Η αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα ξεκίνησε την 1η Δεκεμβρίου και το σχολείο μας μεταμορφώθηκε σε εργαστήρι ξωτικών! Αλήθεια σας λέμε…
Έρχονται κι άλλααααα!!!
Το μαγικό ταξίδι ενός σπόρου που μεγαλώνει και γίνεται αληθινό φυτό, είναι κάτι που πάντα αρέσει στα παιδιά και η βροχούλα στάθηκε μια πολύ καλή αφορμή για να το ανακαλύψουμε!
Προσεγγίσαμε το θέμα διαθεματικά, όπως πάντα, και φυσικά με όλες μας τις αισθήσεις! Μιλήσαμε για τη διαδικασία της σποράς και μιμηθήκαμε το έργο του γεωργού. Σε αυτό μας βοήθησε και το παρακάτω τραγούδι, που όχι μόνο το τραγουδήσαμε αλλά και το δραματοποιήσαμε!!
Μπορείτε να το απολαύσετε στο παρακάτω λίνκ, χωρίς τις…ενοχλητικές διαφημίσεις, σε ασφαλή για τα παιδιά προβολή 🙂
https://video.link/w/vl6571bf8150f54#
Να δείτε κι εμείς τι ωραία που το επεξεργαστήκαμε:
Παρατηρήσαμε και μάθαμε για την ανατομία των φυτών. Μάθαμε τι χρειάζονται για να μεγαλώσουν και εμπλουτίσαμε το λεξιλόγιό μας με λέξεις όπως ρίζες, κλωνάρι, οξυγόνο, γλυκόζη κ.ο.κ.
Φέραμε φύλλα από το σπίτι και φτιάξαμε το δικό μας φυτολόγιο!!
Και αφού τα μάθαμε όλα αυτά και νιώσαμε έτοιμοι, φυτέψαμε τα δικά μας σποράκια και φυσικά φτιάξαμε το απαραίτητο….σκιάχτρο που κρατάει τα πουλάκια μακριά!
Ήρθαν και οι πρώτες βροχές που με τόση λαχτάρα περιμέναμε! Τις τραγουδήσαμε, ακούσαμε γι’αυτές αλλά φέτος κάπως άργησαν…
Παίξαμε με τα φύλλα, τα παρατηρήσαμε, τα ομαδοποιήσαμε και φτιάξαμε το δικό μας φθινοπωρινό δεντράκι που στολίσαμε με φύλλα και λέξεις φθινοπωρινές:
Δραματοποιήσαμε τη ρίψη της βροχής και γίναμε συννεφάκι:
Παίξαμε με τις ομπρέλες μας! Τις μεταμορφώσαμε σε σχήματα, σε μαγκούρες, σε μπαστούνια του γκολφ και πόσα άλλα:
Κάναμε εικαστικές δημιουργίες:
Και παίξαμε λεκτικά παιχνίδια με φθινοπωρινές λέξεις, όπως το “Τι είμαι;”, το οποίο μας άρεσε τόσο πολύ, που φτιάξαμε και ένα για το σπίτι!!
Η επέτειος του Πολυτεχνείου, στις 17 Νοεμβρίου, μας έδωσε την ευκαιρία να μιλήσουμε για τα γεγονότα και τα πολιτεύματα αλλά και να προσεγγίσουμε -με απλά λόγια- έννοιες όπως η δημοκρατία και η ελευθερία του λόγου! Πώς θα ήταν άραγε η ζωή μας χωρίς αυτά;!
Και πού πάνε όλα αυτά που τρώμε;;
Ωραία αφορμή για να μιλήσουμε για το ταξίδι της τροφής αλλά και για τα δόντια που υποδέχονται όλες τις επιλογές μας!
Διαβάσαμε, ψάξαμε, δημιουργήσαμε, δραματοποιήσαμε και τακτοποιήσαμε στο μυαλό μας τις πληροφορίες!
Κλείνοντας το θέμα συνδυάσαμε τη διατροφή μας για το γερό σώμα με τη βασική ασχολία που έχουν οι γονείς αυτή την περίοδο, που δεν είναι άλλη από το ελαιομάζωμα! Μεσογειακή διατροφή λοιπόν με θρεπτικό και πολύτιμο ελαιόλαδο!
