Στο εργαστήριο δεξιοτήτων με θέμα τα συναισθήματα όλα ξεκίνησαν με ένα γράμμα από το φίλο μας το τερατάκι! Μας έστειλε ένα φάκελο με τα μπερδεμένα του συναισθήματα και το βιβλίο του για να το διαβάσουμε και να τον βοηθήσουμε να τα ξεμπερδέψει….

Στη συνέχεια, πιάσαμε ένα ένα τα συναισθήματα (χαρά, λύπη, φόβος, θυμός, αγάπη) και τα περιγράψαμε, τα δείξαμε με το πρόσωπό μας, τα ζωγραφίσαμε, μοιραστήκαμε βιώματα και εμπειρίες που μας προκαλούν τα συναισθήματα για τα οποία μιλάμε και τα δείξαμε με το σώμα μας μέσα από μουσικοκινητικά παιχνίδια!

Για το συναίσθημα της αγάπης ζωγραφίσαμε τα πράγματα και τους ανθρώπους που αγαπάμε και ακούσαμε το κουκλοθέατρο με μια γλυκιά πριγκίπισσα και έναν κοκκινολαίμη…..

….. για το συναίσθημα της χαράς το κάθε παιδί είπε όμορφα λόγια σε όλους τους φίλους και τις φίλες του και στο μουσικοκινητικό παιχνίδι δείξαμε τη χαρά με το σώμα μας: χαιρετώντας ένα φίλο, αγκαλιάζοντας ένα φίλο, στέλνοντας φιλιά από μακριά, κάνοντας «κόλλα πέντε», κάνοντας καρδιά, χαρίζοντας ένα χαμόγελο, ενώνοντας τις μύτες των ποδιών….

.…. για να βρούμε και να νιώσουμε την ηρεμία έπρεπε πρώτα να τη «χάσουμε». Μετά από πολύ χορό και χοροπηδητό, οι καρδούλες χτυπούσαν δυνατά και η ανάσα πήγαινε γρήγορα! Χρησιμοποιώντας όμως κάποιους τρόπους βρήκαμε την ηρεμία και τη νιώσαμε. Αυτούς τους τρόπους τους συγκεντρώσαμε πρώτα στον πίνακα και ύστερα τους βάλαμε στο «Βιβλιαράκι της ηρεμίας»!

Για την λύπη τα παιδιά μοιράστηκαν τις εμπειρίες που τους προκάλεσαν το συγκεκριμένο συναίσθημα, ζωγράφισαν την πεταλούδα της χαρά και της λύπης, άκουσαν το τραγούδι «Η λύπη είναι εντάξει» και παρακολούθησαν το κουκλοθέατρο με πρωταγωνιστή ένα χιονάνθρωπο!

Για τον φόβο παίξαμε το παιχνίδι της μυστικής σακούλας στην οποία τα παιδιά έπρεπε να βάλουν το χέρι τους μέσα και να ψηλαφίσουν το περιεχόμενο της χωρίς να ξέρουν από πριν τι είναι! Το παιχνίδι προκάλεσε γέλια και φόβο μαζί και έγινε συζήτηση πάνω σε αυτό για να καταλήξουμε στο ότι πολλές φορές φοβόμαστε κάτι που δεν ξέρουμε. Τα παιδιά μοιράστηκαν τους φόβους τους και ζωγράφισαν την ασπίδα με τα πράγματα και τους ανθρώπους που τους δίνουν κουράγιο! Τέλος παρακολούθησαν το κουκλοθέατρο με ένα μικρό αγόρι κα την πρώτη του μέρα στο σχολείο αλλά και ένα μικρό ατύχημα που μας δείχνει ότι ο φόβος πολλές φορές είναι απαραίτητος για να μείνουμε ασφαλείς!

Τέλος, για τον θυμό διαβάσαμε το βιβλίο «Ο μεγάλος θυμός» και συζητήσαμε πάνω στα καταστροφικά πράγματα που μας βάζει ο θυμός να κάνουμε. Παρόλα αυτά τον αντιμετωπίσαμε και αυτόν σαν ένα συναίσθημα που μας λέει ότι αδικούμαστε από κάτι ότι κάτι το νιώθουμε λάθος και άδικο. Είναι λοιπόν ένα πολύτιμο συναίσθημα που μας προσέχει για να είμαστε καλά. Κατασκευάσαμε το φανάρι του θυμού για να μπορέσουμε να τον ελέγξουμε και θυμηθήκαμε ότι μπορεί να χρησιμεύσει και το βιβλιαράκι της ηρεμίας!

Μέσα στους χειμερινούς μήνες μιλήσαμε για όσα πράγματα τρώμε, φοράμε, παίζουμε και κάνουμε μέσα στον Χειμώνα!

Είδαμε χειμερινά τραγουδάκια όπως το «Κρύο Πολύ» και «Το σπουργιτάκι», το οποίο τα παιδιά εικονογράφησαν και θυμηθήκαμε τα ζώα που πέφτουν σε χειμέρια νάρκη…..

…..παίξαμε με χιονονιφάδες και το ρομποτάκι (η δραστηριότητα ανέβηκε στη σελίδα του CodeWeek), με χιονάνθρωπους, με ρόδια, με μπουφάν και απεικονίσαμε σε χειροτεχνία τη μέρα που δεν είχαμε σχολείο λόγω χιονιού…..

…..μιλήσαμε για τους 3 Ιεράρχες….

…..διηγηθήκαμε το παραμύθι «Η Βασίλισσα του Χιονιού» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το δραματοποίησαμε…

……και ακούσαμε το παραμύθι με τα καμώματα του Φλεβάρη από την συλλογή παραμυθιών «Ιστορίες με τους 12 μήνες – Τα παιδιά του Χειμώνα» της Λότης Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου και το εικονογραφήσαμε.