Στις 1 Μαρτίου, πρώτη μέρα του Μάρτη στο νηπιαγωγείο μας  καλωσορίσαμε τον πρώτο μήνα της Άνοιξης

 Φορέσαμε το μαρτάκι, για να μη μας κάψει ο δυνατός ήλιος του Μάρτη ……

 

 

 

…… παίξαμε με την γνωστή  παροιμία:  Μάρτης είναι νάζια κάνει.., πότε κλαίει και πότε γελάει

Τη χτυπήσαμε ρυθμικά, την είπαμε χαρούμενα ,λυπημένα, δυνατά, ψιθυριστά  και στο τέλος  την ζωγραφίσαμε …..μια που κλαίει …μια που γελάει… ανάλογα με τον καιρό.

 

 

….παίξαμε με τα γραμματάκια ( ανασύνθεση της λέξης )

 

 

 

 

 

Μάθαμε  το τραγούδι του Μάρτη

Μάρτη , Μάρτη βροχερέ

και Απρίλη δροσερέ

Τα πουλάκια κελαηδούν

στη φωλίτσα αυγά γεννούν

Τα δεντράκια φύλλα ανθούν

Λουλουδάκια θα γενούν 

….και το ζωγραφίσαμε!!

 

 Μάθαμε το παραδοσιακό τραγούδι «Κάλαντα του Μάρτη»:

Περιστεράκι πέταξε, βρήκε πύργο κι έκατσε
Και χαμοκελάηδησε «Μάρτη-Μάρτη μου καλέ,
Μάρτη-Μάρτη μου καλέ και Φλεβάρη φοβερέ,
Κι αν χιονίσεις κι αν φλεβίσεις, πάλι η άνοιξη θ’ ανθίσει.

Βρήκαμε το ρυθμό  του τραγουδιού και με πολλή χαρά κάναμε και μουσικοκινητική επεξεργασία)

 

Μάθαμε τα κάλαντα της άνοιξης, τα χελιδονίσματα, που λέγονται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας την Πρωτομαρτιά, δηλαδή την πρώτη μέρα του Μάρτη.

Μιλήσαμε για το μύθο που θέλει το Μάρτη να έχει δυο γυναίκες, μια καλή και μια κακή. Όταν ο Μάρτης κοιτάζει την κακή γυναίκα, κλαίει και χαλάει ο καιρός. Όταν κοιτάζει την καλή, γελάει και έχουμε λιακάδα.

 

Στο τέλος, φτιάξαμε μια μάσκα του Μάρτη:
Τα παιδιά σχεδίασαν και έκοψαν το στρογγυλό περίγραμμα από ένα καπάκι.
Από τη μία πλευρά ζωγράφισαν το Μάρτη χαμογελαστό και τον καιρό και τη φύση, όταν χαμογελάει, και από την άλλη, το Μάρτη κλαμμένο, με τον αντίστοιχο καιρό.
Κόλλησαν ένα ξυλάκι παγωτού, για να μπορούν να το κρατάνε.

Έτσι, τώρα μπορούν να λένε ρυθμικά τη φράση και, συγχρόνως, να γυρίζουν τη μάσκα τους.

 

 

 

 

 

Μάθαμε το ποίημα της Ρίτας Μπούμη-Παπά, Ο Μάρτης κι η μάνα του:

Τον γνωρίζετε το Μάρτη,
τον τρελό και τον αντάρτη;
Ξημερώνει και βραδιάζει
κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,
σχοινί δένει στη λιακάδα,
τα σεντόνια της ν’ απλώσει,
μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει
και τα σύννεφα μαζώνει
και να μάσει η μάνα τρέχει
τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,
φύσηξε το βοριαδάκι,
κι η φτωχή γυναίκα μόνη
τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη
μες στης συννεφιάς τα βάθη,
ρίχνει και χαλάζι τώρα,
ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα
άπλωσε η φτωχή γυναίκα
την μπουγάδα, κι όρκο δίνει
Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

 

 

Ζωγραφίσαμε χελιδόνια που ταξιδεύουν, για να γυρίσουν πίσω στη φωλιά τους. Παρατηρήσαμε τον πίνακα ενός  ζωγράφου ,Χέρμαν Μπλάουτ είναι το όνομά του και προσέξαμε πώς χρωματίζει  το φόντο: τον ουρανό, τη θάλασσα, το χώμα. Αντί να χρησιμοποιεί μόνο ένα χρώμα, χωρίζει το φόντο σε «γραμμές » και τα χρωματίζει με διαφορετικούς τόνους και αποχρώσεις ενός χρώματος.

