Αγαπώ και σέβομαι τον εαυτό μου και τους γύρω μου. Θυμάμαι πάντα να χρησιμοποιώ ευγενικές λέξεις όταν απευθύνομαι στους συμμαθητές μου, γιατί οι λέξεις δεν είναι για να στεναχωρούν και να πληγώνουν. Έχω πάντα στο νου μου το βάζο με τα ευγενικά λογάκια και τα χρησιμοποιώ.

Βρίσκω τους φίλους μου στην τάξη και τους αναφέρω, θυμάμαι πως εδώ συνεργάζομαι με όλους. Το κάθε παιδί χρωματίζει τον κρίκο μιας αλυσίδας, στο τέλος τους ενώνουμε και φτιάχνουμε “την αλυσίδα της φιλίας “, της τάξης μας.

Προσεγγίσαμε τις έννοιες της δημοκρατίας και της δικτατορίας μέσα από το παραμύθι “Η Ντενεκεδούπολη”, της Ευγενίας Φακίνου. Αφού έγινε η αφήγηση του παραμυθιού, γνωρίσαμε τους ήρωες αυτού, χρησιμοποιώντας κούκλες και στη συνέχεια παίξαμε κουκλοθέατρο.

Στη συνέχεια κατασκεύασε το κάθε παιδί τη δική του κούκλα.

Μάθαμε το τραγούδι τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο και το αποτυπώσαμε σε μια ομαδική εργασία.

Καθώς στην περιοχή υπάρχουν αρκετοί ελαιώνες, ασχοληθήκαμε με την ελιά. Πώς μαζεύουμε τις ελιές; Πού τις μεταφέρουμε; Πώς φτάνουμε από την ελιά στο λάδι; Ακολουθούν οι 2 ομαδικές εργασίες που προέκυψαν, δουλεύοντας ομαδοσυνεργατικά.