Σαν ήρωες του 1821
Η καθιερωμένη έκθεση του κύριου Μποκόρου, μας υποδέχτηκε και φέτος, με τα εργα του να δεσπόζουν στην τάξη μας και να μας καλούν να τα παρατηρησουμε…
Υπέρλαμπρη η ελληνική μας σημαία και γύρω της το φως,το σκοτάδι, το αίμα, η σκιά, η δόξα.. ο Σολωμός και ο Καραϊσκάκης.. ολα έργα παλιών μας μαθητών,πιστά αντίγραφα του ζωγράφου κύριου Μποκόρου, ο οποίος εμπνεύστηκε απο τη μητέρα του που ηταν υφαντρα και έφτιαξε τους πίνακες του κυρίως με υφάσματα και νήματα απο κείνη..
Την επόμενη μερα το μικρό μας “μουσείο” έγινε ακομα πιο πλούσιο, αφου προστέθηκαν σε αυτο δυο ακόμη πίνακες. Ο Χατζημιχάλης Νταλιανης απο την Ήπειρο, και ο Κολοκοτρώνης απο την Πελοπόννησο, μας μίλησαν για τον πόλεμο και την αντίσταση των Ελλήνων πολεμιστών στους Τούρκους..
Μας έμαθαν πως οι Έλληνες, ηταν σημαντικό να ειναι ενωμένοι, να συνεργάζονται και να ‘ναι φιλιωμένοι.. διαφορετικά μαύρες σκιές έπεφταν στο κάστρο τους.. σαν τους Δροσουλιτες στο Φραγκοκαστελλο.. καθε φορά που ηταν ενωμένοι,το κάστρο γέμιζε φως..και κατάφερναν να νικήσουν τον εχθρό..
Μεσα απο ενα παιχνίδι που μας ετοίμασαν, έπρεπε οι τσολιάδες να μπουν σε μια δοκιμασία συνεργασίας…το κοντάρι της σημαίας στο κάστρο λύγισε..και τα δύο τσολιαδάκια ήθελαν να ανέβουν εκείνα πρωτα..έπρεπε να βρουν ενα τρόπο να συνεργαστούν, να μη μαλώνουν για το ποιος θα ανέβει πρώτος …αλλιως οι σκιές θα ρχονταν ξανα..και μαζί με τις σκιές και οι εχθροί.
Βρήκαν τη λύση τελικά..ο ένας θα κρατάει τη σκάλα και ο άλλος θα ανέβει..δεν εχει σημασία ποιος θα ναι πρώτος. Σημασία ειναι να ειναι ενωμένοι!
Γνωρίσαμε και αλλους ήρωες μεσα απο το βιβλίο της Αγγελικής Δαρλάση.. είδαμε τον Κανάρη, τον Καραϊσκάκη.. αλλα και σπουδαίες γυναίκες οπως τη Μπουμπουλινα, τη Μαντώ Μαυρογένους..
Παρατηρήσαμε τα χρώματα της σημαίας μας,τη στολή των τσολιάδων και φτιάξαμε τις ανάλογες κατασκευές μας με ανακυκλώσιμα και αλλα υλικά…
Διαβάσαμε την ιστορία της Ευγενίας Φακίνου με τα ελληνακια όπου ξεδιπλώνεται το θάρρος και η δύναμη των Ελλήνων απέναντι στον εχθρό..
Η ιστορία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου μας περίμενε την επόμενη μερα μεσα στο βαλιτσάκι της άνοιξης, όπου εκει βρήκαμε δύο όμορφους κρίνους να μας καλούν να τους μυρίσουμε ! Και αφού μιλήσαμε για το χαρμόσυνο αυτο γεγονός που γιορτάζουμε μαζί με την εθνική μας επέτειο, φτιάξαμε μια όμορφη κατασκευή να μας θυμίζει τη μέρα αυτη…
Το βαλιτσάκι ειχε και αλλη έκπληξη για μας.. ενα αστέρι γεμάτο διαφορετικές κάλτσες μας ειπε την δική του ιστορία..γεννήθηκε μια βραδιά σε εναν ουρανό μαζι με χιλιάδες αλλα αστερια.. εκείνο ομως ειχε μια σπίθα, ιδιαίτερη και ξεχωριστή.. οταν η μαμά του το μεγάλωσε κατάλαβε ποσο ξεχωριστό ήταν.. εκείνο κατάλαβε απο τους αλλους οτι ηταν κάπως αργό.. κάπως διαφορετικό.. μα και τι πειράζει! Ηταν το πιο χαμογελαστό και πιο ευτυχισμένο πλάσμα στη γη! Οταν οι άλλοι γύρω του το κατάλαβαν,έγιναν και εκείνοι ευτυχισμένοι παίρνοντας απο το χαμόγελό του!
Μια ιστορία για τα παιδιά και τους ανθρώπους με σύνδρομο down, που μας θυμίζει ποσο όμορφος ειναι ο κόσμος οταν εχει διαφορετικούς ξεχωριστούς ανθρώπους!
Και επειδή μας αρέσουν τα όμορφα και τα ξεχωριστά λοιπόν, γιαυτό και οι υπέροχες μαμάδες μας έκαναν το σχολείο μας ακομα πιο όμορφο με τα πανέμορφα παιχνίδια που μας έφεραν.. τα ανοίγουμε σιγα σιγα γιατί ειναι πολλα και θέλουμε το χρόνο μας να τα χορτάσουμε!
