21 Ιανουαρίου – Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς
Μια αγκαλιά… με σεβασμό
«Ο φίλος μου ο Σωτήρης πάντα με ρωτά πριν με αγκαλιάσει…»
Από αυτή τη μικρή, αλλά τόσο σημαντική φράση ξεκίνησε η συζήτησή μας στο νηπιαγωγείο, διαβάζοντας το βιβλίο «Να σε κάνω μια αγκαλιά;».
Μιλήσαμε για τις αγκαλιές.
Γιατί δεν είναι όλες ίδιες…
Υπάρχουν αγκαλιές που μας γεμίζουν χαρά, ασφάλεια και αγάπη.
Υπάρχουν όμως και αγκαλιές που μας κάνουν να ντρεπόμαστε, να σφιγγόμαστε, να νιώθουμε άβολα και να θέλουμε να πούμε ένα μεγάλο «όχι».
Και αυτό είναι απολύτως εντάξει.
Ασφαλής αγκαλιά είναι εκείνη που:
-
τη θέλω
-
με κάνει να νιώθω καλά
-
μπορώ να τη δεχτώ ή να την αρνηθώ
-
βασίζεται στον σεβασμό και στη συναίνεση
Στο σχολείο μας μαθαίνουμε στα παιδιά ότι:
- το σώμα τους τους ανήκει
- έχουν δικαίωμα να λένε «ναι» και «όχι»
- ο αυτοσεβασμός ξεκινά από μικρή ηλικία
- η αγάπη δεν επιβάλλεται, προσφέρεται
Χωρίς φόβο.
Χωρίς απειλές.
Με απλές κουβέντες, παραδείγματα και πολλή ενσυναίσθηση.
Και ποια είναι τελικά η πιο σπουδαία, η πιο πολύτιμη αγκαλιά;
Είναι εκείνη που χωράει την επιλογή.
Είναι η αγκαλιά που ρωτά πρώτα.
Είναι η αγκαλιά που μπορεί και να μη δοθεί… αλλά παραμένει αγάπη.
Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς, θυμόμαστε ότι:
μια αγκαλιά αξίζει μόνο όταν είναι επιθυμητή.
Και αυτό είναι ένα από τα πιο όμορφα μαθήματα ζωής που μπορούμε να χαρίσουμε στα παιδιά μας.








