Πριν από καιρό είχα κάνει εγγραφή στα tweets, τα σύντομα δηλαδή μηνύματα που ανταλλάσσονται μέσω twitter, μιας αθηναϊκής εφημερίδας. Στο διάστημα που μεσολάβησε δε μετάνιωσα για την επιλογή. Οι ειδήσεις που μέσω του twitter έφταναν είτε στον υπολογιστή είτε στο κινητό συχνά με πληροφόρησαν εγκαίρως για κάποια εξέλιξη που με ενδιέφερε.
Την προηγούμενη εβδομάδα όμως είδα, με κάποια έκπληξη ομολογώ, ότι η εφημερίδα είχε κάνει εγγραφή και στα δικά μου tweets. Κίνηση “αβροφροσύνης” πιθανώς. Ή απλώς μια κίνηση χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο, απλώς για να υπενθυμίσει την παρουσία της στον δικτυακό αναγνώστη. Δεν αποκλείεται. Άλλωστε το είχε κάνει σε όλους όσοι είχαν εγγραφεί.
Από την άλλη όμως, ίσως να είναι το προανάκρουσμα μιας άλλης εποχής για την παραδοσιακή δημοσιογραφία. Μπορεί προς το παρόν η καλή εφημερίδα να μην έχει την πρόθεση ή (και) την υποδομή να παρακολουθήσει τα εκατοντάδες μηνύματα που ανταλλάσσουν οι followers της. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι μπορεί να αδιαφορεί για τη “δυναμική ενημέρωσης” που αναπτύσσουν οι ίδιοι οι πολίτες.
Οι εξελίξεις στον read and write ιστό, στο web 2.0 αν θέλετε, είναι καταιγιστικές και αναδεικνύουν τη δύναμη των νέων μέσων όχι μόνο στην υποδοχή, τη διήθηση, τον σχολιασμό των ειδήσεων αλλά και στην “πρωτογενή” ενημέρωση. Συχνά το τελευταίο διάστημα, κέρδισα χρόνο από την ενημέρωση μέσω των tweets και όχι μόνο σε χρηστικά ζητήματα (πχ “πορεία στο κέντρο -κλειστό το ένα ρεύμα της Πατησίων”) αλλά και σε πολλά άλλα. Για παράδειγμα, δε μπόρεσα να παρακολουθήσω το πρόσφατο συνέδριο για την επιστήμη του Ιστού. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν πήρα και μια γεύση απ’ όσα συζητήθηκαν. Διάβαστε περισσότερα “Twitter: η άλλη «δημοσιογραφία»”
Τέλος εποχής, ή αν προτιμάτε αρχή εποχής. Η εταιρεία μετρήσεων τηλεθέασης Nielsen στρέφει το ενδιαφέρον της στο διαδίκτυο και καταγράφει, για πρώτη φορά, την τηλεθέαση μέσω streaming video δημοφιλών σειρών.





“Από τις 2 Φεβρουαρίου τα γαλλικά πανεπιστήμια βρίσκονται σ’ απεργία. Η κινητοποίηση άρχισε από το διδακτικό προσωπικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά στη Γαλλία, ενώ πλέον τώρα αγγίζει όλους τους εμπλεκόμενους (φοιτητές, τεχνικό και γραμματειακό προσωπικό κτλ.). Η απεργία εντάσσεται σε ένα ήδη τεταμένο κοινωνικό κλίμα αφού η οικονομική κρίση έχει φέρει απολύσεις, πτώση της αγοραστικής δύναμης και απαισιοδοξία στην πλειοψηφία των Γάλλων”.
Η συνταγή είναι απλή: παίρνουμε μια εντυπωσιακή φήμη, τη γαρνίρουμε με εξίσου εντυπωσιακές λεπτομέρειες, σιγοψήνουμε σε σιγανή φωτιά φοβικών συνδρόμων (κάτι σε κακή ασιατική τίγρη που θα κατασπαράξει τον καλό δυτικό καπιταλισμό είναι μια χαρά) και τη διοχετεύουμε στο διαδίκτυο.
Φαίνεται ότι κάτι έχει αρχίσει να κινείται, και μάλιστα σε θετική κατεύθυνση, στο ελληνικό διαδίκτυο το τελευταίο διάστημα. Μετά τον ρόλο που έπαιξαν τα social media τον ταραγμένο Δεκέμβρη που προηγήθηκε, μια είδηση από το
Κατά τη διάρκεια ημερίδας με θέμα «Μηνύματα των ΜΜΕ. Μεθοδολογία ανάλυσης», που διοργάνωσε το Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, η επίκουρη καθηγήτρια κ. Κουκουτσάκη παρουσιάζοντας μια μεθοδολογική πρόταση ανάλυσης της ειδησεογραφίας για το έγκλημα αλλά και μέρος των συμπερασμάτων από σχετικές αναλύσεις που γίνονται επί σειρά ετών στο πλαίσιο προπτυχιακού σεμιναρίου, φώτισε ιδιαίτερα πτυχές της ειδησεογραφίας για το έγκλημα, τέτοιες που την καθιστούν μέρος ενός ευρύτερου ιδεολογικού λόγου περί κοινωνικής συναίνεσης, συμμέτοχο στην κατασκευή και στην αναπαραγωγή στερεότυπων και «αυτονόητων» ερμηνειών.
Γάζα: η μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη. 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι, αποκλεισμένοι στρατιωτικά, οικονομικά και ενεργειακά σε μια στενή λωρίδα γης, προσπαθούν να επιβιώσουν. Παγιδευμένοι στις συμπληγάδες της γεωπολιτικής και των οικονομικών συμφερόντων υφίστανται το ένα μετά το άλλο τα συντριπτικά χτυπήματα του ισχυρού γείτονα.
Ο Νίκος Ξυδάκης σχολιάζει σε άρθρο του στην
To περιοδικό Μηνιαία Επιθεώρηση παρουσιάζει στο τεύχος αυτού του μήνα, έρευνα για την πολιτική κουλτούρα των Ελλήνων bloggers. Στόχος του περιοδικού και της εταιρίας VPRC, η οποία έκανε την επεξεργασία των στοιχείων, ήταν η διερεύνηση των πολιτικών διαστάσεων του μπλόγκινγκ, η συγκρότηση μιας σειράς πολιτικοκοινωνικών δεικτών (δείκτες οικονομικού φιλελευθερισμού, δείκτης ιδεολογικών αξιών, δείκτης πολιτισμικού φιλελευθερισμού, δείκτης ατομικισμού), καθώς και η διερεύνηση της συνεκτικότητας των πολιτικών απόψεων των μπλόγκερ.