Πρότεινα , λοιπόν, στα παιδιά να χρωματίσουν τον ουρανό τους με αυτόν τρόπο. Χώρισαν το φόντο με κατακόρυφες γραμμές και χρωμάτισαν κάθε κομμάτι με μια  διαφορετική απόχρωση του μπλε. Τους άρεσε  η διαδικασία και  εντυπωσιάστηκαν με το αποτέλεσμα.

 

 

 

 

 

 

Η φετινή μας ενασχόληση με την αμυγδαλιά

Είδαμε κλαδί αμυγδαλιάς, εικόνες, αμύγδαλα καθαρισμένα και μη, διάφορα  προϊόντα με αμύγδαλα.

 

Φτιάξαμε ατομικές  αμυγδαλιές με τις παλάμες των χεριών μας  και τις στολίσαμε  με τα ανθάκια τους από ….. ποπ κορν

 

 

 

………και μια ομαδική για να στολίσουμε το ταμπλώ της τάξης

 

Μάθαμε τον μύθο της αμυγδαλιάς και τον παρακολουθήσαμε στον προτζέκτορα

 

Ο μύθος της αμυγδαλιάς…

Η ιστορία της Φυλλίδας.

Ο Δημοφώντας, γιος του Θησέα και της Φαίδρας και βασιλιάς της

Αθήνας, ταξίδεψε κάποτε στα παράλια της Θράκης.

Εκεί γνώρισε την όμορφη βασιλοπούλα Φυλλίδα και την

ερωτεύτηκε. Επειδή βιαζόταν να επιστρέψει στην Αθήνα, της

υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει μετά από ένα ορισμένο χρονικό

διάστημα, για να παντρευτούν. Το διάστημα όμως αυτό πέρασε και

ο Δημοφώντας δε γύρισε να πάρει την αγαπημένη του.

Η Φυλλίδα απαρηγόρητη, επειδή νόμιζε ότι ο καλός της έπαψε να

την αγαπά, πέθανε από τη λύπη της. Οι θεοί τη συμπόνεσαν και τη

μεταμόρφωσαν σε αμυγδαλιά, ένα δέντρο με πανέμορφα άνθη,

αλλά χωρίς φύλλα.

Μετά από λίγο καιρό, ο Δημοφώντας επέστρεψε στη Θράκη και

έμαθε το θάνατο της αγαπημένης του. Τρελός από τον πόνο, έτρεξε,

αγκάλιασε και γέμισε φιλιά τον τρυφερό κορμό της αμυγδαλιάς κι

αμέσως τα κλαδιά της γέμισαν πράσινα, δροσερά φύλλα.

Γι’ αυτό τα φύλλα της αμυγδαλιάς-Φυλλίδας φυτρώνουν πάντα μετά

τα άνθη: περιμένουν το αγκάλιασμα του αγαπημένου της

 

 Μάθαμε παροιμία, γλωσσοδέτη, νανούρισμα για την αμυγδαλιά…

Μάθαμε αίνιγμα για την αμυγδαλιά και τη ζωγραφίσαμε!!!

Με μεράκι και χαρά δημιουργήσαμε τις δικές μας αμυγδαλιές! Ολάνθιστες και πανέμορφες!!Θαυμάστε τις!!

 

 

Μαθηματικά και αμυγδαλιά…
βάζουμε ή βγάζουμε  τόσα  αμύγδαλα  όσα λέει
ο αριθμός
Πόσα είναι; Τα μετράμε. Είναι περισσότερα ή λιγότερα;

Προσθέτουμε , αφαιρούμε αμυγδαλάκια

 

Στο τέλος απολαύσαμε στην αυλή του σχολείου μας όσα ποπ κορν μας απέμειναν !!!

Τα παιδιά το χάρηκαν πολύ!!!

Ήδη βρισκόμαστε στην περίοδο της Μεγάλης  Σαρακοστής. Όπως κάθε χρονιά και φέτος τηρήσαμε το έθιμο . Φτιάξαμε τη  χάρτινη Σαρακοστή  ατομικά  για το κάθε παιδί ,για να την πάρει στο σπίτι του και να μετρά σε πόσες εβδομάδες θα έρθει το Πάσχα.

 

Η Κυρά Σαρακοστή, ένα από τα παλαιότερα ελληνικά έθιμα για τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, το Πάσχα, ήταν ένα αυτοσχέδιο ημερολόγιο που μετρούσε τις εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής, η επίσημη έναρξη της οποίας είναι η Καθαρά Δευτέρα.