Αλλά και οι γονείς έχουν πράγματα να κάνουν! Να καθίσουν αναπαυτικά και να τους πούμε όοοολα όσα κάναμε!
Υ.Γ. Γονείς….σσσστττ μην τους πείτε ότι τα είδατε κι εδώ 😉
Ωραία τα υγιεινά αλλά…αν θέλουμε κανένα γλυκάκι;
Υπάρχει λύση: Σπιτική μηλόπιτα! Η κα Σταυρούλα ανέλαβε δράση κι εμείς δεν είχαμε παρά να τη βοηθήσουμε! Γράψαμε τα υλικά, τα ρίξαμε και φυσικά τη φάγαμε!! Μμμμ μια νοστιμιάααα
Δε λέμε, ανακαλύψαμε πολλά αλλά… εμείς είχαμε κι άλλες απορίες! Ποιος θα μας τις λύσει;
Στο σχολείο μας ήρθε η διατροφολόγος κα Σοφία Κωστέα! Έφερε μαζί της γνώσεις πολλές, παιχνίδια και τραγούδια!
Κι εμείς της χαρίσαμε “Το σπίτι της διατροφής” για να μας θυμάται! Σε ευχαριστούμε πολύ κα Σοφία!!!
Ξεκινήσαμε το ταξίδι εξερεύνησης για τη σωστή διατροφή και ως μικροί ντετέκτιβ μαζέψαμε αρκετά στοιχεία
για να ανακαλύψουμε το μυστικό …. για σώμα γερό και μυαλό δυνατό!
Η γιορτούλα μας φέτος βασίστηκε στο παραμύθι “Ο σπόρος της ειρήνης” από τις εκδόσεις “Σύγχρονοι Ορίζοντες”. Η ιστορία είχε ως εξής:
“Καπότε ενώ όλα ήταν όμορφα, ήσυχα και ειρηνικά, ένας σπόρος, ένα μικρούτσικο κουκούτσι που έπεσε από τον ουρανό και στάθηκε πάνω ακριβώς στη γραμμή των συνόρων της χώρας των σκαραβαίων με τη χώρα των σκαθαριών, έγινε η αιτία ν’ αρχίσουν μεγάλες διαμάχες. Καθένας από τους δύο λαούς διεκδικούσε το κουκούτσι για λογαριασμό του. Οι εξοπλισμοί και οι πολεμικές ετοιμασίες έδιναν και έπαιρναν. Όμως την κρίσιμη στιγμή οι δύο αντίπαλοι λαοί διαπίστωσαν πως τη λύση στη διαφορά τους την είχε ήδη δώσει το ίδιο το κουκούτσι… ο σπόρος της ειρήνης!” Ο σπόρος αυτός μεταμορφώθηκε σε μια υπέροχη κερασιά και οι δυο λαοί έμαθαν να εκτιμούν και να μοιράζονται αυτό το αγαθό!
Τα παιδιά έκαναν τις πρόβες τους, έφτιαξαν το σκηνικό της γιορτής και την Παρασκευή δραματοποίησαν το αντιπολεμικό αυτό παραμύθι! 🙂
Ανήμερα της εθνικής μας επετείου, τα παιδάκια μας εκκλησιάστηκαν και έκαναν παρέλαση με τιμή και με καμάρι!
Η ειρήνη και ο πόλεμος είναι δύο έννοιες που, δυστυχώς, δεν έχουν σταματήσει να απασχολούν την ανθρωπότητα στο πέρασμα των αιώνων.. Όπως πολλές χώρες, έτσι και η δική μας έχει ζήσει δύσκολες στιγμές κάποια χρόνια πριν, μάλιστα όχι πάρα πολύ παλιά.
Με τα παιδιά προσεγγίσαμε το θέμα βασισμένοι σε δύο άξονες που αλληλοσυμπληρώνονται. Ο ένας ήταν τα γεγονότα, με απλά λόγια κατάλληλα για την ηλικία και ο άλλος ήταν η έννοια της ειρήνης, αυτή η τόσο μικρή λέξη με το τεράστιο νόημα!
Παίξαμε με σημαίες, μάθαμε να ρωτάμε για να επισκεφθούμε κάποιον, τραγουδήσαμε, διαβάσαμε σχετικές ιστορίες, κάναμε κατασκευές!
Να, πάρτε μια γεύση:
