Στα πλαίσια της επεξεργασίας της θεματικής Σιτάρι- Ψωμί επισκεφθήκαμε το Βιωματικό λαογραφικό μουσείο Λινός και περάσαμε υπέροχα!
Στο μουσείο ζωντανεύει το Παραδοσιακό Χωριό με τους ανθρώπους του και τις καθημερινές τους ασχολίες, έγνοιες και χαρές όπως σε κάθε γενιά και σε κάθε εποχή. Τα παιδιά γνώρισαν το χωριάτικο σπίτι («Η Μάνα και το Νοικοκυριό») την πλατεία με τους μαστόρους («Τα Παλιά Επαγγέλματα), το σχολείο («Το παλιό Σχολειό) και το περιβόλι του παππού («Στο Περιβόλι), ενώ είδαν πώς φτιαχνόταν το ψωμί στο παρελθόν.
Το σχολείο μας επισκέφθηκε το Πυροσβεστικό κλιμάκιο Περαχώρας. Είδαμε τα οχήματα και μας μιλήσαν οι πυροσβέστες για τη δουλειά τους. Γυρίζοντας στο σχολείο φτιάξαμε τους εαυτούς μας σαν πυροσβέστες, ενώ κατασκευάσαμε ένα τηλέφωνο στο οποίο μάθαμε να πληκτρολογούμε τον αριθμό της πυροσβεστικής. Η βιωματική αυτή επαφή με την πυροσβεστική οδήγησε στην διαθεματική προσέγγιση των περιπτώσεων έκτακτης ανάγκης.
Στη συζήτηση για το πότε καλούμε την πυροσβεστική συζητήσαμε για τους σεισμούς, για τους οποίους τα παιδιά έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Συζητήσαμε ποιούς ακόμη αριθμούς καλούμε σε περιπτώσεις ανάγκης και τους πληκτρολογήσαμε στο μεγάλο τηλέφωνο.
Με σενάρια, οδηγήσαμε την Beebot στο κατάλληλο όχημα, ώστε να “σωθεί” σε περίπτωση ανάγκης.
Στη συνέχεια φτιάξαμε την δική μας πόλη με σπιτάκια, χώμα από την αυλή και ένα κουτί και κάναμε το πείραμα του σεισμού.
Είπαμε ότι η Γη μοιάζει με πάζλ και σαν ένα αυγό βραστό που έχει σπασμένο φλοιό. Κάθε φορά που γίνεται σεισμός κουνούνται τα τσόφλια όπως τα κουνούσαν τα παιδιά πιάνοντας το αυγό στα χέρια τους. Στη συνέχεια φτιάξαμε το πάζλ της Γης
Μιλήσαμε για τον κο Ρίχτερ και για το επάγγελμα του σεισμογράφου. Αποκωδηκοποιήσαμε το μήνυμα που είχε στείλε στο σχολείο μας σε κυνήγι κρυμμένου θησαυρού.
rbt
Φτιάξαμε το δικό μας σεισμογράφο, με τον οποίο μετρήσαμε σεισμούς κουνώντας το κουτί. Επίσης κάναμε μαθηματικά αφού βάλαμε σε σειρά από το μικρότερο στο μεγαλύτερο , τα κύμματα του σεισμού και κατασκευάσαμε τη δική μας κλίμακα Ρίχτερ.
Τέλος, φτιάξαμε το δικό μας Lapbook για τους σεισμούς, με ότι συζητήσαμε με βάση την επίσκεψή μας στην Πυροσβεστική, γίναμε σεισμολόγοι και πήραμε το πτυχίο μας.
Η 10η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας. Το σχολείο διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προάσπιση, βελτίωση και προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας των παιδιών και των εφήβων. Έχει διαπιστωθεί ότι η συστηματική υλοποίηση προγραμμάτων και δράσεων που στοχεύουν στην προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας και εμπλέκουν όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας έχει πολύπλευρα οφέλη, όπως: (α) θετική επίδραση στη σχολική επίδοση, (β) ενίσχυση της ψυχικής ανθεκτικότητας, (γ) καλλιέργεια γνωστικών, κοινωνικών και συναισθηματικών δεξιοτήτων αναγκαίων για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του παρόντος και του μέλλοντος και (δ) μείωση των πιθανοτήτων εμφάνισης μελλοντικών προβλημάτων και συμπεριφορών υψηλού κινδύνου.
Για να μιλήσει λοιπόν στα παιδιά για το πόσο σημαντικό είναι να αναγνωρίζουν τα δικά τους συναισθήματα, αλλά και των άλλων γύρω τους, ήρθε επίσκεψη στο σχολείο μας το Πολύχρωμο τερατάκι. Μας συστήθηκε και μας έφερε για δώρο την ιστορία του, την οποία διαβάσαμε στην ολομέλεια. Κατά τη διάρκεια της αφήγησης του παραμυθιού εμφανίζονταν στην παρέα μας όλα τα τερατάκια ξεχωριστά.
Στη συνέχεια συζητήσαμε όλοι μαζί για τα συναισθήματα και δείξαμε γνωστούς πίνακες ζωγραφικής, τους οποίους ταξινομήσαμε κάτω από κάθε τερατάκι.
