πρωταρχικού προσδιορισμού», σύμφωνα με τον όρο που εισήγαγε ο Stuart Hall», επισήμανε η κ. Κουκουτσάκη. Ως «φορείς πρωταρχικού προσδιορισμού» ορίζει ο Hall τους κατόχους θεσμικής ισχύος (στην περίπτωσή μας, διωκτικές αρχές ή δικαστικές αρχές, αρμόδια υπουργεία), αντιπροσωπευτικής ισχύος (εκλεγμένοι εκπρόσωποι) και ειδικής γνώσης (ειδικοί επιστήμονες ασχολούμενοι με το θέμα σε θεωρητικό ή εφαρμοσμένο πεδίο)».

Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

Γάζα: η μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη. 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, αποκλεισμένοι στρατιωτικά, οικονομικά και ενεργειακά σε μια στενή λωρίδα γης, προσπαθούν να επιβιώσουν. Παγιδευμένοι στις συμπληγάδες της γεωπολιτικής και των οικονομικών συμφερόντων υφίστανται το ένα μετά το άλλο τα συντριπτικά χτυπήματα του ισχυρού γείτονα.

Τούτες τις μέρες, τις γιορτινές για μας, το Ισραήλ αποφάσισε να εξαπολύσει νέα επίθεση. Από την εποχή της κατάληψης των παλαιστινιακών εδαφών, το 1967, έχει να δει η περιοχή τέτοια βιαιότητα και εντατικό ρυθμό βομβαρδισμών. Ο, μέχρι στιγμής, απολογισμός για άλλη μια φορά τραγικός. Εκατοντάδες οι νεκροί κι οι τραυματίες κι ανάμεσά τους πολλοί οι άμαχοι και τα μικρά παιδιά.

Μπροστά σ’ αυτή την απερίγραπτη τραγωδία η παγκόσμια κοινότητα αρκείται, για μια ακόμα φορά, σε ευχολόγια. Από κοντά και τα διεθνή ΜΜΕ άλλοτε κρατώντας ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον θύτη και το θύμα, άλλοτε αποσιωπώντας τις αιτίες και άλλοτε αναπτύσσοντας θεωρίες συνωμοσίας, «κανονικοποιούν» την τραγωδία και την παρουσιάζουν περίπου ως τη νομοτελειακή κατάληξη μιας βίαιης σχέσης ανάμεσα σε δυο αταίριαστους γείτονες.

Αυτή τη στάση των ΜΜΕ στηλιτεύει σε κείμενο του στο tvxs.gr, ο Στέλιος Κούλογλου, αναδεικνύοντας παράλληλα τη χρήση του διαδικτύου ως εναλλακτικού μέσου ενημέρωσης των πολιτών: «Στις ΗΠΑ, η κατάσταση είναι απερίγραπτη. Καμμιά εφημερίδα ή τηλεόραση δεν έχει μπει στο κόπο να παρουσιάσει το ιστορικό της υπόθεσης ή να σχολιάσει την χωρίς προηγούμενο αιματοχυσία ή την επιθετικότητα της ισραηλινής πλευράς. Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

Όπως εκτιμά ο αυστραλιανής καταγωγής μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης, Ρούμπερτ Μέρντοχ, σε ομιλία του με τίτλο «Το μέλλον των εφημερίδων: Πέρα από τα νεκρά δέντρα», το Διαδίκτυο πρόσφερε δυνατότητες όπως και προκλήσεις και οι εφημερίδες θα εξακολουθούν να υπάρχουν με τη μια μορφή ή την άλλη. «Πολλοί δημοσιογράφοι φαίνεται να απολαμβάνουν πεισματικά το αναμάσημα του επερχόμενου αφανισμού», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Ρούπερτ Μέρντοχ. «Κόντρα στη συντέλεια και σε εκείνους που βυθίζονται στη θλίψη, εγώ πιστεύω πως οι εφημερίδες θα ανέβουν σε νέα ύψη, μέσα στον 21ο αιώνα», τόνισε. Ο Ρούπερτ Μέρντοχ υποστηρίζει σθεναρά ότι οι άνθρωποι σήμερα ανά τον κόσμο είναι «περισσότερο διψασμένοι να εξασφαλίσουν πρόσβαση στην πληροφορία από ποτέ» και οι εφημερίδες έχουν ένα πλεονέκτημα έναντι των περίφημων μπλόγκερ και άλλων «νεοφερμένων» στον χώρο, γιατί έχουν εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη των αναγνωστών τους. «Οι αναγνώστες θέλουν ό,τι ήθελαν πάντα: μια πηγή που να μπορούν να εμπιστευθούν», επισημαίνει. Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

Αν αφιερώσετε ένα κλικ στη διεύθυνση http://www.nytimes-se.com/  (όσο παραμένει σε λειτουργία) θα βρεθείτε μπροστά σε μια κανονική έκδοση των New York Times.

Κανονική; Όχι και τόσο…

Πρώτα απ’ όλα η ημερομηνία: 4 Ιουλίου 2009.

Ύστερα, οι ειδήσεις. Ας πούμε, το κύριο άρθρο αναγγέλλει το τέλος της εμπλοκής των Αμερικανών στο Ιράκ.  «Ο πόλεμος στο Ιράκ τελείωσε. Με μία λιτή ανακοίνωση, το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ κήρυξε την -ανεπιτυχή- ολοκλήρωση της επιχείρησης «Ιρακινή Ελευθερία», αλλά και της επιχείρησης «Διαρκής Ειρήνη», στο Αφγανιστάν, ενώ οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας αναμένεται να επιστρέψουν στη βάση τους τις αμέσως προσεχείς εβδομάδες».

Οι εκπλήξεις δε σταματούν εδώ. Στο ίδιο άρθρο η διεύθυνση της εφημερίδας ζητά συγγνώμη εκ μέρους όσων αρθρογράφων της υποστήριξαν στο παρελθόν τον πόλεμο και ανακοινώνει την απόλυσή τους. Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

O Miguel Helft είναι δημοσιογράφος των New York Times, ειδικευμένος σε θέματα εταιρειών διαδικτύου. Τόσο η θέση του στην εφημερίδα όσο και οι βασικές του σπουδές (είναι μηχανικός λογισμικού) προσδιορίζουν τη θεματολογία του. Γράφει τεχνικά κυρίως θέματα αφήνοντας γι άλλους συντάκτες της εφημερίδας τις κοινωνιολογικές προεκτάσεις.

Στις 10 Αυγούστου ο Helft δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο «Is Google a Media Company?» Το άρθρο συζητήθηκε ευρύτατα κι όχι μόνον γιατί ο Helft κινούνταν στο, ασυνήθιστο γι αυτόν, πεδίο της ανάλυσης των ευρύτερων τάσεων στον χώρο των ΜΜΕ αλλά και γιατί, διαβάζοντας πίσω από τις γραμμές, μπορούσες να διακρίνεις την πρόθεση της εφημερίδας να εκφράσει ανησυχία για την εμπλοκή της Google στον χώρο των παραδοσιακών μέσων μαζικής ενημέρωσης και την άλωση της αγοράς που παραδοσιακά νέμονταν. Συνέχεια »

Comments 0 σχόλια »

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων