Η Αμυγδαλιά

Ρώτησαν την αμυγδαλιά, αν υπάρχει Θεός
και η αμυγδαλιά άνθισε.
Ν ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ


Έχω μια αμυγδαλιά που κάνει μύγδαλα, τσίγδαλα, μυγδαλοτσιγδαλότσιγδα



Η αμυγδαλιά καλλιεργείται στην Ελλάδα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από τα γλυκά αμύγδαλα φτιάχνουμε γλυκά και ζαχαρωτά, ενώ από τα πικρά αμύγδαλα φτιάχνουμε φάρμακα και καλλυντικά.

Φυλλίς, η όμορφη αμυγδαλιά

Η Φυλλίς, μια όμορφη κοπέλα, ήταν κόρη του βασιλιά της Θράκης. Κάποτε, πέρασε από τη Θράκη ο Δημοφώντας, ο γιος του Θησέα, και μόλις την είδε μαγεύτηκε από την ομορφιά της και την αγάπησε. Ο βασιλιάς, με χαρά, του την έδωσε για γυναίκα. Μετά από λίγο καιρό όμως, ο Δημοφώντας νοστάλγησε την πατρίδα του, την Αθήνα, και έφυγε αφού υποσχέθηκε στη Φυλλίδα να γυρίσει γρήγορα κοντά της.
Η Φυλλίς που αγαπούσε πολύ το Δημοφώντα τον περίμενε με μεγάλη αγωνία, ανεβασμένη σε μια αμυγδαλιά για να αγναντεύει το δρόμο. Ο καιρός όμως περνούσε, ο Δημοφώντας δε φαινόταν και η Φυλλίς μαράζωνε από τον καημό της. Μέρα και νύχτα, νηστική και λυπημένη, έλεγε τον πόνο της στην καλή αμυγδαλιά και την πότιζε με τα δάκρυα της. Τελικά δεν άντεξε και πέθανε κάτω από το δέντρο.
Η αμυγδαλιά ξεράθηκε αμέσως από τη λύπη της. Η ψυχή της Φυλλίδας πέρασε μέσα στον κορμό του δέντρου. Ήταν Γενάρης, στην καρδιά του χειμώνα, όταν ο Δημοφώντας επέστρεψε. Μόλις έμαθε για το χαμό της γυναίκας του, έτρεξε κοντά στην αμυγδαλιά, την αγκάλιασε κι έκλαψε.
Το δέντρο πλημμύρισε ξαφνικά από άσπρα και ροζ λουλούδια. Ήταν η ψυχή της Φυλλίδας που χάρηκε βλέποντας τον αγαπημένο της κι έκανε το δέντρο να ανθίσει μέσα στο βαρύ χειμώνα, δείχνοντας τη μεγάλη δύναμη της αγάπης. Από τότε όλες οι αμυγδαλιές ανθίζουν μέσα στο Γενάρη και στολίζονται στα ροζ και στα λευκά πριν ακόμη βγάλουν φύλλα.

Κατασκευή:
Βγήκαμε στην αυλή, παρατηρήσαμε την Αμυγδαλιά στην αυλή μας που είναι στολισμένη με λευκά και ροζ ανθάκια.  Κολλήσαμε τα ποπ κορν που μας έφτιαξε η κυρία Έλλη (όσα δεν φάγαμε δηλαδή) και έτσι φτιάξαμε μια ωραία ανθοδέσμη.





Ποίημα
Νεράιδα του χειμώνα
Αμυγδαλίτσα όμορφη
στα ροζ είσαι ντυμένη
μες το χειμώνα άνθισες
γιατί είσαι ευλογημένη.
Ελπίδα σ’ όλους μοίρασες,
χαρά και τρυφεράδα
τα πέταλα σαν άπλωσες
στην κρύα τη λιακάδα.
Σε βλέπω απ’ το παράθυρο
πως στέκεσαι γενναία
στη μέση της μικρής αυλής
νεράιδα μου ωραία.
Την άνοιξη προμήνυσες
στη μέση του χειμώνα
τον ήλιο, το ζεστό καιρό
μα και τα χελιδόνια.
(http://www.stathmoskos.gr/columns/mikroparea/1138-mikroparea492 )


Επίσης, σπάσαμε μπόλικα αμύγδαλα και τα δοκιμάσαμε…

Αφήστε μια απάντηση