Σήμερα, είναι παγκόσμια ημέρα Αποταμίευσης και δεν θα μπορούσαμε να μην μιλήσουμε γι’ αυτήν την τόσο σημαντική ημέρα με τα παιδιά. Αρχικά, υπήρξε μία συζήτηση αναφορικά με το εάν γνωρίζουν την λέξη ή αν αναγνωρίζουν μία λέξη που ίσως κρύβεται μέσα της. Αφού, “αποκωδικοποιήσαμε” την λέξη ρωτήσαμε τα παιδιά πως άραγε μπορούμε να βγάλουμε χρήματα και πως τα χρησιμοποιούμε. Προκειμένου να το ανακαλύψουμε, διαβάσαμε το βιβλίο “Πως βγαίνουν τα χρήματα”, των εκδόσεων Μίνωας και μέσα από την ιστορία ενός μικρού αγοριού καταλάβαμε όχι μόνο από που και πως μπορούμε να βγάλουμε χρήματα αλλά και ότι μπορούμε μαζεύοντας λίγα, λίγα καθημερινά να αγοράσουμε αργότερα κάτι που θέλουμε πολύ. Έτσι, αποφασίσαμε να φτιάξουμε τους δικούς μας κουμπαράδες.

Ακόμη, για να επεκτείνουμε την δράση μας και να κατανοήσουμε ότι εάν κάθε ημέρα κάνουμε κάτι μικρό , όπως το να μαζεύουμε ένα- ένα ευρώ, μία ημέρα θα κατορθώσουμε κάτι που θέλαμε πολύ, κάτι μεγάλο , όπως το να αγοράσουμε ένα ποδήλατο, διαβάσαμε το βιβλίο “Αν κάθε ημέρα”, του συγγραφέως Αντώνη Παπαθεοδούλου. Μάλιστα, παίξαμε και κάποια παιχνιδάκια στον υπολογιστή για να το κατανοήσουμε πλήρως.

Κλείνοντας την ημέρα μας μάθαμε την τόσο σημαντική παροιμία “Φασούλι, το φασούλι γεμίζει το σακούλι” και εννοείται την είπαμε και στους γονείς μας.

Λήψη αρχείου

Με τιμές, ποιήματα, κατάθεση στεφάνων και μια μικρή παρέλαση από τους μικρούς μαθητές του Νηπιαγωγείου Ορφανίου Παγγαίου , τελέστηκε ο εορτασμός τις εθνικής μας επετείου. Με τους μικρούς μας μαθητές συζητήσαμε για τα γεγονότα που συνέβησαν το 1940, βρήκαμε στον χάρτη την Ελλάδα, την Ιταλία και την Γερμανία και προσπαθήσαμε μέσα από βιβλία, εκπαιδευτικά βίντεο και δραματοποιήσεις από τα ίδια τα παιδιά, να κατανοήσουμε τις έννοιες της ειρήνης και του πολέμου.

Ένα από τα βιβλία που διαβάσαμε και παρατηρήσαμε τις εικόνες είναι “Μα τι υπέροχος κόσμος”, από τις εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο, το οποίο είναι βασισμένο στο τραγούδι ” What a wonderful world” του Louis Armstrong. Με τα παιδιά παρατηρήσαμε τις εικόνες και τα φωτεινά χρώματα που επικρατούν και φανταστήκαμε τον κόσμο ήρεμο και γαλήνιο, όπως ακριβώς συμβαίνει όταν έχουμε ειρήνη. Ακόμη, ακούσαμε το τραγούδι και το χορέψαμε. Επίσης διαβάσαμε το βιβλίο “Η φάλαινα που τρώει τον πόλεμο”, του Ευγένιου Τριβιζά και παρατηρήσαμε πως ζούσαν οι άνθρωποι σε κατάσταση πολέμου.  Έτσι, αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε με τέμπερες πως φανταζόμαστε την ειρήνη και τον πόλεμο μέσα από μία ομαδοσυνεργατική εργασία.

Φτιάξαμε πολλές χειροτεχνίες άλλες με μαρκαδόρους και άλλες με….ρύζι βαμμένο μπλέ και φυσικά φτιάξαμε και τα δικά μας σημαιάκια.

Φυσικά είχαμε και την γιορτούλα μας στο ηρώο του χωριού, όπου με τιμές καταθέσαμε στεφάνια και τιμήσαμε τους ήρωες του 1940.

