Η επέτειος της 17ης Νοέμβρη αποτελεί κάθε χρόνο μια ευκαιρία να θυμηθούμε τη σημασία της ελευθερίας, της δημοκρατίας και της ενεργής στάσης απέναντι σε κάθε μορφή καταπίεσης. Οι αγώνες των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, η φωνή τους που υψώθηκε απέναντι στη δικτατορία, μας θυμίζουν πως ακόμη και σε δύσκολους καιρούς, η ανθρώπινη θέληση μπορεί να αλλάξει την πορεία της ιστορίας.
Με αφορμή αυτή τη σημαντική μέρα, μπορούμε να συνδεθούμε και με ένα αγαπημένο παραμύθι, «Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας» του Χόρχε Μπουκάι που μας παρουσίασε σήμερα με μεγάλη επιτυχία η θεατρική ομάδα Τόπι. 
Οι ταλαντούχοι ηθοποιοί μας ταξίδεψαν με τις εκπληκτικές ερμηνείες τους στην ιστορία αυτή, όπου ο μικρός ελέφαντας, ενώ μεγάλωσε και δυνάμωσε, συνεχίζει να πιστεύει πως δεν μπορεί να σπάσει το μικρό παλούκι που τον κρατά δεμένο, επειδή κάποτε – όταν ήταν μικρός και αδύναμος – δεν τα κατάφερε. Έτσι, μένει καθηλωμένος, όχι από την αλυσίδα, αλλά από την πεποίθηση ότι δεν μπορεί.
Το παραμύθι αυτό μάς διδάσκει ότι, πολλές φορές οι περιορισμοί που νιώθουμε υπάρχουν μόνο στο μυαλό μας.
Όταν πιστέψουμε στον εαυτό μας, όταν τολμήσουμε να αμφισβητήσουμε ό,τι μας κρατά «δεμένους», τότε μπορούμε να κάνουμε το βήμα προς την ελευθερία.
Το ίδιο έκαναν και οι νέοι του Πολυτεχνείου. Δεν αποδέχτηκαν τις «αλυσίδες» που κάποιοι ήθελαν να τους επιβάλουν. Πίστεψαν στη δύναμή τους και διεκδίκησαν το δικαίωμα να ορίζουν το μέλλον τους.
Η μνήμη του Πολυτεχνείου και ο «αλυσοδεμένος ελέφαντας» γίνονται έτσι δύο διαφορετικές, αλλά συμπληρωματικές, ιστορίες που μας καλούν να σπάσουμε τις νοητές αλυσίδες και να υπερασπιστούμε πάντα την ελευθερία, τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια.
Τα παιδιά αποχωρώντας από το σχολείο μαζί με τις όμορφες εικόνες και τα υπέροχα μηνύματα του παραμυθιού πήραν και τις χειροτεχνίες τους.
Οι Εκπαιδευτικοί των πρωινών προγραμμάτων
Έλενα Καλαμίδα : Τμήμα 1
Μαρία Δράκου: Τμήμα 2
Επιμέλεια άρθρου: Έλενα Καλαμίδα
