Εθνική επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Επαφή με την ιστορία μας, το ΟΧΙ, πόλεμος-ειρήνη, τραγούδια, κατασκευές.
Τι γίνεται όταν υπάρχει πόλεμος και τι όταν υπάρχει ειρήνη;
Παίζουμε με ζωγραφικούς πίνακες που αναπαριστούν τον Πόλεμο και την Ειρήνη. Κινούμαστε με ανάλογη μουσική, παρατηρούμε τους πίνακες, αντιδρούμε στη μουσική του πολέμου και στη μουσική της ειρήνης. Παίζουμε παντομίμα σκηνές από τους πίνακες και μαντεύουμε από ποιον πίνακα είναι.
Παρατηρούμε τη “Γκουέρνικα” του Πικάσο. Την επεξεργαζόμαστε και μέσα από την ομαδοσυνεργατική διαδικασία συνθέτουμε τον πίνακα.
Έχω δύο μάτια, έχω μία μύτη,
έχω ένα στόμα κι ένα λαιμό.
Είναι δικά μου και μου τα παίρνουν
αυτοί πού κάνουν τον πόλεμο.
Έχω δύο μάτια, έχω μία μύτη,
έχω ένα στόμα και μία καρδιά
και αγαπώ τούς λαούς του κόσμου
κίτρινα μαύρα και άσπρα παιδιά
πού “χουν δύο μάτια, πού “χουν μία μύτη,
πού “χουν το στόμα, κι ένα λαιμό
είναι δικά μας και μας τα παίρνουν
αυτοί πού κάνουν τον πόλεμο!
Δεν θέλω όπλα, δεν θέλω πόλεμο
γιατί σκοτώνονται του κόσμου τα παιδιά,
γι αυτό κι εγώ φωνάζω:
ειρήνη για όλους, ειρήνη παιδιά.
Τι θα περιείχε το δέμα που έστελνε μια μητέρα στο γιο της στο μέτωπο; και τι θα έγραφε στο γράμμα της;
Τι άραγε να ονειρεύεται ο στρατιώτης στο μέτωπο;
Τα περιστέρια της ειρήνης !
“Ασπρογάλανο πανί”
Όταν κάνουνε πόλεμο
η γη έχει πονόλαιμο
πονάει η καρδιά της
και κλαίνε τα παιδιά της
κι όλο κάνουνε πόλεμο
κι άντε με τον πονόλαιμο
τον άρρωστο λαιμό της
από τον πόλεμό της.
Ενάντια στον πονόλαιμο
στον πόνο και τον πόλεμο
υπάρχει μια ασπιρίνη
άνθρωποι, πέστε Ειρήνη.
Γιώργος Μαρίνος
Και η παρέλασή μας!
Ζωγραφίζω τη λέξη “παρέλαση”.
Δραματοποίηση “το κανόνι της ειρήνης”.