Μπαίνοντας στο φθινόπωρο, η φύση γύρω μας και ο καιρός αλλάζουν με αποτέλεσμα να δημιουργούνται πολλά ερωτήματα στα μικρά παιδιά; ” Άραγε πως δημιουργείται η βροχή; Και όταν βρέχει το νερό αλήθεια που πηγαίνει;” Με βάση τις αλλαγές του καιρού, αυτή την εβδομάδα, αποφασίσαμε να  μιλήσουμε με τα πρωτοβρόχια αλλά και να πούμε τις απόψεις μας σχετικά με το ταξίδι που κάνει η βροχή από τον ουρανό στην γη.  Αρχικά, διαβάσαμε βιβλία, τα οποία στην συνέχεια και συζητήσαμε, όπως “Το σύννεφο που έβαλε τα κλάματα” της Σοφίας Μαντούβαλου, Εκδόσεις Πατάκη.

Παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικά βίντεο και φυσικά γνωριστήκαμε και μιλήσαμε για τον κύκλο του νερού. Δημιουργήσαμε μία βροχερή κατασκευή με φόντο τα υπέροχα χρώματα που μπορεί να πάρει ο ουρανός.

Ακόμη, κάναμε ένα πείραμα για να κατανοήσουμε ακόμη καλύτερα την δημιουργία βροχόπτωσης και φυσικά καταγράψαμε τα υλικά που θα χρειαστούμε.

Προκειμένου να κατανοήσουμε ακόμη καλύτερα τον κύκλο του νερού και το ταξίδι των σταγόνων, μεταμορφωθήκαμε οι ίδιοι σε σταγόνες. Βγήκαμε έξω στην αυλή και τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε σταγόνες, οι οποίες ξεκουράζονται στην αρχή στην επιφάνεια της θάλασσας.

Στην συνέχεια, τις ζεσταίνει ο ήλιος και γίνονται πολύ ελαφριές, με αποτέλεσμα να τις σηκώνει προς τα επάνω.

Ξαφνικά, φυσάει ένας δυνατός άνεμος και τις μαζεύει όλες μαζί σε ένα συννεφάκι, το οποίο με την δύναμη του ανέμου ταξιδεύει και συναντά ένα ψηλό βουνό, εκεί οι θερμοκρασίες είναι πολύ χαμηλές και το συννεφάκι βαραίνει, με αποτέλεσμα οι σταγόνες να γίνονται χιόνι και να πέφτουν στην κορυφή του βουνό.

Λίγο αργότερα, ξεκίνησε μια δυνατή βροχή και οι σταγόνες μας έπεσαν σε ρυάκια και ποτάμια και μερικές από αυτές έγιναν υπόγεια ύδατα και άλλες ξαναβγήκαν στην επιφάνεια της θάλασσας για να συνεχίσουν το ταξίδι τους.

Το κινητικό αυτό παιχνίδι, συνοδεύτηκε με την χρήση ταμπουρίνου και αξίζει να σημειωθεί ότι οι κινήσεις ήταν εξολοκλήρου εμπνευσμένες από την φαντασία των παιδιών.

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος συζητήσαμε με τα παιδιά και μάθαμε για το φαινόμενο του σεισμού, ένα φαινόμενο που πάντοτε τους κινεί το ενδιαφέρον, καθώς ακόμη έχουν λανθάνουσες απόψεις γι’ αυτό και δεν έχουν ανακαλύψει την λογική του εξήγηση. Αφού, αρχικά, ρωτήσαμε τα παιδιά εάν γνωρίζουν τι είναι ο σεισμός και το πως προκαλείται, στην συνέχεια τον εξηγήσαμε μέσα από διάφορες εικόνες και βίντεο αλλά και βιωματικά.

Αναφερθήκαμε στην κλίμακα Ρίχτερ και ήρθαμε σε επαφή με το επάγγελμα του σεισμολόγου αλλά και με το μέσον που μετράμε πόσο δυνατός είναι ένας σεισμός, δηλαδή με τον σεισμογράφο.

Ακόμη, είδαμε βίντεο και συζητήσαμε για το ποια προληπτικά μέτρα πρέπει να πάρουμε για τον σεισμό αλλά και για το πως πρέπει να φερθούμε για να προστατευτούμε σε περίπτωση σεισμού. Δεν θα μπορούσε να λείψει η άσκηση σεισμού, που έλαβε χώρα στο σχολείο μας σε ανύποπτο χρόνο αλλά και η ετοιμασία του κουτιού έκτακτης ανάγκης.

Για να κλείσουμε το θέμα μας, φτιάξαμε μια πόλη με σεισμοσπιτάκια και πήραμε βραβείο για την συμμετοχή μας στην άσκηση σεισμού και εννοείται τον χορέψαμε.