Στις περισσότερες περιοχές του ελλαδικού χώρου ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά που απεικόνιζε μια γυναίκα με φαρδιά φούστα, μ’ έναν σταυρό στο κεφάλι, με σταυρωμένα χέρια λόγω προσευχής, χωρίς στόμα λόγω νηστείας, και με επτά πόδια που αντιστοιχούσαν στις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Κάθε Σάββατο που περνούσε, μετά την Καθαρά Δευτέρα, της αφαιρούσαν και από ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο αφαιρούσαν και το τελευταίο της πόδι και το κομμάτι αυτό χαρτί, το έκρυβαν σ’ ένα ξερό σύκο.

Όποιος έβρισκε το χάρτινο πόδι της Κυράς Σαρακοστής στο σύκο που έπιανε από το καλάθι, πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος, θα του έφερνε τύχη, γούρι.

Σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας η Κυρά Σαρακοστή ήταν φτιαγμένη από ζυμάρι με αλεύρι, αλάτι και νερό.

Οι επτά (7) εβδομάδες (κάθε βδομάδα και γιορτή) της Μεγάλης Σαρακοστής είναι οι ακόλουθες:

1^η Κυριακή της Ορθοδοξίας

2^η Κυριακή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

3^η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

4^η Κυριακή του Αγίου Ιωάννη της Κλίμακας

5^η Κυριακή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

6^η Κυριακή των Βαΐων

7^η Κυριακή του Πάσχα

 

Στο ταμπλώ του σχολείου μας τοποθετήσαμε την Κυρά –Σαρακοστή με τα  7 μικρά ποδαράκια της,  τα οποία κρέμονται από τη κλωστή του Μάρτη και συμβολίζουν τις 7 εβδομάδες της Σαρακοστής .Κάθε Παρασκευή πριν αποχαιρετιστούμε αφαιρούμε κι ένα ποδαράκι .Εμείς ήδη την Παρασκευή που μας πέρασε βγάλαμε το πρώτο πόδι , προς μεγάλη χαρά των παιδιών!!. Εξηγούμε  στα παιδιά τι ακριβώς είναι η νηστεία και ποιος ο λόγος που νηστεύουμε.

Διαβάσαμε το ποίημα της Κυρα-Σαρακοστής και τη ζωγραφίσαμε

Την Κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν ένα τη βδομάδα

 

 

Ζωγραφίσαμε τον χαρταετό ,στέλνοντας μαζί με αυτόν και μια επιθυμία μας ψηλά στον ουρανό με την ελπίδα να εισακουστεί !!Πού ξέρετε;;; Μπορεί !!!!

Παιδιά να θυμάστε πως κάθε Σάββατο αφαιρείτε  κι ένα πόδι από τη δική σας Κυρά –Σαρακοστή!!! Το τελευταίο το αφαιρείτε το Μεγάλο Σάββατο!

Καλή Σαρακοστή σε όλους μας!

Στις φωτογραφίες που θα δείτε παρακάτω  θα πάρετε μια μικρή γεύση από τις αποκριάτικες καλλιτεχνικές ανησυχίες   των παιδιών μας.

Μάθαμε για τις 3 εβδομάδες της Αποκριάς   (Προφωνή , Κρεατινή και Τυρινή)

 

 

Χορέψαμε και απεικονίσαμε εικαστικά το Γαιτανάκι..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αφού είδαμε στον προτζέκτορα « Την ιστορία του Αρλεκίνου», στολίσαμε τον δικό μας

 Αρλεκίνο…

 

Φτιάξαμε  διάφορες μάσκες …….. 

 

 

……μασκαρευτήκαμε……..

……..κατασκευάσαμε χαρταετό…….

Και φυσικά διασκεδάσαμε !! Τα παιδιά ντυμένα καρναβαλάκια  καλώς ορίσανε το καρναβάλι τραγουδώντας  ,χορέψανε το παραδοσιακό Γαιτανάκι, τραγουδήσανε  τον ….ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ

 

Παίξαμε πολλά παιχνίδια παραδοσιακά και μη, ..

Μουσικές καρέκλες, Μουσικά στεφάνια, Ο Κλόουν που πεινάει…..

 

 

Αλευρομούρης , Χλάτσκα , To χρωματιστό πανί…

Και επειδή μετά από τόσο παιχνίδι πεινάσαμε πολύ…  τσικνήσαμε για το καλό

Ευχαριστούμε μανούλες για το επιδόρπιο!!!

 

Και μόλις  πήραμε ενέργεια …συνεχίσαμε με  χαρτοπόλεμο…

 

 

 

 

 

 

 

……και ζεϊμπέκικο χορό…..

 

και στο τέλος παίξαμε το καλύτερο παιχνίδι: “ Ποιός θα μαζέψει τις περισσότερες σερπαντίνες;;;“

 

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΥΓΕΙΑ !!!