Ζωγραφίσαμε, όπως μπορούμε, το αγαπημένο μας τερατάκι και με την βοήθεια της τεχνολογίας τα ζωντανέψαμε και βάλαμε τις φωνούλες των παιδιών σε κάθε σχέδιο. Γράψαμε όλοι μαζί τα ονόματά τους.
Για να δουν όλοι οι γονείς και όσοι επιθυμούν από την κοινότητα, τα “ζωντανά” σχέδια των παιδιών, αυτά συνδέθηκαν με κώδικα QR, ο οποίος αναρτήθηκε έξω από το σχολικό κτίριο.
Παραθέτουμε τους κωδικούς QR και εδώ για κάθε συναίσθημα ξεχωριστά.
Συζητήσαμε για πράγματα που μας κάνουν να νιώθουμε αγάπη, φόβο, λύπη, χαρά, θυμό και ηρεμία αντίστοιχα και τα καταγράψαμε. Καταλήξαμε στο ότι όλοι, μικροί και μεγάλοι, έχουμε από όλα τα συναισθήματα και ότι είμαστε κι εμείς σαν το πολύχρωμο τερατάκι. Κάποιο από τα παιδιά ανέφερε ότι και το κατοικίδιο ζωάκι του ένιωθε φόβο και περιέγραψε πότε συνέβη αυτό και γιατί. Καταλήξαμε στο ότι και τα ζώα έχουν κι αυτά συναισθήματα, όπως κι εμείς και παίξαμε αντίστοιχο παιχνίδι με κάρτες.
Αποφασίσαμε να φτιάξουμε το ουράνιο τόξο των συναισθημάτων σε χαρτί μέτρου. Αφού το χρωματίσαμε όλοι μαζί, ψάξαμε όλα όσα είπαμε για κάθε συναίσθημα σε εικόνες στο διαδίκτυο και τις ταξινομίσαμε σε κάθε συναίσθημα αντίστοιχα.
Αφού ολοκληρώσαμε την ομαδική μας εργασία τα παιδιά ήθελαν να ηχογραφίσουμε και πάλι την φωνή τους για την μεγάλη μας εργασία, όπως και έγινε, φτιάξαμε κι άλλον έναν κωδικό QR και τα κρεμάσαμε όλα στην είσοδο του σχολείου, για να μπορούν όλοι να τα θαυμάσουν.
Παραθέτουμε και τον κωδικό της ομαδικής μας εργασίας και τις φωνούλες των παιδιών
Ακόμη, με καρτέλες σεναρίων, συζητήσαμε στην ολομέλεια τι μας κάνει να νιώθουμε κάθε σενάριο και στη συνέχεια παίξαμε το παιχνίδι “μπαίνω στη θέση της Μελισσούλας Beebot” και την προγραμματίζαμε να πηγαίνει κάθε φορά στο “αντίστοιχο” συναίσθημα.
Παίξαμε παιχνίδια μαθηματικών με τα τερατάκια και μάθαμε ότι από δύο μισά κομμάτια γίνεται ένα ολόκληρο
Τέλος, συνεχίσαμε με τα δαχτυλάκια μας τα μοτίβα των χρωμάτων, όπως τα είδαμε στο παραμύθι
Τα νήπια επισκεέφθηκαν το Δημοτικό Σχολέιο Περαχώρας, ξεναγήθηκαν στους χώρους και μαζί με τα παιδιά της Ά Δημοτικού κατασκεύασαν μια ομαδική εργασία με θέμα το πως φαντάζονται τη μετάβασή τους από το νηπιαγωγείο στο Δημοτικό
Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας, παρακολούθησαν το εκπαιδευτικό μουσικοκινητικό παιχνίδι δημιουργικής έκφρασης με τίτλο: “Το μπλε κοχυλι” με τη συμμετοχή της συγγραφέας Μαριβίτας Γραμματικάκη, σήμερα, Δευτέρα 15 Απριλίου 2024
Την Πέμπτη 14 Μαρτίου 2024, οι μαθητές πήραν μέρος στο βιωματικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα αγωγής υγείας: “Πρώτες βοήθειες στο σχολείο και στο σπίτι”. Το σεμινάριο πρώτων βοηθειών πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημοτικού Σχολείου Περαχώρας και σε συνεργασία με το Περιφερειακό Τμήμα Κορίνθου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού (ΕΕΣ). Υποδεχτήκαμε, με χαρά, την εκπαιδεύτρια του Τομέα Νοσηλευτικής του ΕΕΣ κυρία Παππά Ιωάννα η οποία παρουσίασε στους μαθητές τους σκοπούς του ΕΕΣ, μίλησε για τον εθελοντισμό και την παροχή βοήθειας στον συνάνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη.
Σκοπός του βιωματικού σεμιναρίου ήταν η απόκτηση βασικών θεωρητικών γνώσεων και δεξιοτήτων στις Πρώτες Βοήθειες σε επείγουσες καταστάσεις στο χώρο του σχολείου αλλά και στο σπίτι.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.