Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση γιορτάσαμε και φέτος την 25η Μαρτίου στο νηπιαγωγείο μας! Μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, παιχνίδια και όμορφες στιγμές, τα παιδιά γνώρισαν την ιστορία της πατρίδας μας και τη σημασία αυτής της μεγάλης ημέρας. Τις προηγούμενες ημέρες ασχοληθήκαμε με πολλές κατασκευές και εργασίες εμπνευσμένες από την ελληνική σημαία και τους ήρωες του 1821. Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό σε παιχνίδια και δραστηριότητες που τα βοήθησαν να κατανοήσουν, με τρόπο απλό και βιωματικό, την έννοια της ελευθερίας και της αγάπης για την πατρίδα.

Η γιορτή μας ήταν γεμάτη χαμόγελα και συγκίνηση. Τα παιδιά απήγγειλαν ποιήματα, τραγούδησαν όμορφα τραγούδια και συμμετείχαν σε μια μικρή παρέλαση στον χώρο του σχολείου, κρατώντας τις σημαιούλες τους με περηφάνια. Οι μικροί μας μαθητές μάς χάρισαν μοναδικές στιγμές και απέδειξαν για ακόμη μια φορά πόση χαρά μπορεί να κρύβεται μέσα σε μια σχολική γιορτή.

Σήμερα, 6 Μαρτίου, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, στην τάξη μας

   Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Λυκοτοσοδούλης και η Φοβεροσκουφίτσα», ένα βιβλίο  που βοηθά στην

• Κατανόηση και αναγνώριση του σχολικού εκφοβισμού  βοηθά τα παιδιά να εντοπίσουν τι συνιστά εκφοβισμό (σωματικό, λεκτικό) μέσα από την ιστορία του Λυκοτοσοδούλη, ο οποίος δέχεται παρενοχλήσεις από τη Φοβεροσκουφίτσα.
• Ανάπτυξη Ενσυναίσθησης: Στόχος είναι να μπουν τα παιδιά στη θέση του «θύματος» (Λυκοτοσοδούλη) αλλά και να κατανοήσουν τη συμπεριφορά του «θύτη» (Φοβεροσκουφίτσα).
• Εκμάθηση τρόπων αντίδρασης (“Λέω Όχι”): Το παραμύθι διδάσκει στα παιδιά στρατηγικές για να διαχειρίζονται παρόμοιες καταστάσεις, όπως το να μιλούν σε κάποιον ενήλικα.
• Διαχείριση Συναισθημάτων: Συζήτηση για τον φόβο, τη στενοχώρια και τον θυμό που προκαλείται και πώς αυτά τα συναισθήματα μπορούν να ξεπεραστούν.

Βέβαια το θέμα του εκφοβισμού και της βίας (σωματικής και λεκτικής) είναι κάτι που συζητάμε όχι μόνο σήμερα, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ώστε όλα τα παιδιά να νιώθουν ασφάλεια, κατανόηση και αποδοχή μέσα στην τάξη μας.

Τέλος  δημιουργήσαμε μια ομαδική εργασία με το κύριο σύνθημα (Χέρια που αγκαλιάζουν και λόγια που γλυκαίνουν ) να είναι η δική μας ασπίδα στο φόβο και τη λύπη.