Θα’ρθουν οι μέρες της σποράς, του ζευγολάτη ελπίδα..
Ο Νοέμβριος μας τραγούδησε το ποίημα του και κάπου εκει ακούσαμε για τον γεωργο και τη σκληρή δουλειά του.. αφου σχολιάσαμε τα σποράκια που φυτεύει, επικεντρωθήκαμε στο σιτάρι που φέρνει το αλεύρι… και χάρη σε αυτό απολαμβανουμε και ολα τα υπόλοιπα φαγώσιμα…
Το σπορακι του Eric Carl μας ειπε την ιστορία..και έπειτα μάθαμε και για τη διαδικασία” απο τη σπορά στο αλεύρι”.. είδαμε τα εργαλεία του γεωργού μάθαμε το τραγούδι του και το παιξαμε έξω… κάθε φορά με άλλο αγρότη!ετσι δραματοποιησαμε διασκεδαζοντας το τραγούδι “ο γεωργός πάει στον αγρό”…
Ομως επειδή η πραγματικότητα ειναι οσως πιο προτιμητεα απο τη φαντασία, το χωραφακι του αγρότη με χώμα αληθινό, τρακτέρ λαχανικά και σκιαχτρο ήρθαν στην αυλή μας και ετσι ευχαριστηθηκαμε για άλλη μια φορα το αισθητηριακό παιχνίδι..
Οι πίνακες του Θεόφιλου με θέμα τη σπορά έγιναν παζλ και εμεις τα συνθέσαμε..
Διαβασαμε την ιστορία του σκιαχτρου του φοβέρα και τραγουδήσαμε παρόμοιο τραγούδι..ενω παιξαμε το παραδοσιακό παιχνιδι “καρβελά καρβελά πόσα ψωμιά??”
Το χώμα του γεωργού το λατρέψαμε,και ετσι φτιάξαμε εναν γρασιδα που ελπίζουμε να βγάλει πράσινα μαλλάκια σε λίγες μέρες…
Διαβάσαμε ενα όμορφο βιβλίο που αναφερόταν σε έναν φούρναρη δίπλα στη θάλασσα…
Ενω τελικά ανεβήκαμε μεχρι το Καψοδάσος για να βρουμε τον κύριο Νίκο Μαρκουτσάκη, που ειναι φούρναρης και αυτος και αγαπαει πολυ τη δουλειά του..
Μας έδειξε ενα σωρό αλεύρια, τα εργαλεία του,τον φούρνο του..ενω μας επέτρεψε να παίξουμε στον πάγκο του καιννα φτιάξουμε κι εμείς τα δικα μας καρβέλια..
Ο μήνας αυτός κλείνει με μια μεγάλη βόλτα στο χωριό… όμορφα περάσματα, παλιές εικόνες απο σπίτια και όμορφα λουλούδια μας συντροφευαν αυτο το πρωινό..
